Lieve vriendin

Hoe gaat het met je? Ik hoop goed. De laatste keer dat ik je sprak, zo’n vijf maanden geleden, zei je nog steeds veel vertrouwen in ‘t ‘vaccin’ te hebben, dus ik neem aan dat je inmiddels volledig* voorzien bent.

Grappig wel. Weet je nog toen we ‘t een keer over de griepprik hadden waarvoor we allebei vanwege onze leeftijd voor ‘t eerst een uitnodiging hadden ontvangen? (Van onze huisartsen als ik me niet vergis. Niet van de Overheid.) Jij had bedankt, wilde nog even wachten terwijl ik de griepprik toen, in 2019, wel heb genomen. 


Allebei begrijpelijke beslissingen want ik had een paar jaar eerder (en pas voor de tweede keer in m’n leven, de eerste keer was ik 18 jaar) ‘n bijzonder zware griep doorstaan met tegen de 40 graden koorts die ik liever niet nog eens meemaak, en jij bent een typisch voorbeeld van iemand die supergezond leeft en beweegt, gematigd is, nooit te dik is geweest en veel aandacht heeft voor welk voedsel je wel of niet tot je neemt. Dus begrijpelijk dat je geen haast had met die griepprik waar hoe dan ook kanttekeningen bij te plaatsen zijn, hoorde ik weleens op feestjes. Zelfs m’n tachtigjarige schoonmoeder, die d’r ganse leven alle ingredienten op alle verpakkingen scant voor ze iets koopt, heeft nooit voor de griepprik geKOZEN want ze heeft een goed werkend immuunsysteem.


Nu weet ik wel dat ik corona geen griep mag noemen, laat staan dat ik er een vergelijking mee maak maar ik weet zeker dat jij net als ik weet dat het sterftecijfer van Covid-19 al tijden is bijgesteld naar 0,15 procent. O ironie, vergelijkbaar met dat van de griep (die verdwenen is)! Uiteindelijk ook toegegeven door Van Dissel. Niets om bang voor te zijn, in lock down voor te gaan of je van jong tot oud te laten inspuiten met een goedje waarvan de bijwerkingen op de (middel)lange termijn onbekend zijn. Je zal er maar een kinderwens door zien vervliegen, of veel vatbaarder worden voor ziektes doordat je immuunsysteem een flinke opdonder heeft gekregen. En als je ouder bent, maak je sowieso minder antistoffen aan. 


Dus waarom nu wel die haast? 

Voor nota bene ‘n veilig getest griepvaccin bedank je!


Ik probeer je te begrijpen maar ik begrijp daar he-le-maal niets van.

Het is wel vaker voorgekomen dat ik je keuzes niet begrijp, we verschillen nogal, maar over zulke wezenlijke zaken als lichamelijke integriteit dacht ik dat we ‘t eens zouden zijn.  Zaken dus die niet alleen jezelf aangaan maar iedereen. Ik heb je altijd als een weerbare democraat beschouwd. Je bent niet voor niets een vriendin.


En ik weet zeker dat jij ervan op de hoogte bent dat het vaccin nog jaren in de experimentele fase zit want jij bent niet lui en zoekt dingen meestal wel uit. Bij de overheid en media hoef je daarvoor niet te zijn, die geeft die informatie niet wat ronduit onvergeeflijk is, dus waarom zijn er geen alarmbellen bij je gaan rinkelen?


Gek, dat wij, die elkaar al bijna vijftig jaar kennen, nu zo tegenover elkaar zijn komen te staan. Dat sommige familieleden nu de vreemdste keuzes maken, en foute, is tot daar aan toe maar jij bent een gekozen vriendin.


Ja, jij leest nog steeds een landelijk dagblad, jij kijkt nog elke dag naar de staatsteevee, die stelt je blijkbaar gerust en bevestigen je in je standpunten. 

Zoiets moet het zijn.


De media.


“De media is het virus!” roept Robert Jensen al vanaf vrijwel ‘t begin van deze afgrijselijke coronafilm. Ik geloof waarachtig dat de man gelijk heeft.  Bij Jensen gaat jouw hoofd al op slot, je trekt hem niet, terwijl ik ‘m juist enorm ben gaan waarderen, en vele andere niet-corporate media (zoals Cafe Weltschmerz, Blckbxtv en Gezond Verstand) waar jij evenmin iets van wilt weten. Volgens jou is er altijd wel iets aan te merken op die berichtgevers. De een zou een antisemiet zijn, de ander een complotdenker.... maar op hun boodschap, de inhoud, ga je niet of nauwelijks in. 

Of je komt met ‘debunkers’ aan uit de corporate media (!) die helemaal niets gedebunked hebben! Je vertrouwen in hen jaagt me pas angst aan.


Je lacht me uit, en gaat volgzaam mee in dat ene narratief waarvan een kind kan zien dat ‘t aan alle kanten rammelt en, waartoe het leidt. Discriminatie bijvoorbeeld.


Waarom wil je dat, na al die tijd, niet zien? 


Ben je echt zo bang? Je zegt steeds dat je dat niet bent maar wat is er dan aan de hand? Wat is er logisch danwel menselijk aan dit coronadrama?


Ik heb je de rode pil aangeboden maar je verkoos de blauwe. Ignorance is bliss.


Weet je lieve vriendin. Ik ben ook verbaasd dat ik nu mensen waardeer als 

George van Houts die ik voorheen als ‘n complotdenker beschouwde om z’n 9/11-theorie. En ik heb zelfs zo’n griezelige vrouwonvriendelijke Denk-politicus een keer geliked omdat hij kritisch was op het coronabeleid. Bien etonne de se trouver ensemble, zeker maar met iedereen die kritisch kijkt naar het uitgerolde corona-narratief ben ik blij, wat heel logisch zou moeten zijn want de Overheid is niet je beste vriend. Nooit geweest en zal het ook nooit worden.

Lichamelijke integriteit, vrijheid, menswaardig leven, deze drie grondwettelijke vrijheden moeten eerst hersteld worden, daar moet nu wederom voor gestreden worden. Daarna kunnen we elkaar desgewenst over al die andere onderwerpen, zoals wel of geen islamitische hoofddoek bij de politie, weer de tent ‘uitvechten’. Dat ligt nu even stil.


