Maak kennis met de respectbrigade, een georganiseerde campagne om islamcritici het zwijgen op te leggen.

Asra Q. Nomani

Maak kennis met de respectbrigade, een georganiseerde campagne om islamcritici het zwijgen op te leggen. 

Door Asra Q. Nomani, voormalig journalist Wall Street Journal, auteur van "Standing Alone: An American Woman's Struggle for the Soul of Islam"

"Je hebt de gemeenschap te schande gemaakt," zei een medemoslim in 2004 tegen mij, toen we in een broodjeszaak in Morgantown, West Virginia, zaten. "Stop met schrijven."

“Een eufemisme voor politieke lafheid”

Zo kan het ook Frans Timmermans

“Een eufemisme voor politieke lafheid”

Miloš Zeman, de president van de Tsjechische republiek, hield afgelopen maandag (26-5-14) de onderstaande toespraak bij de receptie ter gelegenheid van Israëls Onafhankelijkheidsdag.

Dames en heren,

Hartelijk dank voor uw uitnodiging om hier aanwezig te zijn bij de viering van Israëls Onafhankelijkheidsdag. Elk jaar worden er in de Tsjechische Republiek vele onafhankelijkheidsdagen gevierd. Bij sommige van die vieringen ben ik aanwezig, maar dat is niet altijd mogelijk. Maar de Onafhankelijkheidsdag van Israël sla ik nooit over.

Er zijn nogal wat staten waarmee wij dezelfde waarden delen, zoals het politieke ideaal van vrije verkiezingen en een vrijemarkteconomie. Maar deze staten worden door niemand bedreigd om van de kaart te worden geveegd. Er is niemand die hun grenssteden beschiet; niemand die er op uit is dat de burgers van die staat hun land zouden verlaten. Er bestaat een term, ‘politieke correctheid’. Deze term beschouw ik als een eufemisme voor politieke lafheid. En daarom, laat mij nu eens niet laf zijn. Het is hard nodig om de vijand van de menselijke beschaving duidelijk bij de naam te noemen. Het is het internationale terrorisme verbonden met religieus fundamentalisme en religieuze haat. Zoals we hebben

Dominic Lawson: Wie vindt nu nog steeds dat Israël de bron is van alle problemen in het Midden-Oosten?

Als regimes in het Midden-Oosten zich bedreigd voelen door hun eigen volk proberen ze onmiddellijk de schuld van de opstand af te schuiven op Israël of ‘de Joden’.

Vergeet de slachting van duizenden in Syrië en Egypte, of dat nu plaatsvond met chemische wapens of met meer conventionele manieren van massaslachting. Hét grote Midden-Oosten probleem dat sommige van onze muzikale megasterren en hun volgelingen zelfs nu nog blijft bezighouden is de behandeling van Palestijnen door Israël. Twee weken terug zei de violist Nigel Kennedy het publiek bij een Proms concert dat Israël “zich moest ontdoen van apartheid” – zijn tendentieuze toespeling op de behandeling van de Arabische minderheid in dat land. Er waren veel toeschouwers in de Royal Albert Hall die de woorden van Kennedy toejuichten, maar de BBC sneed dit deel uit hun latere televisieuitzending van het concert, naar het schijnt als gevolg van een klacht van Lady Deech, een voormalige directeur van de BBC. De Palestine Solidarity Campaign, thuisbasis Londen, kwam direct hevig in actie en verklaarde dat “de onderdrukking van het vrije woord en politieke verschillen in opinie de norm is van de staatstelevisie in een dictatuur. Het is zorgwekkend als we dit soort onderdrukking zien toegepast door onze eigen staatsomroep.” Dit vreemde idee dat de BBC handelde als staatscensor namens de overheid (in plaats van haar eigen besluit te nemen omdat het dit fantastische muziekfestival niet veranderd wil zien in een podium voor controversiële politieke slogans) is een duidelijk voorbeeld van de wijze waarop de staat Israël zoveel mensen ieder gevoel voor perspectief doet verliezen.

