"deze haatdragende benden..."

"Wilders heeft tijdens verschillende gelegenheden een aantal walgelijke beledigingen geuit aan het adres van personen bij wie Wilders te min is om de riemen van hun sandalen los te maken. Deze beledigingen vormen een gevaar. Dit dient stellig afgekeurd te worden door alle mensen die over een gezond verstand beschikken. Wilders en zijn bende zijn in staat om een vuur van ‘wanorde’ aan te wakkeren, maar zij zullen dit vuur niet onder controle kunnen houden.

Ik ben van mening dat de islamitische instellingen en stichtingen in Nederland de koppen bij elkaar moeten steken en hun krachten moeten bundelen om door middel van wetgeving deze haatdragende bende een halt toe te roepen. Deze bende probeert met behulp van stembussen aan de macht te komen om vervolgens door middel van het misbruiken van wetgeving de moslims te vernederen in hun geloof en overtuigingen.

Voorts druk ik de moslima’s op het hart om de bedreigingen van deze bende geenszins te accepteren. Zij kunnen dit verwezenlijken door zich te houden aan de Islamitische kledingsvoorschriften welke Allah hen, overal en te allen tijde, verplicht heeft gesteld."

Volledige tekst: Ongeregeld zooitje - Sheikh Fawaz Jneid hierr.

Ganzen

Gelul op Twitter

Glenn Beck calls Geert Wilders a fascist

Meerr.

Geweten op non-actief

Amnesty International is het oorspronkelijke doel uit het oog verloren.

Het is een oud verhaal, maar het kan geen kwaad het nog eens te vertellen. Op een dag ergens begin jaren ’60 las advocaat Peter Benenson de krant in de Engelse ondergrondse. Zijn oog viel op een klein bericht waarin werd vermeld dat twee studenten uit Portugal – in die tijd nog een fascistische dictatuur dat een smerig wereldrijk in Afrika bestuurde – waren veroordeeld tot zeven jaar gevangenisstraf voor het uitbrengen van een toost op de vrijheid in een openbare gelegenheid in Lissabon. Nadat hij er even over had nagedacht, besloot hij actie te ondernemen en zijn open brief betreffende “gewetensgevangenen” werd gepubliceerd op de voorpagina van de Londense Observer. Misschien heeft u nooit gehoord van deze micro-gebeurtenis met macro-gevolgen, maar ik durf te wedden dat u wel heeft gehoord van Amnesty International, de grote boom die ontsprong aan deze vrucht. Haar ‘takken’ – de ontelbare lokale groeperingen die in het leven werden geroepen – waren verantwoordelijk voor de invrijheidstelling van veel politieke gevangenen terwijl ze veel van de regimes die hen gevangen hielden en houden in verlegenheid hebben gebracht.

Zoals bij alle grote ideeën, was het Amnesty-concept wonderbaarlijk eenvoudig. Elke lokale afdeling werd gevraagd een minimum van drie gewetensgevangenen te steunen: een uit een NAVO land, een uit het Warschau Pact en een uit de Derde – of neutrale – Wereld. Na een tijdje ontwikkelde de organisatie ook richtlijnen die zich verzetten tegen het uitvoeren van de doodstraf of marteling in welke gevallen dan ook, maar de definitie van ‘gewetensgevangene’ bleef het centrale gegeven. En het hield een voorwaarde in dat de gevangene in kwestie precies dat moest zijn: een persoon die gevangen zat voor het uiten van een mening. Amnesty steunde geen mensen die geweld gebruikten of verdedigden.

De organisatie is mij en miljoenen anderen dierbaar, inclusief vele duizenden mannen en vrouwen die gevangen zitten of zaten en slecht behandeld worden vanwege hun moed als dissidenten, en zij die hun vrijheid hebben herkregen als gevolg van Amnesty International's nooit aflatende werk. Haar degeneratie en verpolitikisering is derhalve een morele crisis met wereldwijde gevolgen.

Amnesty International heeft onlangs Gita Sahgal, een van haar belangrijkste medewerkers, op non-actief gesteld. Sahgal gaf tot voor kort leiding aan de “gender unit” van de organisatie. Het is vrij simpel haar bezorgdheid samen te vatten in haar eigen woorden. "Om samen op een podium te verschijnen met de beroemdste Britse Taliban-supporter, die we behandelen als een verdediger van mensenrechten,” zo schreef ze “is een enorme beoordelingsfout.” Je zou denken dat het hier een onomstreden bewering betreft, maar het was de aanleiding haar onmiddelijk op non-actief te stellen.

De achtergrond is al evenzeer schrikbarend eenvoudig samen te vatten. Moazzem Begg, een Brits staatsburger, werd in Pakistan gearresteerd nadat hij Afghanistan was ontvlucht in de nasleep van de inval in 2001. Hij werd gevangen gezet in Guantanamo Bay en daarna in vrijheid gesteld. Sindsdien is hij het boegbeeld geworden van een splinterorganisatie die zichzelf Cageprisoners noemt. Begg ontkent zijn verleden als Islamistische activist niet. Het was trouwens dit activisme dat hem in Afghanistan deed belanden. Hij komt niet terug op zijn bewering dat de Taliban de best mogelijke regering was voor Afghanistan. Asim Qureshi, een ander vooraanstaand lid van Cageprisoners, heeft tijdens protesten georganiseerd door de extremistische groepering Hizb-ut Tahrir (verboden in veel moslimlanden) de jihad verdedigt. Cageprisoners verdedigt ook figuren als Abu Hamza, de leider van de moskee die onderdak bood aan Richard "Shoe Bomber" Reid en vele andere gewelddadige en criminele types die in een open rechtszaak zijn veroordeeld wegens weerzinwekkende vergrijpen die helemaal niets te maken hebben met de vrijheid van meningsuiting. Toch voegt Amnesty International Begg toe aan delegaties die zich bij de Britse regering inzetten voor de mensenrechten. Als Saghal zegt dat Cageprisoners een programma heeft dat "veel verder gaat dan dat van een gevangene pur sang” dan is dat nog zeer zacht uitgedrukt. Maar toch was dat genoeg om haar op non-actief te stellen. Terwijl ik dit schrijf, ondervindt ze problemen om een advocaat te krijgen om haar te verdedigen. Dat is – tot nu toe – het prestige van Amnesty International. "Hoewel gezegd wordt dat we iedereen moeten verdedigen ondanks wat ze hebben gedaan,” zo zegt ze, “lijkt het erop dat je geen verdediging verdient van onze burgerrechtenfirma’s als je een seculiere, atheïstische, Aziatische Britse vrouw bent.”

