Voor de nabestaanden van slachtoffers van islamitisch terrorisme

Kent u dat? Dat u zich afvraagt hoe ’t moet zijn een geliefde te verliezen door de islam?

Dat er ergens Allah Akbar is geroepen waar uw geliefde toevallig ook was omdat hij naar zijn werk moest of iets anders alledaags en dat u hem daarna nooit meer zult zien. Niet in levenden lijve. (Begin nu niet over statistieken, en een geliefde door islamitisch geweld verliezen is echt iets anders dan door een verkeersongeluk.)

Ik moet daar af en toe aan denken, al blokkeren mijn hersenen dan bijkans van walging. Niet omdat ik bang ben maar omdat ik een geliefde heb én omdat ik nog nooit een nabestaande of zwaar gewond slachtoffer van islamitisch terrorisme heb gehoord die openlijk z’n grote verlies onder woorden bracht en tevens de islam noemde of de daders voluit de schuld gaf.

Ik verwacht dat ook niet.
Het verdriet is te groot en privé bovendien. De afschuw van de islam en vooral van de enablers is
mogelijk nog groter maar je geliefde krijg je er niet mee terug.

Wat ik evenmin verwacht maar wél steeds voorgeschoteld krijg is een nabestaande van een overledene door islamitisch geweld die openlijk z’n geliefde herdenkt en eert en vervolgens over ‘tolerantie’ begint en ‘dat haat niet zal en mag overwinnen’ want ‘dat had het slachtoffer nooit gewild’. [Zie bijvoorbeeld het eerbetoon van de man van de vermoorde politie-agent in Parijs (20.4.2017): video http://www.geenstijl.nl/mt/archieven/2017/04/adieu_xavier.html#comments]

Ja mooi, maar in wezen een politiek correct praatje waar de goegemeente mee in slaap wordt gesust en dat juist de weg open houdt voor méér islamitisch geweld, méér islamisering en verder buigen voor de islam. Een beangstigend scenario want de diagnose van de ziekte wordt niet gesteld maar bang mogen we niet zijn want dan zijn we haters, volgens diezelfde zienswijze.

Toch ben ik niet bang, en ik zeg hier voor de nabestaanden en slachtoffers van islamitisch geweld die dat zelf nooit publiekelijk zullen of kunnen doen, dat ik een bloedhekel aan de religie de islam met z’n achterhaalde regeltjes heb en aan sommige moslims die menen die discriminerende regels aan ons te kunnen opleggen. Ik verafschuw de boven-ons-gestelden die dat mogelijk maken ten zeerste.

Dit is het minste wat ik kan doen. Dat zie ik als mijn plicht als weerbare democraat.

Nee hoor, ik ben niet bang, maar ik weet dat ik nooit in staat zal zijn om te beschrijven hoe het voelt een geliefde te verliezen door islamitisch (van deze tijd) of ander religieus geweld (niet meer van deze tijd).

Blijf veilig, en blijf gezond!

Annelies van der Veer
26 april 2017

7 opmerkingen:

  1. In de jaren '80 streden Sovjets streden tegen mudzjâhidîn in Afghanistan. Svetlana Alexijevitsj vermeldt in Zinkjongens, Amsterdam/Antwerpen,2017 dat de Sovjets een Afghaan de ruimte in schoten om deze Afghaan te overtuigen dat God niet bestaat.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. " Ik verafschuw de boven-ons-gestelden die dat mogelijk maken ten zeerste"

    Dat is nog maar de vraag.
    We hebben pas verkiezingen achter de rug.
    Fortuyn en Van Gogh zijn meer dan een decennium dood, maar de kiezer twijfelt nog ?
    Terwijl toch duidelijk de Turkse vijfde colonne de kop op stak.
    Niet eens dertig zetels voor diegene die voor het gevaar waarschuwt.
    Men koos een verradersregime dat Wilders bij voorbaat uitsloot, vóór een rustige voortzetting.



    sirik

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Sirik 18:38

    "Niet eens dertig zetels..." Je hebt gelijk, Sirik, de resultaten van de verkiezingen stelden enigszins teleur. Maar wat denk je van Jacques Monasch? Die kondigde in november vorig jaar aan dat hij met 30 zetels in de kamer zou komen met zijn Nieuwe Wegen. Hij verwierf geen enkele.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. En als de touwtjes tegen de vlagmasten slaan onder de altijd mooi blauwe meihemel en de trompet is stil, dan vraag ik mij af of "zij die gevallen zijn.."het wel goed hadden gevonden dat het pak van de opperbevelhebber nog steeds die natte bloedvlekken uit Tripoli te dragen heeft.
    Of dat zij geëerd worden met een krans gelegd door een jufferjte met een bloedspoor beginnend vanaf het plein van de dwaze moeders ?
    Of dat zij gebruikt worden voor Eigenglorie van Tedje van Es en de minister van Turkse familiezaken.

    Zouden "zij die gevallen zijn voor onze vrijheid" het gepikt hebben achter de dranghekken te moeten staan in plaats van gewoon vrij ? Of dat er voor de zoveelste maal gekransvoetbald werd ?

    Als de bovenonsgestelden bij deze gelegenheid hun gulpen hadden geopend en over de bloemen gepist, was dat nog fatsoenlijker geweest dan deze walgelijke aanstellerij.

    Viert vijf mei:

    Nederland, zeventig jaar USA-vazalstaat.


    sirik

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Sirik 10:54

    "From the halls of Montezuma to the shores of Tripoli..."

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hoe hypocrite kun je zijn als premier van de U.K.
    may sprak over misselijkmakend en laf terrorisme, dat onschuldige meisjes van acht aan flarden scheurt.
    Mevrouwtje is eventjes vergeten dat zij leiding geeft aan MI5, MI6 en SAS. Die zijn wekelijks er op uit ommslachtoffers te maken maar nu in de naam van de wereldvrede.
    Collateral damage noemen we dat. Bijkomende schade veroorzaakt door precisie-bommen die enkel stoute mensen raakt.
    Zo zijn er in Pakistan, Afghanistan, maar ook Irak, Koeweit, Yemen, Irak, Syrïe onschuldige slachtoffertjes gevallen. Gevallen dankzij mensen zoals May, Obama, Trump, Cameron, Hollande, enz. Die voor de wereldvrede en schone handen vechten. Dat is pas 'sickening'
    U ziet het. Democrtatische regeringen worden niet meer gecontroleerd en bijgestuurd dmv het parlement, ergadering van afgevaardigen.
    Het experiment "parlementaire democratie" is tot een einde gekomen.
    Tijd voor democratie.

    sirik

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Sirik 9:28

    De libi(doneu)se "Brit" geraakte dermate in opwinding bij de aanblik van al die gillende keukenmeiden van 8 tot 14 jaar, dat hij de hand aan zichzelf sloeg: hij plofte.

    BeantwoordenVerwijderen