Weet je nog hoe teleurgesteld we waren in onze helden van weleer die wel het christendom durfden te bespotten maar die de nieuwe godsdienst onbekritiseerd lieten? Zoiets voel ik nu ook voor de columnisten en journalisten die ik altijd kon waarderen om hun mening maar die ‘t nu wel oke vinden hun ‘vrijheid’ (vaak niet eens hun veiligheid) denken terug te kunnen kopen door zich te laten injecteren met iets waar niemand wat aan heeft. Bange blanke ruggengraatloze mannen en vrouwen blijken het te zijn. De medische apartheid die onder hun ogen ontstaat is geen onderwerp voor hen! Terwijl iedereen daar nu over zou moeten schrijven, praten, discussieren, protesteren....!


Maar goed, die mensen ken ik niet persoonlijk. Dat ik jou die ik al bijna vijftig jaar ken, nu dreig te verliezen omdat je niet voor vrijheid kiest maar voor schijnveiligheid is veel schrijnender. Jij bent onvervangbaar.


Natuurlijk kan niet iedereen moedig zijn maar ik wil niet enkel bestaan, ik wil leven. 


En verder is ‘t eenvoudig, zullen we wel zien: of jij, of ik ga(at) eerder dood. 


Geniet van deze zomer!


Lieve groet,


Annelies 


* ‘Volledig’, d.w.z. totdat big pharma zegt dat ‘t genoeg is.

Steun de vrije media!

 Steun de vrije media!

Voel je net als ik geen enkele aandrang meer om de reguliere lees politiek correcte en dus goed betaalde media te raadplegen (inclusief Netflix, ‘t was even leuk maar door Netflix bestelde series barsten al tijden van de anachronismen om maar de juiste deugagenda uit te dragen. Heb je er eenmaal oog voor dan trap je er niet in en is je kijkplezier vergald.) overweeg dan eens om de uitgespaarde euro’s te schenken aan een van onderstaande onafhankelijke alternatieven. Met een uitgespaard tv- en streamingsdienstabonnement kom je al snel op zo’n 25 euro besteedbaar budget.

Elke maand maak ik nu de balans op en kijk ik wie ik steun. Het is soms lastig kiezen! Maar je kunt natuurlijk ook (ver)delen.

Mijn lijst ziet er nu zo uit, en in willekeurige volgorde aanbevolen:


1. Blckbx.tv (oprichter Flavio Pasquino)

2. Ademvrij.nu (zet zich in om de mondkapjesplicht ongedaan te maken)

3. Gezondverstand.eu (onafhankelijk tweewekelijks blad. Initiatiefnemer: Karel van Wolferen)

4. Cafeweltschmerz.nl (gesprekken over actuele maatschappelijke aandachtsgebieden) Met name alle corona- en klimaatgerelateerde interviews van harte aanbevolen.

5. Moederhart.nl voor een kindvriendelijke samenleving zonder test- en vaccinatiedwang. Initiatiefneemster o.a. SietskeBergsma.backme.org (publicist)

6. Jensen.nl (Robert Jensen. Onafhankelijk platform voor het ‘echte geluid’. Altijd weer een hoopvolle boodschap. Zie ook de Jensen Shop voor t-shirts met teksten als ‘Genoeg is Genoeg’ en ‘Mondkapjes zijn schadelijk’.

7. Sidlukkassen.com (historicus, onafhankelijk vrij denker en filosoof. Tevens initiatiefnemer van De Nieuwe Zuil)

8. JornLuka.com (interviewer, The Trueman Show)

9. Wyniasweek.nl (journalist, columnist en schrijver Syp Wynia en vele anderen. Met name over klimaat en energie.

10. Denieuwewereld.tv (online platform met “verdiepende gesprekken in een tijd van verandering”)

11. Fvd.nl (Forum voor Democratie, politieke partij van Thierry Baudet. Word lid en/of doneer!)

12. Keuzevrijbijmij.nl (Het platform voor alle aanbieders waar iedereen welkom is, ook zonder test of vaccin.)

13. Ikwilgewoonnaarschool.nl (opgericht door ouders die verontrust zijn over het effect dat de overheidsmaatregelen hebben op het onderwijsklimaat. De maatregelen zijn zowel mentaal als psychisch ongezond)

14. Artsencollectief.nl (groep artsen en medische professionals die zich zorgen maakt over de enorme negatieve effecten en schade van het huidige coronabeleid in Nl.)

15. ....


‘Foben’ maar geen ‘wappies’

 ‘Foben’ maar geen ‘wappies’

Spannende tijden zijn ‘t. Dat valt niet te ontkennen. De een denkt er zelf een einde aan te maken, de ander wordt stinkend rijk omdat hij zich - geheel uit vrije wil - op de zinloze en vrijheidsberovende (snel)testbusiness stort, of de al even zinloze en ademberovende mondluiers. Beide Neurenberg 2.0 waardige onderzoeksonderwerpen.

Helaas, het verbinden, inclusief zijn, bruggen bouwen en luisteren naar de ander lukt even niet zo goed. We slaan elkaar nog net niet de hersenen in en over een jaar kost een brood honderd euro. 

Dat laatste hoorde ik in ‘n podcast met vooruitziende blik.

Wappies, zegt u? Uiteraard. 

Je wilt ‘n mens zijn. Je kunt niet anders. 

Het allereerste wat je bent als je uit de baarmoeder wordt geworpen. Geen gelovige, geen Nederlander, geen blanke of zwarte, geen lgbt-variatie maar ‘n exemplaar van ‘t menselijke soort en dan, toch nog onverwachts, pakt je Overheid met een uitermate slecht excuus je je lichamelijke integriteit af, je bewegingsvrijheid, je menswaardigheid. Het eerste krijg je nooit meer terug als je ‘t tweede ermee terug denkt te ‘kopen’. De fuik zit inmiddels aardig vol met vers geprikte medeburgers die vervolgens nog steeds angstig zwijgen, zo werkt dat blijkbaar, vandaar ook de niet onverwachte verkiezingsuitslag van 17 maart jl.

“Corona is de grootste zwendel van deze eeuw,” viel op ‘n opstandige opgestelde vrachtwagen te lezen. Enkele weken later was de vrachtwagen verdwenen en vervangen door borden met pijlen en de tekst: Vaccinatie Locatie of Test locatie.

Alsof ik in een science fiction film terecht ben gekomen. Dystopisch. 

Maar wie hoor ik hierover?