Die situatie zou heel goed kunnen veranderen en ik hoop dat dat het geval is. Maar Sahgal heeft niet helemaal gelijk. Amnesty International werd niet in het leven geroepen om iedereen te verdedigen, ondanks de daden die ze begaan hadden. IRA-bommengooiers en Rode Khmer-moordernaars en de Generaals Pinochet en Videla waren geen Amnesty-gevangenen toen ze uiteindelijk met justitie werden geconfronteerd. Het bestaansrecht van deze nobele organisatie was de verdediging en bescherming van diegenen die te lijden hadden vanwege het uiten van hun denkbeelden. Ik neem aan dat dit in theorie denkbeelden zou kunen inhouden die beweren dat vrouwen bezit horen te zijn, dat homoseksuelen, Joden en Hindoes afgeslacht dienen te worden en alle andere fijne jihadistische reutemeteut. Maar zoals we hierboven al hebben gezien verdedigt Cageprisoners diegenen die een paar stappen verder zijn gegaan dan het verdedigen van deze zaken. Het is werkelijk ongelooflijk dat Amnesty een platform zou verlenen aan mensen die wat dit betreft verdacht zijn en het is ronduit schandalig dat het een zeer gewaardeerd medewerker op non-actief stelt omdat ze uiting geeft aan haar diep gewortelde en oprechte bezorgdheid.

Het andere zeer waardevolle aspect van Amnesty’s begindagen was haar vrijwilligersprincipe. Het was allemaal een zaak van vrije individuen die hun tijd en geld gaven om de rechten van anderen te verdedigen. Sommige schattingen gaan uit van meer dan 2 miljoen leden wereldwijd op dit moment. Het is nu aan ieder lid dat de originele statuten serieus neemt om donaties op te schorten totdat Begg is verwijderd om zijn eigen fijne organisatie op te richten en tot Sahgal haar functie heeft herkregen.

Gita Saghal's supporters hebben inmiddels een Web site, die meer materiaal bevat betreffende Amnesty’s verraad aan haar basisprincipes. Ik raad u aan deze site te bezoeken.

Christopher Hitchens

Verschenen op Slate, Feb. 15, 2010

Vertaling: Kees Bakhuyzen, Hoeiboei

Hoeiboei Hoofddoekprijs 2010 voor Jeltje van Nieuwenhoven!

Wie o wie krijgt dit jaar de Hoeiboei Hoofddoekprijs 2010 toegewezen? Wie heeft zich het afgelopen jaar het beste ingezet voor de promotie van dit symbool? De lap stof, die in Nederland door een minderheid in vrijheid kan worden gedragen maar die op wereldschaal (al eeuwen) geldt als symbool van vrouwenonderdrukking.

Een interessante kijk op dit fenomeen biedt historicus Marc Vermeersch, schrijver van een 'allesomvattende wereldgeschiedenis' De maatschappij van jagers en verzamelaars. Hij liet in het februari-nummer van EOS, maandblad over wetenschap, nog weten: "De vrouw is lang het bezit geweest van de man. De hoofddoek kan je dan ook niet anders interpreteren dan als het teken dat de vrouw voor een groot stuk aan de man toebehoort. Via de islam komt die ongelijkheid onze maatschappij opnieuw binnen. Dat dit zo gemakkelijk geaccepteerd wordt, bewijst hoe gemakkelijk het voor sommige mensen is om die atavistische ongelijkheid opnieuw te aanvaarden”.

Toch leuk om vanuit dit perspectief van een wetenschapper een mening over 't onderwerp te horen. Vermeersch is geen kandidaat voor de Hoeiboei Hoofddoekprijs maar een andere wetenschapper, Annelies Moors, scoort hoog bij de jury. Deze socioloog en arabiste van de Universiteit van Amsterdam deed namelijk onderzoek naar het dragen van gezichtssluiers in Nederland, kleding dus waarbij alleen de ogen vrij zijn. In een 56 pagina's tellend rapport (Gezichtssluiers, Draagsters en Debatten) komt Moors o.a. tot de conclusie dat zelfs "nikab-draagsters meestal goed geïntegreerd zijn". De geïsoleerd levende nikabvrouwen heeft Moors helaas niet kunnen bereiken, ook niet via haar eigen netwerk, en dus komen die niet in haar uitgebreide rapport voor. Met deze inzet maakt Moors kans op de prijs.

Maar er zijn meer kandidaten. Dankzij de vervroegde verkiezingen wordt de eindeloze discussie over de islamitische hoofddoek steeds opnieuw gevoerd.

Is Geert Wilders dan wellicht een kandidaat voor de prijs? Boze tongen beweren immers dat door zijn anti-hoofddoek-houding juist steeds meer vrouwen, ja mannen met een sterk invoelend vermogen zelfs, de hoofddoek gaan dragen. Een merkwaardige redenatie, zeker als men bedenkt dat gelijkertijd wordt beweerd dat 9/11 het gevolg is van de oorlog in Irak. Deze mensen kunnen we beter niet serieus nemen.

Nee Wilders zal de hoofddoekprijs niet winnen, onlangs bepleitte hij hoofddoeken te weren uit overheidsinstanties en gesubsidieerde instellingen. Een betere ontmoediging kunnen we ons niet voorstellen.

Wie de prijs volledig verdient is de politicus Jeltje van Nieuwenhoven. Lange tijd vernamen we weinig van haar, maar ineens is ze er weer met het terugkerende verhaal over de muts van haar oma. In 2002 interviewden de journalisten Carel Brendel en Theo Gerritse Van Nieuwenhoven en vroegen haar:

“Is uw toegevendheid aan het hoofddoekje niet het verkeerde signaal op een moment dat duizenden vrouwen zo’n hoofddoek opgedrongen krijgen van hun echtgenoot, hun vader of de imam?"

