Holocaustontkenner


Heb ik te veel gezegd? Toen in 2007? Heb ik gelogen? Toen ik schreef dat we nog talloze fraaie verhalen gingen lezen, horen en meemaken in het kader van onze geweldige multiculturele samenleving? Genieten geblazen, dat bedoel ik. Aanleiding destijds betrof ’t hilarische bericht van een islamkritische blogger die de brui gaf aan z’n Hollandse vrouw en er met ’n nep-liberale moslimvrouw vandoor ging en zodoende de islam letterlijk omhelsde. Een moslimstiefmoeder voor de kinderen! Enfin. ’t Kan verkeren en een antisemiet is ’t miskende schrijftalent door z'n nieuwe lief niet eens geworden, dus bij nader inzien geen bijster interessant gevalletje van zelfislamisering.

Inmiddels zijn dergelijke Jip-en-Janneke-berichten - in die vervlogen jaren nog spraakmakende berichten waar menigeen zich kortstondig over opwond - niet meer bij te houden. Ze zijn mainstream geworden. Nederland is nu eenmaal geen land van revoluties dus dan ligt (zelf)islamisering voor de hand. ’t Zal de meesten worst wezen, als-ie maar halal is. Ach, wat maakt ’t allemaal uit?

Toch kreeg ik onlangs een pareltje in de schoot geworpen dat ik niet voor me wil houden, dat zou egoïstisch zijn en we moeten, nee mógen niet verzuren. Echt weer ’ns eentje om stil van te worden om dan zachtjes en langdurig in lachen uit te barsten. Genieten dus! Hier komt-ie.

Een van nature blonde vrouw (de kleur doet niet ter zake maar dan heeft u toch een eerste indruk) die nog net aan de goede kant van de veertig verkeert en kortelings bij haar nieuwe vriend in een zogeheten Gated Community is ingetrokken, neemt een Syrische Vluchteling onder d’r hoede. Prachtig. Ze sleept ‘m overal mee naartoe om hem de culturele rijkdom van ons land bij te brengen: musea, de rechtbank, ik noem maar wat. Zeer lovenswaardig. Nou niet beginnen over ’t Gated

Ook voor de hoofddoek een bijsluiter


Lees deze bijsluiter zorgvuldig door voordat je de hoofddoek gebruikt. Bewaar de bijsluiter. Heb je nog vragen, raadpleeg dan niet je vader, broer, neef of imam maar een vrouw die bewust geen hoofddoek draagt, of herlees de bijsluiter.

Wat is de hoofddoek en waarvoor wordt deze gebruikt
De hoofddoek heeft een beschermende functie. Bij vrouwen en meisjes vanaf ongeveer 9 jaar wordt de

Lees verder in Metro of op de Metro-site hierrr.

Zo heel erg lief

Mam?!

Ja lieverd, wat is er?

Ik vin de nieuwe juf zo lief, zo heel erg lief!

Ja Cindy, dat is ze ook, ze is een hele lieve en goede juf.

Mam?

Ja, kind.

Ik vin juf Fatima de allerliefste juf en ik wil net zo'n hoofddoek als juf hebben want ze is zo lief. Mag 't mam? Britney mag 't ook van haar moeder, mag ik ook een hoofddoekje, alsjeblieft! Ik wil het zo graag mam!

Maar je hebt zulke mooie krullen, die zie je dan niet meer hoor! Dat is toch zonde!

Gescheitert

Wat valt er nog te zeggen?

De multiculturele samenleving ist gescheitert. Angela Merkel heeft het gezegd. 

Maar we gaan er tóch mee door. Angela Merkel gaat ons voor.

We lopen eromheen zolang het kan, steken ons hoofd in ’t zand of graaien juist gretig mee uit de schier bodemloze multikul-subsidieruif.

Door maar weer!

’t Wordt tenslotte lente. De bloemetjes gaan ’t weer doen. terwijl wij ons murw experimenteren aan onbewezen multikul ideetjes fluiten de vogels hun voorjaarslied. Daar kan geen heilige god iets aan veranderen, tenzij de Vuile Bom valt maar daarover zwijgen we.

