De pseudo-economen van het Centraal Planbureau

‘Wajong dreigt uit de hand te lopen’ (NRC). Het Centraal Planbureau schreef een rapportje over de regeling voor jongeren die om gezondheidsredenen waarschijnlijk nooit kunnen werken: volgens het CPB zal het aantal Wajong-gerechtigden over dertig jaar verdubbeld zijn naar 400.000.

Wientjes

Bernard Wientjes van VNO-NCW maakte zich vorige week druk over de blokkade die Nederland, met Finland, legt voor de vervroegde toetreding van Bulgarije en Roemenië tot het Schengen-gebied. Europa is toch zo goed voor onze economie, de open grenzen brengen ons welvaart, en goedkope arbeidskrachten komen goed van pas. Niet zeuren, dus.

Wijzer geworden door eerdere ervaringen herinnerden verschillende media ons aan de zonnige voorspellingen over het toelaten van andere Oost-Europese werknemers. Maar de voorziene vier- tot achtduizend per jaar werden er twee- tot driehonderdduizend, en één en ander gaat gepaard met nogal wat ongemak. Zelfs de Volkskrant schreef in een commentaar dat er meer tussen hemel en aarde is dan de vermeende belangen van Wientjes' achterban.

Roos Vonk

De Tilburgse hoogleraar in de sociale psychologie Diederik Stapel bleek onderzoeksgegevens te hebben verzonnen, en werd afgevoerd. Zijn collega Roos Vonk, met wie hij een artikel had geschreven over vleesetende hufters, voelde de bui hangen en nam de vlucht vooruit. Ze trad op in Pauw en Witteman. Dat had ze beter niet kunnen doen.

Naast de arrogante manier waarop ze zich baseerde op haar autoriteit (hier goed aangepakt) in plaats op

Middenkabinet

Rutte en Kamp sloegen vorige week hun grootste slag: in de Tweede Kamer kregen ze de Partij van de Arbeid achter het pensioenakkoord, terwijl de strijd binnen de FNV nog volop gaande was. Met name Kamp leverde hiermee een huzarenstukje dat Nederland voorgoed zal veranderen. De pensioenen zijn niet langer gegarandeerd, maar afhankelijk van de beleggingsresultaten - en de pensioengerechtigden draaien op voor het beleggingsrisico. De ‘concessies’ die achtereenvolgens Jongerius en Cohen voor de zwaarste beroepen c.q. laagstbetaalden binnenhaalden kunnen door het eerstvolgende kabinet eenvoudig worden afgeschaft, maar het verleggen van de beleggingsrisico’s is fundamenteel en blijvend.

Déjà vu

Op een koude februarimorgen in 2009 gingen vijf Democratische congresleden naar de kersvers aangetreden president van de Verenigde Staten. Ze maakten zich zorgen dat, hoewel kort na de kredietcrisis van 2008, het beschikbare momentum om het financiële systeem aan te pakken verliep als Obama niet snel zou handelen.

Kenniseconomie

Het academisch jaar is weer begonnen. Er gaat een voorstel rond om de instellingen van Leiden, Delft en Rotterdam te fuseren. Staatssecretaris Zijlstra geeft wel 33 miljoen extra aan drie Technische Universiteiten, en denkt met 230 miljoen die hij uit de zakken van langstudeerders en masters-studenten klopt de universiteiten op wereldniveau te kunnen brengen.

Om met Bril te spreken: tja.

Ooit wás Nederland een kenniseconomie, zoals dat tegenwoordig heet. In de jaren vijftig en zestig

Belgische toestanden

Groot enthousiasme over het optreden van Guy Verhofstadt in Zomergasten. Eindelijk eens iemand die onverschrokken durft te beweren dat we toemoeten naar politieke eenheid in Europa, en als toetje ook nog dat de multiculturele samenleving gewoon al bestáát. Pieter Hilhorst van de Volkskrant wil zelfs op hem kunnen stemmen.