Van Nieuwenhoven: “Dit onderwerp luistert nauw. De emancipatie krijgt bij mij altijd de nadruk. Iedereen moet kunnen dragen wat hij of zij wil. Mijn grootmoeder is in 1862 geboren in Friesland. Ik was dertien toen ze stierf. Ik ken haar niet zonder muts. Er bestaat maar één foto zonder, tijdens de oorlog toen ze op de pasfoto moest voor het persoonsbewijs. Zolang mensen het prettig vinden, moeten ze dragen wat ze willen. Alleen als iets vanuit de godsdienst wordt verplicht, moeten we het tegengaan. Daarvoor is de PvdA opgericht.”

Volgende vraag: “Uw partij durfde vroeger in te gaan tegen pastoors en dominees. Waarom zo omzichtig met de imams?”

Van Nieuwenhoven: “Ik zal me altijd verzetten als vanuit de kerk of de godsdienst wordt bepaald hoe je moet leven. Dat is een inbreuk op de persoonlijke vrijheid. Maar een mens moet ook vrij kunnen kiezen voor een godsdienst.”

Acht jaar later heeft Jeltje van Nieuwenhoven het nog steeds over de muts van haar grootmoeder. Uit een dubbelinterview in De Pers van 17 februari jl.:

"De PvdA-lijsttrekker legt uit dat haar partij gelooft in ‘het leren van de tijd’. ‘Er is altijd emancipatie.’ Soms gaat dat, zoals bij haar familie, in één generatie. En soms zijn daar drie of vier generaties voor nodig. ‘Ik ben nog nooit iemand tegengekomen met een hoofddoek die zich onderdrukt voelde. In één van de debatten voor de verkiezingen voerde deze week nog een vrouw met een hoofddoek het woord die advocate is. Een zelfstandige, geëmancipeerde vrouw die helemaal geen man nodig heeft om te weten wat ze wil. Accepteer die hoofddoek gewoon. Of kiest u ervoor om, net zoals de Duitsers, die muts van mijn grootmoeder te weigeren?’"

Is dit geen mooi voorbeeld van voortschrijdend inzicht bij een politicus die zegt zich hard te maken voor de allochtonen die zich zorgen maken over hun toekomst en die van hun kinderen? En komt dat niet mooi uit nu er zoveel moslimvrouwen en moslimpeuters in Nederland wonen die allemaal vrijwillig en onderdanig de hoofddoek dragen?

Na Anja Meulenbelt (2007), Job Cohen (2008)en Margriet van der Linden (2009) is Jeltje van Nieuwenhoven een waardige winnaar van de Hoeiboei Hoofddoekprijs 2010.

Jeltje van Nieuwenhoven, van harte gefeliciteerd met de Hoofddoekprijs 2010!

Voor deze prijs zijn 5 hoofddoeken ontworpen en Jeltje van Nieuwenhoven mag kiezen welk ontwerp daadwerkelijk uitgevoerd gaat worden. De zwarte doeken zijn allen handbeschilderd en bevatten de volgende teksten 1. "Alle macht aan de islamitische man". 2. "Uw vrouwen zijn een akker voor u". 3. "De hoofddoek maakt me vrij!". 4. "Sla uw ogen neer" en last but not least 5. "Noli me tangere! (Raak me niet aan!)

De Jury
8 maart 2010

Brekend: Fraude en intimidatie volgens voorzitter van stembureau in Feijenoord

Update 2: Aboutaleb wil hertelling in Rotterdam - te weinig en te laat hierr

Let op! Plus update, 9.3.2010: Weigering hertelling is de grootste blunder van Ahmed Aboutaleb hierr.

Hallo meneer Aboutaleb, bent u daar nog? Zojuist zag ik het avondjournaal van TV Rijnmond. Het item is nog niet online gezet, maar was vanaf 17.00 uur vandaag (8 maart) te zien voor de kijkers.

Voorzitter Jan Maat van het stembureau in wijkgebouw Kamelia aan de Putsebocht in de Rotterdamse deelgemeente Feijenoord meldt mogelijke fraude en intimidatie tijdens de recente raadsverkiezingen. Het begeleiden van kiezers in het stemhokje, waartegen hij door de drukte nauwelijks kon optreden, is nog het minst erge wat Maat had te melden aan de verslaggevers van Rijnmond.

Hij werd geconfronteerd met een bezoeker, die kiezers in het Turks aansprak. Van omstanders vernam Maat dat hier een kandidaat voor de deelraad in het stembureau aanwijzingen gaf. In het 17-uur-journaal van Rijnmond werd nog gemeld dat het zou gaan om Zeki Baran, op dit moment PvdA-raadslid in de centrale gemeenteraad.

Baran stond tweede op de PvdA-lijst in Feijenoord. Hij wordt gezien als de grote man achter de ’Turkse coup’, die voor grote verdeeldheid in de lokale PvdA-afdeling heeft gezorgd. In het zojuist uitgezonden Rijnmond-journaal van 20 uur was de naam Baran overigens verdwenen.

Voorzitter Maat vertelde dat hij de stemmen wervende kandidaat buiten de deur heeft gezet. Voor het wijkgebouw bleef hij desondanks mensen aanspreken. Aan het eind van de middag ontstond een hectische toestand doordat iemand in het gebouw onwel werd. In de chaos gristen mensen stembiljetten van het tafeltje van het stembureau.

Gezien alle problemen werd volgens Maat de bezetting van het stembureau gewisseld. De vervangen voorzitter weet niet of er daarna een correct proces-verbaal is opgemaakt. Hij acht het mogelijk dat 100 tot 150 verkeerde mensen een biljet hebben ingevuld.

Maats optreden tegen de ronselende kandidaat is mogelijk niet in goede aarde gevallen. Bij het verlaten van het bureau ontdekte de voorzitter dat er spiegels van zijn auto waren verbogen en dat er tegen de zijdeur was getrapt. Hiervan heeft hij aangifte gedaan, zei Maat tegen TV Rijnmond.

