Voor de ander

Heeft ze even niet opgelet? 

Tuurlijk wel.

Ze heeft gezien dat 't supermarktpersoneel een mondkapje is gaan dragen. Zo'n ineffectief kapje dan.

Sinds vorige week. En voltallig.

Ook Simon, hét gezicht van de broodafdeling, Simon die zich 't afgelopen half jaar door de winkel had bewogen alsof er geen nieuw virus te vrezen viel.

Ze heeft dat gezien, er 't hare van gedacht.
Geen uitgebreid gezellig praatje meer met hem durven maken.

En de meisjes. De steeds vriendelijke en behulpzame meisje die bij de zelfscankassa's 'n oogje in 't zeil houden terwijl ze staan te kletsen, die met plezier de groentes uit haar handen nemen om ze te wegen, zegeltjes aanreiken dan wel een door haar eigen gehaastheid gevallen tomaat voor d'r oprapen en daardoor moeiteloos de gewenste anderhalve meter afstand negerend, ook zij zijn zo'n monduniform gaan dragen zónder hun behulpzame gedrag wezenlijk te veranderen.

Het bevreemdde haar toch. 

Hoe kon dit dorp, deze oase van rust na ruim zeven maanden existentiële nonchalance en nuchterheid zich plotsklaps onderwerpen aan de strengste regels?

"Why?" 

Zou Ischa Meijer (1943-1995) terecht hebben gevraagd en net zo lang dóór hebben gezaagd totdat hij 'n bevredigend antwoord had gekregen. 

Ze snakt zo naar gezond verstand. 

Ernstig zieken of doden vallen er hier immers niet te betreuren anders had ze 't wel gehoord. Maar dat deze razendsnelle onderwerping niet veel goeds voorspelt, laat zich raden.

En nu dit. 

Nog geen week later is zijzelf de enige zonder mondkap in 'haar' supermarkt!

"99% van de klanten draagt nu een mondkapje," leert ze bij navraag van Annet, het al even zo vertrouwde supermarktgezicht als Simon. 

Maar nu dan mét mondkapje. Annet!

"Ach, als 't helpt dan is 't een kleine moeite," voegt Annet er gelaten aan toe. Zonder overigens mij, ongemondkapte, te bekritiseren of te verplichten. (Neen, er heerst hier nog 'n restje beschaving, mag 't alsjeblieft?)

Wat nu?

Ze móet nu een beslissing nemen. 

Morgen zal ze boodschappen doen, zo veel is zeker. O ja, het is 'n kleine moeite met deze nieuwe groepstrend mee te doen. Maar waar eindigt die? 

Waarom voelt 't zo beroerd zo'n vod? Waar komt die enorme aversie toch vandaan? 

Als de RIVM bij 't begin van de uitbraak zo'n ding tijdelijk had verplicht, had ze er mogelijk begrip voor gehad. 

Maar nu? 

Met de kennis van nu (o.a. géén killervirus) en in diezelfde roekeloze supermarkt, na bijna acht maanden, niet met het virus in aanraking te zijn gekomen, maar vooral, na álles wat er op persco's gezegd is en besloten....?

De betutteling is te erg. De misinformatie te veelvuldig, de indoctrinatie enorm.

Ze kan daar niet als een mak schaap aan voorbijgaan. Nooit immers is het "why?" beantwoord zoals zij, weerbare democratische burger, mag verwachten. Waar ze recht op heeft.

Doe het dan voor de ander, zo'n mondkapje, is een veelgehoord argument. 

Ja hoor.

Maar weet u, 

die ander is zij ook.

Annelies van der Veer
18 oktober 2020















Zwart privilege (de wrange vruchten)

Hangt het u ook zo de keel uit, dat zielige en toch gewelddadige Black Lives Matter gedoe? 

Zegt u? 

Is dat m'n 'wit privilege' dat hier spreekt? Omdat ik niet weet wat het is om zwart of gekleurd te zijn?

Klopt, maar gaan we nu in (huids)kleur denken? Is dat de bedoeling?!

Ik weet wél dat er leuke zwarte mensen zijn en strontvervelende, dat er leuke Joodse mensen zijn en strontvervelende, dat er leuke homo's zijn en strontvervelende en dat er leuke blanke mensen zijn en strontvervelende. En u meneer, bent er een van de laatste. En u vervuilt het debat. Ga weg!

