Het positieve effect van Quinsy Gario en de barbaren

Poep op de stoep, het vrouwenstandpunt van de SGP, vanaf pakweg half oktober ongecontroleerd en ongestraft knalvuurwerk afsteken… Er valt genoeg op Nederland aan te merken.

Als het Nederlandse voetbalelftal speelt, schaam ik me voor de supporters en de megalomane media die nog voor er een wedstrijd is gespeeld honderd procent zeker weten dat Nederland, hun oranje, Wereldkampioen wordt. Olé, olé, olé, olé!

Sterk vaderlandsgezind, nee, dat ben ik nooit geweest. Totdat ik zag hoe Nederlands/Turkse supporters van de Turkse voetbalclub Fenerbahce gingen rellen toen die club in Turkije landskampioen werd. Rellen in Rotterdam dus, niet in Turkije! Totdat ik zag hoe cliëntelistische politici als Ahmed Marcouch, Selcuk Oztürk en Tunahan Kuzu te werk gaan. Totdat ik merkte dat verordeningen

De leer van Ahmed Marcouch

Wederom actueel: PvdA-politicus Ahmed Marcouch pleit weer eens voor eigen politie voor eigen volk (hier) en HIERR: 'Meer agenten moeten Turks spreken'.

Hij wordt wel de allochtone politicus van de toekomst genoemd. Befaamd om zijn moed, dadendrang en, niet te vergeten, z'n reebruine ogen plus de ogenschijnlijk praktische proefballonnetjes die hij op gezette tijden loslaat. Ik heb het natuurlijk over Ahmed Marcouch (PvdA). In zijn queeste tegen de criminaliteit is geen plan hem te dol. Zo bedacht hij reeds het begrip lokjoden; om geweld tegen joden aan te pakken, wilde Marcouch lokjoden inzetten. Geniaal ideetje dat toch maar niet uitgevoerd is. Te vernederend, te wanhopig wellicht.


Zoals geweld tegen joden tegenwoordig net iets vaker door lieden met eenzelfde achtergrond wordt

De wijsheid komt uit het oosten

We arriveren gelijktijdig bij de kruising, de twee grijze dametjes en Geliefde en ik. Zij op de fiets, wij lopend. Hoewel er in geen velden of wegen een auto te bespeuren valt, stappen de dames af. "Wat een heerlijk weer, niet?" zegt de één en ik hap meteen want het is werkelijk een herfstdag om in te lijsten, vandaar ook dat we aan de wandel zijn. Ik vermoed dat we met twee onvervalste Achterhoekse dames te maken hebben en hoewel 't volledig gemeend is, haak ik vleiend in: "Ja heerlijk….., en het is hier ook zo ongelóóflijk mooi!"

Dat vinden de mensen leuk, heb ik gemerkt. Als je je vrijwillig tussen een andere cultuur begeeft (en dat is De Achterhoek) dan vinden de mensen die daar geboren en getogen zijn 't prettig als je hun omgeving en of specifieke gewoontes looft en niet afkraakt. Deze Achterhoekse 'locals' zitten er niet op te wachten dat jij, randstedeling, eens even lekker losgaat op hun culturele tradities, hoe middeleeuws die soms ook zijn. Off the road-races, carbidschieten, het zomerse feesttentenzuipcircuit, de jacht op het wild. Vind je dat rare gewoontes, heb je er iets tegen, of durf je te beweren dat je er last van hebt, dan luidt hun antwoord steevast dat men hier niet op jou zit te wachten, dat je dan maar beter weg kunt blijven, oprotten naar waar je vandaan komt want van hun tradities blijf je af.

Zo gek is dat niet.

Of wel?

Waar wij vandaan komen, wil een van de twee dames weten. "Amsterdam?! Daar kom ik nooit meer!

Zelfvoldaan

Moeilijk is het niet. Zo werkt het. Wilt u niet gekweld worden door ongemakkelijke maatschappelijke feiten waar u dankzij de actualiteit zo nu en dan niet omheen kunt, handel dan als volgt. Wijs op het betrekkelijke van het onderwerp waar 't op dat moment over gaat. Dat is alles. U voorkomt zo lastige discussies en veegt snel en vlot uw straatje schoon. Relativeren noemt men dat. Iedereen kan het, dus u ook. Grote kans bovendien dat u het relativeren met de paplepel ingegoten hebt gekregen en anders heeft u er vast en zeker kennis mee gemaakt tijdens uw schoolopleiding. In feite is het een eenvoudige handigheid. Pas het toe en u wordt gegarandeerd een zelfvoldaan mens die weinig te vrezen heeft.