Rijnmond-redacteur Ron van de Rhee, over de gebeurtenissen in Feijenoord ondervraagd, meent dat mensen inderdaad geïntimideerd en bedreigd zijn op de verkiezingsdag. “Aboutaleb kan niet om een grondig onderzoek heen”, aldus de verslaggever.

Het fenomeen van de in en buiten het stembureau stemmen wervende kandidaat is overigens niet nieuw in Feijenoord. In 2006 werd PvdA-kandidaat Ertugrul Gültekin om precies de zelfde redenen volgens waarnemers verwijderd uit een stembureau op het Afrikaanderplein. Ook hij zette zijn campagne voort net buiten de voordeur. Gültekin stond ook nu weer kandidaat voor de PvdA.

Tegen dergelijke misstanden zou de nieuwe burgemeester van Rotterdam nadrukkelijk optreden. Hallo meneer Aboutaleb, bent u daar nog?

Carel Brendel

Gerechtigheid voor Joden uit Arabische landen

Met meerderheid van stemmen heeft de Knesseth een wet aangenomen, die als deel van het vredesproces streeft naar een schadeloosstelling voor Joden uit Arabische landen.

De nieuw uitgevaardigde wet moet de rechten veiligstellen van die Joden, die gedwongen werden hun eigendommen en vermogen in Arabische landen achter te laten; de meesten van hen kwamen zonder een cent naar Israël.

De door de Israëlische regering gesteunde wet volgt op een besluit van het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden van 1 april 2008 en vormt een verstandige ontwikkeling, die bredere ondersteuning verdient.

Voor het eerst sinds de oprichting van de staat worden de rechten van de Joden uit Arabische landen in Israël juridisch erkend. Tot nu toe hebben Israëlische regeringen de zaak genegeerd, ofschoon de kwestie van de Arabische vluchtelingen en hun rechten in het centrum van het publieke debat in Israël en de wereld staan, onder het sleutelbegrip ”recht op terugkeer”.

Het is tijd om deze situatie te corrigeren.

Toen de staat Israël werd opgericht, vonden er twee menselijke tragedies plaats: de ene was de ontworteling van de joodse gemeenschappen, die al duizenden jaren bestonden in Arabische landen; en de andere was de door de Arabische Palestijnen vanwege de onafhankelijkheidsoorlog van Israël in 1948 ondergane ”Nakba”, die van duizenden vluchtelingen in Arabische landen maakte.

Alhoewel de menselijke en lichamelijke dimensies van de catastrofe, die de Joden overkwam, groter waren dan die van de ”Nakba”( het aantal uit hun huizen verdreven en zonder middelen achtergelaten Joden bedroeg 856.000, vergeleken met het aantal Palestijnse Arabieren dat, ook volgens de UNWRA, 650.000 bedroeg), heeft hij geen naam en krijgt geen significante publieke of mediale aandacht.

De reden daarvoor is, dat de Joden uit Arabische landen en hun nood in het begin in doorgangstentenkampen buiten het gezichtsveld raakten, nadat ze zich in Israël hadden gevestigd.

Daartegenover zorgden de Arabische landen er voor om de ellende van de vluchtelingen in stand te houden en hen geen toestemming te geven om opgenomen te worden in de samenleving en het staatsburgerschap te verkrijgen, op basis van de ideologie, dat de opname van de vluchtelingen Israël zou helpen.

De ramp van de Joden uit Arabische landen vond zinloos plaats, in tegenstelling tot de ”Nakba”. De Joden, die in deze landen leefden, bevochten deze niet, terwijl de Palestijnen Israël bevochten. De Joden waren een zondebok in de strijd tussen hen en binnen de Arabische staten.

In strijd met de bewering, dat het de oprichting van de staat Israël was die de Joden schade toebracht, heeft de vervolging van Joden in Arabische landen in werkelijkheid al plaatsgevonden voordat de staat Israël werd gesticht. Dat manifesteerde zich in de vorm van discriminaties in de economie, de opvoeding en het openbare leven.

Er vonden gruwelijke pogroms tegen de Joden plaats. Tijdens een van deze pogroms (bekend onder de naam ”Farhud”), die plaatsvond tijdens de Shavuot-feestdagen van het jaar 1941, werden 135 gedood en raakten honderden gewond. In Libië werden in november 1947 133 mannen, vrouwen en kinderen afgeslacht en 400 verwond.

In het Jemenitische Aden werden in dezelfde maand 100 gedood en tallozen meer verwond. Na de oprichting van de staat Israël werden van de ene op de andere dag grote aantallen Joden uit Egypte verdreven. Deze en andere pogroms, die daadwerkelijk in ieder Arabisch land plaatsvonden, leidden uiteindelijk tot illegale massa-executies van Joden.

De Joden lieten hun land en bezittingen achter, evenals het eigendom van hun oeroude joodse gemeenschappen: scholen, synagogen, ziekenhuizen profetengraven en meer. De Arabische regeringen namen alle eigendommen over en gebruikten het naar eigen behoefte.

Om onduidelijke redenen zette Israël de catastrofe van de Arabische Joden niet op zijn nationale agenda en die van zijn internationale publiciteitswerk, wat de weg vrij maakte voor Arabische en antizionistische propagandisten, die de Palestijnen als de enigen voorstelden die hadden zouden hebben in het Arabisch-Israëlisch conflict.

De wereld heeft veel gehoord over het wangedrag en het onrecht wat de Palestijnen werd aangedaan, maar bijna niets over het onrecht dat de Joden overkwam die in de Arabische landen woonden. Daadwerkelijk was datgene, wat in de Arabische landen plaatsvond, een etnische zuivering tegenover de Joden.

Omdat het idee van ”twee staten voor twee volkeren”, dat de Palestijnse eis naar het ”recht op terugkeer” bevat, nu is geaccepteerd, moet Israël hier het thema van zijn eigen vluchtelingen uit Arabische landen tegenover zetten.

