Je bedriegt jezelf, zei ik, als je je solidair voelt met


(…) Zodra ik bij hen in de kamer zat, viel ik Wiesje fel aan. Je bedriegt jezelf, zei ik, als je je solidair voelt met Che Guevara, als je denkt dat je aan de kant staat van de Palestijnen en de Vietnamezen. Je staat aan déze kant, of je wilt of niet.

'Aan deze kant? Hoe bedoel je dat?' vroeg ze scherp.

"Dat je zo leeft als je leeft,' antwoordde ik.  'Ook je schuldgevoel omdat je op kosten van anderen zo leeft, ook je solidariteit met hen, zijn een luxe waar zij voor betalen. Alles wat voor jou het leven de moeite waard maakt, wordt door hen betaald. Je bent hun vijand, of je wilt of niet.'

Dat maakte haar kwaad. 'Kan ik het helpen dat ik leef in een rijkepatsersmaatschappij! Zo als Che Guevara, zo zou ik willen leven!'

'Dat is onzin,' antwoordde ik. 'Zo zou je niet kunnen leven. Die scrupules die jij hebt en die het beste zijn wat je hebt, dat ontken ik natuurlijk helemaal niet, maken je daar ongeschikt voor. Ze zouden jou

Wolken

Als je Nederland weer binnenkomt, is dat het eerste wat je opvalt. Wolken. Indrukwekkende wolkenpartijen. Ze zijn er in allerlei kleuren en vormen. Van inktzwart tot helder wit, van oranje tot rose en diep paars met een gelig randje. Ze kunnen grijs zijn van naderende regen maar ook smeuïg wit, doorschijnend, beige doorschoten. Gracieus en veelvormig. Je kunt er van alles in zien, in projecteren ook. Dat doen we graag. Projecteren. Zoals dat jongetje in het gedicht Wolken van Nijhoff van alles in de lucht ziet en projecteert: een herder met zijn schapen, Scandinavië, eenden, een dame. Het kan ook absurde vormen aannemen. Dat projecteren. Zoals in IS een zionistisch complot zien. Of een beetje lachwekkende. Zoals in allochtonen (licht) getinte mensen die er alleen maar op uit zijn van een prachtland als Nederland te profiteren. Op de mooie tentoonstelling Lucht – in de Nederlandse kunst sinds 1850 in De Hallen in Haarlem is te zien, wat kunstenaars van de laatste 150 jaar in wolken zagen. Romantische dramatische luchten. Of ze legden er vooral hun gevoel voor sfeer en ruimte in. Heel hun ziel en zaligheid soms. Lucht is een vervolg op twee eerdere tentoonstellingen over het landschap en de zee in Nederland (zie Nog zes dagen en Hollandse zeegezichten in Haarlem).

Heette ik maar Fatima

Soms zou ik willen dat ik een allochtoon was. Een allochtoon in Nederland. Begrijp me niet verkeerd. Ik zou niet graag een allochtoon in Marokko of Turkije willen zijn. Al zou ik die talen dan nog zo vloeiend spreken, dat geeft beslist te weinig voordelen, if any.

Een allochtoon in Nederland dus. Mijn huid zou dan licht getint zijn als die van Fatima Elatik - o wat mooi! - of donkerder, als die van Ayaan Hirsi Ali - prachtig! - en ik zou luisteren naar de naam Fatima, Samira, Hassnae of misschien wel Aisha. Mijn ouders zouden hier niet geboren zijn maar ik lekker wel, of ik zou

lees verder in METRO of op de METRO-site hierrrr

Zomertijd

Komkommertijd bestaat niet. De val van Sebrenica en de massamoord van Breivik vonden plaats in de zogenaamde slow news season. Poetin stond ook in de zomer van 2008 pro-russische rebellen bij, toen in Zuid-Ossetië. Israël en Hesbollah raakten slaags in de Sommerloch van 2006. Nu dus het neerhalen van de MH 17, de oorlog in Oost-Oekraïne. Gewelddadige vetes in Lybië. Het ebola virus. De derde oorlog in de Gazastrook, en het barbarisme van ISIS (tegenwoordig IS – Islamitische Staat) in Irak. Protestdemonstraties tegen de laatste twee, respectievelijk in Amsterdam en Enschede, waren er op zondag 3 augustus j.l., de dag waarop herdacht werd dat 100 jaar geleden The Great War uitbrak. Die begon dus ook in komkommertijd.