Beweert bijvoorbeeld een verlicht mens dat het feitelijk waar is dat mensen in het Westen vrijer zijn dan

"Laat duizend - De Gezonde Rokers - bloeien"

Het mailtje is bewaard maar toch verloren gegaan want op 'n losse harde schijf vereeuwigd die ik niet eenvoudig kan raadplegen. De vooruitgang natuurlijk. Gelukkig heeft mijn eigen harde schijf de inhoud scherp onthouden.

Het is oktober 2004, als altijd de

Allemaal Amsterdammers

De Amsterdamse burgemeester Eberhard van der Laan schreef een column in De Nieuwe Metro (hogere oplage, dikkere krant, meer vulsel, lees (lezers)columnisten, dagelijks - 't kon slechter - Jan Dijkgraaf met z'n 99 woordenrubriek, én een mooiere site) met de onvermijdelijke kop 10 jaar na moord op Theo van Gogh. Wat jammer nou dat ik zelf niet meer voor Metro schrijf want ik had m'n eigen burgemeester graag in z'n eigen krant van repliek gediend.

Wat beweert burgemeester Van der Laan? Bijna niets. Zijn tekst blinkt uit in nietszeggendheid en laat zien dat er in tien jaar tijd geen ene moer is veranderd. (Behalve dan dat het er slechter op is geworden. Bijna 20 (!) procent ervaart spanningen met andere bevolkingsgroepen.) In Amsterdam geldt

Heksen

Mijn buurvrouw voelt zich negatief getypeerd door heksen. Daarom wil ze, samen met nog een stelletje buurvrouwen, actie voeren tegen Halloween, want ja bij dit feest, dat almaar populairder in Nederland wordt, horen nu eenmaal heksen. De helft van de mensheid gediscrimineerd door de andere helft. Vreselijk! Hebben we dan niets geleerd van onze geschiedenis? vraagt buurvrouw zich af. Van de heksenprocessen en executies in met name de 16e en 17e eeuw?

God is (niet) goed

Het zal ook niet waar zijn hè, vind ik voor de verandering zo'n gratis Boomerang-kaart wél goed,  ja, zou ik die 'God-is-goed-kaart' met alle plezier aan Jan en Abdel willen sturen, valt de godganse media, zeg maar iedereen met een stem, erover. Lees het maar na. En dat om een ironisch kaartje dat de daden van Isis in een historisch perspectief plaatst en een achtergrond schetst waarom wij F16's naar weet ik hoe ver oostwaarts sturen. In wat voor land leef ik eigenlijk? Is God soms een beschermde diersoort?

Zwarte Piet Verdriet

Zwarte Piet, hoe lang moeten we je nog zien lijden? Ze trekken aan je, ze duwen je omver, ze vertrappen je zonder mededogen. Je cultuurhistorische sprookjesfiguur wordt bij 't oud vuil gezet, ingeruild voor niks. De eeuwig verongelijkten draaien jou het liefst vandaag nog de nek om. Lafhartige schijnheiligen gunnen je een langzamer doch evengoed gewisse dood. Beter wordt het niet, beter word je niet. Terwijl je

Allemaal Zwarte Pietjes


Kinderen eerst

We kregen bezoek van X die haar man niet meer kan velen. Dat krijg je als je een fijn vakantiehuisje hebt, dan word je het 'hotel' waar je zelf graag zou willen logeren als er shit aan de knikker is. Maar toen X onverwacht belde, hoefden we niet lang te overleggen. Ze was welkom mits ze ons weekendprogramma zou meedraaien dat bestond uit relaxen, de kunstroute langsfietsen, bbq'en met de leuke luitjes uit het bos, filmpjes kijken, uitslapen en zo voort.