Waarom erkenning ertoe doet

 

Door SARAH HONIG

Met vrede kan geen begin gemaakt worden voordat de kwaadwillende karakterisering van de staat Israël als oorlogsdaad is herroepen, op een overtuigende manier, en voorgoed. Sommigen in Israël zeggen: "Wij hebben toch geen stempel van goedkeuring nodig van de Palestijnen? We weten toch dat we een Joodse staat zijn en altijd zullen blijven, ongeacht of de Palestijnen ons als zodanig erkennen." Dit is het spiegelbeeld van Mahmoud Abbas’ vaak herhaalde mantra dat de Israëli's "zichzelf kunnen noemen wat ze willen.”
   


Otmar Issing over de toekomst van Europa: Veel bijval van alle kanten

Door: Otmar Issing 

Ze zijn allemaal voor meer Europa. Maar wat wordt daarmee bedoeld? Nog meer financiële verplichtingen in ruil voor een beetje inspraak in de toekomst? Laten we in plaats daarvan een beter Europa proberen, een unie van verdragstrouw en van economisch gezond verstand. 

Grote, belangrijke onderwerpen vereisen in een democratie serieuze, intensieve discussies, in de publieke opinie en in het parlement. Daar geldt het ´t voor en tegen tegen elkaar af te wegen en de

JODEN TEGEN BESNIJDENIS

Jews against circumcision

JODEN TEGEN BESNIJDENIS

Wij zijn een groep van goed opgeleide en verlichte joden die beseffen dat de barbaarse, primitieve, pijnlijke en verminkende praktijken van de besnijdenis niet meer in het moderne judaïsme thuishoren. 

Rabbi Moses Maimonides zelf erkende dat besnijdenis wordt gedaan om de penis ongevoeliger te maken en masturbatie tegen te gaan. Joden behoren tot de slimste mensen in de wereld. We zijn slechts 1/3 van één procent van de bevolking, maar we hebben 33% van de Nobelprijzen. Wij zijn slim genoeg om te begrijpen dat verminking van de penis van kleine jongens geen acceptabele praktijk is in deze moderne tijd.

De nieuwe burka-vriendelijke regering van Frankrijk

Door: Daniel Greenfield, Frontpage, 21 mei 2012

Vertaling: Kees Bakhuyzen, HoeiBoei

Francois Hollande is wellicht de eerste door moslims gekozen president van Frankrijk. Naar schatting 93 procent van de moslimstemmers brachten hun stem uit op Hollande; in een verkiezing waarin de uiteindelijke verschillen gering waren, kan dat aantal de doorslag hebben gegeven tussen winst en verlies. De samenstelling van de nieuwe Franse regering weerspiegelt dat Hollande in het krijt staat bij zijn moslimstemmers.

Tijdens zijn campagne had Hollande gezegd dat hij het verbod op de burka in stand zou houden, daarbij aangetekend dat hij deze wet op de best mogelijke wijze zou toepassen – een mededeling die veel ruimte laat voor allerlei kronkels die uitvoering van de wet tot een minimum beperken. En zijn aanstelling van Christiane Taubira als Minister van Justitie geeft het bange vermoeden dat binnenkort Vrouwe Justitia een burka zal aantrekken.

Christiane Taubira, min. v. Justitie

Taubira, een radicaal linkse politica uit Guyana die, ook al is ze benoemd tot Minister van Justitie, geen universitaire graad heeft in de rechten, stemde tegen de wet die de hijab op scholen verbiedt – waarmee ze slechts een van een handvol leden van de Nationale Vergadering was. Ze bracht helemaal geen stem uit betreffende het verbod op de burka in 2010, maar dit jaar tekende ze een petitie van de MTE* namens “gesluierde moeders” welke een beschuldigende vinger wees richting de “eindeloze reeks strafbare handelingen tegen moslims”, een lijst waarop onder andere de “anti-hoofddoekwet” en de “anti-nikaab wetgeving” voorkomen.

Mona Eltahawy: Waarom haten ze ons?

Mona Eltahawy

Waarom haten ze ons?

De ware oorlog tegen vrouwen wordt gevoerd in het Midden-Oosten. 

Door Mona Eltahawy, Foreign Policy, mei/juni 2012. 