Onwetendheid


"Ik merk d'r anders niks van," zegt G. opgewekt. "Van die jodenhaat. Ik ga naar m'n werk, ik doe m'n ding. Ik ga naar huis, ik eet,….. alles is gewoon."

We hebben het erover vanwege die 'geen excuus voor jodenhaat-advertentie' in De Telegraaf, die door talloze, naar het schijnt zorgvuldig door het CIDI (Centrum Informatie en Documentatie Israël) geselecteerde min of meer bekende Nederlanders is ondertekend.

Het nationalistisch fundamentalisme van Poetin

In Dr Strangelove or: How I learned to stop worrying and love the bomb (1964), de klassiek geworden satirische film van Stanley Kubrick op het toppunt van de Koude Oorlog, telefoneert de Amerikaanse president met zijn Russische collega. De eerste verontschuldigt zijn ondergeschikte, die per abuis op de knop heeft gedrukt, met “He was a little bit fun in his head”. De hilarische scène (met Peter Sellers als Amerika’s president) gaat als volgt verder: “Hello Dimitri…it’s good that you are fine and I am fine…I agree with you it ‘s great to be fine… How do you think I feel about it … Can you imagine how I feel about it, Dimitri...Why do you think I ‘m calling you?...To say hello?...Of course I like to speak with you…of course I like to say hello…not now but any time, Dimitri…It ’s a friendly call, of course…I ‘m sorry too, Dimitri, I ‘m very sorry…you are more sorry than I am but I ‘m sorry as well…don’t say you are more sorry than I am…so we are both sorry…all right?...” AND SO ON. Hoe gaan dezer dagen al die telefoongesprekken met Poetin (Hello Vladimir…)? In hoeverre zijn de tijden veranderd?

Vierentwintig uur

Dan heb je een huisje-in-het-bos met plenty of buitenruimte, ik dus, ben je gewenst kinderloos, ik dus, maar heb je des te meer neefjes en nichtjes die wel eens verlost willen worden van hun ouders. Of andersom natuurlijk, dat valt soms lastig in te schatten, en dus nodig je, om te beginnen, de schattigste en braafste nichtjes uit voor een logeerpartijtje in het bos. Spannend!

Het plan is eenvoudig. Wij halen de meisjes (vier en zeven), ….

Lees verder in METRO of op de  METRO-site hierrr

Er staat een antisemiet achter mij

Iedereen heeft al z'n eigen sores en ik wil het graag luchtig houden maar het scares the shit out of me dat Joden in het Vrije Westen vandaag de dag op straat worden uitgescholden, gemolesteerd, gehaat en, bijna terloops, vermoord, alsof er - en hier zou een hartgrondige vloek niet misplaatst zijn -, alsof er halverwege de vorige eeuw nooit een Holocaust heeft plaatsgevonden. Je weet wel, de totale vernietiging van de Joden door de nazi's. Toch al iets wat nauwelijks te bevatten is maar wat wél is gebeurd en dan zou die waanzin opnieuw beginnen. Al zijn het nu niet de nazi's maar andere griezels, ja ze zijn onder ons en dat weten we maar wat gaan we eraan doen? Deze keer?

Durft de #EU dit al te agenderen? Uit recent onderzoek door de Amerikaanse organisatie Anti-Defamation League blijkt namelijk dat

Lees verder in METRO of op de METRO-site hierr

Een zomer lang Hitchcock (De film Vertigo en de roman Hotel Vertigo)

Iedere zomer organiseert het Eye (filmmuseum) in Amsterdam een retrospectief. Vorig jaar werden er aan het IJ films vertoond van Fellini en was er een interessante tentoonstelling aan de Italiaanse maestro gewijd (zie De wereld van Fellini; zie ook Bepaald geen dertien in een dozijn – over Kubrick, en Jack Nicholson – rebelse charmeur). Dit jaar is Hitchcock de hoofdpersoon. Vanaf 25 juli worden er ook op tv verschillende films van de master of suspense uitgezonden, waaronder Vertigo (1957). Verwijzend naar deze film publiceerde Kees ’t Hart in december 2012, dezelfde maand waarin ook een complete box met twintig schoongepoetste Hitchcock-films verscheen, zijn roman Hotel Vertigo. Daarin keert een gepensioneerde weduwnaar terug naar San Francisco waar hij in 1957 betrokken raakte bij de second union die opnamen maakte van locaties voor Hitchcocks meesterwerk. Van het begin af aan is duidelijk dat die ervaring van destijds met Vertigo niet goed afliep. 

