De »ondergang van de islamitische wereld«


Een verrassende analyse uit de pen van een islamitische wetenschapper. 

Waar komt de haat van delen van de islamitische wereld tegenover het Westen vandaan? Ligt dat alleen maar aan de verkeerde politiek van de Amerikanen, aan de ongelukkige Irak-oorlog, de gevechten in Afghanistan of het onopgeloste Palestina-probleem?

De Duitse politicoloog Hamed Abdel-Samad, zelf moslim en afkomstig uit Egypte, heeft een antwoord waarmee de meeste moslims waarschijnlijk niet blij zullen zijn: hij ziet in de islam een ondergaande cultuur, die als het ware om zich heen slaat, voordat ze sterft.

Maar hoe komt dat? Is niet juist de islam de enige religie die groter wordt, en wel niet alleen door demografische ontwikkelingen? Heeft hij niet bijvoorbeeld in Afrika een aantrekkingskracht op velen, die geen andere religies (meer) uitoefenen? Wekt niet juist de islam de indruk van agressieve kracht, die daarom vele mensen angst inboezemt?

In zijn boek »De ondergang van de islamitische wereld. Een prognose« komt de schrijver tot een heel ander resultaat. De titel van het boek is bewust gekozen. Abdel-Samad las, toen hij naar Duitsland kwam, Oswald Spenglers »De ondergang van het Avondland«. In deze klassieker van de cultuurfilosofie vond hij in de eerste plaats zijn meningen over het »decadente« Westen, die hij vanuit zijn vaderland had meegenomen, bevestigd. De elitaire, marmeren taal van Spengler bleef echter moeilijk voor hem te begrijpen, zodat hij het boek aan de kant legde. Toen hij het later, intellectueel beter toegerust, weer oppakte, werd het hem duidelijk, dat Spenglers analyses perfect op de toestand van zijn cultuur, de islamitische cultuur, van toepassing waren.

Abdel-Samad bevindt zich op één lijn met de radicale islamkritiek, waarmee de in het Westen levende Pakistaanse dissident Ibn Warraq of de Franse, uit Tunesië afkomstige, schrijver Abdelwahhab Meddeb zijn begonnen. Over het algemeen is hij echter milder gestemd dan zijn voorgangers, pleit voor een islam zonder sharia en Jihad.

De islamitische wereld komt op hem over als een oncreatieve cultuur, die op dit moment geen enkele innovatie aan de mensheid heeft te bieden. In tegenstelling tot de eerste drie eeuwen van zijn geschiedenis, waarin hij al het onbekende enthousiast bijna opzoog en een samenleving creëerde, die geestelijk creatief was en een religieus pluralisme ontwikkelde, dat individualistische, zelfs hedonistische levensontwerpen toestond, bevindt de islam zich nu in een fase van culturele regressie. De bezwering van de glansperiode van de islam – versterkt door het superioriteitsbewustzijn dat ieder moslim wordt bijgebracht – staat in schril contrast tot een voortdurend beledigd zijn en tot collectieve complexen vanwege het ingehaald worden door het Westen – door de Europees-Amerikaanse cultuur. »Ik ben moslim, dus ben ik beledigd«, luidt een van de drastische hoofdstuktitels van het boek. De radicalisering, die tegenwoordig islamisme wordt genoemd, is volgens Abdel-Samad geen nieuw fenomeen, maar de opnieuw bewerkte editie van constant terugkerende golven van religieustheologische rigiditeit, die zijn voedingsbodem vindt in het samenvoegen van een niet verlicht, autoritair Godsbeeld en de autoritaire machtsuitoefening in religie en politiek. Gehoorzaamheid, niet zelf denken is de eerste geloofsplicht. Het slachtoffer is de volledige islamitische, in geestelijke leegte verstarde cultuur, mannen zowel als vrouwen, de vrouwen echter in veel grotere mate.