Iedere politieke overeenkomst zou rekening moeten houden met alle gebeurtenissen in het Midden-Oosten van de afgelopen 60 jaar. Daarom is het aannemen van de wet, die de rechten van de Joden uit Arabische landen erkent, door de Knesseth een eerste stap in de goede richting in naam van de rechtvaardigheid.

Des te groter de erkenning in de wereld en onder de Arabieren dat ze niet de enigen waren die geleden hebben onder het Midden-Oostenconflict, des te oprechter zal de basis van gesprekken over regionale co-existentie zijn.

Aanzetten tot deze erkenning zijn al te vinden in het voorstel van de voormalige Amerikaanse president Bill Clinton uit het jaar 2000, dat de oprichting van een internationaal fonds tot schadeloosstelling van joodse en Palestijnse vluchtelingen bevatte.

Het voorstel heeft de steun van het Huis van Afgevaardigden en zal deze waarschijnlijk ook van andere internationale kant krijgen. De afgelopen jaren heeft zich een proces van omkering binnen de Arabische wereld voltrokken, vooral bij intellectuelen, die voelen, dat in het Midden-Oosten de Joden in de Arabische landen een catastrofe is overkomen en dat er niet alleen de ”Nakba” van de Palestijnse Arabieren heeft bestaan. Dit proces is beslissend om een oprechte en rechtvaardige dialoog in het Midden-Oosten op gang te brengen.

Bron:

http://www.juedische.at/ (Artikelrubriken – Israël, Naher Osten)

Auteur: Zvi Gabay (Oriëntalist en voormalig ambassadeur)

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron

Robin Williams heeft de feitjes op een rij

Ex-gemeenteraadslid!

Bericht uit Harare aan de Maas alias Miami aan de Rotte

- Dan schakelen we nu over naar Carel Brendel in Harare aan de Maas. En Carel, is er al meer nieuws over die twee lege stembussen in de deelgemeente Hillegersberg-Schiebroek?

“In de wandelgangen wordt gezegd dat er fouten zijn gemaakt met de registratie van de stembussen. Uiteindelijk zouden alle stemmen boven water zijn gekomen. De vondst van de lege stembussen werd donderdag (4 maart) in een e-mail aan de fractievoorzitters gemeld door Hilbert Keizer, gemeentesecretaris van het stadsdeel. Daardoor kon hij niet op tijd de verkiezingsuitslag leveren. Gezien alle andere toestanden rond de verkiezingen in Rotterdam zorgde dit mailtje voor de nodige deining. Later kwam Keizer alsnog met een uitslag zonder op de lege stembussen terug te komen. Daardoor weet de buitenwereld nog steeds niet wat er precies aan de hand is geweest.”

- In Hillegersberg-Schiebroek is een hertelling geweest. Wat was de uitkomst?

“In eerste instantie was er een hertelling voor zeven stembussen. Daar kwamen behoorlijke verschillen met de eerste telling aan het licht. Daarop werd besloten alle 21 stembussen in Hillegersberg te hertellen. De uitkomst was nogal schokkend. Slechts drie van de 21 stembureaus hadden in eerste instantie juist geteld. Leefbaar Rotterdam had 117 stemmen meer, de PvdA 37. Het gevolg was overigens dat de PvdA een restzetel kreeg ten koste van GroenLinks.”

- De roep om een hertelling in heel Rotterdam wordt hierdoor zeker alleen maar groter?

“Ongetwijfeld. Ga maar na, het verschil in de centrale stad tussen PvdA en Leefbaar Rotterdam (LR) is 652 stemmen. In de deelgemeente Hillegersberg-Schiebroek liep Leefbaar in eerste instantie 117 stemmen mis. Als de gemeentelijke stemmen net zo slordig zijn geteld als die van de deelraad, dan is een kloof van 652 snel overbrugd. Als dan ook nog eens blijkt dat slechts in één op de zeven stembureaus juist is geteld, dan zijn de bezwaren van Leefbaar Rotterdam zeer begrijpelijk.”

- Er was ook nog een hertelling in deelgemeente Charlois?

“Ja, daar hebben de tellers kennelijk beter werk verricht. Bij elkaar bleken 22 stemmen niet te kloppen. Nu we het over Charlois hebben, ook daar heeft het gerommeld in de PvdA. Zoals bekend is de partij in het naburige stadsdeel Feijenoord uit elkaar gevallen, nadat Turkse leden de afdelingsvergadering hadden overgenomen. In Charlois is eveneens sprake geweest van een Turkse couppoging. De lokale voorman Dick Lockhorst meldde op 22 februari in het AD dat een dergelijke machtsgreep in zijn afdeling ternauwernood was afgewend. Op de bewuste afdelingsvergadering verschenen tientallen onbekende Turkse leden. Lockhorst heeft toen in allerijl de oude garde opgetrommeld. Zijn verhaal wordt overigens door andere PvdA’ers ontkend. Zij omschrijven Lockhorst als een soort ’Poetin aan de Maas’. Hij treedt terug als voorzitter van het stadsdeel en probeert nu als raadslid zijn invloed te behouden. Volgens partijgenoot Marco van Dijck heeft Lockhorst zijn positie juist gered door een seniorencoup. Deze Lockhorst was overigens samen met de stedelijke lijsttrekker Dominic Schrijer in 2005 nog voorstander van een verbod op hoofddoeken op het gemeentehuis.”

- Je dwaalt af Carel. Hoe is het nu met de uitslag voor de stad Rotterdam?