De houdbaarheidsdatum van tradities

Ooit was ik in Pamplona, waar vanaf 6 juli elk jaar 8 ochtenden lang het stieren rennen plaatsvindt. Een traditie die elke inwoner van de Noord-Spaanse stad met de paplepel ingegoten krijgt, als onderdeel van het feest van de patroonheilige San Fermin. We begaven ons wijselijk niet in de nauwe straatjes waarlangs de stieren, waarmee later op de dag gevochten wordt, van kraal naar arena worden gejaagd. Elk jaar staat deze traditie ter discussie. Als de corrida, het gevecht, verboden wordt, zal de encierro, de ren, dan nog blijven bestaan? De encierro wordt ook van binnenuit bedreigd. Het meerennen is eeuwenlang van vader op zoon doorgegeven. Het was een initiatieritueel, een sacrale ervaring. In een steeds minder katholieke samenleving, die bovendien vermijdbare risico’s wil uitsluiten, haakt de jeugd meer en meer af. De buitenlanders, die veel geld in het laatje brengen, raken in de meerderheid, en daarmee verdwijnt de kern van deze traditie. Is Pamplona op de ochtend van 6 juli het voorland van Nederland op de avond van 5 december? De bestuursrechter in Amsterdam heeft in ieder geval met de rode lap gezwaaid.

De of het jongetje, zeg 't maar

"Juf, hét lichaam klinkt niet hoor! Niemand zegt dat. Dé lichaam!" 

Het meisje dat dit roept is tien jaar geleden in Almere geboren maar haar ouders niet, die hebben allebei een andere taal als eerste taal, iets wat tegenwoordig niets bijzonders is maar wat

lees verder in METRO of op de METRO-site hierrr

Wk taal

Het WK stimuleert de creativiteit. Als het gaat om het maken van verrassende beelden. En het bedenken van nieuwe woorden. Op internet, in sociale media, de sportverslaggeving en in de commercie. Het juichpak was er al voordat het WK begon. Het bijtincident van Suarez leverde tal van visuele en talige vondsten op. Vanaf de eerste wedstrijd van Oranje ging het over persieing, poldercattenaccio en chef incidentele pressie. Ook aan spelers van het Nederlands elftal zelf werden nieuwe woorden of formuleringen verbonden, zoals huntelen, kuijteren en Ich bin ein Bedumer. Laten we ons focussen op de laatste twee.

Honderd jaar geleden

Wat een geklungel was het die dag in Serajevo. Met onmetelijk fatale gevolgen. Honderd jaar na dato, op 28 juni j.l. kreeg Gravillo Princip er een standbeeld voor in Belgrado. En ook nog eentje in Oost-Serajevo. Historicus Guido van Hengel publiceerde onlangs een studie over deze “dweepzuchtigen Servischen melkbaard” (Het Handelsblad 30 juni 1914), en de Deense tekenaar Henrik Rehr bracht een stripboek, grafische roman heet dit genre tegenwoordig, over het clubje Bosnisch-Servische radicale jongeren uit, die door de Canadese historica Margaret MacMillan in haar net in het Nederlands verschenen 1914 – Hoe Europa de vrede liet varen voor de Eerste Wereldoorlog vergeleken wordt met fanatici van Al Qaida.

Honderd jaar na de moord op de Oostenrijkse troonopvolger Franz Ferdinand proberen geschiedkundigen, zoals ook de Australische Christopher Clark in Slaapwandelaars – Hoe Europa in 1914 ten oorlog trok, nog altijd te achterhalen wat precies de motor was van het conflict dat WO I heet.

Deal met een Saoedische prins

Vorige week ben ik ontboden door een Saoedische prins. Hij stuurde twee van zijn lijfwachten want zelf had hij wel wat beters te doen dan bij mij vier-hoog-achter een visite afleggen. Alleen die trappen al, vier!, plus ongewenst permanent gestoffeerd met hondenharen. Druk, druk, druk zo'n prins en op het punt door te reizen naar Birmingham waar hem meer zendingswerk wacht, begreep ik van de twee mannen die onverwacht bij mij op de stoep verschenen. Ik moest in een geblindeerde auto stappen en voor ik het wist arriveerden we bij het mondaine Amstelhotel, een plek waar ik altijd al eens wilde vertoeven.

