hoeiboei

Oxfam Novib subsidieerde de extremistische oprichter van Nederland Bekent Kleur

Update 2: Oxfam Novib steunde ‘omgekeerde ontwikkelingshulp’ van Milli Görüs klik hierr.

Plus update: 16.11.2009 Een Ander Joods Geluid hangt ook aan de subsidiekraan van Oxfam Novib

Prima dat er Joden zijn met kritiek op het keiharde Israëlische beleid in Gaza en op de Westoever. Uitstekend dat ze kanttekeningen zetten bij het arrogante optreden van orthodox-joodse kolonisten. Heel jammer dat ze in het geval van Een Ander Joods Geluid (EAJG) in hun kritiek op Israël blind zijn voor het antisemitisme van fundamentalistische terreurbewegingen als Hezbollah en Hamas. Laatstgenoemde organisatie heeft het doden van alle Joden in het handvest opgenomen.

Als eventueel donateur is het goed te weten dat ook Een Ander Joods Geluid subsidies ontvangt van Oxfam Novib. In 2008 ontving EAJG 50.000 euro, zo blijkt uit een werkplan. Dit alles onder de noemer 'maatschappelijke en politieke participatie'. Op de site van Oxfam Novib vindt u bij het thema Maatschappelijke en politieke participatie artikelen over rechten van meisjes in Zimbabwe en legalisering van abortus in Peru. Voor de steun aan EAJG zult u de jaarverslagen en databases moeten uitpluizen. Blijft de vraag waarom een politieke pressiegroep, die de straat opgaat met clubs als de Internationale Socialisten, het KMAN, de NCPN, SAP/Grenzeloos en Milli Görüs, moet worden gesubsidieerd met ontwikkelingsgeld. Is het schreeeuwen van 'Hamas, Hamas, alle Joden aan het gas' door opgewonden demonstranten tegenwoordig ook al een vorm van maatschappelijke en politieke participatie?

Van de subsidies van Oxfam Netwerk naar het extreemlinkse netwerk rond René Danen en de Internationale Socialisten profiteerden ook de Stedelijke Marokkaanse Raad en Emcemo. Leider van deze organisaties was Abdou Menebhi, oprichter van Nederland Bekent Kleur en herdenker van Hamas-sjeik Ahmed Yassin. Zelfs een geflopt project in Marokko, waarbij de gemeente Amsterdam bijna twee miljoen euro verspeelde, was geen aanleiding om de geldkraan dicht te houden.

December Doneermaand komt er aan. Daarom reageren ze bij de ontwikkelingssamenwerkingsorganisatie Oxfam Novib zeer nerveus op de recente publicaties van Bjorn op website De Dagelijkse Standaard. Deze student ontdekte dat een deel van het geld niet wordt besteed aan projecten in de Derde Wereld, maar belandt bij actiegroepen uit het netwerk van beroepsactivist René Danen.

Het gaat overigens om relatief kleine bedragen op een begroting van 170 miljoen euro. Toch zullen donateurs en belastingbetalers er vreemd van opkijken dat Oxfam Novib politieke actiegroepen als Nederland Bekent Kleur, Genoeg is Genoeg, Stop de Oorlog en Nederlands Sociaal Forum heeft ondersteund. Op de homepage van de ‘ambassadeurs van het zelfdoen’ staat immers geen foto van René Danen met megafoon, maar een foto van een straatarm dorp in Afrika. Oxfam Novib zag zich vanwege negatieve reacties uit de achterban genoodzaakt om een reactie op de online publicaties te geven.

De verdediging is niet overtuigend. Oxfam Novib subsidieert Nederlandse activiteiten omdat ook in Nederland veranderingen nodig zijn, als we iets aan armoede willen doen. “Bewustwording over hoe ons leven hier samenhangt met de problemen daar is het doel van onze activiteiten in Nederland.”