“Ondanks alle onregelmatigheden heeft burgemeester Ahmed Aboutaleb (PvdA) de uitslag goedgekeurd. Marco Pastors heeft namens Leefbaar Rotterdam protest aangetekend. ‘Heel de wereld ziet hoe in Rotterdam de stemlokalen meer op de paardenraces lijken dan op de stemlokalen van een beschaafd land’, zei hij gisteren volgens een verslag in het AD. Aboutaleb heeft op de verkiezingsdag de leden van drie stembureaus laten vervangen. Voorzitters van 38 stembureaus hebben toegegeven dat mensen tegen de voorschriften in samen in één stemhokje hebben gestaan. In dertien bureaus was propagandamateriaal van diverse partijen aanwezig. Enkele voorzitters hebben aangekondigd dat ze aangifte zullen doen wegens intimidatie. Pastors heeft bij elkaar 53 bezwaren ingediend. Het LR-raadslid Ronald Buijt heeft diverse stembureaus bezocht in de wijken Feijenoord, Delfshaven en Charlois. Bijna overal constateerde hij overtredingen van de regels. Hij kreeg te maken met leden van stembureaus, die hiertegen niet optraden en zelfs weigerden om proces-verbaal op te maken van de klachten. In een reconstructie zegt hij dat hij slechts op één van de door hem bezochte bureaus geen misstanden heeft vastgesteld. Burgemeester Aboutataleb heeft overigens erkend dat er in tientallen stembureaus fouten zijn gemaakt. ‘Maar die onrechtmatigheden hebben geen gevolg voor de zetelverdeling’, houdt hij vol.”

- Aboutaleb had toch maatregelen tegen mogelijke stemfraude aangekondigd?

“Inderdaad. In februari 2009 heeft hij een brief aan de gemeenteraad geschreven, waarin hij strenger toezicht aankondigde. Hij stelde nadrukkelijk dat het niet is toegestaan om analfabete en of anderstalige kiezers in het stemhokje te helpen. Die hulp mag alleen worden verleend aan mensen met een lichamelijke handicap. De Rotterdamse stembureauleden zouden voortaan schriftelijk en mondeling expliciete instructies hierover krijgen. Aboutaleb had de regels juist aangescherpt omdat het in 2006 ook al klachten regende. Die klachten waren door zijn voorganger Ivo Opstelten (VVD) niet serieus genomen. Aboutaleb beloofde om de problemen beter aan te pakken. Desondanks ging het fout op tientallen bureaus. De voorzitter van het stembureau aan het Afrikaanderplein vond al die regels allemaal maar onzin. Kortom, de hele gang van zaken is een enorme blamage voor de burgemeester. Eerst strenge maatregelen aankondigen, en vervolgens doen alsof er niets aan de hand is, als blijkt dat er van die maatregelen niets is terechtgekomen. Hij wist dat het fout was gegaan in 2006, belooft dat het beter zal gaan in 2010, en dan gaat het toch weer mis.”

- Zijn die leden van stembureaus dan niet geïnstrueerd?

“Waarschijnlijk wel. Aan de vooravond van de verkiezingen klaagden namelijk de linkse partijen dat kiezers massaal zouden wegblijven door de scherpere regels. De informatie voor de bevolking over de nieuwe voorschriften zou onvoldoende zijn. PvdA-raadslid Fouad el Haji voorspelde in het AD Rotterdam dat de verkiezingen ‘een elite-aangelegenheid’ zouden worden. De regels zouden mensen afschrikken, aldus El Haji, die hoofd was van een PvdA-team dat allochtonen naar de stembus probeerde te krijgen.”

- Dus heeft men op de stembureaus maar besloten om de hand te lichten met de instructies?

“Daar lijkt het wel op.”

- Maar analfabete en anderstalige kiezers hebben toch ook stemrecht?

“Natuurlijk. Aan de deur van het stemlokaal wordt geen taaltoets of schrijfvaardigheidstest afgenomen. Het rood maken van een hokje op een stembiljet is trouwens een stuk eenvoudiger dan het invullen van een belastingformulier. Vooraf is het toegestaan om kiezers voor te lichten, desnoods in de eigen taal, al is dat een vreemde zaak voor partijen, die beweren dat alles begint met kennis van de Nederlandse taal. Maar in het stemhokje moet de burger het zelf doen. Stemmen is een individuele kwestie. Je kunt je natuurlijk afvragen of iemand, die na vele jaren verblijf in Nederland de taal niet machtig is en geen idee heeft hoe je een stembiljet moet invullen, zichzelf niet diskwalificeert als kiezer. Opvallend is ook dat partijen die de problemen rond de integratie hardnekkig ontkennen of bagatelliseren, als eerste piepen dat slecht geïntegreerde burgers worden ‘uitgesloten’ van de stembus.”

- Zijn er niet te veel regeltjes die de kiezer ontmoedigen om naar de stembus te gaan?

“Die regeltjes zijn er niet voor niets. De legitimatieplicht en de strengere regels rond machtigingen zijn juist bedoeld om het rommelen en ronselen van stemmen tegen te gaan. Wie de hand licht met de regels van het stembureau, zet de bijl in de wortels van de democratie.”

- Hoe gaat het nu verder?

“De raadscommissie voor de geloofsbrieven buigt zich over het dossier. Deze bestaat uit drie leden: Remco Oosterhoff (CU/SGP), Ronald Motta (PvdA) en Frans van der Hilst (Leefbaar Rotterdam). Zij leggen hun advies op 16 maart voor in de laatste zitting van de oude raad. Eerlijk gezegd zou ik het een schandaal vinden als Aboutaleb zo maar weg kwam met zijn beslissing.”

- Jij staat vermoedelijk alleen in die opvatting, Carel?

“Ik vrees van wel. Toen George Bush tijdens de Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2000 de beslissende staat Florida won door allerlei onregelmatigheden op de stembureaus, hielden de media ons weken lang van alle details op de hoogte. Toen ging het om de sympathieke en progressieve Al Gore tegen de enge en conservatieve George Bush. In Rotterdam zijn het de boze en zure blanke mannen van Leefbaar die klagen over de voortreffelijke en heel erg deugende PvdA-burgemeester Aboutaleb. Zo werkt dat nu eenmaal.”

- Hoe gaat het nu met de landelijke verkiezingen op 9 juni?

“Misschien zijn de onregelmatigheden van afgelopen woensdag aanleiding om niet alleen in Rotterdam, maar in heel Nederland extra op te letten op het reguliere verloop van de Kamerverkiezingen. Als stadswachten niet helpen, kunnen we altijd nog waarnemers laten invliegen uit Zimbabwe, Wit-Rusland of Venezuela om toe te zien op het juiste verloop van de verkiezingen.”