Nooit de goedbetaalde media, die volgen kritiekloos de aanjager, maar evenmin de kritische journalisten, columnisten en andere vrijheidsstrijders die ik graag las en volgde toen de multiculturele hel in ons waterige maar evengoed barstensvolle polderlandje losbrak. Zij hadden de moed (ze konden en wilden niet anders) te schrijven over de idiotie van aparte zwemuren voor sommige religieuze vrouwen (want anders konden die vrouwen niet zwemmen!), de opwakkerende jodenhaat in ons vrije land, en arabist Jansen (1942-2015) debunkte zelfs ‘t boek van ‘De Profeet’.

Zo brachten deze weerbare democraten wat hoop, tot afgrijzen van de luie denkers, ook wel cultuurrelativisten genoemd. 

Ze werden niet op klaarlichte dag vermoord, zoals Theo van Gogh en Pim Fortuyn maar voor ‘foben’ uitgemaakt, islamofoben.

Een geuzennaam.

Maar nu hoor ik ze niet. De ‘foben’ zijn, wat ik wel had verwacht, niet massaal ‘wappies’ geworden, zoals kritische denkers en weerbare democraten tegenwoordig wel gemakzuchtig worden genoemd. Velen etaleren een blinde vlek voor de grootste zwendel van deze o zo prille eeuw. Ze gaan mee in het angstnarratief. Gek genoeg vertrouwen ze de instanties en de totalitaire overheid nu wel. 

Ze moeten dus wel bang zijn want vanwaar die haast om je met een experimenteel goedje te laten inspuiten waarvan pas over ‘n jaar of vijf wellicht bekend is wat ‘t precies doet? Zeker, eigen keus en uiteraard hoop ik dat ‘t goed voor hen (iedereen trouwens) uitpakt maar ondertussen word ik meegesleurd door hun beslissingen wat nooit, ik zeg, nooit had mogen gebeuren! 

En toch gebeurt het. 

Daarom kan ik niet anders dan concluderen dat de 5-mei-poster van Forum voor Democratie helaas zeer gepast is, die met de nuchtere tekst: ‘Op 5 mei herdenken we 75 jaar vrijheid 1945-!2020.’ 

Naar verwachting een jaarlijks terugkomertje.

Je wilt een mens zijn of je bent vergeten wat dat betekent.


Annelies van der Veer

24 mei 2021


Genoeg is genoeg

Hij loopt monter de groothandel binnen waar het plafond hoger is dan in een kerk, pakt een kar en begint z’n lijstje af te lopen. Maar het is zaterdagochtend, iets drukker dan doordeweeks, er zijn nu maar liefst vier klanten in de winkel, en hij is de wc-papier-afdeling nog niet voorbij of de bedrijfsmanager spreekt hem aan: “meneer, meneer, wilt u een mondkapje opzetten! Klanten melden bij de kassa dat er iemand zonder mondkapje rondloopt in de winkel!”

Hij blijft kalm en antwoordt dat een mondkapje helemaal geen zin heeft en nee, hij heeft geen mondkapje. Hij is zo klaar, zal zijn spullen afrekenen en dan is er geen probleem meer. De bedrijfsmanager persisteert maar hij geeft geen sjoege. De bedrijfsmanager vertrekt. 

Bij de vriesafdeling aangekomen komt de bedrijfsmanager nog een keer verhaal maken. “Meneer, ik wil u vragen een mondkapje op te zetten. Ik heb hevig geagiteerde klanten aan de balie en ik vraag u nu de winkel te verlaten.”

Wederom antwoordt hij dat hij geen mondkap zal opzetten, dat ‘t maar even duurt om zijn boodschappen bij elkaar te zoeken en dat hij deze netjes zal afrekenen. De bedrijfsmanager is dichter bij hem gaan staan, te dicht bij. “Wilt u wel de anderhalve meter in acht nemen? Nu staat u namelijk te dicht bij mij. Ik vind het prima om een gesprek met u te voeren maar dan wel na mijn boodschappen en buiten de winkel. En als u vindt dat ik een wet overtreed, moet u mij maar laten bekeuren.” 

De bedrijfsmanager roept dat hij mensen die geen mondmasker willen dragen helemaal zat is en loopt weg. 

Hij begrijpt de bedrijfsmanager die er ineens van de giftige overheid de taak van ‘mondkapjespolitie’ bij heeft gekregen best wel maar zijn humeur is grondig verpest, van rustig verder winkelen is geen sprake. Hij versnelt zijn pas, gaat alleen nog voor de grote boodschappen. Bij de kassa wordt hij correct behandeld. 

Eenmaal buiten klinken er geen sirenes, hij laadt vlot in en rijdt gehaast weg. Hoewel hij zich in de winkel groot heeft gehouden, heeft het incident, het feit dat hij verraden is door een medeburger, hem natuurlijk geraakt. Het is godgeklaagd! Hij kan er niet over uit. 

De overheid en vervolgens de media hebben mensen zo bang en gek gemaakt met hun eenzijdige coronapropaganda - waar ze blijkbaar verslaafd aan zijn geraakt - dat ze hun medeburgers, zij die niet mee willen doen aan een ongevraagd gedragsexperiment lafhartig verraden en zo’n bedrijfsmanager ongevraagd opzadelen met een taak waar hij helemaal nooit naar gesollicteerd heeft. Anders was hij wel bij de politie gegaan. 

Hij hoort het de gelukkig gemuilkorfde slaven al denken, dan had hij om van het gezeik af te zijn maar een mondkapje op moeten zetten! 

Neen!

Noem ‘t klein verzet. Het is beslist beter voor zijn (geestelijke) gezondheid om zich niet gek te laten maken en z’n gezonde verstand te blijven gebruiken. Je kunt jezelf toch niet verraden?! En de oorlog is immers nog niet uitgebroken.

Het gekke is dat hij daar steeds aan moet denken. Gezien het gedrag van mensen kan hij zich nu veel beter voorstellen hoe het in oorlogstijd is geweest. Jij, zou fout geweest zijn, denkt hij soms, een collaborateur, en jij een brave onderdaan, en jij een held, een kleine en jij, een grote. 

Hij wil dat helemaal niet denken of weten...

Voor hem is ‘t inmiddels een uitgemaakte zaak: no way dat hij een mondkapje opzet om z’n spullen bij de groothandel te halen. Nergens voor nodig, hij wil het er niet eens over hebben. 

Ga weg met je niet-werkend-mondkapjesplichtexperiment voor een ziekte met een mortaliteitscijfer van 0,15 procent of minder. 

Laten we met z’n allen stoppen en onze rug recht houden dan is het snel afgelopen met die onzin. 

Hij hoort nu Robert Jensen zeggen: “genoeg is genoeg!”





Waar blijven onze helden?

Waar blijven onze helden?