Men klaagt over de huidige misère, die wordt toegeschreven aan samenzweringen van het Westen. Modernisering betekent: diens verworvenheden in te kopen, maar diens wetenschappelijk-seculiere denken, dat deze modernisering pas mogelijk maakte, af te wijzen.
Egyptische schoolboeken, die de schrijver beoordeelt, spreken boekdelen over de reflexmatig te noemen zoektocht naar de zondebok in den vreemde. In volledige onwetendheid van de geestelijke processen, die zich sinds de Renaissance in Europa hebben voorgedaan, geldt de bewering, dat moslims immers alleen maar zouden terughalen wat ze ooit aan de cultuur van het Avondland zouden hebben gegeven, als rechtvaardiging voor dit gedrag. De schrijver ontkent de negatieve invloeden van het westerse (echter ook Ottomaanse) imperialisme op de Arabieren niet, hij zegt echter heel duidelijk, dat dit maar al te graag aangevoerd wordt als kritiekloze »zelfontlasting«.

Abdel-Samads prognose is somber. Als de islamitische wereld zichzelf niet hervormt, dreigt het verval, schaft hij zichzelf af. Na de aardolie zal niemand zich meer voor hem interesseren, tenzij de islamitische wereld een eigen weg uit de aan zichzelf te wijten zwakte zou vinden: de uiteindelijk in de onaantastbare goddelijke wet wortelende cultus rondom autoriteit en gehoorzaamheid – van het Godsbeeld via de patriarchale familie en de restrictieve, echter meestal hypocriete seksuele moraal tot aan de staat en zijn leiding toe.

Critici zullen deze schrijver eenzijdigheid en ongenuanceerdheid verwijten. Hij polariseert en wil dat ook. In werkelijkheid zegt hij niets over de spirituele islam van de soefi’s, die deze cultuur eeuwenlang vormgaf, en ook weinig over de rationalistische tradities en hervormingsbewegingen; ook moet de islamitische statenwereld tussen Marokko, Turkije en Maleisië in veel dingen toch gedifferentieerder worden ingeschat. Maar er is een teer punt geraakt, dat veel moslims pijn zal doen en velen waarschijnlijk woedend zal maken. En het Westen is bevriend met landen, waarin dit »islamitische systeem« - met locale verschillen – bijna tot in de perfectie is uitgevoerd.

Wolfgang Günter Lerch

Bron

Vertaald uit het Duits door: E.J. Bron

15 opmerkingen:

  1. Aan wie is het verhaspelen van de naam van Oswald Spengler toe te schrijven? Aan de besproken auteur of aan de recensent? Inhoudelijk trouwens een boeiende ontwikkeling.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Aan wie is het verhaspelen van de naam van Oswald Spengler toe te schrijven? Aan de besproken auteur of aan de recensent? Inhoudelijk trouwens een boeiende ontwikkeling.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Interessant.

    Het wachten is nog op politieke partijen van progressieve ( ex) moslims.
    Dan kan er eindelijk eens wat worden samengebald van alle klachten over ervaren onrecht en achterstand binnen de islam.
    Emancipatie uit die groep, dus.
    Gebeurt nu nog te individueel, en te verborgen, in boeken gelezen door westerlingen..

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik vind dit een positieve ontwikkeling. Eindelijk eens een persoon die kritisch is op z'n eigen achtergrond. Mij kan deze degradatie van de islam trouwens niet snel genoeg gaan, maar ik spreek voor mezelf. Iets met eigen schuld.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. @curvedwater

    "Gebeurt nu nog te individueel, en te verborgen..."

    In de islam staat op afvalligheid de DOODSTRAF !!!!!!! (dus: daar loop je niet mee te koop)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hoe eerder de olie opdroogt hoe beter en de islamitische cultuur mag zich zo snel mogelijk afschaffen, hoe eerder het volledige verval hoe beter voor de mensheid. Het viel me al lang op hoe nietig de bijdrage van de islamitische wereld is aan de wetenschap, geneeskunde en de literatuur. Maar ook in het "gemaitgde" Marokko en Maleisië worden afvalligen met gevangenisstraf bestraft.