In "Verre Blik op een Minaret" begint de wijlen en te vaak vergeten Egyptische schrijfster Alifa Rifaat haar korte verhaal met een vrouw die zo onbewogen blijft door sex met haar echtgenoot dat ze, terwijl hij zich slechts richt op zijn eigen genot, een spinneweb opmerkt dat ze van het plafond moet vegen en ze tijd heeft om na te denken over de herhaalde weigering van haar echtgenoot de sexuele daad zo lang te laten duren tot zij ook haar hoogtepunt bereikt, “alsof hij haar dat met opzet wilde onthouden.” En net zoals haar echtgenoot haar van een orgasme afhoudt, zo onderbreekt de oproep tot het gebed het zijne, en de man vertrekt. Na de afwas verliest ze zichzelf in gebed – zo veel plezieriger dat ze niet kan wachten tot het volgende gebed – en kijkt ze vanaf haar balkon uit over de straat. Ze onderbreekt haar dagdromen om plichtsgetrouw koffie te maken voor haar man zodat hij die na zijn dutje kan drinken. Als ze de koffie meeneemt naar hun slaapkamer om voor haar man een kopje in te schenken, ontdekt ze dat hij dood is. Ze maant haar zoon een dokter te gaan halen. “Ze ging terug naar de woonkamer en schonk de koffie voor zichzelf in. Ze was verbaasd hoe kalm ze was,” zo schrijft Rifaat.

In drie en een halve bondige bladzijden geeft Rifaat de lezer een drieëenheid van sex, dood en religie, een bulldozer die korte metten maakt met ontkenning en een defensieve houding in een directe aanval op het kloppend hart van vrouwenhaat in het Midden-Oosten. Niemand kan dit met zoete woorden verhullen. Ze haten ons niet vanwege onze vrijheden, zoals het uitgemolken, post 9/11 Amerikaanse cliché steevast beweerde. Wij hebben geen vrijheden want ze haten ons, zo zegt deze Arabische vrouw in niet mis te verstane bewoordingen.

  

Ja: Ze haten ons. En dat moet hardop gezegd worden.   

Sommigen zullen zich afvragen waarom ik deze kwestie nu naar voren haal, in een periode waarin de regio in opstand is

Terwijl Christenen Pasen vieren wacht Egyptische Kopten een toekomst vol onderdrukking

door Lydia Khalil 

Dit artikel verscheen op 5 april 2012 in dagblad The Australian. 

Vertaling: Kees Bakhuyzen, HoeiBoei

Terwijl de meeste christenen zich voorbereiden op een vredige viering van het Paasfeest temidden van hun familie, gaan Egyptische Kopten, de grootste christelijke minderheid in het Midden-Oosten, de Paasperiode in met angst en beven. Met het recente verlies van hun patriarch, Paus Shenouda III van Alexandrië, en de roerige politieke overgang in Egypte die wordt gedomineerd door islamistische partijen, worden christenen in Egypte meer dan ooit bedreigd. 

De revolutie van vorig jaar beloofde de komst van een nieuw Egypte, maar voor de Koptische christenen lijkt dat een Egypte dat hen buitensluit. De Kopten vormen een van de oudste christelijke gemeenschappen ter wereld en ze hebben altijd een belangrijk aandeel gehad in de Egyptische maatschappij. Maar sinds de opkomst van islamistische krachten in de jaren ’70, hebben ze hun aanzien in de Egyptische maatschappij zien afnemen. 

Evenals veel andere Egyptenaren, werden Kopten onder opeenvolgende autoritaire militaire regimes sinds Gamal Abdel Nasser geconfronteerd met werkloosheid, gebrek aan kansen en onderdrukking door de overheid, maar ze werden ook geconfronteerd met de extra last van semi-goedgekeurde en groeiende discriminatie die merkbaar was in alle sectoren van de Egyptische maatschappij en binnen veel van haar organen. 

Ook al zijn er veel succesvolle Kopten in hogere beroepsgroepen en veel welvarende Koptische families, het valt niet te ontkennen dat er een groeiende trend binnen Egypte was en is die uitermate vijandig staat tegenover de Kopten. Koptische studenten stuiten met de regelmaat van de klok op discriminatie op de Egyptische universiteiten, Koptische sollicitanten worden vaak over het hoofd gezien omdat de voorkeur uitgaat naar moslims, en binnen het staatsapparaat werken Kopten zich nauwelijks op tot gezaghebbende posities, met name binnen de groeiende veiligheidsdiensten. Koptische bedrijven en gebedsplaatsen worden regelmatig aangevallen. 