Dat je ze niet hoort, daar begrijp ik niks van. Je zou juist verwachten dat ze dagelijks op de teevee verschijnen (en elke dag weer anderen want keuze zat) of in welke mainstream media dan ook: de overlevenden van deze verschrikkelijke pandemie der pandemieën! Onze helden! Zij vochten en kwamen weer boven. Zij kunnen het navertellen!


Ach, een opbeurend woord, een positief verhaal, het had zo’n welkome geruststelling kunnen zijn voor ons, de verplicht opgehokte brave bange tot de bank veroordeelde burger. 


Het mag niet zo zijn. 

We krijgen onze helden niet te zien.


Aan ‘t onderwerp kan ‘t niet liggen want in de groot-geld media-kanalen gaat ‘t de godganse dag nergens anders over. Al meer dan een jaar. Alleen zijn ‘t steevast de uitzonderingen die we krijgen voorgeschoteld, de pechvogels zodat je gerust van angstporno kunt spreken waarnaar je dag in dag uit zit te kijken. Verslavend wellicht maar ik zie toch liever het echte nieuws.


Om hoeveel overlevenden moet ‘t wel niet gaan? Duizenden, honderdduizenden, alleen al in Nederland. Mensen, heel veel jonge maar ook ouder en oud, met en zonder onderliggende aandoeningen, maar wel mooi volledig genezen van corona, covid-19, of moet ik zeggen een mogelijk zware griep?


En zit ‘m daar de kneep? Genezen van een zware griep is geen echt nieuws. Nooit geweest ook. Er aan overlijden evenmin.


Ik begrijp ‘t niet meer.


Dat begon al in september vorig jaar toen de dertigjarige zoon van m’n beste vriend zich liet testen omdat hij van die typische verkoudheidsverschijnselen kreeg. Waarom meedoen aan de mallemolen van het testen met testen die zonder verder klinisch onderzoek weinig vaststellen, durfde ik niet eens te opperen. Die zoon had, met z’n lichte griepverschijnselen waarmee hij gewoon door had kunnen werken, ook thuis kunnen blijven en wachten tot hij zich weer beter voelde, toch? (Of slechter en dan alsnog naar de dokter.)


Het viel mee en dus had mijn vriend met wie ik natuurlijk meevoelde, voor niks in spanning geleefd. Maar iets met deze positieve ervaring en geruststelling doen, ‘t wereldkundig maken, een hart onder de riem, zeg maar, dat zat er niet in. Nee, het was geen nieuws volgens mijn vriend want “jonge mensen krijgen nauwelijks klachten van dit virus, dat is bekend!”


Waarom dan toch die angst?


Daarna stroomden de berichten binnen van bekenden, neven en nichten die eveneens getroffen waren door corona. Allemaal tussen de 25 en 45 jaar. De een had er wat langer last van gehad, de ander een paar dagen, vrijwel allemaal hadden ze thuis door kunnen werken en waren ze volledig hersteld. Als ik contact met ze had, hadden ze ‘t er niet eens over, zoals ik ‘t ook niet te horen zou hebben gekregen als ze de griep hadden gehad, hoe vervelend ook, daar heb je ‘t niet over. 


Terwijl ik nu zo graag wil weten wat volgens de overlevenden ‘t verschil is met de griep en wat ze ervan vinden dat de maatschappij naar de klote wordt geholpen.


Helaas krijg ik hier geen antwoorden op, het lijkt wel alsof er een taboe heerst op positief corona-nieuws.


Heel merkwaardig. Zeg maar gerust verontrustend.


Ook ben ik benieuwd naar hoeveel depressieve mensen Nederland er inmiddels bij heeft gekregen. 


Wordt dat bijgehouden?


Mijn geliefde ontving onlangs van zijn werkgever een bloemetje. 

In een mooi langwerpig plat pakje dat, zodra de bescheiden kleine tulpen het transport hebben overleefd, zo door de brievenbus kan. De bijgevoegde tekst luidde ongeveer: ‘we werken nu 1 jaar thuis. Bedankt en zet ’m zo door!’


Helaas paste het coronaproof-pakketje toch niet door onze wat kleine brievenbus en heeft ‘t enige dagen in de regen voor onze voordeur gelegen.


Want wij zijn al lang gevlogen. 


Elk nadeel heeft zijn voordeel maar ik wens iedereen sterkte en wijsheid, vooral veel wijsheid.


Annelies van der Veer

11 april 2021

Beste lezer,

Op 17 maart jl. hadden jullie de kans je vrijheid terug te pakken maar dat deden jullie, op vijfhonderdduizend Nederlanders na, massaal niet. 

Waarom niet?

Want net als ik hadden jullie je beter kunnen informeren en je gezonde verstand kunnen laten spreken. Iedereen beschikt erover. Daar hoef je niet voor gestudeerd te hebben.

Toch deden jullie het niet. 
Of kozen jullie bewust voor ‘t meest donkere scenario.

Liever volgden jullie dat ene narratief van de overheid, de overheidsvirologen en de overheidsmedia.
Slaafs. Als ware gelovigen. 

Wie en wat zijn jullie eigenlijk?

Vrijheid, het recht op lichamelijke integriteit, menswaardig leven, voortschrijdend inzicht, jullie schoven ‘t opzij alsof deze begrippen er niet meer toe doen, alsof ze inhoudsloos zijn geworden. Jullie omarmden zodoende een opgelegd ‘nieuw normaal’ dat zowel willekeurige als dictatoriale trekjes heeft en dat haaks staat op voornoemde begrippen. Mensonwaardig!

Ja, ik was in het begin ook bang, maar al gauw verbaasd, vervolgens geirriteerd, verontwaardigd, woedend en uiteindelijk he-le-maal klaar met de overheid en z’n bespottelijke op los zand gebaseerde maatregelen, maar niet minder met jullie die alles zo klakkeloos en gretig blijven accepteren, tegen alle logica in en met wie geen gesprek meer mogelijk is, al denken jullie zelf van wel.

Nee ik hoef jullie argumenten en angsten niet meer te horen. Ik ken ze maar ik erken ze niet want nogmaals jullie hadden net als ik je gezonde verstand kunnen gebruiken en informatie kunnen vergaren die het zogenaamde ‘nieuwe normaal’ volledig onderuit halen. Met z’n vernederende en onmenselijke mondkapjesplicht, avondklok, anderhalve meter afstand, experimentele vaccins en lockdowns! Gestoord! Desastreus!

