Beledigend?

"Weet je wat die man net tegen me zei?" begint m'n donkerharige nicht. 't Is herfst 2018, we bevinden ons op 'n familiefeestje, een zogeheten 50-jarig huwelijksjubileum. Er lopen wat schattige kindertjes rond van wie ik de meesten nooit eerder heb gezien maar de grijze hoofden overheersen zichtbaar. 
M'n tamelijk recht voor z'n raap-nicht, die net geen heel jaar ouder klokt dan ik, gaat door: "ik stond net met je Geliefde te praten toen er een man op mij afkwam die kennis met me wilde maken omdat hij had gehoord dat ik, net als hij, wortels in Hongarije heb. Aan het eind van 't gesprek vroeg hij of jouw Geliefde mijn zoon was!" 

"Néé!" reageer ik oprecht verbaasd en denk 'OMG, daar begint 't'.
Nou klopt 't wel dat geliefde er lekker én jong uitziet maar twintig jaar jonger dan m'n nicht, die geen tienermoeder is, is toch wat overdreven. Hij is zeven jaar jonger dan ik, dus reken maar uit. Onmogelijk dat zij zijn moeder zou kunnen zijn.

Gelukkig is mijn nicht niet zo'n zwaar op de hand type en beschikt ze over een gezonde dosis relativeringsvermogen. Vandaar ook dat ze m'n favoriete nicht is. Ze kan er wel om lachen. 

Dat heb ik wel 'ns anders meegemaakt. Ooit, op m'n tweeëntwintigste zat ik met 'n achtendertigjarige man op wie ik hevig verliefd was op 't terras van 't Apolla-hotel iets te drinken toen de ober, Bas heette-ie, aan die door mij beminde man vroeg of ik zijn dochter was. Ik geloof dat Bas mij wel leuk vond en even zeker van zijn zaak wilde zijn. Mij liet 't onverschillig maar die geliefde wist niet wat 'm overkwam. Nee, die kon er niet om lachen, terwijl 't in dit geval toch bijna wél had gekund.... O, o, wat was zijn dag grondig verpest, hoe had die ober dit kunnen zeggen! Het is dan ook nooit echt iets tussen ons geworden en Bas, de belangstellende ober, heb ik eveneens nooit meer gezien.

Toch vroeg ik me na deze tijding afgelopen herfst af of 't mij zou kunnen overkomen en hoe ik dan zou reageren. Want was 't niet puur toeval dat m'n nicht nu de sigaar was en niet ik? Zij verft ten slotte haar haar nog en daar ben ik twee jaar geleden al mee gestopt. Moedig voorwaarts, nietwaar?

Ik hoefde niet lang te wachten. Twee maanden later waren Geliefde en ik alweer op een rondgetalfeestje. Dit keer vierde 'n vriend zijn zeventigjarige verjaardag. Ja dat krijg je als je 'n vriendin hebt die al héél lang met dezelfde, twaalf jaar oudere man is, dan wordt hij op een dag zeventig terwijl jij nog aan 't werk bent. 
Toen een zwager van de jarige bij 't weggaan gedag kwam zeggen merkte hij op: "ja, hoe zit het eigenlijk met jullie onderlinge verhouding, is hij je zoon?". Ik had 't goed verstaan. Of mijn Geliefde met wie ik reeds zeventwintig jaar continu de liefde bedrijf, mijn zoon is! Ik kon niet anders dan smakelijk lachen en wederom 'nee' uitbrengen waarop de zwager iets mompelde van dat Geliefde er ook zo jong uitziet. 

Ongemakkelijk. Hilarisch ook. Maar is zoiets nou erg of beledigend? Dien ik me nu aan te sluiten bij al die 'anderheden' die zich om welke reden reden dan ook door de maatschappij niet erkend of tot in het diepst van hun ziel gekwetst voelen en respect eisen? Verdient het incestclubje BIJ1 van Sylvana Simons nu mijn stem of word ik een aanhanger van het extreme clubje Kick Out Zwarte Piet? Zal ik meedingen naar een plek in het Eurovisie Songfestival? Net als de Franse inzending, ongeacht mijn zangkwaliteiten, zodat ik in mijn lied kan pleiten voor meer aanvaarding van mijn anderszijnde situatie? Of ga ik nu drammerige ingezonden stukjes en brieven schrijven en op hoge poten respect eisen van de maatschappij die mij maar niet wil begrijpen voor het feit dat 't doodgewoon is om als vrouw een jongere geliefde te hebben?

Welnee, ten eerste bestaat 't recht om niet beledigd te worden helegaar niet. Zelfs niet als 't expres gebeurt. Stel je voor zeg, wat een afgrijselijk saai, eng en humorloos land zou Nederland dan worden. 't Zegt wel veel over de opzettelijke belediger natuurlijk als je bijvoorbeeld mensen uitscheldt omdat ze een andere huidskleur of geaardheid hebben. Dan ben je niet goed opgevoed dan wel niet goed in je hoofd want aan die kleur en geaardheid verandert niemand iets, zelfs geen Nashville-verklaring van onze religieuzen. Alweer, wat zou Nederland 'n eng, saai en hopeloos land zijn zonder een Paul de Leeuw of Umberto Tan. Sorry, ik weet even geen leuke voorbeelden 

Ten tweede kan een situatie wel degelijk verwarrend zijn. Hoe vaak heb ik me de afgelopen twintig jaar niet afgevraagd of de vrouw achter de kinderwagen nu de moeder of de oma was? Je kunt je vergissen. Pech gehad.
Of dat je vrolijk aan een kennis die je een tijdje niet gezien hebt, vraagt of ze zwanger is, terwijl die bolle buik een weinig bijzondere oorzaak heeft. Ongemakkelijk, maar 't kan verkeren. 