De Egyptische maatschappij is in haar geheel veel meer gesegregeerd geraakt met minder vriendschapsbanden tussen moslimfamilies en Koptische families.

Tijdens het revolutionaire proces vorig jaar, speelden veel Kopten een vroege en actieve rol, ondanks het feit dat

KINDEREN AFSLACHTEN VANWEGE EEN VERBOD OP DE BOERKA

Exclusief: Phyllis Chesler belicht het verband tussen gedwongen gezichtsbesluiering en islamisme.

Bron: Wnd Opinion, 23 maart 2012, vertaling Vertaling: Kees Bakhuyzen Hoeiboei

In 2010 werd Frankrijk het eerste land waar een verbod werd ingesteld op het dragen van de boerka. De Franse wet is neutraal ten aanzien van religie; het verwijst alleen naar “gezichtsbedekking” in het algemeen, en het noemt daarbij geen enkele religie specifiek. De Franse wet legde een boete op van 150 Euro en/of een inburgeringscursus als straf voor het dragen van een gezichtsbedekkende sluier. Al-Qaida dreigde direct met een terroristische aanslag in Frankrijk. Het waren in het bijzonder de al-Qaida afdelingen uit de Islamitische Maghreb (Algerije en Tunesië), die waarschuwden voor een op handen zijnde terroristische aanslag voor het lef de boerka te verbieden. Al-Qaida dreigde ook met een aanval als gepleegd in Mumbai, ergens in Europa, waarschijnlijk in Frankrijk.

Gelukkig is dit niet gebeurd.

We maken een sprong voorwaarts, naar maart 2012, in Toulouse, Frankrijk.

Australisch-Duitse Econoom draagt oplossing aan voor Grieks drama

De beelden van een brandende Nazi-vlag tijdens recente protesten in de Griekse hoofdstad Athene zullen ongetwijfeld ook de Nederlandse pers hebben gehaald. Ik zag de foto plus bijbehorend artikel in The Australian van dit weekend.

Het mag duidelijk zijn dat de Europese droom van verbroedering door de economische unie met haar eigen

Ayaan Hirsi Ali: De mondiale oorlog tegen christenen in de moslimwereld

 In alle uithoeken van de moslimwereld worden christenen vermoord vanwege hun geloof.

We horen zo vaak over moslims die het slachtoffer zijn van verguizing in het Westen en strijders van de Arabische lente in hun gevecht tegen de tirannie. Maar in feite is er een heel ander soort oorlog gaande - een strijd die nauwelijks aandacht krijgt maar duizenden levens kost. Christenen worden in de islamitische wereld vermoord vanwege hun geloof. Het is een aanzwellende genocide die wereldwijd grote verontrusting zou moeten oproepen.

Het beeld van moslims als slachtoffers of helden is hooguit deels accuraat. In de afgelopen jaren is de gewelddadige onderdrukking van christelijke minderheden de norm geworden in landen met een

Een land van racistische dwergen

Het regime van Kim Jong-il is nog gestoorder en verachtelijker dan je voor mogelijk hield.

Door Christopher Hitchens

[Noot vooraf van de vertaler: Onlangs verscheen het meest recente werk van Christopher Hitchens: Arguably, een lijvig boekwerk waarin Hitchens een zeer diverse reeks van zijn stukken van de afgelopen tien jaar heeft opgenomen. In het voorwoord, gedateerd 26 juni 2011, meldt de aan darmkanker lijdende Hitchens dat de artsen hem minder dan een jaar geven, maar desondanks treedt hij – mits de gezondheid het toelaat – nog steeds op in publieke debatten.