    Wat de islamitische wereld wel in grote mate biedt, is hier te zien:

    haat

    BeantwoordenVerwijderen
  7. "Uit de pen van een islamitisch wetenschapper "
    Waarom niet gewoon wetenschapper .
    Uit de pen van een protestantse ,boeddistische , hindoeistische wetenschapper . Onzin .
    Wetenschap heeft zich losgemaakt en heeft geen relatie met allerlei vormen van (bij)geloof.
    De eerste vraag wil ik wel beantwoorden . Frustratie is het antwoord . De oorzaak ? De brainwash van de peuter en kleuter afdeling , liegen , liegen en nog eens liegen en voorbijgaan aan de waarheid en de werkelijke geschiedenis. Ja , en dan wordt je groot en dan ga je nadenken en wordt je zo boos op de kafir.
    Deze brainwash wordt zorgvuldig gekoesterd in elk oic-land , vandaar dat de verlichting van de wetenschap er moeilijk vaste grond onder de voeten krijgt .

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Een indrukwekkend (ander) antwoord op deze vraag hebben ook gegeven Ian Buruma en Avishai Margalit in hun 'Occicentalism: The West in the Eyes of its enemies.' In feite is het een strijd tussen Het Platteland (zuiver, eenvoudig, rust, conservatief) en De Stad (verderfelijk, kosmopolitisch, vervuild, winstmakend, bedrijvig)

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Gerardjcf zei...In feite is het een strijd tussen Het Platteland (zuiver, eenvoudig, rust, conservatief) en De Stad (verderfelijk, kosmopolitisch, vervuild, winstmakend, bedrijvig)

    Een achterhaald idee. Het gaat om meer dan dat. Het is ook de cultuur van de islam.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. ...en waar dacht u dat het conflict tussen de twee uitersten Wilders en Pechtold in wezen om ging dan?

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Dat de de islam zich nu in een overgangsfase bevind was mij al eerder duidelijk geworden. De eindstrijd die de islam met zichzelf levert duurt al vanaf de jaren zeventig. Echter de indoctrinatie waar de moslims het slachtoffer van zijn is zo sterk dat ondanks de overduidelijke leugens en de belachelijke nonsens die onlosmakelijk deel uit maken van de islam zijn er nog steeds niet veel mensen die er uit durven stappen.

    En dat er nog steeds niet veel mensen zijn die dit niet durven is duidelijk dat de politicoloog Abdel-Samad nog steeds een 'moslim' is, ondanks dat hij zijn studie heeft afgemaakt kan hij nog steeds niet uit de islam stappen omdat dit kolder-geloof alleen maar ellende brengt en omdat er nog steeds een straf staat op het gaan nadenken, en daardoor de islam vaarwel zeggen.

    Er moet een plan worden opgezet wat het makkelijk maakt om de islam te bestrijden en de slachtoffers van de islam te bevrijden.

    Het zou wellicht kunnen helpen als men de islam gaat zien voor wat het feitelijk is, nl. een misdadige organisatie. Met als gevolg dat men de gebouwen kan sluiten omdat deze worden gebruikt voor een onwettige samenkomst; het gemeenschappelijk overtreden van de wet, dan wordt het al makkelijker. Het moet zo zijn dat ooit een keer de indoctrinaties moeten stoppen, een groot filosoof zei ooit eens, You can fool some people sometimes, but you can't foll all the people all the time.

    Zodra er een kritische massa is overschreden werkt de islam niet meer, omdat de islam leeft en groeit ten koste van anderen bestaat er een natuurlijk kantelpunt wat als het overschreden wordt zorgt voor een tegengestelde kracht.