Ben je gek zeg, ’t is al verwarrend genoeg met al die opgeblazen doden die zich maar opstapelen en

De uitburgering begint bij de allochtone (lees moslimse) inburgering


Even over die verplichte Inburgeringstoets voor de Nieuwe Nederlanders en dan met name aangaande het onderdeel ’Kennis Nederlandse Maatschappij’ omdat de inburgeraar niet alleen de Nederlandse taal moet leren maar tevens “moet leren hoe Nederlanders wonen en werken”, zoals de website https://www.inburgeren.nl vermeldt.

Beetje ’t niveau van: wat zeg je of wat doe je in die situaties? Aan de hand van praatjes bij een plaatje-op-de-computer moeten de bijna-Nederlanders bij het examen negenendertig vragen/situaties beantwoorden. Beroepshalve liep ik deze onlangs ’ns door.

Zeker, er zitten enkele vragen bij waar inburgeraars uit alle wereldlanden iets aan kunnen hebben. Zoals wat doe je als je buren die je nauwelijks kent, gaan trouwen? Geef je ze een boeket bloemen, doe je niks, of gooi je een felicitatiekaart door hun brievenbus? De andere vragen zijn een farce. Ze lijken voor een selecte groep Nieuwkomers te zijn bedacht waarbij de autochtone Nederlanders steevast als gestoord en racistisch worden geportretteerd tegen wie de Nieuwkomer zicht dient te wapenen. Op het demente af. Er komt geen normaal mens in voor, zou de Grote Schrijver Gerard Reve opmerken en daar zou-ie gelijk in hebben want wat een beladen, belerende, betuttelende en bovenal beschamende vragen bevat die inburgeringstoets. Wat zegt deze toets over de opstellers ervan? Het doet me vrezen voor het lesmateriaal dat tot deze toets heeft geleid. Brr. U mag drie maal raden voor wie deze voor een normaal mens totaal overbodige inburgeringstoets in het leven is geroepen. Juist!

Bij de eerste vraag fronsten m’n wenkbrauwen zich enigszins maar bij de tweede vraag viel ik van m’n stoel. Nee, ik lieg, ik was gewoon kwaad (niet bang of angstig lieve naïeve Gutmenschen, maar hartstikke verontwaardigd wat iets hééél anders is). Kwaad. Niet eens over de vreemde vraag maar over de drie antwoorden waaruit onze Nieuwe Nederlander móet kiezen. Daar zat niet een antwoord bij dat ik kon aankruisen. Niet één was correct!

Tenzij verwacht wordt dat de spelregels in Nederland drastisch veranderen met als gevolg dat autochtonen verplicht worden uit te burgen (lees islamiseren) om de normen en waarden van de orthodoxe moslimse nieuwkomers te omarmen die volstrekt anders zijn dan de Nederlandse, zelfs die van zwaar gereformeerden.

Hoe anders moet ik deze inburgeringsvraag én antwoorden interpreteren? Lees en huiver.

Situatie: In verzorgingshuis voor ouderen.
Zara, een verzorgster met Mediterraan uiterlijk, overhandigt een bejaarde autochtone vrouw een

Geen ontkomen aan agressief bedelende vluchtelingen in trein



In de trein is het geen ontkomen aan agressief bedelende vluchtelingen. Controleren op deze verboden bezigheid zou mooie baan zijn voor vluchtelingen want die moeten zo snel mogelijk aan het werk. Fijn, baan voor laaggeschoolde werknemer gecreëerd. Ware het niet dat de gewone burger daar dan wel het geld voor moet ophoesten.

11.1.2016 Sprinter richting Utrecht C.S. 

Onvermijdelijke conversatie

- Waarom schrijf je zoiets Annelies, wat is je doel van zo’n artikel? Ik ben er echt door geschokt!

- Nou gewoon, omdat ik er een beetje misselijk van word hoe halvegaren met die vluchtelingen aan de haal gaan.

- Wat is er mis mee om voor vluchtelingen te koken?

- Niks, maar als het voorgerecht naar de keuken wordt teruggestuurd omdat ’t niet halal blijkt, én de gastvrouwen verontschuldigen zich daar nota bene voor, dan werkt dat acuut op m’n lach- en schrijfspieren, dan mag ik zoiets absurds toch wel in een satirisch stukje aan de kaak stellen? Ter leeringhe ende vermaeck?

- Ik deel de zorg van het binnenkomen van grote groepen moslims in een seculiere samenleving als de onze. Hopelijk hebben we geleerd van de lessen uit het verleden. Alertheid is zeker op z'n plaats. Daarover zijn de meninigen níet verdeeld, Maar je toon Annelies, is zeer spottend en weinig menselijk. Niet alleen naar de vluchtelingen toe die vreselijke ervaringen achter de rug hebben maar ook naar de mensen die hen een beetje willen helpen. Uiteindelijk zijn we allemaal mensen. Wat is er mis met barmhartigheid in deze wereld?