Verbied de boerka (en ontmoedig de hoofddoek)

Wederom actueel ('boerkaboete'), én bovenaan gezet, speciaal voor Nuweira Youskine 'Vertrouwen'

door Claire Berlinski

Vijf jaar geleden verhuisde ik naar Istanbul. Aanvankelijk sympathiseerde ik met de stelling dat het Turkse hoofddoekverbod op de universiteiten en bij publieke instellingen buitengewoon discriminerend was. Ik sprak veel vrouwen die het dragen van een hoofddoek beschreven als een vrijwillige daad van geloof. Een zakenvrouw, midden dertig, vertelde me dat ze op de middelbare school een hoofddoek ging dragen om haar seculiere familie te tergen. Haar docent reageerde verbijsterd toen hij haar zag:”Als Atatürk je nu kon zien, zou hij huilen!” De herinnering aan deze afwijzing deed haar zichtbaar nog steeds pijn.

Ik vroeg haar waarom ze had besloten een hoofddoek te gaan dragen. Ze vertelde dat ze als tiener een

Broder en het Breivik-“manifest”

Men heeft een zondebok nodig”. Sinds bekend werd, dat de Oslo-dader Henryk M. Broder in zijn warrige manifest citeert, wordt de publicist heftig bestreden. In het interview met het blad de “Stern” komt hij koppig en trots over: “Ik doe wat ik wil”.

Een brandklok in de nacht voor Noorwegen

Door: Patrick J. Buchanan

"Als een brandklok in de nacht", schreef Thomas Jefferson in 1820, "deze nu zo belangrijke vraag heeft mij ontwaakt en mij vervuld van angst. Ik beschouwde het meteen als een dodelijke beknelling voor de Unie."

Jefferson schreef dit over de plotse heropleving van de slavernijkwestie in het debat over de toetreding van Missouri tot de Unie, heropleving als een voorbode van de burgeroorlog.

Melanie Phillips: Fanatisme, massamoord en links

Op de Duitse tv zijn islam-critici islamhaters. Overal dezelfde oneerlijk demagogie die nooit enige tolerantie van moslims vraagt.

In de nasleep van de Noorse wreedheid en de reactie die erop is gevolgd, heb ik wat meer over haat, fanatisme en morele verwarring nagedacht.

Het zou niet nodig moeten zijn om te zeggen, maar dat is het wel en er kan geen enkel excuus, rechtvaardiging of reden zijn voor de gruweldaad die door Anders Behring Breivik is gepleegd.

De reden dat het helaas wel nodig is om het te zeggen, is dat ik al te veel gluiperige dubbelzinnigheden hierover heb gelezen, in de trant van 'Ja, het was inderdaad een meest verschrikkelijke wreedheid en men voelt de pijn voor die arme slachtoffers, maar de Noorse politiek ten aanzien van Israël stinkt wel. De Arbeiderspartij van Noorwegen stinkt / het land van Quisling, hou maar op / de islamisering van Europa stinkt / het was slechts een kwestie van tijd, voordat iemand werd aangezet door het wegkijken van de publieke opinie, om zo iets te doen'.

Bruce Bawer: Een kijkje in het brein van de moordenaar van Oslo

Toen op vrijdag de bommen ontploften in een complex van regeringsgebouwen in het hart van Oslo, dacht ik, net als vrijwel iedereen, dat de daders islamitische terroristen waren.

Waarom ik deze journalistenprijs teruggeef

Henryk M. Broder geeft de journalistenprijs van de Duitse Cultuurraad terug. In een open brief motiveert de “Welt”-auteur zijn stap.

Zeer geëerde meneer Zimmermann,

Iets langer dan een maand geleden heeft de Cultuurraad, waarvan u secretaris bent, journalistenprijzen uitgereikt, waaronder ook een prijs aan het team van “Deutschland-Safari/Entweder Broder”.

In de motivering van de jury wordt gezegd:: “Met de vijfdelige serie…worden op een ironische manier vooroordelen over moslims, Joden en christenen gepointeerd gepresenteerd. De jury benadrukt vooral,

Wafa Sultan: De islamitische helpers: westerse uitverkoop aan de sharia

Het lijdt geen twijfel, dat de vrijheid van meningsuiting, het fundament voor democratie en civilisatie, in veel westerse landen door een aantal vooraanstaande organisaties en individuen, die samengingen met islamitische instellingen, is blootgesteld aan een gevaarlijke aanval. Zij allemaal verbreiden het sprookje van het islamitische slachtofferschap en dwingen het Westen ertoe