JE ZOU MAAR EEN INTEGERE PVV-ER ZIJN

Door Boris van der Ham

Wilders heeft weer eens wat gezegd, en iedereen is in rep en roer. Ik heb medelijden. Met PVV-ers en vooral met hun kiezers.

(Blog geschreven op 20 maart, update 21 maart onderaan, ook een update n.a.v. Wilders' persconferentie op 22 maart)

Wilders verzette zich vorige week tegen het teveel aan Marokkanen die in Den Haag zouden wonen. Die opmerkingen zorgde meteen voor ophef. Want wat bedoelde Wilders nou precies?

Hij had het niet over criminele Marokkanen waarvan hij er minder wilde, maar dus over alle Marokkanen? De ophef vanwege deze uitspraak was terecht. Wilders had een belangrijke grens overschreden.Toen hij erop aangesproken werd, schopte hij verbaal weer fel van zich af.

Gisteravond leek hij aanvankelijk gas terug te nemen en toch weer te spreken over 'criminele' Marokkanen. Maar een paar minuten later liet hij zijn publiek scanderen: 'Minder, minder, minder!' nadat hij opnieuw tot 'minder Marokkanen' had opgeroepen. Hij voegde er aan toe dat hij dit nu zou ‘gaan regelen’

Nu is iedereen weer in rep en roer.

Ik vind de discussie over Wilders altijd wat vermoeiend. Waarom zoveel tijd besteden aan iemand die rond dit thema alleen maar wil sarren. Meestal vind ik zijn opmerkingen over integratie eigenlijk ongevaarlijk. Het is bij hem zo duidelijk dat die opmerkingen bedoeld zijn om te tergen en tarten dat ik ze niet meer zo serieus neem.

Lees hierr verder

Onder de 18? Niet roken, niet drinken, en niet bidden

Willem Melching

De overheid waakt over onze jeugd. Dat doet ze onder meer door het verbieden van het roken en drinken voor jongeren. Verstandige besluiten omdat roken en drinken helemaal niet zo gezond zijn als jongeren wel denken. Van roken krijg je kanker en van drinken alle andere ziektes. Dus niet te vroeg mee beginnen. Om deze maatregelen te handhaven zijn ingewikkelde systemen nodig, maar daar betalen we allemaal graag aan mee. Het is voor een goed doel tenslotte. Onze jeugd is onze toekomst.

Het is in Nederland ouders dus niet toegestaan om hun kinderen een fles drank dan wel een slof sigaretten voor hun 15de verjaardag te geven. Maar niemand die ouders ook maar een strobreed in de weg legt wanneer ze baby’s laten besnijden, zesjarigen in communiepakjes hijsen of hun 15-jarige kroost naar katechesatie sturen. Het toedienen van giftige dranken dan wel rookwaar is niet toegestaan, maar

Lees hier verder

Op de video citeert en verwijst de onthoofder naar Soera 9 van de H. Koran.

In the version of the video containing remarks from the jihad murderer in London today that can be found above, he clearly mentions Surat at-Tawba at the beginning. (Thanks to Kenneth.)

Why has this video been edited to remove his references to the Qur'an?

He says, "Surat at-Tawba through...many, many ayat throughout the Qur'an that...we must fight them as they fight us..."

Lees hier verder UK jihad murderer referred to Qur'an's 9th sura, which contains exhortation to kill infidels

Ik wil dat de overheid vertelt hoe verderfelijk het Christendom en de islam zijn

Homovoorlichting op scholen wordt binnenkort verplicht, werd gisteren gemeld.

Mooie zaak, een goed initiatief. Maar ... wat moet je eigenlijk over homo's leren?

Ik kan me niet herinneren dat ik ooit 'les' over homoseksualiteit heb gehad. Vermoedelijk hebben mijn ouders toen ik acht of negen was iets gezegd zoals: 'Mannen en vrouwen houden van elkaar, maar je hebt ook mannen die van mannen houden - die noemen we homoseksuelen - en vrouwen die van vrouwen houden - dat zijn lesbiennes.'