- Niks, maar die ‘barmhartigheid’ moet wel van twee kanten komen en geen eenzijdige onderwerping

Gutmenschvrouwen doen gut

Ze waren vergeten halal te koken! De super gemotiveerde plattelandse vrouwenclub had voor vijftien Syrische vluchtelingen gekookt maar bij de eerste gang, een soepje, bleek deze niet aan de eisen van Allah te voldoen.

Oh, oh, oh my god!

En ze hadden zo naar het dinertje uit gekeken!

Wat stom van ze! Wat beschamend!

Eén van de plattelandsvrouwen had eerlijk in ’t keukentje van de plattelandsmolen waar het eetfestijn

(Eind)film

Ik vraag me wel eens af wie deze film gaat maken. Ik bedoel, Europa is in verval, dat maken we mee: nu, gisteren, morgen en overmorgen, ’t is zeker al twee generaties gaande, maar wie maakt daarover een film, liefst een kaskraker, een we-stonden-erbij-en-keken-ernaar-film of een meeslepende serie van het kaliber Breaking Bad?

Of is ’t juist een teken van verval dat we deze film niet te zien krijgen?

Omdat zoiets te confronterend is, te huiveringwekkend want te dichtbij, ál te realistisch?!

Zó’n reactionaire film dat je na het bekijken ervan wel iets móet ondernemen want geen verzet bieden is dan geen optie meer, is uitgesloten.

Maar nee, we komen niet in opstand, Europa is immers in verval en de Nederlands elite doet, zoals gebruikelijk voor t braafste jongetje van de klas, apathisch aan deze desastreuze ontwikkeling mee.

Integreren


Lukt het een beetje met de integratie mensen?

Jawel, ik heb het tegen u, autochtone bewoner van ’t land dat Nederland heet. Voor zover er nog iets autochtoons aan u over is dan, en dáár zou ik ’t ’ns met u over willen hebben.

Vertel! Hoe gewoon is ’t inmiddels voor u, oorspronkelijke bewoner van dit minuscule landje, de lippen stijf op elkaar te houden, te slikken en door te slikken, daar waar u in een recent verleden moord en brand schreeuwde, of juist kalmpjes beschaafd, al dan niet met zelfspot, humor zelfs, uw kritische zegje deed?

Ik noem es iets.

U, verpleegster, werkt al weer enkele jaren met collega’s van wie u de namen amper kunt uitspreken

Verdreven van eigen erf

Ik zat op een heuveltje midden op de hei. Ik zat daar in m’n eentje te genieten van het zonnetje. Ja, het beviel me daar bijzonder goed.

Ik zat er nog geen tien minuten of er kwamen twee kindjes op m’n heuveltje, dat maar een klein heuveltje is maar toch groot genoeg voor meer dan één als ’t moet. Ik lachte even naar ze en keerde mijn gezicht weer naar de zon.

Daar zaten wij dan met z’n drieën op 't door de zon beschenen heuveltje.

Toen kwam er een man op

Schizofreen


Het Westen is in oorlog met de islam. Kun je dat zeggen? Ja, dat kun je zeggen, alleen houden de-boven-ons-gestelden het erop dat het slechts om bepáálde moslims gaat die een bepáálde islam aanhangen. Denk aan Al Qaida, Boko Haram en vooral ISIS.

Terwijl je toch ook kunt vaststellen dat een groeiend aantal inheemsen die tolerantie voor intolerantie en intoleranten spuugzat is! Omdat ze er last van hebben, omdat hun kinderen er op school last van hebben, omdat ze zich niet meer in het Westen wanen maar in een achterhaald sprookje dat steeds meer op een nachtmerrie begint te lijken.

Maar de inheemsen moeten hun mond houden van-de-boven-ons-gestelden die nauwkeurig bepalen

Overal wat (De boot is vol!)


Hier honderd, daar een luttele duizend en daar kunnen er ook nog wel vijftienhonderdvijftig.

Waar hebben we het over?

Over mensen.

Mensen in nood die uit een land vluchten waar ze elkaar al eeuwen om religieuze redenen de hersens inslaan. Steeds maar weer.