De boodschap: “Voel je je niet lekker, ben je verkouden, blijf dan thuis. Verziek het niet!” had volstaan en volstaat nog steeds om normaal en voorzichtig te leven met een virus van ‘t kaliber covid-19.

Begrijp me niet verkeerd. Het is jullie volste recht een mondkapje op te zetten, thuis te werken, je te laten prikken met welk experimenteel goedje dan ook, de godganse dag op je bank te liggen en te wachten. Echt, ik gun iedereen z’n eigen vrijwillig gekozen onderdrukking maar dat mag nooit een verplichting zijn voor iedereen. Jullie mogen en kunnen mij niet meesleuren in jullie zelf gekozen gevangenis. 

Er moet keuzevrijheid zijn. 

Daarna praten we verder. 

Daarom richt ik me vooralsnog op de vijfhonderdduizend mensen die dat begrijpen en op 17 maart hebben laten zien weerbare democraten te zijn en te gaan voor vrijheid en menselijkheid. Ik heb er al een aantal de hand mogen schudden op een vrijheidsrally en dat beviel goed. Ik zie een nieuwe zuil geboren worden en ik wil daar bij zijn.

Jullie hebben je kans gehad. Jullie kozen voor onderdrukking. Ik haat jullie niet maar het leven is te kort voor slechte wijn en voortdurend vernederd te worden. 
Ik zie jullie wel weer als ‘t oude normaal volledig in ere is hersteld. Jullie geloven daar heilig in. Jullie zeggen steeds dat ‘t heus nog maar even duurt, even volhouden nog..
Dus ....so long. Nog even volhouden!

Annelies van der Veer

Met een zuiver geweten

 Met zuiver geweten

Zaterdagavond 23 januari 2021 liggen G. en ik in bed hardop te fantaseren wie we zouden vermoorden als ‘t morgen ‘Purge Day’ zou zijn, een dag in ‘t jaar waarop alle misdaden zijn toegestaan. Ik had nog nooit van de film The Purge (De Zuivering) gehoord, een Amerikaanse thriller-horrorfilm uit 2013 die zich afspeelt in het jaar 2022 (!). Niet echt mijn genre maar dankzij de eerste avondklok van deze eeuw hoorde ik rond 21.00 uur op ‘t ondemocratische twitter de sirene langskomen die Purge Day aankondigt. 

Humor wel. Zij het van de dystopische soort. 

Maar wat valt er verder nog te knipogen?

Want we zijn er toch maar mooi in getrapt. En kom er nu maar eens uit. Mijn God, meer dan de halve mensheid lijkt in een angsthypnose gevangen te zitten, soms zonder ‘t zelf door te hebben. Anderen vinden het prima dat hun leven is overgenomen, ja er bestaan mensen die meer meer meer opgelegde idiote leefregels wensen. Hun raad ik aan zich tot de islam te bekeren. Dan zitten ze helemaal goed, vooral in Nederland. 

En ik was nog wel zo blij dat dat hele coronavirus in al zijn variaties reuze meevalt! 

Mondluiers, lockdowns, een avondklok (met privileges voor mensen met honden of talkshows, pure discriminatie) en niet meer mogen kopen wat, waar en wanneer je wilt, allemaal onnodige, desastreuze en vooral inhumanitaire regels. 

Het ‘dorre hout’ gaat toch wel dood. 

Terwijl het zo eenvoudig is. Gewoon thuis blijven als je ziek bent, of verkouden. Iets meer afstand houden dan normaal, zoals ik altijd al doe als iemand verkouden zegt te zijn. Verder je handen regelmatig wassen en hopen dat je geen pech hebt, zeker, maar inhumanitaire maatregelen voorschrijven, nee bedankt. 

Zo veel kunnen we nu wel weten. 

Dus ga alsjeblieft door met demonstreren tegen ‘n avondklok. Elke avond weer, tot-ie stopt. Ja, zonder geweld maar kom op voor vrijheid en een menswaardig bestaan. 

In Nederland moet je dan toch echt in het Haagse Benoordenhout zijn, daar woont de grote boosdoener. Als het goed is, is hij iedere avond vanaf 21.00 uur thuis. Doe het.

Dan fantaseren G. en ik nog even verder over Purge Day. Want Rutte kunnen we wegstemmen maar kijk vooral eens verder, naar de Grote Slechteriken, die macht hebben en die op ons uitoefenen. Ze zijn nooit verkozen en we kunnen ze niet wegsturen om hun wangedrag en wanbestuur. De nooit democratisch gekozen globalisten. Zij* zijn immers nooit aansprakelijk en dus kunnen we niet met hen afrekenen. 

(Verder de MainstreamMedia natuurlijk, de puppets van de overheid en geen goed woord voor die ambtenaren die richtlijnen voorschrijven voor seks in coronatijd.)

Behalve wellicht dan op Purge Day. 

U begrijpt wat ik bedoel.

Terug naar normaal! Het oude normaal met al z’n voors en tegens maar zo humaan en democratisch mogelijk. Stem Nederland terug!

28 januari 2021


*Vul de namen zelf maar in. 

Mondvodjes aan een waslijn

Mondvodjes aan een waslijn

Onlangs zag ik vier mondvodjes keurig aan een waslijn hangen, een beeld dat ik nooit meer ongezien kan krijgen.

Begeef je ‘n halve dag in de openbare ruimte en je hebt genoeg stof om vele hartverscheurende stukjes te schrijven over de mens en zijn mondvod, ook wel eufemistisch mondkapje genoemd. 

Alleen doet niemand het. 

Niet de reguliere media. Noch columnisten met gezond verstand.

Terwijl de tijd er toch rijp voor is nu je gedwongen wordt in de openbare ruimte met een ineffectief vod je neus, mond en kin te bedekken. Overtreed je deze regel dan word je niet zoals te doen gebruikelijk door de politie ingerekend maar door je medeburger. Nieuw in onze geschiedenis. O wacht... 

Die medeburger is daar door de kritiekloze gevestigde media volledig voor klaar gestoomd en anders is er altijd nog de BOA, de lafste en tevens goedkoopste manier om de burger in ‘t gareel te houden. Kortom, je bent altijd de lul. Jij egoistische wappie!

Wappie? 

Aan het begin van de Chinese virusuitbraak zou ik wel degelijk bereid zijn geweest mijn mond te bedekken en vooral, dicht te houden. In mijn eigen huis als ‘t moest! Wist ik toen veel van mondkapjes?! En niemand scheen in februari/maart nog te weten hoe gevaarlijk covid-19 zou uitpakken. Maar toen hoefde ‘t niet, mocht ‘t niet of kon het niet.