De organisatie wringt zich in allerlei bochten om uit te leggen, waarom onder deze noemer de stichting Nederland Bekent Kleur (NBK) werd gesubsidieerd. NBK staat onder leiding van René Danen, sinds kort kandidaat-lid van het partijbestuur van GroenLinks. Hij werkt nauw samen met de extreemlinkse Internationale Socialisten (IS). Zijn strijd voor een kleurrijke samenleving bestaat vooral uit partijpolitieke actie, eerst tegen de LPF van Pim Fortuyn, tegenwoordig tegen de PVV van Geert Wilders. In 2008 deelde Oxfam Novib een subsidie van 2000 euro uit voor een manifestatie, die Nederland Bekent Kleur organiseerde op de jaarlijkse dag tegen het racisme.

Bijna alle politieke partijen bleven weg omdat het een eenzijdig tegen Wilders gerichte betoging was. Oxfam Novib zag het anders: “Deze manifestatie wilde Nederlanders in een tijd van politieke verharding oproepen tot verdraagzaamheid en samenwerking. Dit type activiteiten steunen, past in onze opvatting dat verdraagzaamheid en solidariteit een voorwaarde is voor een vreedzame en rechtvaardige wereld.”

Toppunt van verdraagzaamheid bij deze manifestatie was een optreden van de rapper Appa, die meent dat de aanslagen van 11 september in scène zijn gezet door George Bush (zie update). Over Wilders zei Appa eerder: “Als iemand een kogel door z’n fucking kop schiet, vind ik dat niet erg.” Oxfam Novib legt niet uit wat het subsidiëren van een manifestatie, waarvan deze haatrapper een artistiek hoogtepunt vormde, heeft bijgedragen aan een vreedzame en verdraagzame wereld.

Zwakke uitleg over trotskiste Aouragh

Onbevredigend is ook de uitleg over de aanwezigheid van Miriyam Aouragh in de Round Table, een commissie van externe deskundigen. Aouragh is, zoals ze zelf schrijft op het Allochtonenweblog, actief bij Nederland Bekent Kleur en Internationale Socialisten. Oxfam Novib stelt dat met opzet mensen met verschillende (politieke) achtergronden in de Round Table zitting nemen.

Waarom uitgerekend Aouragh is binnengehaald, blijft onduidelijk. De voorvrouw van de Internationale Socialisten was op 13 april 2002 een van de sprekers tijdens een rumoerige Palestina-demonstratie in Amsterdam. De betoging was een ongekende uitbarsting van antisemitisme. “Amsterdam is niet meer van de Joden”, tekende het Algemeen Dagblad op uit de mond van een betoger.

Grijze Wolven, PKK, HTIB, KMAN, Milli Görüs, Palestina Komitee, Al Aksa-militanten, imams, politici van PvdA, D66, GroenLinks en SP, en ook van Amsterdam Anders (het partijtje van René Danen) vonden elkaar in een gemeenschappelijk protest tegen de Israëlische bezettingspolitiek, zo staat in een opsomming van Zeeburg Nieuws. Een van de sprekers was GroenLinks-Kamerlid Farah Karimi, de huidige directeur van Oxfam Novib. Na afloop klaagde Aouragh over het politieoptreden en ging ze voorbij aan de talloze antisemitische incidenten.

In augustus 2003 braken rellen uit op het Mercatorplein in Amsterdam-West na een opruiende toespraak van Aouragh. Op 27 april 2004 voerde de vooraanstaande trotskiste het woord op een herdenking van sjeik Achmed Yassin, oprichter van de antisemitische terreurbeweging Hamas. Deze voorbeelden van vreedzaamheid en verdraagzaamheid waren genoegzaam bekend, toen Oxfam Novib Aouragh ‘namens het Nederlandse publiek’ opnam in de Round Table. Ik vrees dat veel donateurs daarom geen genoegen nemen met de uitleg van Oxfam Novib.

