Zie mij dan zitten

Iedereen heeft 't tegenwoordig maar over religie en godsdienst. Mensen, mensen, alsof hun leven ervan afhangt. Alsof religie 't aller- allerkostbaarste is wat er in de wereld te koop is en waarzonder het leven eigenlijk niet de moeite waard is geleefd te worden.

Hoor ze praten, zie ze lopen! Onbeschaamd en toch vol schaamte.

De ene religie is nog mooier dan de andere, en béter natuurlijk, en dat wordt dan gebruikt om die andere te bestrijden, ja die richting gaat het griezelig genoeg steeds vaker uit. Want de ene religie is een stuk minder gewelddadig dan de andere. De laatste zoveel jaren dan. Tel uit je winst.

Zie ze vergelijken! Eindeloos vergelijken.

Maar als het erop aankomt verdedigen aanhangers van de ene prachtreligie uit griezelig zelfbehoud die van een andere religie maar al te graag. Mensen zonder religie, die zijn pas raar, wat dat voor mensen zijn?! Een soort van identiteitsloze anomalieën, welk een oneindige leegte moeten die wel niet ervaren. Zij zijn niet in staat genoeg respect te tonen voor al die mooie, onbegrijpelijke religieuze regeltjes waar gelovigen zich vrijwillig aan onderwerpen.

Zie ze zich vrijwillig onderwerpen!

Van de week nog hoorde ik een joodse slager op de radio uitleggen dat er met het ritueel slachten van dieren niets mis is. Hij deed het al jaren. Het gaat razendsnel en is, als alles goed gaat, vrijwel pijnloos voor de dieren. Net als het halal slachten zoals moslims het noemen. Met andere woorden, al die stemmers op de Partij voor de Dieren moeten niet zeuren.

En ik maar denken dat de meerderheid van de Nederlandse bevolking zonder gêne geen religie (meer) aanhangt zonder dat ze daar nu mee te koop loopt.

Ziet U ze lopen?

Nou ja, zo was het tot een tijdje terug. Tot zo'n zes jaar geleden sprak ik met vrienden, kennissen, collega's of buren nóóit over religie. Echt nooit. Wel hadden we het over de liefde en de kunsten, waarom zou je de bijbel, de koran of de thora lezen, als je ook schaamteloos literatuur kunt lezen?

Tegenwoordig, sinds een jaar of zes dus, komt het voor dat ik mezelf atheïst noem of word ik gedwongen me zo te noemen (het laffe agnost is vlees noch vis). Met zeer veel tegenzin want ik heb een bloedhekel aan etiketten.

Zo vind ik mezelf geen feminist, al heeft een rechtsgeleerde me eens uitgelegd dat wanneer je voor de gelijkheid tussen vrouw en man bent, je reeds een feminist bent. Raar hoor, want zijn we, als U begrijpt wat ik bedoel, dan niet allemaal feministen?

Niet dat ik me voor deze etiketten schaam, dat niet maar je kunt ze net zo goed weglaten. Dacht ik in m'n naïviteit. Nu lukt dat dus niet meer zo.

Religie geeft soms troost, dat is mooi en dat is fijn en dat moet vooral zo blijven, lekker privé, lekker seculier, lekker op eigen kosten. Dat ik geen talent voor religie heb, wat maakt (iemand) dat uit?

Ja, maar jij houdt van Reve, jij bent een reviaan, da's ook een soort religie, of op z'n minst een afwijking, heeft een kennis me wel eens durven schrijven.

Dat valt wel mee, ik loop er niet mee te koop, niemand hoeft 'm van mij te lezen. Ik heb z'n graf bezocht, dat wel, maar ik weet beslist te weinig van de man af om me reviaan te durven noemen. Kritiekloos ben ik evenmin, het is meer een beetje zoals Reve zelf over Het Ware Geloof dacht. In de ene zin de grootsheid ervan aantonend om die in de volgende zin volslagen onderuit te halen. Een grote gave. Volgens mij de enige juiste houding ten opzichte van religie. Welke religie dan ook.

Maar het is waar, als de Grote Reve mij gevraagd zou hebben om schrijvers net afgeknipte teennagels even ritueel onder mijn tong te leggen, dan zou ik dat vast hebben gedaan.

Zie mij dan zitten, haha!

AnneliesvanderVeer