Mensen die

Het aangerande meisje, en het vermoorde meisje

We gaan erop wachten dat een vluchteling zich aan een meisje vergrijpt, zodat ze tegen haar zin aangerand wordt. Nee, ik ga hier niet spotten met de islamitische hoofddoek want ik weet wel zeker dat het verkrachte meisje tijdens deze ontering geen doek op d’r hoofd had en nee, over roomblank zal ik niet beginnen, hoe zal ik durven?

Maar de aanrander kan ook een asielzoeker zijn of naar het de omstandigheid van de persoon beter

Samen maken we Eurabië waar!


Is het niet ironisch? Wonen er in Nederland al zo’n miljoen+ volgers van Allah waarvan de meerderheid maar matig integreert in onze cultuur, en die ondanks positieve discriminatie alle mogelijke negatieve lijstjes blijven aanvoeren, zijn er het afgelopen jaar nog eens 30.000 bijgekomen plus als bonus een gegarandeerde instroom van 1800 per week zonder einddatum én naar verwachting toenemend in aantal.

Ja, ik weet 't wel, het zijn niet alléén Mohammedanen, ’t zijn óók vluchtelingen en die vluchten liever

Eerste hulp bij burgeroorlog

Logisch en niet meer dan menselijk dat mensen hun land waar een burgeroorlog woedt, proberen te ontvluchten. Dat ze dan niet naar een veilig, nabij gelegen buurland vluchten, dat is wat merkwaardig want als er in Nederland een burgeroorlog uitbreekt, zou ik eerder aan een veilig dichtbij gelegen land denken dan aan een mij totaal onbekend ver weg gelegen werelddeel waar ik de taal niet van spreek en waarvan de cultuur mij wezensvreemd is, maar dáár wil ik het niet eens over hebben.

Wat ik dus onlogisch vind en onmenselijk maar wat je niemand hoort zeggen, is dat mensen in zo’n

Elke dag Offerdag

In het hart van Zweden, daar waar iedere Zweed ooit is geweest, worden een vijfenvijftigjarige vrouw en haar zevenentwintigjarige zoon op klaarlichte dag door messteken om het leven gebracht: bij IKEA. Geruchten gaan rond. Het hoofd van de vrouw, moeder ook, zou volkomen gescheiden zijn van de romp. Vermoedelijk geen half werk dus, maar dat is officieel niet bevestigd, noch of de dader(s), twee asielzoekers uit Eritrea, de winkelende moeder en zoon op de een of andere manier kenden. Zweden laat niets los over het motief van de slachtpartij. Betreft het een crime passionel? Een criminele afrekening? Was er iemand beledigd? Een kwestie van eerwraak? De feiten die er toe doen zullen zoals gewoonlijk lang op zich laten wachten.

Wél weten de Zweedse autoriteiten nog dezelfde dag te melden dat er géén politiek motief achter de

Oh, dat weekend!

't Is het eerste waar ze bij het wakker worden aan denkt: O ja, dat weekendje.

Inmiddels ziet ze huizenhoog op tegen iets wat twee jaar geleden als een leuk idee, een vanzelfsprekend plannetje was begonnen: een weekendje met de hele familie in een groepsaccommodatie ergens op een landelijke gelegen plek in Nederland om haar zeventigste verjaardag te vieren. Net als tien jaar geleden. Alles was toen toch goed gegaan? Ze was op die zomerse vrijdag op eigen gelegenheid naar de feestlokatie gefietst en daarna hoefde ze niets meer te doen! De kinderen, met name haar dochters, hadden alles geregeld: de taarten, het eten en drinken voor drie dagen, de afwas, het opruimen…. Ze hoefde er alleen maar te zíjn.

Maar nu lijkt alles anders, nu moet ze dit jubileumweekend zelf organiseren, daar komt ’t wel op

Woestijn persuasie

Dat ik tijdens een fietstochtje over de Nederlandse heide zandfiguren tegenkom, u weet wel van die ingepakte zwarte vrouwspersonen met een woestijn persuasie, daar valt nooit aan te wennen maar ik weet dat deze achteruitgang niet te stoppen is. Dat we daar als het ware eerst met z’n allen aan moeten geloven alvorens wederom verlichting zal schijnen op de mensheid en vrouwen in Nederland in het bijzonder. Wie weet dat uw kinderen die verlichting weer mee mogen maken en ondertussen maar 't beste er van hopen meneer, mevrouw.