Gelukkig bent u niet belangrijk, u doet er niet toe als 't ware (haha) maar Mark Rutte doet er wel toe, hij is immers de minister-president van dit landje, van zo iemand mag je op z'n minst een rechte rug verwachten. Wat blijkt? Hij laat sprookjesfiguur en kindervriend Zwarte-Piet in een handomdraai vallen, spreekt van institutioneel en systematisch racisme zónder met bewijs te komen. 

Er ís namelijk geen institutioneel racisme meneer. Niet in Nederland. Er is louter institutionele positieve discriminatie en racisme naar alles en iedereen toe die niet blank of autochtoon is. Onze minister-president doet er aan mee, de ganse Main Stream Media is er van doorspekt. Miljoenen guldens en later euro's subsidie zijn er mee gemoeid. Van kickbokslessen tot gratis taallessen, huisvesting, uitkeringen, banen, overal komt 't voor, tot en met de lesboeken op scholen. 

Positief klinkt eh positief maar positieve discriminatie is nog steeds discriminatie en dus fout. Het heeft niet geholpen! Want nu plukken we daar de wrange vruchten van. Al zegt slappe-knieën-Rutte dat hij 't niet doet, zo steunt hij (en z'n linkse kabinet) wel degelijk de nieuwe Beeldenstorm waarvan een kind kan bedenken waar die eindigt.

"Ieder jaar als ik Zwarte Piet zie, voelt dat als een klap in mijn gezicht," stelde rapper Akwasi tijdens een Black Lives Matter protest. 

Ooit schreef ik in 'n column dat telkens als ik een vrouw met een (meestal zwarte) hoofddoek in de Hollandse straten zie, dat voelt als een klap in mijn gezicht. Want vrouwendiscriminatie pur sang. Van een blogger, tevens naaktloper en miskend schrijftalent, kreeg ik toen te horen dat dat maar zo leek, die klap. Het is geen echte klap, verzekerde hij mij, dus zo erg is 't niet Annelies.

De vergelijking is niet geheel in balans want die geïmporteerde malle hoofddoek is natuurlijk veel pijnlijker en gevaarlijker voor alle vrouwen dan een mal sprookjesfiguur en kindervriend als Zwarte Piet. 

Maar wie o wie zegt nu, Akwasi, het lijkt maar zo, het is geen echte klap in je gezicht, dus kalm maar?

Wie?

Dat bedoel ik dus met positieve discriminatie en hoe eng fout dat kan uitpakken.

13 juni 2020



Overlevingsdrift

Overlevingsdrift

Dag Paul,

Wat 'n eer dat je ons teeveekast-filmpje op Radio Oranje wilt vertonen! 
En er dan ook nog met je over facetimen.., te véél eigenlijk want we (ik spreek voor 't gemak ook voor G wat niet mijn gewoonte is, dat je dat niet denkt) zijn niet zo goed in spontaan en daarom schrijf ik je nu spontaan dit berichtje. 

Onze 'Harry Potter-teeveekast' is er niet één uit een dozijn, want zelf gemaakt, "da's mijn man hè", maar je mag gerust weten dat we al jaren geen (staats)televisie meer kijken of hebben. Te voorspelbaar politiek correct, zeg nou zelf. Als daar al iets uitzonderlijks op te zien valt, vernemen we 't wel via de vele andere ongereguleerde kanalen. Via geenstijl.nl of het twitterkanaal bijvoorbeeld. Zo zijn we trouwens ook op

Flygskam

Dagelijks is te veel gezegd maar wekelijks geniet ik er zeker nog van: vliegschaamte, of flygskam zoals ze in Zweden zeggen, en de mensheid, Nederlanders in 't bijzonder. Jan en alleman kent 't en gaat er op zijn eigen unieke wijze mee om. Waanzinnig vermakelijk.

Voorál als de personen in kwestie hartstochtelijke aanhangers van de

Kinderen: geen

Ik weet dat ze bestaan want ik ben er zelf één van maar 'k ben er nooit eentje tegengekomen die er nóg enthousiaster over spreekt dan ik.

G. had een aantrekkelijk schilderijtje gezien wat ik in het echt móest zien

Olifanten

Er wordt aangebeld maar ik verwacht niemand en daarom houd ik 't op een zo neutraal mogelijk "hallo?".

Dit is wel Amsterdam hè. 