- Hartelijk dank Carel. Als er meer nieuws is, schakelen we weer over naar Miami aan de Rotte.

Carel Brendel

Zondagmiddag

Het begint en eindigt op de hei, de Hollandse heide, waar ik m'n benen wil strekken voordat ik me in onze open keuken afzonder voor het bereiden van een uitbundig zondagsmaal. Ik houd van de zondagen. Er is eindelijk rust in de tent, en ze lijken al zo lang niet meer op de saaie, landerige en vanwege de puberale verveling tot veelvuldige zelfbevrediging (ja hoor, meisjes doen het - als ze 't eenmaal ontdekt hebben - eveneens) uitnodigende zondagen, in het bijzonder de zondagmiddagen, van enkele decennia terug. Wie herinnert zich die druilerige zondagmiddagen niet?

Ik loop dus op de hei, de hei die ik zo goed ken en waar ik nu eenmaal veel herinneringen aan heb. (Wat daar allemaal is gebeurd, is nog steeds voor een andere keer.)

Het is rond 15.00 uur. Her en der trotseren ouders met kinderen van nog gewillige leeftijd het druilerige winterweer, verder is de vlakte lekker leeg, van file-wandelen is vandaag geen sprake. Ik zet de pas er in, ik weet precies welke route ik zal lopen en hoelang ik daar over doe; als je alleen wandelt, is er niemand die je ophoudt, en zeker niet op de heide.

Ik ben drie minuten aan het wandelen als 'n fietser me van achteren op het smalle pad passeert. Hij is alleen en neemt alle tijd om me in te halen. Tergend langzaam trapt hij z'n pedalen rond, onbekommerd achterover leunend op z'n 'oma-fiets' waardoor ik me gedwongen voel 'n korte blik op hem te richten. Ik zie een werkelijk fraai, door donkere krullen omlijst jongensgezicht, een gezicht waarvan je de leeftijd maar moeilijk kunt aflezen, meer dan zeventien lentes geef ik deze jongeman echter niet. Hij is vermoedelijk van wat men tegenwoordig zo gezellig 'mediterrane' afkomst pleegt te noemen zonder dat de Middellandse Zee er in de buurt hoeft te liggen. Ik wil niet zeggen dat hij de meedogenloze jongen is die Reve zo uitvoerig heeft beschreven, maar deze jongen komt in de buurt. Lanzaam verdwijnt hij uit zicht maar tot m'n verbazing zie ik na anderhalve kilometer wandelen dezelfde jongen bij een ANWB-wegbewijzeringsbord stilstaan. Ik zal me toch niet inbeelden dat hij dat bord bestudeert alsof het een wereldroman is. Hat zal wel zo zijn.

Ja, denk ik, dit is voor deze knul misschien zo'n landerige zondagmiddag die blijkbaar bij de puberteit hoort. Verveling, onvervuld verlangen troef. Toch ging ik toen nooit voor de lol wandelen of fietsen op de hei...

Ik ben nog een meter of twintig bij hem vandaan of er schiet een tweede jongen voorbij, deze blonde maar beslist niet meedogenloze jongen fietst in een ander tempo. Hij heeft haast, hij heeft een doel, maar ook hij ziet de jongen bij het bord staan dralen en tot mijn genoegen hoor ik hem tegen de mediterrane leeftijdsgenoot uitroepen: "Hé Jason, wat doe jij hier??!!" Zijn verbazing is niet gespeeld. Dat kan ik horen.

Ik grinnik in mezelf, het valt aan z'n gezicht af te lezen dat de mediterrane knul zich betrapt voelt door z'n klasgenoot (?). Maar waarop? Ik passeer juist het stel, ik kan het antwoord nauwelijks verstaan, zo zacht praat de betrapte zuiderling, maar de ander versta ik des te beter. Hij vertelt dat ie naar zijn moeder op weg is, dat hij zin heeft bij haar langs te gaan, wat verbazing bij de draler opwekt. Dan sla ik een vers schelpenpad in. Laat-ie z'n vriendje meenemen naar zijn moeder, denk ik vrolijk, dan hoeft hij zich niet zo te vervelen.

Tien minuten later, ik ben op de helft van mijn wandeling, hoor ik hard geroep achter me, ik draai me om en, U raadt het misschien al, daar staat de mediterrane jongen, hij is alleen, hij leunt voorover op z'n oma-fiets en houdt iets glimmends in z'n hand en roept: "Mevrouw, wilt u dit met mij delen?!" Zijn toon is serieus. Ik ben, ondanks m'n opmerkzaamheid, misschien wat traag van begrip want ik snap niet wat hij bedoelt. Wil hij voetbalplaatjes met me ruilen?! Daar lijkt het glimmend pakje nog het meest op.

"Wat is dat dan?" roep ik ook nog beleefd en een klein beetje nieuwsgierig terug en dan gaat er alsnog een lichtje bij me branden, de jongen houdt een pakje condooms in z'n hand! Mijn God, dat meent-ie toch niet? De jongen is ongenegeerd op cruise tocht! Op zoek naar gratis sex, met condoom, dat wel.

Nu heb ik veel op de hei meegemaakt maar dit is iets waar je liever niet aan denkt. Ik weet dat hier een jaar of wat geleden gedurende de zomer een verkrachter actief was, maar deze jongen is dat zeker niet, hij wil gewoon gratis safe sex.

Ja, ja, denk ik, op een gesmeerde fiets rijdt het lekkerder maar dit gaat mooi niet door. Sodemieter op! Ik sein lachend terug: "Maar dat kun jij helemaal niet betalen! Ik ben veel te duur voor jou!", ik schud er voor de duidelijkheid met m'n hoofd bij, zo van nee dus, en ik ben weer op weg.

Als ik een halve minuut later omkijk, staat hij er nog steeds, pakje condooms in z'n hand. Ik blijf al lopend met m'n hoofd schudden, word een beetje zenuwachtig, en dan ineens weet ik het niet meer. Straks is hij in z'n eer aangetast, of waar dan ook. Ik pak m'n mobieltje en doe alsof ik een gesprek voer. Bij een volgende afslag sluit ik me even aan bij een gezinnetje en dan komt hij doodgemoedereerd met z'n mooie, verongelijkte gezichtje langsfietsen.

