“En zo werd ik een held. Een media-event (...) Nee – dat dat ook weer voorbij zal gaan, daar wil ik nu niet aan denken.”

Eigenlijk is het onvoorstelbaar dat we nu al weer zeven jaar in de ban zijn van de duistere wederwaardigheden van een jeugdige psychopaat. Hoe komt het dat hij nog steeds zoveel aandacht krijgt? Hoe kon hij uitgroeien tot een groezelige celebrity? Ik noem zijn naam niet. En zeker niet die verkorte vorm die suggereert dat iedereen weet over wie het gaat. Die zelfs een soort van vertrouwdheid lijkt te willen oproepen die je helemaal niet wil. De vermelding van alleen zijn voornaam in krantenkoppen, in de aankondiging van tv-programma's en in de onderschriften bij foto's doet menigeen de wenkbrauwen optrekken. What the hell moeten wij daarmee? Het is mijn vriend niet. Nee, maar het is intussen wel een merknaam geworden. Het merk ik. En niemand vraagt zich nog af, waar die roem vandaan komt. Roem lijkt in dit geval een op zichzelf staand gegeven geworden.

Natuurlijk is er op gewezen, welke factoren het ontstaan van die merknaam bevorderd hebben. Hij was

"de angsten van een publicerende elite"

De opmerkelijkste berichten van de afgelopen week uitgelicht en (kort) van commentaar voorzien door kenners. Annelies van der Veer, columniste dagblad Metro reageert vandaag in Desgevraagd op de volgende tekst: "Twaalf jaar later" door Trouw-columniste Nuweira Youskine (bron)

Kieswijzer (A Flowchart for Choosing Your Religion)

Klik op het plaatje voor de leesbare versie

Mauro Dekker

Gnoe

En ik geloofde het allemaal, toen, maar nu niet meer.

(...) Waar had ik dat aan verdiend, als jongste held van het Verzet? Ja, hoe zat dat? Was het eigenlijk niet helemaal verkeerd om dat soort mensen toe te laten in de 'ondergrondse' of 'de illegaliteit', zoals toen het Verzet in sprookjestaal werd aangeduid? Die christelijke mensen, dominees of niet, daar had je toch niks aan? Erger nog: dominees die verkondigden toch in hun preek dat de arbeiders gehoorzaam hun lot

Wie is de vijand?

Geert Wilders is daar heel precies in: niet de moslims maar de islam. Als hij daar gelijk in heeft, is het wonderlijk dat het van islamitische kant zo stil is terwijl in Nederland het debat over Wilders en de PVV op orkaankracht voortbuldert. Wie eigenlijk zijn degenen die protesteren en reageren wanneer Geert Wilders met een twitter van 140 tekens dagenlang de landelijke discussie beheerst?

Jakkes

“Vade a bordo, cazzo” (Ga aan boord, lul)

Hier is een held aan het woord. Gregorio de Falco, commandant van de kustwacht van Livorno, maant kapitein Francesco Schettino per telefoon onmiddellijk naar de gekapseisde Costa Concordia terug te keren.
Kapitein Schettino bevindt zich op dat moment in een reddingssloep, waarin hij – naar hij later verklaarde – terechtgekomen was toen hij passagiers hielp bij de evacuatie en daarbij gestruikeld was. Kort daarvoor had hij – naar eigen zeggen - zijn reddingsvest afgegeven aan een hulpbehoevende passagier. Ook vertelde hij, dat de rots waarop hij met zijn cruiseschip was gecrahst, helemaal niet op de kaart stond. Drie ongeloofwaardige verhalen vertellen, nadat je je 114.500 ton wegende schip op een

intelligent over islam spreken

23.1.2012: Nog steeds actueel: Islamprediker Khalid Yasin terug in Slotervaart (Carel Brendel)


Yassin is een bekeerling, hij spreekt alleen liever niet van convert maar van revert, dat is beter. Het was voor hem dan ook een logische stap ("een natuurlijke vooruitgang", "een natuurlijk vervolg op 't christendom") om moslim te worden.

Op de vraag waarom Geert Wilders niet met hem wil spreken, antwoordt Yassin o.a. dat "Wilders niet

Wel of geen excuses?

Op 4 januari 2012 stuurde Geert Wilders de volgende tweet de wereld in: "Excuses NL regering over slappe houding regering in ballingschap tav jodenvervolging tijdens WO II is op zijn plaats". Directe aanleiding was het artikel in De Pers "Excuses voor wegkijken". In het boek Judging the Netherlands van Manfred Gerstenfeld leggen

Welletjes

Gnoe