Dat was het. Door de toon van mijn ouders begreep ik dat dit allemaal normaal was.

Moet je er meer van weten?

Dat weet ik niet. Maar ik heb wel een idee wat kinderen op dat gebied moet worden geleerd.

Zo moet hun worden geleerd dat homo's in sommige landen hun leven niet zeker zijn, omdat ze homoseksueel zijn (Iran). En ik zou heel graag willen dat alle 

Lees verder in Het Parool (29.9.2012) of op de site hierr

Totaalvoetbal is opeens saai

Winston Bogarde

Ik zou me moeten verbazen tijdens dit EK. Verbazen over ronduit onbeschofte spelers zonder enige zelfkritiek, waarbij de Fransman Samir Nasri de kroon spant. Na de nederlaag tegen Spanje schold hij een journalist uit, ik herhaal de woorden hier maar niet. Samir voelt zich in ieder geval heel wat en kijkt waarschijnlijk veel gangsterfilms. Dat een gebrek aan zelfkritiek je later danig in de weg kan zitten bewees Winston Bogarde wel in Studio Sportzomer. Op de vraag waarom hij geen kans krijgt als trainer antwoordde hij dat zijn huidskleur hiermee te maken heeft. Natuurlijk lopen er in de voetballerij racistische klootzakken rond, maar niet bij iedere club of bond. Nee, Winston, het feit waarom je geen kans krijgt heeft puur te maken met het feit dat jij

lees verder in Metro of op de Metro-site hier

So Sorry

The old story: European politician gets in trouble, helps the Jews.


By Sam Schulman


Geert Wilders, the big-gesture Dutch politician who has made a career out of outspoken

Proces Wilders: enkel verliezers

Paul Cliteur: “Dit  proces heeft duidelijk gemaakt dat de wetsartikelen 137c en 137d in hun huidige vorm niet te handhaven zijn. Deze artikelen gaan over groepsbelediging en aanzetten tot haat, geweld en discriminatie. Het problematische zit ’m erin dat ze speciale bescherming bieden aan religieus geloof. Religieus geloof behoort geen speciale bescherming te krijgen, maar vrij kritiseerbaar te zijn. Net als politieke overtuigingen of wetenschappelijke opvattingen. Verder is dit proces natuurlijk een drama geweest, voor Nederland, voor de heer Wilders en voor de rechterlijke macht. Het zou goed zijn als dit tot zelfbezinning zou leiden.”

Lees hierr verder

De vrouw waar het allemaal om ging

Over de motivatie achter het toenemende geweld in Egypte tegen christenen en hun kerken circuleren vele verhalen. Het meest gehoorde verhaal gaat over een of meerdere afvallige christenvrouwen die zich tot de islam zouden hebben bekeerd en met moslimmannen zijn getrouwd. Volgens de geruchten worden zulke vrouwen tegen hun zin in kerken gevangen gehouden. Moslims eisen hun onmiddellijke vrijlating en willen daarom de kerken bestormen en doorzoeken. Als ze worden tegengehouden gaan ze over tot geweld tegen christenen, brandstichten van hun kerken, maar ook de huizen van christenen in de buurt van de kerk worden aangevallen en beroofd.

Lees hierr verder.

Grote Vrijdag in Syrië

Activisten maken zich op voor een grote demonstratie in Syrië vandaag, de dag dat ze gedoopt hebben als ‘De Grote Vrijdag’.

Vrijdag is de gevaarlijkste dag van de week voor de regimes in het Midden-Oosten. Regeringen die onder druk staan verwachten een wekelijks escalatie van hun positie elke week op vrijdag, de dag van het gezamenlijke islamitische gebed. Waarnemers vragen zich telkens af hoeveel vrijdagen nog, bijvoorbeeld voor de president Saleh in Yemen of Al-Assad in Syrië. Het zou me niet verbazen als de bloeddruk van menige president, emir en koning en hun verwanten en vrienden, op vrijdags, omhoog schiet en dat de artsen en privéklinieken het extra druk hebben, op de dag waarop iedere ander in het land vrij heeft.