Bij de herdenking van de beruchte terreursjeik Yassin waren meer organisaties betrokken. Op de Dam in Amsterdam voerde ook Nabil Marmouch het woord, voorzitter van de Nederlandse tak van de extremistische en antisemitische Arabisch Europese Liga (AEL). Van de partij waren ook het Komitee Marokkaanse Arbeiders Nederland (KMAN), de Palestijnse Gemeenschap Nederland en de vrij onbekende organisatie Emcemo.

Held van de hongerstakers

Menebhi was inmiddels voorzitter af van het KMAN en betrokken bij twee andere organisaties, het eerder genoemde Emcemo en de Stedelijke Marokkaanse Raad (SMR). Hij was ook zeer actief in het door René Danen geleide Nederlands Sociaal Forum. Menebhi was bovendien initiatiefnemer van Genoeg is Genoeg, een bundeling van Turkse en Marokkaanse organisaties die in september 2005 een landelijke demonstratie organiseerde tegen het vreemdelingenbeleid van minister Rita Verdonk. In dit geval ging de Novib-subsidie van 7500 euro naar de Turkse arbeidersvereniging HTIB. GroenLinkser Mohamed Rabbae kreeg het voorzitterschap.

Met Emcemo belanden we bij een andere ontvanger van Oxfam Novib-subsidies uit het links-extremistische wereldje rond René Danen en de Internationale Socialisten. Emcemo staat voor Euro-Mediteraan Centrum voor Migratie en Ontwikkeling. De organisatie ontving in 2006 een subsidie van 35.000 euro van Oxfam Novib als bijdrage aan een debat over Marokkaanse migratie.

Volgens de beschrijving was Emcemo ‘een onafhankelijke informatie- en expertisecentrum dat zich richt op de relatie tussen Euromediterrane migratie en de ontwikkeling van de herkomstgebieden van migranten, waarbij de focus ligt op het bereiken van de bevolking in de landen van herkomst, de migranten in Europa zélf en op het bevorderen van de samenwerking tussen deze twee groepen’. Emcemo kreeg de subsidie voor het organiseren van ‘transnationale’ debatten in Nederland en Marokko.

Een van de hoofddoelstellingen van Emcemo was ‘het bevorderen van de sociaal-maatschappelijke (onderwijs, arbeidsmarkt) en politieke participatie van de Marokkaanse en andere migrantengemeenschappen in Nederland’. De argeloze bezoeker van de Linkis-site zal niet vermoeden dat de politieke participatie vooral bestond uit nauwe samenwerking met de AEL en de Internationale Socialisten. Onvermeld blijft ook de naam van Abdou Menebhi, de onbetwiste leider van Emcemo, een activist met een lange carrière en een man met veel gezag onder de Marokkanen van de eerste generatie.

Menebhi maakte in 1975 naam als leider van een hongerstaking van 182 illegaal in ons land verblijvende Marokkanen. De met uitzetting bedreigde gastarbeiders konden rekenen op een grote sympathie uit de Nederlandse samenleving. Ze vonden onderdak in de Amsterdamse Mozes en Aaronkerk. Na een drie jaar voortslepende strijd behaalden ze de overwinning. De uitzetting ging niet door. Het was ‘the finest hour’ van Menebhi. Onlangs nog werd hij in het zonnetje gezet tijdens een emotionele reünie van de hongerstakers in de Mozes en Aaronkerk.

Voortrekker van Nederland Bekent Kleur

Uit deze hongerstaking kwam het Komitee Marokkaanse Arbeiders in Nederland voort met Menebhi als voorzitter. In de jaren daarna was er bijna geen demonstratie in de hoofdstad waar het KMAN niet bij betrokken was. Het Komitee kwam regelmatig in het geweer tegen de Amicales, de verlengde arm van de dictatoriale koning Hassan II.