In korte zinnen doch in uitstekend Engels legde de prins me uit, zijn naam is me ontschoten, dat zekere Nederlander hem een persóónlijke brief had geschreven waarin hij zijn persóónlijke zorgen uitte over mijn houding ten aanzien van de

lees  verder in dagblad METRO of op de METRO-site hierrr

Groeiende ongelijkheid

De Franse econoom Thomas Piketty schreef zijn Le Capital au XXIe siècle (2013) op het juiste moment. Van de Engelse vertaling (maart 2014) waren in Engeland en de VS binnen een maand 200.000 exemplaren verkocht. Piketty werd een superstar op Amerikaanse tv kanalen. Begin 2015 verschijnt de Nederlandse vertaling van wat wel Het nieuwe Kapitaal wordt genoemd, maar dan leesbaar. Daarvoor nog is Piketty uitgenodigd in de Tweede Kamer. Zijn uitgebreide onderzoek naar groeiende inkomensongelijkheid in de negentiende eeuw en nu wordt ter rechter zijde van de PvdA met argusogen bekeken. Vooral VVD en PVV hebben meer op met Ayn Rand (1905-1982) die in de jaren zestig en zeventig in de VS opschudding veroorzaakte met haar aanval op altruïsme en pleidooi voor ‘ethisch egoïsme’. Ze was voorstandster van weinig tot totaal geen bemoeienis van de overheid. Toneelgroep Amsterdam speelt nu een indrukwekkende voorstelling op basis van haar roman The fountainhead (1943).

Na jaren lang in anonimiteit vele oude en nieuwe vermogens- en inkomensstatistieken te hebben

Moslim-iconoclasme: nu ook in Japan!

“De politie in Tokyo heeft op op 11 juni een man uit Saoedi Arabië gearresteerd. Hij werd gepakt terwijl hij bezig was een aantal boeddhistische beelden te vernielen. Het incident vond plaats in een van Tokyo’s beroemdste tempels en schokte de omwonenden. De 31-jarige man volgt een HBO-opleiding aan de Keio-universiteit. De politie verklaarde dat er woensdag rond middernacht een verdacht telefoontje werd ontvangen. De Saoediër gedroeg zich gewelddadig bij de Sensō-ji tempel in het Asakusa-district. Politie-officieren haastten zich naar de locatie en troffen daar op de grond de brokstukken aan van vier boeddhabeelden. Het betrof drie stenen beelden, en een 200 centimeter hoog

Globalisering van nationale voetbalteams

Aan het WK in Brazilië doen 32 nationale teams mee maar hun voetballers komen uit ruim 70 verschillende landen. De teams van de VS, immigratieland bij uitstek, en van Zwitserland, dat een paar maanden geleden per referendum stemde voor minder immigranten, spannen de kroon qua multiculturele samenstelling. Ongeveer de helft van deze selecties valt onder de noemer immigrant. Alleen Ecuador en Zuid-Korea tellen geen spelers met een dubbele nationaliteit. De overige 30 teams

De felle poëzie van een ontspoorde immigrantenjongen

Dinsdag 10 juni j.l. was Yahya Hassan persoonlijk aanwezig bij de presentatie van de Nederlandse vertaling van zijn geruchtmakende poëziedebuut. Stevig beveiligd. De zaal in het Crea-gebouw in Amsterdam was bomvol. Arjan Peters, literatuurcriticus van De Volkskrant, interviewde de jonge dichter (19 jaar), zoon van Palestijnse vluchtelingen, en Hassan las verschillende van zijn gedichten voor. Over zijn jeugd in een getto aan de rand van Aarhus (Denemarken), zijn gewelddadige jeugd. Gedichten, letterlijk in kapitalen, over een hardvochtige vader en een mislukte integratie. Een aanklacht tegen de generatie van zijn ouders en het moslimmilieu waarin hij opgroeide. Hij acht zichzelf niet verantwoordelijk voor de verschillende interpretaties van zijn poëzie. In Denemarken zijn al meer dan 100.000 exemplaren van zijn debuut verkocht. Duitsland en de VS volgen in snel tempo. Nu is er de Nederlandse vertaling.

Re-enactment - een ontsnappingsclausule voor mannen die geen Conchita willen zijn?