De stad waar ik op m'n tweeëntwintigste naartoe verhuisde en waar ik me

Met je vrije kledingkeuze

Je hoeft niet in Amsterdam te wonen of in een andere grote stad, je hoeft niet mentaal geaberreerd te zijn, noch hoef je werkloos te zijn, arm, oud, doof of blind en je hoeft niet rechts te zijn dan wel sceptisch, slim, of feministisch, is allemaal niet nodig om te weten dat Nederland al lang een islamzuil rijker is.

Een religie dus die gewend is te discrimineren maar die wij, Nederlanders, christenen of niet, daarom niet mogen bekritiseren omdat we dan gore racisten zijn mét 'n fobie. Allemaal dezelfde.

Kijk om je heen. Zie en begrijp wat ik bedoel. De islamitische discriminatie binnen eigen groep is overal. Vrije keuze of niet. Het zou niemand met stemrecht onverschillig moeten laten.

Je moet links zijn, niet eens zo extreem, (nog) in 'n overwegend christelijke of atheïstische omgeving wonen, je moet honderd procent politiek correct zijn, afhankelijk van

Kikker in de pan

De zilvervisjes schieten alle kanten op als ik de drie werken van 't verschrikkelijke kind na al die jaren ter hand neem. Ik griezel van beide. Weg ermee maar eerst komt de B nog, de B van Wim de Bie...

De boekenkast moet uitgemest, en wel grondig. Ontstoffing alleen volstaat niet. Boeken liggen schots en scheef bovenop járen onaangeraakte rechtopstaande boeken het uitzicht en het alfabet te verstoren. Desondanks hebben zich stapeltjes boeken voor de boekenkast gevormd.

Dit keer zal ik streng zijn en boeken voor eens en voor altijd verwijderen. Om te beginnen boeken van schrijvers die dusdanig politiek correct zijn gebleken dat ik geen letter meer van ze hoef te lezen, hoe vaardig ze ook met taal zijn. Hun gedachtewereld boeit me niet en ik ben geen

Weerbare democraat

Weerbare democraat

Eerlijk gezegd schrok ik er een beetje van. Van het voornemen van Paul Cliteur om een nieuwe zuil op te richten. Een nieuwe zuil? Waarom? We hebben net de Verzuiling achter de rug! 

Maar, als je er even bij stil staat, is 't heus geen gek idee want wat is er de afgelopen decennia ook gecreëerd in Nederland? Een gigantische zuil voor..., ja, hoe zal ik het noemen? Voor hernieuwd achterlijk en middeleeuws gedachtegoed?

Het gekke is nu dat je op die achterlijkheid geen kritiek mag hebben! Zeg

5 mei. Knoop die hoofddoek om je heup-dag!

5 mei is Bevrijdingsdag. Dan vieren Nederlanders de vrij-heid! Geweldige onovertroffen VRÍJHÉÍD!!

Vrij zijn, vrij voelen, vrij geloven, vrij leven, vrijheid geven, vrijheid beleven, vrij zingen, vrij bewegen, vrij vliegen, vrij stemmen, vrij zwemmen, vrij eten, vrij werken, vrije partner kiezen, vrij kleden, vrij musiceren, ...


Wie geeft dat vrijwillig op?

Via de radio herinnert het Nationaal Comité 4 en 5 mei ons eraan hoe belangrijk vrijheid is:

"Samen zijn we verantwoordelijk om de vrijheid in stand te houden!
Geef vrijheid door!"
Daar heeft 't comité gelijk in, dat mag ook wel eens gezegd want wíe of wát we van hen

Smaak

Had ik m'n mond maar gehouden. Ik weet toch. Als je zo nodig moet rondbazuinen dat je een wijncursus hebt gevolgd en 'n brevet hebt gehaald, kun je er niet meer onderuit. Dan ben je gedoemd de wijn in een restaurant voor te proeven, altijd de beste wijn-spijscombinatie in huis te hebben en bij etentjes de uitgeschonken wijn op de juiste waarde te schatten.

Niet dat ik dat erg vind. Ik vind 't hartstikke leuk! Alleen. Wat weet je nu

Beledigend?