Bij het actievoeren wisselden de fronten regelmatig. Zo botste Menebhi in 1993 met het Nederlands Centrum Buitenlanders (NCB) van Mohamed Rabbae. Het uiterst linkse KMAN zocht opeens toenadering tot de Marokkaanse moskeeorganisatie UMMON, achteraf bezien het begin van een toenemende samenwerking tussen seculier extreemlinks en de orthodoxe islam. (Premier Lubbers zei bij die gelegenheid overigens dat het seculiere NCB invloed moest afstaan aan religieuze organisaties.)

Menebhi kreeg in die tijd ook bekendheid buiten de kring van Marokkaanse Nederlanders. Hij was in 1992 als voorzitter betrokken bij de oprichting van Nederland Bekent Kleur. De organisatie ontstond uit verontrusting over de opkomst van extreemrechtse groeperingen. NBK begon als een breed samenwerkingsverband van kerken, vakbonden en actiegroepen. Het duurde niet lang of René Danen nam de macht over en bracht de stichting in zeer links vaarwater. Later bouwde hij NBK om tot actiegroep tegen Fortuyn.

Menebhi zorgde in november 2000 voor een incident door in zijn toespraak bij de herdenking van de Kristallnacht ongevraagd over de Palestijnse kwestie te beginnen. Een geërgerde Jacques Grishaver, voorzitter van het Nederlands Auschwitz Comité, haalde de NBK-activist van het podium tot grote woede van René Danen. “Ik riep op mét joden aan vrede te werken”, zei Menebhi, die vier jaar later mét Aouragh de antisemitische terreursjeik Yassin zou herdenken.

Emcemo zij aan zij met de extremisten

Allemaal Anders, Allemaal Gelijk, was een ander Menebhi-initiatief, waarvoor Oxfam in 2006 7500 euro wilde betalen aan de HTIB. Net als bij eerdere migrantenplatforms was er steeds een gebrek aan geschoolde vrijwilligers. Zoals wel vaker konden Danen en de Internationale Socialisten hierin voorzien in ruil voor invloed.

Menebhi’s eigen organisaties SMR en Emcemo mochten zich eveneens verheugen in de gunsten van Oxfam Novib. In 2005 ontving de SMR 22.500 euro voor het project ’Allemaal anders, allemaal gelijk’. SMR en HTIB organiseerden hiermee de Internationale Dag Tegen Racisme.

Zowel SMR als Emcemo zaten tot over hun oren in het linkse activisme. De twee organisaties van Menebhi deden in december 2000 mee aan de betoging Vrijheid voor Palestina zo blijkt uit deze oproep. De deelnemende organisaties vormen een soort Who is Who? van extreem links. De oproep werd onder meer ondersteund door de Internationale Socialisten, het KMAN en de Turkse vereniging HTIB. KMAN en HTIB waren inmiddels nauw verbonden aan de IS. Individuele ondertekenaars waren GroenLinks-Kamerlid Mohamed Rabbae en PvdA-raadslid Fatima Elatik.

Het ging om ‘een waardige demonstratie’, volgens dit bericht. Het was kennelijk nodig om dit te benadrukken, want twee maanden daarvoor was een KMAN-betoging nog behoorlijk uit de hand gelopen. Op het Waterlooplein in de voormalige Jodenbuurt klonk toen de leus ’Hamas, Hamas, alle Joden aan het gas’. Dit keer was er een ordedienst, die regelmatig moest ingrijpen om te voorkomen dat jonge demonstranten deze leus opnieuw zouden aanheffen voor het oog van de tv-camera’s.

Menebhi, Emcemo en SMR waren eveneens (met KMAN en AEL) in 2003 betrokken bij de demonstratie op het Mercatorplein na de dood van Driss Arbib, dezelfde demo die zo uit de hand liep na de toespraak van Aouragh.

Internationale Socialisten, KMAN, AEL en Emcemo vormden in die periode een soort viereenheid, zoals bij de beruchte herdenking van Hamas-sjeik Yassin in april 2004. Het extremistische straatrumoer was voor Oxfam Novib geen aanleiding om van subsidiëring van Emcemo en SMR af te zien.