Waarom op vrijdag?

Maar waarom vinden demonstraties, protesten en onrust vooral op vrijdags plaats? Omdat mensen samen gaan bidden is

Lees verder bij OPZIJ

The Science of Why We Don't Believe Science

How our brains fool us on climate, creationism, and the vaccine-autism link.

By Chris Mooney

"A MAN WITH A CONVICTION is a hard man to change. Tell him you disagree and he turns away. Show him facts or figures and he questions your sources. Appeal to logic and he fails to see your point." So wrote the celebrated Stanford University psychologist Leon Festinger (PDF), in a passage that might have been referring to climate change denial—the persistent rejection, on the part of so many Americans today, of what we know about global warming and its human causes. But it was too early for that—this was the 1950s—and Festinger was actually describing a famous case study in psychology.

Festinger and several of his colleagues had infiltrated the Seekers, a small Chicago-area cult whose members thought they were communicating with aliens—including one, "Sananda," who they believed was the astral incarnation of Jesus Christ. The group was led by Dorothy Martin, a Dianetics devotee who transcribed the interstellar messages through automatic writing.

Through her, the aliens had given the precise date of an Earth-rending cataclysm: December 21, 1954. Some of Martin's followers quit their jobs and sold their property, expecting to be rescued by a flying saucer when the continent split asunder and a new sea swallowed much of the United States. The disciples even went so far as to remove brassieres and rip zippers out of their trousers—the metal, they believed, would pose a danger on the spacecraft.

Festinger and his team were with the cult when the prophecy failed. First, the "boys upstairs" (as the aliens were sometimes called) did not show up and rescue the Seekers. Then December 21 arrived without incident. It was the moment Festinger had been waiting for: How would people so emotionally invested in a belief system react, now that it had been soundly refuted?

Lees hierr verder.

Zijn revoluties goed voor vrouwen?

Mensen hebben doorgaans een geromantiseerde voorstelling van revoluties en opstanden. Je hoeft maar te roepen dat er een groep mensen ergens demonstreert, protesteert of in opstand komt en we voelen ons al verbonden met deze mensen en staan gevoelsmatig achter hun eisen, ongeacht wat die ook mogen zijn. In ons bewustzijn betekent opstand altijd de expressie van de individuele wil tegenover het gezag en in Nederland is iedereen, a priori, anti-gezag. Natuurlijk heeft dit ook te maken met de grote historische revoluties zoals de Franse en de Russische Revoluties die de moderne geschiedenis van Europa vorm hebben gegeven.

Toch zijn er ook talloze voorbeelden van revoluties en opstanden die mislukt zijn en die een systeem aan de macht hebbben geholpen dat nog erger is dan datgene waartegen ze in opstand waren gekomen. De Iraanse revolutie van 1979 is daar een duidelijk 

Lees hierr verder.

De Joodsche Wereldregering en GroenLinks

Door Willem Melching

Zoals iedereen weet wordt de regering feitelijk geregeerd door een onzichtbare en uiterst geheime Joodse wereldregering. Deze anonieme wereldregering heeft maar één doel en dat is het heil van de Joden. Dit soort wartaal kennen we al sinds Joseph Goebbels. Net als de Hamas geloofde ook hij al heilig in de protocollen van de Wijzen van Zion en geheime joodse stammen in de Kaukasus

Maar wat me altijd weer verbaast is dat...

Lees hierr verder.

Goed advies aan de kolonel

De Jordaanse krant al-Dostoor (de grondwet) publiceerde deze print zodra de VN-veiligheidsraad een resolutie aannam om een no-fly zone boven Libië in te stellen. Het is een vriendelijk advies aan kolonel Khadafi om krachtig te protesteren tegen deze resolutie op de bekende typisch Arabische wijze, namelijk door zichzelf met benzine te begieten (benzine genoeg in Libië niet waar!) en in brand te steken.