"Weet je wat die man net tegen me zei?" begint m'n donkerharige nicht. 't Is herfst 2018, we bevinden ons op 'n familiefeestje, een zogeheten 50-jarig huwelijksjubileum. Er lopen wat schattige kindertjes rond van wie ik de meesten nooit eerder heb gezien maar de grijze hoofden overheersen zichtbaar. 
M'n tamelijk recht voor z'n raap-nicht, die net geen heel jaar ouder klokt dan ik, gaat door: "ik stond net met je Geliefde te praten toen er een man op mij afkwam die kennis met me wilde maken omdat hij had gehoord dat ik, net als hij, wortels in Hongarije heb. Aan het eind van 't gesprek vroeg hij of jouw Geliefde mijn zoon was!" 

"Néé!" reageer ik oprecht verbaasd en denk 'OMG, daar begint 't'.

Voor iedereen!

Woensdagmiddag lunchtijd. Ik loop 't Centraal Station van Amsterdam uit, sla rechtsaf en struikel net niet over een grote, donkere man die daar half tegen de muur ligt, alsof hij aan het zonnebaden is met z'n blik op oneindig... Doorlopen maar.

Ik loop over 't bruggetje, richting 't altoos naar urine stinkende tunneltje waar 'n groepje zwervers tussen de duiven- en rattenstront bier aan 't drinken is. Ik passeer snel en sla rechtsaf de winkelstraat in. Wat schijnt 't zonnetje toch weer lekker vandaag.

Halverwege de lange winkelstraat hoor ik vreemd hard geschreeuw. Mensen staan toe te kijken hoe een man met veel te veel haar en een propvolle rugzak alles en iedereen om zich heen uitscheldt, al is

Boter op hun hoofd

Even over 't milieu, nee over mensen die zich erover bekommeren en daarom zéér milieubewust leven.

Zo ken ik een vrouw die uitsluitend onder de douche urineert om de plee niet te hoeven doortrekken, zoo begaan is ze met het milieu. Ja, daar kun je meewarig over doen maar die mensen bestaan hoor, mensen die je precies kunnen vertellen hoeveel liter water er nodig is om één liter cola te maken. (70 liter, dus cola drinken is een onvergeeflijk en onomkeerbaar milieu-delict, dat spreekt. Volgens die milieu-bekommeraars dan.)

Zij nemen het milieu bloedserieus, ze vergeten nooit het licht uit te doen

Maar niet op de teevee

't Is toch raar dat er in deze snoeiharde #metoo afrekeningstijden niet es 'n moslimvrouw bij de NPO aan 't woord wordt gelaten die haar hartje vrijmoedig lucht en zegt dat die hoofddoek volkomen kudt is. 't Mag ook een moslimman zijn die daar op de tv voor uitkomt natuurlijk, ik zou dat niet vreemd vinden, een beetje solidariteit kan geen kwaad want we hebben 't hier niet over folklore maar over een algehele aanrandingszaak van de vrouw die sinds mensenheugenis in de islamitische wereld voortwoekert en nu ook in Nederland al enige decennia vrijwel ongestoord plaatsvindt.

 Als professionele wegkijker van staatstelevisie, weet ik toch zeker dat als daar iets (nieuws) gezegd

De geur van viooltjes

Rozengeur, de geur van hyacinthen of lelies, de geur van vers gemaaid gras... , wie kent die niet? Maar de geur van viooltjes, die heb ik nog nooit geroken, terwijl ik inmiddels diep door de knieën ga als ik een volle bloembak met van die vrolijke fel gekleurde violen tegenkom en snuif als een nieuwsgierig hondje.

Niks komt er vrij! 

Ligt het aan mij? Zou best kunnen maar wat dan nog? Wat maal ik om de

Van oude mensen die vroeger iets meegemaakt hebben

"Ik heb het altijd vreemd gevonden," vertelt de tweeëntachtigjarige vrouw met wie ik aan de praat raak op een bankje langs de Hollandse heide, "ik heb het altijd vreemd gevonden wat mijn moeders zuster zei toen ze, 't was enkele jaren na de oorlog, bij ons thuis kwam in een bontjas die ze net had gekocht: 'Het is eigenlijk niks voor mij, een bontjas, maar een joodse verkoper heeft me betoverd.'"

Ze kijkt me van opzij aan en voegt er snel aan toe: "Terwijl mijn familie toch echt niet antisemitisch was. Altijd vreemd gevonden..."