Het doet me een beetje denken aan het aantreden van Job Cohen als PvdA-leider. Ineens kropen de pundits uit hun holen en verklaarden, ondanks vijf, tien of vijftien jaar intensieve discussie, alle integratieproblematiek voor onmiddellijk opgelost door zijn verbindend leiderschap. Eén mislukt politiek televisiedebat en er werd van dat verbindend leiderschap nooit meer vernomen.

Room service?

In de zaak-Dominique Strauss-Kahn was weer mooi te zien hoe bijna 'iedereen' al direct wist hoe het zat: media, slachtoffergroepen, feministes, verenigingen van kamermeisjes en andere figuren die elke gelegenheid aangrijpen voor hun fifteen minutes of fame. Slechts een enkeling - Liesbeth Wytzes op Elsevier.nl bijvoorbeeld - stak zijn nek uit en plaatste vraagtekens. Haar collega, misdaadverslaggever Gerlof Leistra daarentegen, toch zo bedreven in 'meeslepende reconstructies met oog voor detail' nam alles wat er gelekt of gespeculeerd werd voor zoete koek aan.

Breiviks gedachtegoed

Er is deze week al veel geschreven over Breivik en wat in dit verband te vinden van Wilders, en toch is er geen ander onderwerp mogelijk (hier wat ik er afgelopen zondag als eerste benadering over schreef).

Voor het grote publiek is het niet zo zichtbaar, maar de opvattingen van Geert Wilders en partij-ideoloog Martin Bosma vallen samen met die van een klein radicaal clustertje websites en publicisten. Gates of Vienna met onder meer Fjordman, The Brussels Journal van Paul Belien en Atlas Shrugs van Pamela Geller. Paul Belien is inmiddels persoonlijk medewerker van Wilders, en Pamela Geller is de drijvende kracht achter ‘no mosque here’ waarvoor Wilders naar New York toog. Aanverwant aan dit gezelschap zijn onder meer Bat Ye’or (van ‘Eurabia’) en Daniel Pipes. Enkele basisideeën: we bevinden ons in een nieuwe fase van een hele oude oorlog, die tegen de islam, links is in dat verband

Blekers shocktherapie

Naar verluidt werd tijdens de kabinetsformatie een flinke bezuiniging op Staatsbosbeheer dubbel ingeboekt. De bosmensen dachten dit vervolgens wel even recht te breien met de nieuw aangetreden staatssecretaris Bleker, maar dat ging niet door. Bleker was "niet adviseerbaar", zoals dat zo mooi heette.

Het optreden van Henk Bleker is, naast de plannenmakerij van Melanie Schultz op ruimtelijke ordening, één van de vrolijkste en zinvolste aspecten van dit kabinet. De onwaarschijnlijk grote

Murdoch, New Labour en de euro

Rupert Murdoch’s imperium lijkt ineens in te storten: een afluisterschandaaltje is de aanleiding, meer onthullingen volgen, ongeloof, woede, de persbaron sluit abrupt een krant maar dat helpt niet, de Amerikaanse senator Rockefeller gaat zich er mee bemoeien, activistische beleggers beginnen een klachtenprocedure, een mega-overname moet worden afgeblazen.

Helemaal boos en verdrietig was Gordon Brown, voormalig eerste minister en opvolger van Tony Blair, omdat News of the World het medisch dossier van zijn pasgeboren zieke zoontje bleek te hebben opgescharreld. Pardon?

Raadsheer Schalken: rechtspraak in opspraak

Raadsheer Schalken liet zich in een interview met NRC-Handelsblad kennen als een opgeblazen kikker die met veel gekwaak leegloopt, een lekgeprikt inflated ego met een totaal gebrek aan gevoel voor verhoudingen. Hij was ‘het zoenoffer voor Wilders’, de rechtbank had hem schandelijk behandeld, enzovoort. De nagenoeg universele reactie op ’s mans uitspraken was zwaar negatief, en nu komt er nog een boek van hem uit ook. Zo erg is zijn tere zieltje gekwetst.

