Doet in 2030 de eerste vrouw in boerka haar intrede in de Tweede Kamer? Of beleven we in dat jaar de sloop van de prestigieuze Essalam-moskee in Rotterdam? Over twintig jaar telt Nederland naar schatting 1,6 miljoen mensen met een moslimachtergrond, bijna 10 procent van de bevolking.
Het gevaar bestaat dat fundamentalistische moslims, mede dankzij druk vanuit de islamitische wereld, een groot stempel op onze samenleving gaan zetten. Met als gevolg een inperking van rechten en vrijheden. Allereerst die van andersdenkende moslims, gevolgd door de rechten en vrijheden van de gehele bevolking.
Islamisering is echter geen tsunami, geen onafwendbaar natuurverschijnsel. Politiek en samenleving kunnen zich verweren door duidelijke grenzen te stellen aan de islam. In de moskee en achter de voordeur is het geloof vrij. Maar geen enkele religie kan ‘respect’ opeisen door haar regels en opvattingen op te dringen en op te leggen aan anderen.
‘Leve God, weg met Allah’ is de leus van sommige bestrijders van de islamisering. We moeten inderdaad oog hebben voor de christelijke wortels van onze cultuur. Het is echter geen goede zaak om het ene fundamentalisme te bestrijden door het andere te omarmen. Humanisme en Verlichting hebben de basis gelegd voor vrijheid, democratie, emancipatie en moderne wetenschap. Deze vier verworvenheden blijven het aantrekkelijkste alternatief voor allerlei vormen van religieuze onderdrukking. Maar het is wel zaak dat de aanhangers van de Verlichting zichzelf opnieuw uitvinden en afstand doen van het cultuurrelativisme.
De strijd voor het behoud van onze vrije westerse samenleving kunnen we alleen winnen met bondgenoten uit allochtone kring, met hulp van migranten die zonder voorbehoud kiezen voor de waarden van humanisme en Verlichting. Daarom ben ik bijzonder blij met de bijdrage van de in Egypte geboren maar in Nederland gewortelde islamcritica
Nahed Selim.
Uiteraard ben ik ook zeer vereerd met de beschouwing van arabist Hans Jansen over het
proces-Wilders. Dat proces is een aanslag op de vrijheid van meningsuiting van alle bewoners van Nederland met kritiek op de islam.
Twee toekomstscenario’s en een essay over de heruitvinding van de Verlichting vormen een belangrijk onderdeel van dit boek. Daarnaast vindt u enkele resultaten van de research die ik de afgelopen jaren heb gedaan voor mijn website
Het verraad van links. Dat weblog startte ik in 2007 als vervolg op het gelijknamige boek, dat de oorzaken verklaart van de nu al veertig jaar durende politieke onrust rond de onderwerpen immigratie, islam en integratie.
In dit boek vindt u de resultaten van mijn onderzoeksjournalistiek naar kwesties die onderbelicht blijven in de gevestigde media.
De religieuze agenda van Ahmed Marcouch, het integratieboegbeeld van de Partij van de Arbeid, neem ik kritisch onder de loep. Onder zijn regime heeft de fundamentalistische Moslim-broederschap vaste voet gekregen in de Amsterdamse achterstandswijk Slotervaart.
U leest hier ook meer over de extremistische connecties van de stichting Nederland Bekent Kleur, een van de gangmakers van het politieke proces tegen Geert Wilders. In een ander hoofdstuk beschrijf ik de dubieuze werkwijze achter de Monitor Racisme & Extremisme van de Anne Frank Stichting. Een onthullend inkijkje in de subsidie-industrie geven de lotgevallen van de extreem linkse activist Abdou Menebhi.
Andere essays gaan over het hardnekkige en misplaatste gebruik van de Tweede Wereldoorlog in het huidige debat. Een artikel gaat over de hoofddoek, waarover door de denigrerende ‘kopvoddentaks’ van Geert Wilders een serieuze discussie onmogelijk is gemaakt. Aan de orde komen ook het taboe op vrijwillige assimilatie en het feministische verraad van onderdrukte moslimvrouwen. Job Cohen is geen binder, maar een ontbinder, betoog ik in een ander hoofdstuk.
Een vreemde eend in de bijt zijn mijn herinneringen aan het radencommunisme, de politieke stroming waarin ik ben opgegroeid. Dit boek bood de gelegenheid om een stukje geschiedenis van deze piepkleine maar zeer interessante beweging op schrift te stellen.
In mijn jeugd was het
links om kritiek te leveren op onderdrukkende religies. Ik begrijp daarom niet waarom critici van de islam voortdurend als rechts worden bestempeld. Ik verwerp dat etiket. Voor u ligt gewoon een links boek.
Carel Brendel
De Onzichtbare Ayatolah - Carel Brendel, Uitgeverij Van Praag, ISBN 978 90 490 2405 5.