De angst om iemand, of iemands overtuiging te beledigen is ook zoiets overdrevens waar vaak meer ellende van komt dan van 't beledigen wat zo af en toe juist gezond kan zijn. Enfin.

Nog even naar dat verjaardagsfeestje. Weinigen hadden de lachwekkende vraag van de zwager gehoord, behalve de oudste broer van m'n vriendin die er om stond te grinniken omdat hij wel wist hoe de vork in de steel zat. Toen ik mopperend opperde of er nou nooit eens hardop wordt gevraagd of m'n vriendin wellicht de dochter van de zeventigjarige was, wat toch aannemelijker zou zijn, lachte die broer voluit en zei: "Neehh, andersom wordt 't nooit gevraagd, zo werkt 't niet, haha". Inderdaad, een oudere man met een jong(ere) vrouw wordt normaal gevonden, zeker als 't om 'n luttele zes of zeven jaar gaat, zoals in mijn geval.

Nou ja, mij hoor je niet klagen, ik neem die beledigende 'vergissinkjes' graag op de fantastische koop toe. Sterker nog, ik hoor ze liever in m'n gezicht dan dat mensen ze denken maar uit 'beleefdheid' voor zich menen te moeten houden. 

Er bestaat geen recht om niet beledigd te worden. Dus.
Ik ben nu wel gewaarschuwd. Een volgende keer als ik iemand moeilijk zie kijken, meteen flink gaan tongen met 'mijn zoon' want om Van het Groenewoud eens te citeren "we hebben veel gevreeën en dat doen we nog altijd!"

Annelies van der Veer
7 februari 2019



4 opmerkingen:

  1. Er bestaat geen recht om niet beledigd te worden.

    Een stelling met een dubbele ontkenning heeft natuurlijk altijd de vrucht van verwarring in zich. Maar het is een leuk gedachten experiment als verdediging van de vrijheid van meningsuiting. Als men niet het recht heeft niet beledigd te worden is er dus wel het recht te beledigen.

    Niet dat iemand geprobeerd heeft de schrijfster te beledigen, er is haar een vraag gesteld die ze als beledigend had kunnen ervaren. Maar dat doet ze niet. Ze ziet er wel een uitnodiging in wat anderen te beledigen. De schrijfster sluit zich niet aan bij een aantal "anderheden" maar neemt wel even de tijd om op een homerische wijze te beledigen. Als ze dat achterwege had gelaten was het een samenhangender verhaal geworden.

    Als je de dubbele ontkenning weghaalt krijg ik toch een beetje het gevoel dat het recht op een emotie wordt ontkend. Als iemand beledigen mag, mag iemand zich dan ook gewoon beledigd voelen? Of betekent de stelling dat er geen recht bestaat om niet beledigd te worden dat je die gevoelens niet mag hebben en dus ook niet mag uiten?
    Altijd ingewikkeld, dubbele ontkenningen......

    Toen mijn zoontje gepest werd op de lagere school kreeg hij de onhebbelijke gewoonte beledigende dingen te zeggen en als ik dan liet merken hoe ik me voelde, te roepen dat het een grapje was. Humor als verdediging voor een nare  opmerking. Hoewel ik het gedrag heel goed begreep ben ik heel blij dat we terug zijn bij onze verbindende humor en hij weer met een droge opmerkingen de angel uit mijn boosheid kan halen.

    Maar goed, misschien lees ik het verhaal wel helemaal verkeerd en zegt het feit dat de geliefde voor zoon wordt aan gezien iets over dat de schrijfster en haar nicht; dat zij  er ouder uitzien dan ze zijn.


    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Unknown 17:35 Gelukkig schrijft u Lagere School en niet het afschuwelijke woord: "basisschool". Welke zot heeft zulks verzonnen? Waarmee pestte men uw zoon? Had hij golfjeshaar? Tegen iemand met krulhaar zeiden wij: "Krullebol heeft zijn handjes vol". Afkeer van krulhaar zie ik als teken van het gezonde volksgevoel.

      Verwijderen
  2. I have been in relationship with my boyfriend for 2 year now and we were planning to get married soon and all of a sudden he left me for another girl, i really love this guy and never can imagine my life without him. I further tried all my best to get him back but all my effort to get him back in my life did not work out. It was on this faithful day, i came across some comments on a website about this great spell caster called Chief Dr Lucky, so many persons claimed that he help them to renew their relationship and bring their ex back, i had to contact him because he was my last hope. I contacted him through his email and he assured me that in two days time my boyfriend is going to leave the other girl and come back to me and it was a very great surprise to see my boyfriend coming back to me after two days. I am so very happy today that he came back to me and i achieved this with the help of Chief Dr Lucky, and i advice if you need his help too Email: Chiefdrlucky@gmail.com or Whats App: +2348132777335
    Website: http://chiefdrluckysolutionhome.website2.me/

    BeantwoordenVerwijderen

  3. Profiteer van onze leningaanbieding, snel krediet binnen 72 uur en begin met het kiezen van uw nieuwe levensproject. We bieden leningen aan alle serieuze en eerlijke mensen tot 10 000 000 euro of dollars met een rentepercentage van 3%. Onze overdrachten zijn door de bank verzekerd voor transactiebeveiliging. Dus, als u financiële hulp nodig hebt, neem dan contact met ons op voor meer informatie.

    E-mail ( georges.matvinc@gmail.com )

    BeantwoordenVerwijderen