Twintig jaar geleden krijgt de tweeëntwintigjarige X. de vent die het moest worden: B. en geen ander. Knap, slim, groot en betrouwbaar. Oké, ze weet vanaf hun eerste afspraakje dat werk voor hem

Vandaag Halleluja!, volgende week Allahu Akbar?

Schitterende herfstdag, lekker warm zonnetje. Iedereen naar buiten! Terrasje pakken, op bankje hangen, kids die nog één keer door de spuitende grondfonteinen rennen. Maar óók Halleluja-zingende mensen die in hetzelfde zoete najaarszonnetje rond een angstwekkend groot meegebracht kruis van hun prachtgeloof getuigen. Wel een dik uur lang. Lieve mensen hoor. Spanjaarden, Portugezen, wie het ook zijn, maar word ik hier blij van? Nee. Mag het? Vast wel. Volgend weekend het voor velen, zij het anderen, net iets inspirerender Allahu Akbar? Zonder muzikale begeleiding dan. Op datzelfde Amsterdamse plein?


De ene religie is de andere niet

Dus dan kijkt de wereld in 2001 stomverbaasd toe hoe zich wat vliegtuigen, bestuurd door zwaar religieuze maar heus wel hoog opgeleide mannen, in prominente gebouwen op Amerikaanse bodem boren en zo'n drieduizend mensen de dood invoeren, inclusief de kapers. Die hebben gedaan wat hun god bevolen had.

Enkele gelovigen, nee veel zijn het er niet maar toch, enkele gelovigen van de miljoenen meekijkers vallen van hun geloof, van datzelfde geloof dus als van die kansrijke kapers. Patsboem! Geheel ontnuchterd willen zij niet langer bij zoveel haat horen. Ze hebben het lef daar openlijk voor uit te komen, tevens waarschuwen ze voor het geloof. Hun leven zijn ze vanaf dan niet meer zeker.

Andere gelovigen, niet de meerderheid maar toch een substantieel deel, staan te juichen bij de beelden van de ineenstortende 417 meter hoge Twin Towers en de onschuldige mensjes die hun dood tegemoet springen. Van datzelfde geloof dus als van die vliegtuigkapers met de juiste opleiding. Zij zouden zoiets

Overheidsmonopolie (Het mag één keer, dus wat let je?)


Oké, je wist het al maar nu heb je het zwart op wit: de islam met alles d'r op en d'r aan wordt Nederland door de strot geduwd. De overheid neemt daarbij het voortouw en schuwt intimidatie niet. Lees je mee? 

Ingezonden brief:

Wat is er gebeurd? 
Op vrijdagochtend ga ik, man van middelbare leeftijd, naar het gemeentehuis om m'n rijbewijs te verlengen. Vroeger kon je daar op wachten, nu duurt zoiets een week. Achter het loket waar ik me dien te vervoegen, zit, totaal onverwacht, een vrouw met een islamitische hoofddoek op haar hoofd.

Islamitische hoofddoek
De islamitische hoofddoek staat voor veel dingen. Bevrijding voor de een, een gevangenis voor een ander en een aanslag op het gezonde verstand voor een derde. Maar niemand kan ontkennen dat de hoofddoek omstreden is. Desondanks regel ik mijn zaken kalm en geef de islamitische baliemedewerkster inzage in alle noodzakelijke persoonlijke gegevens (en dat zijn er nogal wat). Omdat ik me tamelijk genaaid voel door de gemeente en om mijn ergernis te uiten, geef ik na de zakelijke afhandeling zonder veel ophef te maken aan dat ik het vervelend vond door haar te zijn geholpen. Ik maak daarbij een cirkelbeweging boven mijn hoofd. Ik noem de islamitische hoofddoek niet. Ik vertrek.

Waarschuwingsbrief
Mijn nieuwe rijbewijs heb ik nog niet maar de volgende werkdag (reeds!) ligt er een brief van de teamleider publieksbalie van de gemeente op m'n deurmat. Een officiële brief van mijn gemeente! Het betreft een waarschuwingsbrief (zie afbeelding onderaan), mijn gegevens zijn opgenomen in hun

Kalifaatje kom maar binnen met je knecht!