Ja, Reve zou wel raad met hem hebben geweten, maar deze jongen weet nog echt niet wat kan en niet.

AnneliesvanderVeer

Brekend: Inhoud van twee Rotterdamse stembussen verdwenen

Plus Update! 5.3.2010:
Aboutaleb een jaar geleden: hulp aan analfabete kiezers nadrukkelijk verboden

Brekend nieuwtje uit Harare aan de Maas. In de Rotterdamse wijk Hillegersberg-Schiebroek zijn twee stembussen zonder inhoud aangetroffen. De lege bussen werden vanmiddag (4 maart) ontdekt bij het natellen van de stemmen.

In verband daarmee werden eerder op de dag zeven stembussen vanuit de centrale stad naar de deelgemeente gebracht. Twee daarvan bleken leeg, zo meldde Hilbert Keizer, secretaris van de deelgemeente, gistermiddag aan de lijsttrekkers van de deelnemende partijen in Hillegersberg-Schiebroek. Later op de avond kwam er alsnog een uitslag voor de deelgemeente zonder dat duidelijk werd of de vermiste stemmen alsnog zijn teruggevonden.

Het zoekraken van de stemmen in de witte wijk Hillegersberg komt bovenop andere klachten over onregelmatigheden bij de raadsverkiezingen. In de voorlopige uitslag van Rotterdam is de PvdA met een zeer klein verschil boven Leefbaar Rotterdam geëindigd.

Marco Pastors, aanvoerder van Leefbaar, zegt dat kiezers hebben gestemd zonder legitimatie en ook zonder volledig ingevulde volmachten. Ook traden leden van stembureaus niet op tegen de aanwezigheid van twee of meer mensen tegelijk in een stemhokje. De Kieswet verbiedt nadrukkelijk het assisteren van kiezers. Alleen bij een lichamelijke handicap mag een lid van het stembureau een kiezer bijstaan.

Leefbaar Rotterdam heeft burgers opgeroepen om geconstateerde misstanden bij de fractie te melden. Woensdag besloot de gemeente al om op twee bureaus in te grijpen en leden van het stembureau te vervangen. Ook werd Stadstoezicht ingeschakeld om de orde te bewaren.

Een van de stembureaus was op het Afrikaanderplein in de wijk Feijenoord, waar in 2006 ook al klachten waren over het ronselen van stemmen door leden van de deelraad. De PvdA-afdeling in deze wijk is uiteengevallen nadat Turkse leden via een ‘coup‘ de kandidatenlijst volledig overhoop hadden gehaald.

Soortgelijke onregelmatigheden werden dat jaar in Amsterdam geconstateerd door Gemeentelijk Ombudsman Ulco van de Pol. “Het is echter aan de wetgever, en niet aan de stembureaus zelf, om de regels van de procedure aan te passen als een grote groep kiezers vanwege onvoldoende taalbeheersing geen gebruik kan maken van het stemrecht”, schreef Van de Pol in een rapport aan de gemeenteraad.

Tegen de Kieswet in meenden leden van Rotterdamse stembureaus in Feijenoord en Delfshaven dat deze hulp wel is toegestaan. Voorzitter Bert Visser van stembureau 337 aan het Afrikaanderplein reageerde in het Algemeen Dagblad zelfs verongelijkt op zijn vervanging. “Mensen die niet kunnen lezen of schrijven hebben ook stemrecht. En ik zie heus wel of iemand enkel wordt begeleid, of dat er mensen daadwerkelijk de boel belazeren. Moet ik die oude mensen dan uit het stemhokje pleuren? Mij niet gezien!”

Carel Brendel

O-faced bimbo’s

Gnoe


O, foto: Ed Oudenaarden

Nieuwe acties op komst na schokkende verkiezingsuitslag

De schokkende verkiezingsuitslag brengt verontruste mensen opnieuw in beweging. Meer dan ooit is solidariteit gevraagd met onze moeders en grootmoeders, die ooit een sjaal of hoofddoek droegen. Enkele feministen hebben daarom de handen ineengeslagen.

Ze willen een nog krachtiger statement afgeven, omdat het stemmen met een hoofddoek op gisteren teleurstellende resultaten heeft opgeleverd. Hanneke Groenteman, Anja Meulenbelt en Hedy d’Ancona roepen Nederlandse vrouwen daarom op om op 9 juni met een boerka aan naar het stembureau te gaan. Zij zijn daarmee solidair, niet alleen met de Nederlandse moslima’s, maar ook met alle Afghaanse en Pakistaanse vrouwen voor wie het een keuze is om dagelijks een boerka te dragen.

De Eindhovense leraar Nederlands Jos Baijens gaat eveneens zwaardere middelen inzetten. Vanaf morgen draagt hij een bal met ketting naar school. Met dit onorthodoxe protest wil hij de discussie aanzwengelen over de plannen van Geert Wilders om de slavernij opnieuw in te voeren. “Mijn actie om een hoofddoek te dragen, zorgde al voor veel positieve reacties, maar nu ik aan de ketting loop krijg ik nog veel meer steunbetuigingen”, laat de docent weten.

Ook zijn leerlingen hebben enthousiast gereageerd. Ze zijn, samen met duizenden andere schoolkinderen, druk aan het schrijven geslagen. Die laatste actie is mede geïnspireerd door de aangrijpende ingezonden brief van de 12-jarige Iris van Bommel, die gistermorgen een prominente plaats kreeg op de opiniepagina van de Volkskrant. Haar hartenkreet heeft echter niet het gewenste effect gehad. Waarschijnlijk was Iris te oud om indruk te maken op de kiezers. Om de aanhang van de haatzaaiende en racistische partijen te halveren, wordt ook de leeftijd van de volgende briefschrijver met de helft omlaag gebracht. Naar verluidt ligt er voor 9 juni al een ingezonden brief klaar van de 6-jarige Jannika Groenenberg uit Wagenborgen.

Carel Brendel