Ten slotte is de hele Arabische protestbeweging in Tunesië ook zo begonnen, toen een werkeloze jonge man, ondanks zijn universitaire diploma, tien jaar lang geen werk kon vinden.
De striptekenaar heeft .... lees hierr verder.

Frenemies of Free Speech

door Sam Schulman

This weekend is the anniversary of the first truly liberal attempt to prevent hatred by restricting free speech. On March 15, 1939, Denmark made it a criminal act to spread “false rumors or accusations” in order to incite “hatred against a group of the Danish population because of its creed, race, or nationality”—with a fine for those who did so in speech and detention or prison for those who did so in print or broadcasts. The law was designed to hamper the activities of Danish Nazi sympathizers. On May 31 the same year, Denmark made itself even more secure against Nazism by signing a non-aggression pact with Germany. Less than a year later, Hitler initiated the six-hour conquest of Denmark by putting an armored battalion on the regular ferryboat from Rostock to Denmark. The treaty didn’t stop him, nor did the fear of feloniously violating Section 266b of the Danish Penal Code by inciting hatred against Jews and Communists.

The German Army packed its bags in 1945, but Section 266b remains in force, much modernized (it now applies to hatred of any group, not just Danes, and prohibits insults to sexual identity), a standing rebuke to what Europeans call “the American version” of free speech: freedom to speak unconstrained by restrictions against “hate,” against insulting or offending individuals or groups, and without special protection for specific religions (Islam), races, or historical facts. In 2011 so far, American-style free speech has been widely condemned (for the Tucson mass murder, notably), though it has also had moments of popularity, particularly since the Arab revolutions began in Tunisia, and again with the madcap activities of public employee unions in Wisconsin. Even Tom Friedman took a holiday from his admiration for Chinese autocracy to celebrate the Twitter revolutions.

Lees hierr verder.

Weg met de vrouwen?

door Nahed Selim

Ik heb altijd gewaarschuwd voor te optimistische verwachtingen van de opstand in het Midden-Oosten. Terwijl de hele media zich bezondigde aan een constante euforie over de demonstraties in Tunesië en Egypte, stond ik op het standpunt dat er veel meer nodig is om een democratische rechtsstaat op te bouwen. Het verjagen van een despoot, het vervangen van een president door een andere president is misschien maar het begin want dan begint pas een lange weg van het opbouwen van instituties, het veranderen van de mentaliteit, de cultuur en de rolpatronen in een land.
8 Maart was de dag waarop het overmatige ... [lees hierr verder]

Paul Cliteur over religieus terrorisme - 'We hebben ze op ideeën gebracht'

Interview in Vrij Nederland door Arjan Visser: Paul Cliteur over religieus terrorisme

'We hebben ze op ideeën gebracht'

De slipjes die Rudi Carrell naar Khomeini liet gooien, leidden volgens Paul Cliteur indirect tot de fatwa tegen Rushdie. En vandaar verder.  


Laten we beginnen met de laatste pagina van Het monotheïstisch dilemma: 'Op de voorkant van dit boek staat het luchtruim afgebeeld met daarboven een donkere wolk (...) Maar, zoals de afbeelding aangeeft, ook de zon kan doorbreken. En of dat het geval zal zijn zal mede afhangen van onze eigen analyses en de wijze waarop we die analyses vertalen in een realistische en effectieve contraterroristische strategie. Zoals ik in Het monotheïstisch dilemma heb geprobeerd te betogen, zal dat ook neerkomen op een herwaardering van onze religieuze tradities.'