Daar komen, eh, zíjn de barbaren

Voordat de Arabieren Israel voorgoed de zee in drijven, wil ik één keer in Israel zijn geweest. Het enige land in de wijde woestijnomtrek waar ik als vrouw vakantie kan vieren zonder mezelf te hoeven verloochenen. Ik wil er zeg maar de laatste eer aan de beschaving bewijzen. Dat klinkt vreselijk dramatisch maar je kunt op je vingers natellen dat de Arabische dreiging Israel weg te vagen niet tot dat land beperkt blijft.

Hopelijk houdt het kleine land aan de Middellandse zee nog even dapper stand. Ik wil namelijk eerst

Interview - Heette ik maar Fatima (2)


Interviewer: Je column 'Heette ik maar Fatima' heeft nogal wat reacties opgeleverd. Vind je dat vervelend?

Annelies: Het is heel prettig dat zo veel mensen mijn column hebben gezíen. Bijzonder al die aandacht voor 'n column waarin allochtoon zijn eens positief wordt belicht. Een onderwerp waar weinig over geschreven wordt.

I: Ondertussen word je ('onderhuids) racisme' verweten. Door reageerders maar ook in deze krant door Umar Mirza.

A: Merkwaardig, niet? Iedereen kan 't in NL behoorlijk goed hebben. Waarom mag ik dat niet vinden, wat is daar racistisch aan? We kunnen natuurlijk niet allemaal burgemeester van Rotterdam worden maar kom er bij mij niet mee aan dat allochtonen het per definitie slecht hebben. Ze kunnen meegenieten van de voordelen die onze bijzondere verzorgingsstaat biedt. En welk bedrijf wil er nou geen volledig geïntegreerde Fatima in dienst hebben? Ik denk dat Metro er ook minstens één heeft. Vreemde vogel hoor, die Umar Mirza. Bang voor internationale student te worden aangezien. Ik vraag me af wat daar zo erg aan is maar Mirza weet zich dan al gediscrimineerd! In het (NTR) teevee-programma 'Mijn moskee is top' mocht hij de sanitaire voorzieningen in geloofshuizen uitgebreid onderzoeken… Weet je, allochtonen hoor ik maar al te vaak hun vrijheden hier gebruiken om

probleem voor alle mannen in Nederland

Jamila Aanzi
Jonge Denkers bij @BNR-nieuwsradio over het burgerinitiatief om mannen te beboeten die naar vrouwen op straat sissen, die vrouwen voor hoer uitschelden en dergelijke. Niet te verwarren met het aloude bouwvakkersgefluit.

Niet doen, vindt Willem Jan Hilderink (publicist), niet beboeten, "daar krijg je heel overspannen situaties van" Niet juridiseren, vindt ook Christiaan Kwint (voorzitter JOVD).

Maar is het een beschavingsprobleem of een cultureel probleem, durft razende roeltje interviewer Paul van Liempt te vragen. Denk aan het Engelse stadje Rotherham. Jarenlang hebben Pakistanen (zeer

Leraren

Dus je bent leraar, je bent gekwalificeerd, je hebt je papieren, blijk je toch niet goed genoeg. Je moet beter worden gemaakt. Je krijgt geld om door te ontwikkelen want, weet minister Jet Bussemaker "als zij [leraren] beter worden, krijgen onze kinderen beter onderwijs. Op termijn heeft de hele samenleving daar profijt van". Investerinkje van zo'n 1,2 miljard euro. Om van leraren echte leraren te maken.

Heb-medelij-Jet

2008. Jet, staatssecretaris van Sport Jet Bussemaker oordeelt over de boerkini. Die boerkini die is goed want bevorderlijk voor de integratie. Zonder boerkini kan er niet gezwommen worden en zwemmen is gezond, het schaadt de gezondheid niet. Heb-medelij-Jet weet het zeker. De boerkini is net zo veilig en

HEMA


Deed in 2012 de islamitische hoofddoek in de verkoop. Ja, eventjes kwam je er niet maar lang duurde 't niet. Hema-onderbroeken zitten de Nederlander nu eenmaal als gegoten.

Nu doet het Nederlandse warenhuis Zwarte Piet in de uitverkoop. 't Is niet meer dan logisch want het

Niet meer van deze tijd

Moeten richten om je tv uit te zetten, 't is niet meer van deze tijd. Soms moet ik tig keer drukken en richten voordat het verlangde zwart verschijnt. Wat een ouderwets gedoe.