Ik geloof 't graag, zowel dat haar familie niks tegen Joden had als dat ze

Sterrenstof

Dat mensen lui zijn, mag geen nieuws zijn. En lui denken, dat van alle tijden is, hoort daarbij. Mensen kunnen hoogopgeleid zijn maar toch enorm lui denken. (Of die opleiding stelt tegenwoordig niets meer voor, dat kan ook.) 

Zo hoorde ik een vriend zeggen dat hij die nieuwe donorwet - waardoor dus iedere Nederlander bij voorbaat automatisch donor is, daar hoeft-ie helemaal niets voor te doen - zo goed vindt omdat hij al heel lang donor wilde worden maar te lui was om zich op te geven. 

Ik vind 'm sterk. Ja, voor zulke luie mensen is die nieuwe donorwet echt een uitkomst.... 

Dat het tegenovergestelde waar is, want donor betekent 'gever' en niet ‘nemer’ of graaier,

Whatever works

't Mag met 38,9 klein nulletje C. net geen griep heten, feit is wel dat ik de afgelopen weken een zeer zware verkoudheid te pakken had. Ik sta er altijd weer van te kijken hoe verschillend zo'n 'griepje' kan uitpakken. Dit beperkte zich niet alleen tot de neus, om de tien minuten moest er ergens in gesnoten worden, maar ging gepaard met veelvuldig hoesten, enkele dagen verhoging dus en de weken aanhoudende neiging om rond drie uur 'smiddags in bed te kruipen vanwege algehele lamlendigheid. 

Het merkwaardige is dat ik al die tijd trek hield. Niet dat iets mij smaakte. Helaas heb ik een neus die bij de geringste blokkade z'n reukvermogen

bordeaux

Elke keer als ik een rode bordeauxwijn drink, denk ik, verdomd, wat is dit lekker! 

Toch drink ik weinig bordeaux. Want een lekkere bordeaux kost vaak veel geld, terwijl er lekkere én betaalbare wijnen worden gemaakt van dezelfde druiven als waarmee bordeaux wordt gemaakt. Alleen komen die wijnen dan meestal niet uit Frankrijk maar uit Argentinië of een ander 'Nieuwe Wereld wijnland'.

Dat weet u ook wel. 

Hoewel, laatst nog schonk ik m'n bezoek een bordeauxwijn en kreeg ik na

Frühburgunder

Je kunt maar beter vroeg met wijn drinken beginnen. Want het is la mer à boire om alle wijndruiven in één mensenleven te leren kennen, laat staan waarderen. Godsonmogelijk! Dan zou het zo maar kunnen dat je een geluksdruif als de Frühburgunder misloopt wat mij bijna overkwam. Ik moet er niet aan denken terwijl ik nu dus weet dat in de wereld waarin ik leef zoiets gelukzaligs gemaakt wordt als wijn van de Frühburgunder, een blauwe druif uit buurland Duitsland.

Zo'n vijftig druiven, wit en rood, moest ik voor het Wijnbrevet, 't op één na laagste onofficiële niveau van wijnkennis in NL, kunnen herkennen.

Je bent een racist!

Anneke: Zag je dat? Zag je hoe die man naar ons loerde?

Meike: Welke man? Ik heb m'n bril niet op.

Mirjam: Die Turkse man die ons net passeerde. Hij verslond ons zowat met z'n ogen!

Meike: Nou en? En wat maakt het uit dat 't een Turkse man is? Hij valt

Smart Watch kopen (review)


Zes december, de dag nadat Sint-Nicolaas en Zwarte Piet ons land zijn ontvlucht, gaan G. en ik 's avonds een horloge kopen. Een cadeautje. Voor mij. Op internet hebben we onze keuze voor het klokje reeds bepaald maar we willen nog wel even in 't echt controleren of het zilverkleurige bandje daadwerkelijk 't mooiste is. Dus stappen we die woensdagavond de glazen tempel binnen waar 't altijd wemelt van de mensen - veelal van de jeugdige soort - en waar je je niet bij een balie of toonbank kunt melden maar waar het personeel, wederom van de jeugdige soort, rondloopt in rode t-shirts en een tablet in de hand. Ben je eenmaal via zo'n tablet geregistreerd dan krijg je daarna pas te horen hoe lang 't ongeveer kan duren voordat je door weer een andere medewerker wordt geholpen. In ons geval zal de wachttijd tien minuten bedragen.

Bereidwillig buigen we ons ondertussen over de werkelijk gigantische kijkkast waarin de horlogebandjes in alle mogelijke