Het onderwijs maar ook andere sectoren, nee de hele westerse wereld raakt te veel gefeminiseerd. Er moet maar weer eens oorlog komen. Dat hoorde ik laatst iemand zeggen. Pro-Russiche activisten in het oosten van Oekraïne voegden de daad bij het woord, schoren hun baard, en bewerkten in hun oorlogspropaganda bestaande foto’s en beelden uit de media. Zo stond heel Donetsk in brand. Beelden uit andere oorlogsgebieden, zoals Syrië, werden geleend en gefotoshopt om de (Russische) publieke opinie in beweging te krijgen. Je hebt ook volwassen mannen die oorlogje spélen, een hobby waarin ze veel geld en tijd steken. ‘Re-enacters’ worden ze genoemd. Wat bezielt hen eigenlijk?

Zo'n vent

"Ik ben een moordenaar," zegt G., niet zozeer tot mij gericht als wel tot zichzelf. Ik heb met 'm te doen maar ik moet ook

Lees verder in METRO of op de METRO-site hierrr

‘Racisme’ is een verouderd woord!

 
Het deel van de genetici die zich bezig houden met het onderzoek naar de geschiedenis van de mensheid is het er wel over eens. Het DNA van mensen verschilt en geeft aanleiding tot het onderscheiden van drie menselijke rassen die ieder hun eigen geschiedenis hebben. Genetici zien drie grote rassen als genetisch duidelijk te onderscheiden groeperingen. Het is het Afrikaanse ras dat zich vanaf de Sahara verspreid heeft naar het zuiden en het hele continent bevolkt heeft. De tweede duidelijk te onderscheiden groepering betreft het Kaukasisch ras dat behalve Europa ook de volkeren van Noord-Afrika, het Midden-Oosten en West-Azie tot en met India omvat. De derde groepering is het Oost-Aziatisch ras dat onder meer China en Japan omvat.

Euroscepsis en politieke zijinstromers

Zondag 25 mei werd op tv de documentaire vertoond, waarin gewezen pvv’ers verklaarden, dat Wilders zich in 2012 uit de gedoogconstructie terugtrok, om in eigen gelederen orde op zaken te kunnen stellen. Niks geen ‘hogere’ motieven of politieke idealen dus. Wat geen nieuws is, want dat deze beweging – geen partij - opportunistisch en onbetrouwbaar is, wisten we al. Ook dat ze louter tegen is, geen politieke verantwoordelijkheid aandurft en nog nooit voor een oplossing van wat dan ook gezorgd heeft. De volgende dag verscheen arabist Hans Jansen op de buis als vierde vertegenwoordiger van de PVV in het Europese parlement. Ook hij bracht niets nieuws, begreep gestelde vragen niet en formuleerde zo omslachtig, dat hem wat meewarig veel succes werd toegewenst. Eén van de andere

“Een eufemisme voor politieke lafheid”


Zo kan het ook Frans Timmermans

“Een eufemisme voor politieke lafheid”

Miloš Zeman, de president van de Tsjechische republiek, hield afgelopen maandag (26-5-14) de onderstaande toespraak bij de receptie ter gelegenheid van Israëls Onafhankelijkheidsdag.

Dames en heren,

Hartelijk dank voor uw uitnodiging om hier aanwezig te zijn bij de viering van Israëls Onafhankelijkheidsdag. Elk jaar worden er in de Tsjechische Republiek vele onafhankelijkheidsdagen gevierd. Bij sommige van die vieringen ben ik aanwezig, maar dat is niet altijd mogelijk. Maar de Onafhankelijkheidsdag van Israël sla ik nooit over.

Er zijn nogal wat staten waarmee wij dezelfde waarden delen, zoals het politieke ideaal van vrije verkiezingen en een vrijemarkteconomie. Maar deze staten worden door niemand bedreigd om van de kaart te worden geveegd. Er is niemand die hun grenssteden beschiet; niemand die er op uit is dat de burgers van die staat hun land zouden verlaten. Er bestaat een term, ‘politieke correctheid’. Deze term beschouw ik als een eufemisme voor politieke lafheid. En daarom, laat mij nu eens niet laf zijn. Het is hard nodig om de vijand van de menselijke beschaving duidelijk bij de naam te noemen. Het is het internationale terrorisme verbonden met religieus fundamentalisme en religieuze haat. Zoals we hebben

Grote en kleine verhalen

In deze tijd van focus op het grote verhaal van Europa, van globalisering en superstaten, even aandacht voor iets kleins. Het zkv. Wat natuurlijk geen pleidooi in verkapte vorm is voor welke renationalisering dan ook. Ongelooflijk trouwens hoeveel mensen denken, dat alle problemen verdwijnen als de EU verdwijnt. Al waren het er uiteindelijk minder dan gedacht.