    Waar wel op gelet moet worden is dat er geen sprake mag zijn van een verlichting binnen de islam, een verjonging of modernisering is geen goed punt, het enige dat een oplossing is bestaat het met elke kankercel wegsnijden van de islam uit de samenleving, als er gedeelten blijven bestaan dan kan dit zich weer ontwikkelen tot een islam zoals we die nu kennen, en dat is geen goede zaak.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Ik als mens van Turkse afkomst, ben het met de artikel eens. Ik vrees dat de seculieren en verlichten in de minderheid zijn. Ach jah een kennis van mij zei ooit. Als je een Turk bent. Ben je fucked in de wereld en ben je fucked in Turkije.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. In werkelijkheid laten moslims zich leiden door macht en geld. Turkse tv laat voorlopig nog wel modellen en shows, paparazzi programmas op tv zien en ondertussen niets van gezi park en wat werkelijk gaande is. Onder de akp aanhangers zitten ook veel ex seculieren tussen.Money rules. Ik zelf ben iemand die wel eens gevolgen van rascisme heeft ondergaan. Nu dit in turkije gaande is, haat ik de wereld. Er was el zo veel haat. Might as well hate the world dan maar. Er is geen gerechtigheid. Ik hoop ondanks dit allemaal, dat we in een vrije juk/brutenloos wereld kunnen leven. Moslims vind ik moeten ook stoppen met famillie huwelijken en dergelijke. Helaas wordt het westen van turkije nu ook geteisterd door deze akp aanhangende bergmentaliteit religieuze fanaten geteisterd. Turken haters kunnen zich in hun handen wrijfen .Turkije zal naar een burgeroorlog gaan ben ik bang zoniet. Ach jah uiteindelijk gooit het westen als ze real pissed worden zo een paar nukes op het midden oosten. End of story.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. In werkelijkheid laten moslims zich leiden door macht en geld. Turkse tv laat voorlopig nog wel modellen en shows, paparazzi programmas op tv zien en ondertussen niets van gezi park en wat werkelijk gaande is. Onder de akp aanhangers zitten ook veel ex seculieren tussen.Money rules. Ik zelf ben iemand die wel eens gevolgen van rascisme heeft ondergaan. Nu dit in turkije gaande is, haat ik de wereld. Er was el zo veel haat. Might as well hate the world dan maar. Er is geen gerechtigheid. Ik hoop ondanks dit allemaal, dat we in een vrije juk/brutenloos wereld kunnen leven. Moslims vind ik moeten ook stoppen met famillie huwelijken en dergelijke. Helaas wordt het westen van turkije nu ook geteisterd door deze akp aanhangende bergmentaliteit religieuze fanaten geteisterd. Turken haters kunnen zich in hun handen wrijfen .Turkije zal naar een burgeroorlog gaan ben ik bang zoniet. Ach jah uiteindelijk gooit het westen als ze real pissed worden zo een paar nukes op het midden oosten. End of story.

    BeantwoordenVerwijderen
  15. @Anoniem,
    misschien zouden in inwoners van Turkije er eindelijk eens mee moeten beginnen om hun geschiedenis te bezien voor wat het werkelijk is, namelijk een hele treurige en beschaamde reeks van tragische gebeurtenissen.

    Anatolië is ooit bezet geworden door de nomadische Turkmenen, en sinds die tijd is het nooit meer goed geweest. De Ottomanen zijn nooit verslagen geworden, ze zijn door inteelt en negatieve selectie verworden tot een soort miezerige pochers die met hun grote bek alleen maar trots zijn op zich zelf en niets hebben neergezet. Niets dan vreten zuipen naaien en snaaien. Vroeger waren de moskee en het landsbestuur twee handen op een buik. Tegenwoordig is de islam nog steeds het alles-overwoekerende kankergezwel waar Turkije onder gebukt gaat. Zwaar gesteund door islamitische politici uiteraard.

    Ik ben bang dat Turkije nooit meer zal worden wat het heel vroeger vóór de val geweest is, althans niet zonder een rigoureuze déprogrammering. Misschien is de boel opgeven eenvoudiger.

    BeantwoordenVerwijderen