Ik picknick in het open veld terwijl er een briesje door m'n haren waait. Heerlijk! Maar de papieren krant die ik wil lezen waait voortdurend uit elkaar. Super irritant. Daarbij moet ik steeds in m'n handen spugen om een pagina te kunnen omslaan. Oud. Niet meer van deze tijd.

Ik doorkruis velden en wegen en waan me de landloper die Swiebertje moet zijn geweest (Swiebertje: personage uit de populaire, gelijknamige televisie-serie en kinderboekenreeks uit de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw). Totdat een man me staande houdt en vraagt:

lees verder in de papieren METRO of  hieronder

Je bedriegt jezelf, zei ik, als je je solidair voelt met


(…) Zodra ik bij hen in de kamer zat, viel ik Wiesje fel aan. Je bedriegt jezelf, zei ik, als je je solidair voelt met Che Guevara, als je denkt dat je aan de kant staat van de Palestijnen en de Vietnamezen. Je staat aan déze kant, of je wilt of niet.

'Aan deze kant? Hoe bedoel je dat?' vroeg ze scherp.

"Dat je zo leeft als je leeft,' antwoordde ik.  'Ook je schuldgevoel omdat je op kosten van anderen zo leeft, ook je solidariteit met hen, zijn een luxe waar zij voor betalen. Alles wat voor jou het leven de moeite waard maakt, wordt door hen betaald. Je bent hun vijand, of je wilt of niet.'

Dat maakte haar kwaad. 'Kan ik het helpen dat ik leef in een rijkepatsersmaatschappij! Zo als Che Guevara, zo zou ik willen leven!'

'Dat is onzin,' antwoordde ik. 'Zo zou je niet kunnen leven. Die scrupules die jij hebt en die het beste zijn wat je hebt, dat ontken ik natuurlijk helemaal niet, maken je daar ongeschikt voor. Ze zouden jou

Wolken

Als je Nederland weer binnenkomt, is dat het eerste wat je opvalt. Wolken. Indrukwekkende wolkenpartijen. Ze zijn er in allerlei kleuren en vormen. Van inktzwart tot helder wit, van oranje tot rose en diep paars met een gelig randje. Ze kunnen grijs zijn van naderende regen maar ook smeuïg wit, doorschijnend, beige doorschoten. Gracieus en veelvormig. Je kunt er van alles in zien, in projecteren ook. Dat doen we graag. Projecteren. Zoals dat jongetje in het gedicht Wolken van Nijhoff van alles in de lucht ziet en projecteert: een herder met zijn schapen, Scandinavië, eenden, een dame. Het kan ook absurde vormen aannemen. Dat projecteren. Zoals in IS een zionistisch complot zien. Of een beetje lachwekkende. Zoals in allochtonen (licht) getinte mensen die er alleen maar op uit zijn van een prachtland als Nederland te profiteren. Op de mooie tentoonstelling Lucht – in de Nederlandse kunst sinds 1850 in De Hallen in Haarlem is te zien, wat kunstenaars van de laatste 150 jaar in wolken zagen. Romantische dramatische luchten. Of ze legden er vooral hun gevoel voor sfeer en ruimte in. Heel hun ziel en zaligheid soms. Lucht is een vervolg op twee eerdere tentoonstellingen over het landschap en de zee in Nederland (zie Nog zes dagen en Hollandse zeegezichten in Haarlem).

Heette ik maar Fatima

Soms zou ik willen dat ik een allochtoon was. Een allochtoon in Nederland. Begrijp me niet verkeerd. Ik zou niet graag een allochtoon in Marokko of Turkije willen zijn. Al zou ik die talen dan nog zo vloeiend spreken, dat geeft beslist te weinig voordelen, if any.

Een allochtoon in Nederland dus. Mijn huid zou dan licht getint zijn als die van Fatima Elatik - o wat mooi! - of donkerder, als die van Ayaan Hirsi Ali - prachtig! - en ik zou luisteren naar de naam Fatima, Samira, Hassnae of misschien wel Aisha. Mijn ouders zouden hier niet geboren zijn maar ik lekker wel, of ik zou

lees verder in METRO of op de METRO-site hierrrr