Maar nu? Negen maanden later. We zijn niet bij bosjes dood op straat neer gevallen, happend naar lucht, noch in de supermarkten. Kom niet bij me aan met de dooddoener dat dat door de ‘maatregelen’ komt en de ‘lockdowns’. Dat beweren de bovenonsgestelden weliswaar triomfantelijk maar trap er niet in. Zomaar een curve naar beneden is geen bewijs. Er wordt nooit gezegd: we nemen deze maatregelen, gaan vervolgens meten, daarna verifieren en dan terugkoppelen of ‘t heeft gewerkt. Niets van dat alles. We worden voor de gek gehouden, bang gemaakt maar om welke reden? En zo wordt de bevolking gemanipuleerd, bijeen gedreven... Opgelijnd voor een totalitaire vaccinatie? Bondscoach Rutte had al lang naar huis gestuurd moeten worden. Het hele kabinet trouwens....

Covid-19 is een virus maar gelukkig geen killervirus, dat heet voortschrijdend inzicht. 

Maar dat mag je niet hebben. 

Je moet angstig blijven. Emotioneel betrokken en vooral niet zelf gaan nadenken. De Grote Media weten daar alles van: emotienieuws zonder enige kritische noot. 

Je moet je bek houden en die met een vod bedekken. Als makke schapen luisteren naar en betutteld worden door de herder en zijn hond. Vul de namen zelf maar in.

Baat het niet dan schaadt het niet, zo’n mondmasker? De rillingen lopen me over de rug en ik neem aan bij vele burgers. Ooit bij stilgestaan dat eenmaal opgegeven vrijheden heus niet zo maar worden teruggegeven?

Kijk om je heen. Het mondkapje wordt niet toegepast zoals bedoeld, zie hoe ‘t een bron van infectie is en juist besmettingen in de hand werkt! Niemand schijnt te weten hoe je het correct op- en af- moet doen. Mijn kapper zit beurteling met zijn hand aan de voorkant van z’n hippe zwarte mondvod te plukken en een seconde later aan mijn haar. Weer later reikt hij ‘n andere klant met diezelfde hand een kopje overheerlijke cappucino aan. Die klant trekt zijn kapje naar beneden om te kunnen drinken....

Mensen frommelen het vodje in hun jaszak en halen het er te pas en te onpas uit, wie weet hoe lang al hetzelfde vodje? Maar nee, ze voldoen volledig aan de opgelegde regels hoor. Wanen zich veilig. Waarom de anderhalve meter afstand nog respecteren? Let maar ‘ns op in de supermarkt.

Het is waanzin! 

Had die miljoenen besteed aan pop-up-coronaziekenhuizen. 

Test alleen echt zieke mensen. Het virus blijft. Houd je weerstand op peil. En leef.

Ik zal het ze nooit vergeven, dat stelletje creatiefloze wappies in Den Haag. Ja, zij zijn de wappies en het is de hoogste tijd dat ze hun biezen pakken. Graag ruim voor de verkiezingen. 







Houden van Trump


Houden van Trump

De titel maakte me wat huiverig maar had toch geen andere kunnen zijn want 'Houden van Trump' blijkt een heerlijke verrassing, een boek om van te houden.

Zeker, er bestaan mensen die nooit voor De Grote Lelijke Zakenman zullen vallen omdat hij nu eenmaal De Grote Lelijke Zakenman ís tevens meest gehate politucus ter wereld. Daar doe je weinig aan.

Maar soms - en steeds vaker - loopt het anders en is "Houden van Trump" een feest der herkenning, betrap je jezelf op dezelfde gedragingen en overdenkingen als die van de hoofdpersoon. Na vier jaar Trump ben je niet meer verbaasd als iemand "Thank god for Trump!" uitroept. 

Het kan verkeren.

Voor iedereen die maart volgend jaar met gezond verstand stemt, dus níet op het partijkartel, is de roman sowieso een aanrader, een leeservaring die je niet wil, niet mág missen. Gun jezelf dit cadeau (17 euro 50 slechts) en, doe 't toch maar wel, geef het met Sinterklaas of Kerst cadeau aan de 'andersdenkenden' want 'Houden van Trump' is literatuur, vermakelijke literatuur, daar kom je niet onderuit.

Een vrolijke en opvallende verrijking voor op elke salontafel.


Voor de ander

Heeft ze even niet opgelet? 

Tuurlijk wel.

Ze heeft gezien dat 't supermarktpersoneel een mondkapje is gaan dragen. Zo'n ineffectief kapje dan.

Sinds vorige week. En voltallig.

Ook Simon, hét gezicht van de broodafdeling, Simon die zich 't afgelopen half jaar door de winkel had bewogen alsof er geen nieuw virus te vrezen viel.

Ze heeft dat gezien, er 't hare van gedacht.
Geen uitgebreid gezellig praatje meer met hem durven maken.

En de meisjes. De steeds vriendelijke en behulpzame meisje die bij de zelfscankassa's 'n oogje in 't zeil houden terwijl ze staan te kletsen, die met plezier de groentes uit haar handen nemen om ze te wegen, zegeltjes aanreiken dan wel een door haar eigen gehaastheid gevallen tomaat voor d'r oprapen en daardoor moeiteloos de gewenste anderhalve meter afstand negerend, ook zij zijn zo'n monduniform gaan dragen zónder hun behulpzame gedrag wezenlijk te veranderen.

Het bevreemdde haar toch. 

Hoe kon dit dorp, deze oase van rust na ruim zeven maanden existentiële nonchalance en nuchterheid zich plotsklaps onderwerpen aan de strengste regels?

"Why?" 

Zou Ischa Meijer (1943-1995) terecht hebben gevraagd en net zo lang dóór hebben gezaagd totdat hij 'n bevredigend antwoord had gekregen. 

Ze snakt zo naar gezond verstand. 

Ernstig zieken of doden vallen er hier immers niet te betreuren anders had ze 't wel gehoord. Maar dat deze razendsnelle onderwerping niet veel goeds voorspelt, laat zich raden.

En nu dit. 

Nog geen week later is zijzelf de enige zonder mondkap in 'haar' supermarkt!

"99% van de klanten draagt nu een mondkapje," leert ze bij navraag van Annet, het al even zo vertrouwde supermarktgezicht als Simon. 

Maar nu dan mét mondkapje. Annet!