Vandaag echter maakte ik iets van een geheel andere orde mee en toch weer niet. Want wat zag ik toen ik een scherpe bocht rondde, daar op die grote stille heide? Zo’n halve kilometer verder lag een

Hans Jansen, het was een bijzondere eer

Binnenkort krijg ik m’n cello terug en daar baal ik enorm van. Liever had ik ’t schattige, iets meer dan een eeuw oude instrument nooit meer in handen gekregen. ’t Zit namelijk zo. Hans Jansen, beter bekend als ‘arabist Jansen’, speelde violoncello, en niet vals, zoals ik, maar echt mooi. Suites van Bach, dat werk. Daarnaast speelde hij samen met z’n vriendin L. die niet in Amsterdam woont maar in het hoge Noorden. Veel plezier beleefde hij aan dat samenspel maar ’t is natuurlijk wel een gedoe om in 't weekend met zo’n groot, log muziekinstrument op pad te gaan, al reis je dan als heer - en dat was Jansen - eersteklas. Een violoncello is per slot van rekening geen dwarsfluit of een laptop die je zo in je rugzakje steekt.

Er was een nieuw woord verzonnen om te zorgen dat de blinde blind bleef: islamofobie

(…) Hier was iets nieuws gaande: de opkomst van een nieuwe onverdraagzaamheid. Die verspreidde zich over het aardoppervlak, maar niemand wilde haar zien. Er was een nieuw woord verzonnen om te zorgen dat de blinde blind bleef: islamofobie. Wie kritiek had op de schrille strijdlustigheid van deze godsdienst in zijn hedendaagse incarnatie, was bekrompen. Iemand die fobisch was, was extreem en irrationeel in zijn standpunten, en dus lag de fout bij die mensen en niet bij het geloofssysteem dat wereldwijd meer dan een miljard aanhangers had. Een miljard gelovigen konden het niet mis hebben, dus moesten de critici degenen zijn met schuim om de mond. Sinds wanneer, wilde hij weten, was het irrationeel om niet van godsdienst, welke godsdienst dan ook, te houden en er zelfs een grondige hekel aan te hebben? Sinds wanneer werd rede als redeloosheid omschreven? Sinds wanneer waren de sprookjes van de bijgelovigen boven alle kritiek, boven satire verheven? Een religie was geen ras. Het was een idee, en ideeën staan (of vallen) omdat ze sterk genoeg (of te zwak) zijn om kritiek te kunnen doorstaan, niet omdat ze ertegen beschermd worden. Sterke ideeën staan open voor andersdenkenden. 'Wie met ons worstelt, sterkt onze zenuwen en scherpt onze vaardigheid,' schreef Edmund Burke. 'Onze tegenstander is onze helper.' Alleen zwakke en autoritaire lieden keerden zich af van hun tegenstanders, scholden hen uit en wilden hun soms kwaad doen.

Het was de islam die veranderd was, niet mensen als hijzelf, het was de islam die fobisch was

Culturele begroeting

Een begroeting op de Nederlandse straat tussen een man en een vrouw. Geen handen schudden maar op gepaste afstand een lichte buiging maken. Heeft niets met islam te maken, is cultuur!

Hans Jansen : 17 november 1942 - 5 mei 2015

En nu is Arabist Jansen er niet meer. Hij overleed vandaag 5 mei 2015. Meer dan 250 artikelen mocht Hoeiboei van hem plaatsen. Hieronder zijn laatste bijdrage aan Hoeiboei. Onderaan vindt u de link naar al zijn artikelen, in de hoop dat hij nog heel veel gelezen zal worden. Want verdomd, we zullen hem bijzonder missen. 

Annelies van der Veer

 

Volkert en Kwastmans grijnzen de grijns van de overwinnaar

De Groene Khmer wil dat hun soldaatje Volkert zo snel mogelijk wordt vrijgelaten. Op zich netjes. Als je een soldaat naar het front stuurt, en hij raakt krijgsgevangen, dan moet je zorgen dat je hem terug haalt wanneer dat mogelijk is. Ook Israel heeft zijn best gedaan en is heel ver gegaan om Gilad Shalith die door Hamas/Ghaza was gekidnapt, terug te krijgen. Fatsoen moet je doen.

Volkert is een moordenaar die het beter weet dan het Nederlandse electoraat, en die bereid bleek voor