Miljoenendebacle met jongerenproject

Zelfs de kostbare mislukking van een bouwproject in de Marokkaanse kustplaats Larache vormde geen hinderpaal voor subsidiëring door Oxfam Novib. Menebhi nam in 2001 het initiatief voor het bouwproject, waarbij Amsterdamse probleemjongeren van Marokkaanse afkomst huizen zouden bouwen volgens het Airstone-procedé, een nieuwe bouwtechniek.

In het begin kwamen er nog enthousiaste verslagen uit Larache over de jongeren, die als bouwvakker aan hun status werkten. Maar het optimisme verdween snel. De dure, in Suriname voor bijna drie ton aangeschafte apparatuur werkte niet. Bij de plaatselijke bouwmarkt waren betere materialen te koop. Slechts tien van de 164 geplande huizen werden afgebouwd. Van de 63 deelnemers stroomden er welgeteld zes door naar een opleiding of baan. Niemand ging de bouw in.

Reïntegratiebureau NV Werk, onderdeel van de gemeente Amsterdam en geleid door de voormalige Maagdenhuis-bezetter en autocoureur Paul Verheij, stak 1,6 miljoen euro in deze flop. Het ging dus om 25.000 euro per jongere en 160.000 euro per opgeleverd huis. Helaas was de kwaliteit van deze huizen nog minder dan men in de sloppen van Larache gewend was. Toen het geld op was, vroeg Emcemo nog eens drie ton subsidie aan. Daarop stelde de gemeente een onderzoek in met vernietigende uitkomst.

Volgens Menebhi klopte er niets van dit rapport. Zijn protesten tegen het dichtdraaien van de geldkraan leverden echter niets op. De leden van de raadscommissie voor Werk en Inkomen stelden op 11 maart 2004 onthutst vast dat bij elkaar twee miljoen euro was verspeeld in een project voor ontwikkelingssamenwerking, een terrein waarop de gemeentelijke NV Werk geen enkele expertise bezat. Uiteindelijk betaalde de gemeente 150.000 euro aan een plaatselijke aannemer in Larache om de resterende 54 huizen af te bouwen.

De ontwikkelingsorganisaties (Oxfam) Novib en Cordaid subsidieerden eerder een ander Marokkaans project van Emcemo en NV Werk, zo blijkt uit het jaarverslag van Novib over 2000. Toen konden jongeren ervaring opdoen op het gebied van automatisering en juridische hulpverlening.

Subsidies voor 'transnationale' debatten

Oxfam Novib verleende de eerder genoemde subsidie van 35.000 euro aan Emcemo ondanks het Airstone-debacle en de nauwe samenwerking met de AEL en de Internationale Socialisten. In 2007 kreeg Emcemo nog eens 9804 euro voor een herdenking van de overleden activist Driss Benzekri, die een belangrijke rol had gespeeld in het proces van verzoening tussen koning Mohammed VI en de linkse oppositie in Marokko .

Het door Oxfam Novib ondersteunde ‘transnationale’ debatproject kreeg de naam Al-Monadara. Er kwamen ook subsidies los van de Nationale Commissie voor Internationale Samenwerking en Duurzame Ontwikkeling (NCDO, 35.550 euro) en het Forum voor Democratische Ontwikkeling.

Opmerkelijk was dat de gemeente Amsterdam Emcemo bleef sponsoren in de periode 2006-2007. De gemeente had namelijk twee brieven ontvangen van Capacc Accountants BV (gedateerd op 9 december 2003 en 5 januari 2004), waarin op ernstige tekortkomingen werd gewezen in de financiële administratie van Emcemo’s geldverslindende Airstone-project. Uit een overzicht over 2005-2007 van de Bijzondere subsidieverordening integratie en participatie (SIP) van de gemeente Amsterdam blijkt dat Emcemo desondanks in 2006 een projectsubsidie ontving van 7868 euro, en in 2006 en 2007 een periodieke subsidie van respectievelijk 22.425 en 27.625 euro.