Het proces tegen Wilders, en vooral de manier waarop Moszkowicz dit voerde, heeft nogal wat rechterlijke slordigheid en kleinzieligheid voor het grote publiek zichtbaar gemaakt. Schalken, die als

Waarom het verschil tussen ‘islam’ en ‘moslims’ belangrijk is

Toen Wilders destijds sprak over wat hij waarnam als ‘tsunami van islamisering’ zette de Volkskrant zo opzichtig ‘tsunami van moslims’ boven het bericht over die uitspraak dat ik me afvroeg of hier opzet in het spel was. Of hier geprobeerd werd hem discriminatie aan te wrijven, want dat mag natuurlijk niet.

Inmiddels werd Wilders vrijgesproken omdat hij een voldoende duidelijk onderscheid maakte tussen ‘islam’ en ‘moslims’. In Dit was het nieuws van afgelopen zaterdag vond Raoul Heertje dat verschil een ‘juridisch foefje’. Kort samengevat zei hij:

De ene tolerantie is de andere niet.

In Donners integratienota wordt cultuurrelativisme afgezworen en het internaliseren van Nederlandse waarden als voorwaarde voor inburgering gezien. Dat is mooi, maar bepaalde kringen zijn wel wat erg enthousiast. Is dit een andere Donner dan degene die na de moord op van Gogh het verbod op godslastering in ere wilde herstellen?

De minister is een oer-calvinist, een theoreticus bovendien, met een agenda. Hij ziet Nederland als

Klimaatbewijzen

Het uitlekken van een groot aantal e-mails van de Britse klimaatonderzoeksgroep CRU - "Climategate" - in 2009 leidde tot het instellen van een aantal commissies van hooggeleerden die ons moesten uitleggen wat er nou wel of niet aan de hand was. Jammer genoeg werden daarbij gouden kansen gemist, en weten we nu eigenlijk nog niks.

Het Britse panel van Lord Oxburgh zou de wetenschappelijke merites van het werk van CRU onderzoeken, las weliswaar elf artikelen van de groep, concludeerde dat er geen

Hoe de elite besloot dat het volk redeloos is

In een geruchtmakend interview in 2009 riep Guusje ter Horst, toen Minister van Binnenlandse Zaken, op tot een opstand van de elite. Een opstand tegen de onderbuik:

“Ik vestig mijn hoop op weldenkende en wellevende mensen die zich realiseren dat het belangrijk is dat er autoriteiten zijn en dat die in principe het vertrouwen van de bevolking verdienen. Die durven in te gaan tegen het gebrek aan respect, het onderlinge wantrouwen en de opvattingen van slecht geïnformeerde mensen.”

Hoe zou het toch komen dat wij burgers ons de laatste jaren afkeren van de gevestigde, weldenkende

Niet-moslim

Mocht ik nog een identiteit zoeken, dankzij Tofik Dibi van GroenLinks heb ik er nu een. Ik ben een niet-moslim. Dat zit zo.

Voormalig webmaster van de PvdA-Amsterdam Marcel Duyvestijn (in zijn tijd had je op die site nog leuke discussies) werd onlangs door een enthousiaste moslim bedreigd vanwege wat allah-kritische opmerkingen: 'er staat een straf op het beledigen van de allerhoogste' of iets van dien aard. In elk geval iets om je sinds 2/11 zorgen over te maken. Het liefdevolle PvdA-lid twitterde daarover, Tofik Dibi bood per retour-tweet zijn hulp aan en wijdde over zijn opvattingen uit in een interview op Nu.nl.
Hij wil een 'maatschappelijk debat' over de prijs van de vrijheid en is daar optimistisch over: "De acceptatie van moslims en niet-moslims van het feit dat ze in een land wonen met heel uiteenlopende mensen komt steeds dichterbij."

Ik ben dus een niet-moslim. Het onderscheid wel- en niet-moslim is