"Ach, als 't helpt dan is 't een kleine moeite," voegt Annet er gelaten aan toe. Zonder overigens mij, ongemondkapte, te bekritiseren of te verplichten. (Neen, er heerst hier nog 'n restje beschaving, mag 't alsjeblieft?)

Wat nu?

Ze móet nu een beslissing nemen. 

Morgen zal ze boodschappen doen, zo veel is zeker. O ja, het is 'n kleine moeite met deze nieuwe groepstrend mee te doen. Maar waar eindigt die? 

Waarom voelt 't zo beroerd zo'n vod? Waar komt die enorme aversie toch vandaan? 

Als de RIVM bij 't begin van de uitbraak zo'n ding tijdelijk had verplicht, had ze er mogelijk begrip voor gehad. 

Maar nu? 

Met de kennis van nu (o.a. géén killervirus) en in diezelfde roekeloze supermarkt, na bijna acht maanden, niet met het virus in aanraking te zijn gekomen, maar vooral, na álles wat er op persco's gezegd is en besloten....?

De betutteling is te erg. De misinformatie te veelvuldig, de indoctrinatie enorm.

Ze kan daar niet als een mak schaap aan voorbijgaan. Nooit immers is het "why?" beantwoord zoals zij, weerbare democratische burger, mag verwachten. Waar ze recht op heeft.

Doe het dan voor de ander, zo'n mondkapje, is een veelgehoord argument. 

Ja hoor.

Maar weet u, 

die ander is zij ook.

Annelies van der Veer
18 oktober 2020















Zwart privilege (de wrange vruchten)

Hangt het u ook zo de keel uit, dat zielige en toch gewelddadige Black Lives Matter gedoe? 

Zegt u? 

Is dat m'n 'wit privilege' dat hier spreekt? Omdat ik niet weet wat het is om zwart of gekleurd te zijn?

Klopt, maar gaan we nu in (huids)kleur denken? Is dat de bedoeling?!

Ik weet wél dat er leuke zwarte mensen zijn en strontvervelende, dat er leuke Joodse mensen zijn en strontvervelende, dat er leuke homo's zijn en strontvervelende en dat er leuke blanke mensen zijn en strontvervelende. En u meneer, bent er een van de laatste. En u vervuilt het debat. Ga weg!

Gelukkig bent u niet belangrijk, u doet er niet toe als 't ware (haha) maar Mark Rutte doet er wel toe, hij is immers de minister-president van dit landje, van zo iemand mag je op z'n minst een rechte rug verwachten. Wat blijkt? Hij laat sprookjesfiguur en kindervriend Zwarte-Piet in een handomdraai vallen, spreekt van institutioneel en systematisch racisme zónder met bewijs te komen. 

Er ís namelijk geen institutioneel racisme meneer. Niet in Nederland. Er is louter institutionele positieve discriminatie en racisme naar alles en iedereen toe die niet blank of autochtoon is. Onze minister-president doet er aan mee, de ganse Main Stream Media is er van doorspekt. Miljoenen guldens en later euro's subsidie zijn er mee gemoeid. Van kickbokslessen tot gratis taallessen, huisvesting, uitkeringen, banen, overal komt 't voor, tot en met de lesboeken op scholen. 

Positief klinkt eh positief maar positieve discriminatie is nog steeds discriminatie en dus fout. Het heeft niet geholpen! Want nu plukken we daar de wrange vruchten van. Al zegt slappe-knieën-Rutte dat hij 't niet doet, zo steunt hij (en z'n linkse kabinet) wel degelijk de nieuwe Beeldenstorm waarvan een kind kan bedenken waar die eindigt.

"Ieder jaar als ik Zwarte Piet zie, voelt dat als een klap in mijn gezicht," stelde rapper Akwasi tijdens een Black Lives Matter protest. 

Ooit schreef ik in 'n column dat telkens als ik een vrouw met een (meestal zwarte) hoofddoek in de Hollandse straten zie, dat voelt als een klap in mijn gezicht. Want vrouwendiscriminatie pur sang. Van een blogger, tevens naaktloper en miskend schrijftalent, kreeg ik toen te horen dat dat maar zo leek, die klap. Het is geen echte klap, verzekerde hij mij, dus zo erg is 't niet Annelies.

De vergelijking is niet geheel in balans want die geïmporteerde malle hoofddoek is natuurlijk veel pijnlijker en gevaarlijker voor alle vrouwen dan een mal sprookjesfiguur en kindervriend als Zwarte Piet. 

Maar wie o wie zegt nu, Akwasi, het lijkt maar zo, het is geen echte klap in je gezicht, dus kalm maar?

Wie?

Dat bedoel ik dus met positieve discriminatie en hoe eng fout dat kan uitpakken.

13 juni 2020



Overlevingsdrift

Overlevingsdrift

Dag Paul,

Wat 'n eer dat je ons teeveekast-filmpje op Radio Oranje wilt vertonen! 
En er dan ook nog met je over facetimen.., te véél eigenlijk want we (ik spreek voor 't gemak ook voor G wat niet mijn gewoonte is, dat je dat niet denkt) zijn niet zo goed in spontaan en daarom schrijf ik je nu spontaan dit berichtje. 

Onze 'Harry Potter-teeveekast' is er niet één uit een dozijn, want zelf gemaakt, "da's mijn man hè", maar je mag gerust weten dat we al jaren geen (staats)televisie meer kijken of hebben. Te voorspelbaar politiek correct, zeg nou zelf. Als daar al iets uitzonderlijks op te zien valt, vernemen we 't wel via de vele andere ongereguleerde kanalen. Via geenstijl.nl of het twitterkanaal bijvoorbeeld. Zo zijn we trouwens ook op

Flygskam

Dagelijks is te veel gezegd maar wekelijks geniet ik er zeker nog van: vliegschaamte, of flygskam zoals ze in Zweden zeggen, en de mensheid, Nederlanders in 't bijzonder. Jan en alleman kent 't en gaat er op zijn eigen unieke wijze mee om. Waanzinnig vermakelijk.

Voorál als de personen in kwestie hartstochtelijke aanhangers van de

Kinderen: geen

Ik weet dat ze bestaan want ik ben er zelf één van maar 'k ben er nooit eentje tegengekomen die er nóg enthousiaster over spreekt dan ik.

G. had een aantrekkelijk schilderijtje gezien wat ik in het echt móest zien

Olifanten

Er wordt aangebeld maar ik verwacht niemand en daarom houd ik 't op een zo neutraal mogelijk "hallo?".

Dit is wel Amsterdam hè. 