Plein van de Bevrijding en 1989

door Willem Melching

Politieke commentaren in de Nederlandse couranten zijn in de regel gespeend van enig historisch besef en politiek realisme. Vrijwel alle commentatoren putten zich uit in romantische bespiegelingen over de ontluikende democratie in Arabische landen. Dat is merkwaardig want de demonstranten zijn niet of nauwelijks in staat tot het formuleren van enig samenhangend politiek programma. Bovendien hebben de demonstranten geen enkele machtsbasis of zelfs maar een prille vorm van organisatie. De enige die zich niet liet meeslepen door Herfst-1989 -fantasieën was de immer scherpzinnige Heldring.

Op het eerste gezicht doen de demonstraties in Tunesië en Egypte inderdaad denken aan de opstanden van 1989 in Oost-Europa. Een aantal bekende ingrediënten is aanwezig: volkswoede over het gebrek aan toekomstperspectief en een opvallend gebrek aan repressie van de kant van de overheid en het leger in het bijzonder. Er zijn wel doden gevallen, maar dat gebeurde in Oost-Europa heus ook wel. Zo geweldloos liep het nu allemaal ook weer niet.

Lees hier verder.

Door het stof

door Theodor Holman

In De wereld draait door gaat het heel vaak over Geert Wilders, en heel weinig over de islam. Ik denk dat het ondertussen vierhonderd keer op allerlei manieren over Wilders is gegaan, tegenover acht keer over de islam.

Dat is toch vreemd. Wanneer er iets is met de katholieke kerk, moet meteen Antoine Bodar door het stof komen kruipen - dat doet-ie graag, hoor - maar als in Iran een vrouw wordt opgehangen wordt, of in Egypte worden vele koptische christenen vermoord, dan nodigt men maar weer eens Peter R. de Vries uit om te vertellen dat hij Geert Wilders kwaadaardig vindt (maar gelukkig vond hij destijds Heinekenontvoerder Cor van Hout 'één van de meest bijzondere mensen die ik ooit had ontmoet'.)

Over de islam praat men niet graag. Er wordt nooit echt ingegaan op wat erover wordt gezegd, maar wel gaat het over de rechters van Wilders, z'n lachjes, de rare streken, de advocaat, kortom: de oppervlakte, de buitenkant. De uitspraken van Wilders worden jammer genoeg zelden weerlegd. Er wordt alleen maar schande over gesproken.

Lees hierr verder.

Ibn Warraq: In Defense of Ayaan Hirsi Ali & Afshin Ellian

by Ibn Warraq (February 2011)

Paul Berman's book, The Flight of the Intellectuals, which was neglected or dismissed by many in the liberal press without its reviewers seriously engaging with its arguments, deals essentially with two matters. First, there is the unpleasant spectacle of liberals, such as Ian Buruma, making excuses for, and even defending, illiberal ideologies and their apologists, while at the same time attacking, often in a shamefully ad hominem manner, the defenders of such classical liberal causes as freedom of speech, and religion, and the rights of women suffering under theocratic tyranny. Second, Berman endeavours to disentangle the true ideas and intentions from the subterfuge and prevarication of Tariq Ramadan. I hope to address soon Berman's arguments against Ramadan, but here I offer my own critique of one of Ramadan's defenders, and an object of Berman's critical analysis, the writer Ian Buruma.

Ian Buruma and Murder in Amsterdam.

I have admired Buruma's writings for many years for their clarity and tough-mindedness; he was not afraid to dissect the fashionable. Furthermore, he endeared himself to me for three reasons. First for his fictional biography[1] of the great Indian cricketer Ranjitsinhji Vibhaji Jadeja Maharaja Jam Sahib of Nawanagar [died 1933]. Like Buruma I was a cricket fanatic, and like Ranji, a Gujurati, born not far from the Indian Prince's Princedom. Second, much to my delight Buruma skewered the pretensions of Arundhati Roy, the Indian novelist who was suddenly given, after the success of her first novel, far too much space in the Western press to spew out anti-Western hate. Third, Buruma was not impressed by Edward Said's autobiography; he found it self-pitying. I quoted Buruma's review in my own critique of Said, Defending the West.
  