De stad waar ik op m'n tweeëntwintigste naartoe verhuisde en waar ik me

Met je vrije kledingkeuze

Je hoeft niet in Amsterdam te wonen of in een andere grote stad, je hoeft niet mentaal geaberreerd te zijn, noch hoef je werkloos te zijn, arm, oud, doof of blind en je hoeft niet rechts te zijn dan wel sceptisch, slim, of feministisch, is allemaal niet nodig om te weten dat Nederland al lang een islamzuil rijker is.

Een religie dus die gewend is te discrimineren maar die wij, Nederlanders, christenen of niet, daarom niet mogen bekritiseren omdat we dan gore racisten zijn mét 'n fobie. Allemaal dezelfde.

Kijk om je heen. Zie en begrijp wat ik bedoel. De islamitische discriminatie binnen eigen groep is overal. Vrije keuze of niet. Het zou niemand met stemrecht onverschillig moeten laten.

Je moet links zijn, niet eens zo extreem, (nog) in 'n overwegend christelijke of atheïstische omgeving wonen, je moet honderd procent politiek correct zijn, afhankelijk van

Kikker in de pan

De zilvervisjes schieten alle kanten op als ik de drie werken van 't verschrikkelijke kind na al die jaren ter hand neem. Ik griezel van beide. Weg ermee maar eerst komt de B nog, de B van Wim de Bie...

De boekenkast moet uitgemest, en wel grondig. Ontstoffing alleen volstaat niet. Boeken liggen schots en scheef bovenop járen onaangeraakte rechtopstaande boeken het uitzicht en het alfabet te verstoren. Desondanks hebben zich stapeltjes boeken voor de boekenkast gevormd.

Dit keer zal ik streng zijn en boeken voor eens en voor altijd verwijderen. Om te beginnen boeken van schrijvers die dusdanig politiek correct zijn gebleken dat ik geen letter meer van ze hoef te lezen, hoe vaardig ze ook met taal zijn. Hun gedachtewereld boeit me niet en ik ben geen

Weerbare democraat

Weerbare democraat

Eerlijk gezegd schrok ik er een beetje van. Van het voornemen van Paul Cliteur om een nieuwe zuil op te richten. Een nieuwe zuil? Waarom? We hebben net de Verzuiling achter de rug! 

Maar, als je er even bij stil staat, is 't heus geen gek idee want wat is er de afgelopen decennia ook gecreëerd in Nederland? Een gigantische zuil voor..., ja, hoe zal ik het noemen? Voor hernieuwd achterlijk en middeleeuws gedachtegoed?

Het gekke is nu dat je op die achterlijkheid geen kritiek mag hebben! Zeg

5 mei. Knoop die hoofddoek om je heup-dag!

5 mei is Bevrijdingsdag. Dan vieren Nederlanders de vrij-heid! Geweldige onovertroffen VRÍJHÉÍD!!

Vrij zijn, vrij voelen, vrij geloven, vrij leven, vrijheid geven, vrijheid beleven, vrij zingen, vrij bewegen, vrij vliegen, vrij stemmen, vrij zwemmen, vrij eten, vrij werken, vrije partner kiezen, vrij kleden, vrij musiceren, ...


Wie geeft dat vrijwillig op?

Via de radio herinnert het Nationaal Comité 4 en 5 mei ons eraan hoe belangrijk vrijheid is:

"Samen zijn we verantwoordelijk om de vrijheid in stand te houden!
Geef vrijheid door!"
Daar heeft 't comité gelijk in, dat mag ook wel eens gezegd want wíe of wát we van hen

Smaak

Had ik m'n mond maar gehouden. Ik weet toch. Als je zo nodig moet rondbazuinen dat je een wijncursus hebt gevolgd en 'n brevet hebt gehaald, kun je er niet meer onderuit. Dan ben je gedoemd de wijn in een restaurant voor te proeven, altijd de beste wijn-spijscombinatie in huis te hebben en bij etentjes de uitgeschonken wijn op de juiste waarde te schatten.

Niet dat ik dat erg vind. Ik vind 't hartstikke leuk! Alleen. Wat weet je nu

Beledigend?

"Weet je wat die man net tegen me zei?" begint m'n donkerharige nicht. 't Is herfst 2018, we bevinden ons op 'n familiefeestje, een zogeheten 50-jarig huwelijksjubileum. Er lopen wat schattige kindertjes rond van wie ik de meesten nooit eerder heb gezien maar de grijze hoofden overheersen zichtbaar. 
M'n tamelijk recht voor z'n raap-nicht, die net geen heel jaar ouder klokt dan ik, gaat door: "ik stond net met je Geliefde te praten toen er een man op mij afkwam die kennis met me wilde maken omdat hij had gehoord dat ik, net als hij, wortels in Hongarije heb. Aan het eind van 't gesprek vroeg hij of jouw Geliefde mijn zoon was!" 

"Néé!" reageer ik oprecht verbaasd en denk 'OMG, daar begint 't'.

Voor iedereen!

Woensdagmiddag lunchtijd. Ik loop 't Centraal Station van Amsterdam uit, sla rechtsaf en struikel net niet over een grote, donkere man die daar half tegen de muur ligt, alsof hij aan het zonnebaden is met z'n blik op oneindig... Doorlopen maar.

Ik loop over 't bruggetje, richting 't altoos naar urine stinkende tunneltje waar 'n groepje zwervers tussen de duiven- en rattenstront bier aan 't drinken is. Ik passeer snel en sla rechtsaf de winkelstraat in. Wat schijnt 't zonnetje toch weer lekker vandaag.

Halverwege de lange winkelstraat hoor ik vreemd hard geschreeuw. Mensen staan toe te kijken hoe een man met veel te veel haar en een propvolle rugzak alles en iedereen om zich heen uitscheldt, al is

Boter op hun hoofd

Even over 't milieu, nee over mensen die zich erover bekommeren en daarom zéér milieubewust leven.

Zo ken ik een vrouw die uitsluitend onder de douche urineert om de plee niet te hoeven doortrekken, zoo begaan is ze met het milieu. Ja, daar kun je meewarig over doen maar die mensen bestaan hoor, mensen die je precies kunnen vertellen hoeveel liter water er nodig is om één liter cola te maken. (70 liter, dus cola drinken is een onvergeeflijk en onomkeerbaar milieu-delict, dat spreekt. Volgens die milieu-bekommeraars dan.)

Zij nemen het milieu bloedserieus, ze vergeten nooit het licht uit te doen