Hence my disappointment, even dismay, at reading his Murder in Amsterdam, where understanding of what some call "Islamism" and "Islamists" such as Mohammed Bouyeri has given way to apologetics pure and simple; one noted Dutch scholar of Islam went so far as to call his account an apology for murder.

Buruma's book, easy to read, informal and chatty, is a kind of anecdotal, personal journalism much in fashion that leaves many doubts as to his methodology and reliability. Did he tape record the extensive conversations, or did he take longhand notes? A closer look at his style reveals some troubling aspects.[2]

Many people interviewed later complained, in the leading national daily, NRC Handelsblad, that they had not been informed that he, Buruma, intended to publish their comments, and furthermore, some of them said, he had misquoted them. These included journalists such as Theodor Holman and Bart-Jan Spruyt, and academics like Paul Scheffer, Frits Bolkestein, and Afshin Ellian. Philosopher Paul Cliteur also had a chat with Buruma, and was not at all "aware of Buruma's plan to use the information to be quoted in the book."[3]

Max Pam, a writer and friend of Theo van Gogh, writing in the national daily broadsheet de Volkskrant complained that there were 125-150 factual errors- in a book of 264 pages of text. Abigail Esman in Radical State, her recent book on the Netherlands, also claimed to have found some errors herself. I noticed two significant mistakes to which I shall return later. Buruma dismisses the inaccuracies as "ridiculous in their pettiness"- displaying a cavalier attitude to the truth, and it bespeaks scant professional ethics. There are differences between the Dutch edition of the book, and the two Penguin editions in the United States. Buruma seems to have taken some of the complaints seriously enough to make the changes, others he has refused to rectify.
 

Lees hierr verder.

Monotheïsme en hedendaagse burgerlijke vrijheden

Discussies over religie roepen veel emoties op, maar zelden een accurate samenvatting van het standpunt van de opponent. Helaas geldt dat ook voor de wijze waarop Asher Ben Avraham de teneur van mijn onlangs verschenen boek Het monotheïstisch dilemma probeert samen te vatten. En hoewel Yoram Stein het beter doet, mist toch ook hij het centrale punt dat ik wil maken. Dat punt is dat ik mij niet bezighoud met hoe Ben Avraham, Stein, Karen Armstrong en de overgrote meerderheid van de gelovigen de heilige schrift lezen, maar hoe die schrift wordt gelezen door extremisten als Abdulmutallab, Jigal Amir en Scott Roeder. Ik benader de schrift dus door de ogen van een terrorist en wil dan laten zien dat de verhaallijn die hij daarin onderkent aanknopingspunten heeft in de tekst zelf. Die ambitie herhaal ik om de tien bladzijden in mijn boeken (ook The Secular Outlook) en staat zelfs op kaft van Het monotheistisch dilemma als waarschuwing vermeld. ‘Pas op, dit gaat niet over godsdienst maar over radicale interpretaties van godsdienst!’ Maar Ben Avraham, Stein en trouwens ook Amanda Kluveld en Bart-Jan Spruyt hebben niet gezien dat ik geen bijdrage lever aan de vergelijkende godsdienstwetenschap. Ik zeg dus ook niet dat alle drie de monotheïstische godsdiensten ‘even erg’ zijn. De enige recensenten die mijn boek op dit punt goed hebben gelezen zijn Carel Brendel en Dirk Verhofstadt.

Ben Avraham is de slordigste van allen wanneer hij denkt mijn argumentatie te kunnen samenvatten met ‘religion sucks’. Waarbij hij wel eerlijk aangeeft dat dit ‘kort gezegd’ is. En ‘met een beetje fantasie’. Inderdaad, want één zin verder moet hij al constateren dat het mij natuurlijk niet gaat om religie in het algemeen, maar om radicalisering in de drie monotheïstische godsdiensten. Dat is dus iets heel... lees hierr verder.


Paul Cliteur - Het Monotheïstisch Dilemma: Bestellen?