De debatten van Al-Monadara leverden een rapport op van honderd bladzijden. Volgens de verslaglegging van Roemer van Oordt waren ‘de belangrijkste conclusies over de uitvoering en de inhoudelijke aspecten van het project in het algemeen positief‘. Het verslag van Van Oordt had overigens een hoog wc-eend-gehalte, want hij was zelf beleidscoördinator van Emcemo.

De in het buitenland wonende Joodse Marokkanen waren overigens niet uitgenodigd voor het einddebat in Rabat, zo blijkt uit een protestbrief van de Fédération Mondiale du Judaisme Marocain aan de Marokkaanse Adviesraad voor Mensenrechten.

Inmiddels heeft Menebhi een nieuwe organisatie, het Transnational Migrant Platform, een internationale krachtenbundeling rond de thema’s migratie, duurzame ontwikkeling en mensenrechten. Menebhi heeft in Cordaid en NCDO nieuwe geldschieters gevonden voor zijn conferenties. De website van Emcemo is buiten werking.

Activist wordt adviseur van de koning

Menebhi heeft inmiddels ook andere bezigheden. Hij is adviseur van de Marokkaanse koning Mohammed VI. Eerst zat hij samen met het PvdA-Kamerlid Khadija Arib in de Adviesraad voor Mensenrechten (CCDH). Daarna was hij een van de vier Nederlandse Marokkanen, die werd opgenomen in de Raad van de Marokkaanse gemeenschap in het buitenland (CCME) - ook wel Marokko's zeventiende provincie genoemd.

Het was een opmerkelijke ommezwaai. In 2000 ging Menebhi nog namens de Stedelijke Marokkaanse Raad te keer tegen Ahmed Aboutaleb, destijds directeur van het multiculturele instituut Forum. De aanleiding was Aboutalebs kortstondige lidmaatschap van een koninklijke adviescommissie voor economische zaken. Inmiddels is de oprichter van het KMAN overtuigd van de goede bedoelingen en de hervormingsgezindheid van Mohammed VI.

Menebhi was dankzij de succesvolle hongerstaking jaren lang een man met groot gezag in de ‘Marokkaanse gemeenschap‘. Terwijl een jongere generatie op het veilige pluche belandde van de politiek en het welzijnswerk, bleef de veteraan nog vele jaren volharden in het gesubsidieerde activisme.

Daarbij streed hij niet alleen voor lotsverbetering van de Marokkanen in Nederland, maar vooral ook tegen het brute regime van koning Hassan II. Drie maal werd hij in elkaar geslagen door leden van de Amicales. De voormalige vakbondsman mocht 23 jaar lang niet naar zijn geboorteland reizen. Het moet voor de langjarige activist Menebhi een genoegdoening zijn, dat Hassans zoon Mohammed VI nu een beroep op hem heeft gedaan en op andere ooit door de geheime dienst vervolgde linkse tegenstanders van zijn vader.

Carel Brendel

Barbarij rukt op

Onbekenden hebben afgelopen vrijdag [13.11.2009] geprobeerd brand te stichten in de Al Quibla-moskee in Zoetermeer.

Het vuur werd veroorzaakt door een molotovcocktail die naar binnen werd gegooid. De schade bleef beperkt doordat de brandweer het uur snel kon blussen.

Meer info hierr.

Bedreiging of Verrijking

Arabist_jansen

Islam en Shariarechtbanken: Bedreiging of Verrijking

(En over de 'Gouden Regel'.)

Er is nog één terrein over waarop het Westen onverminderd zelfvertrouwen bezit, cultureel zelfvertrouwen, en zichzelf superieur acht ten opzichte van de islam, en elke verrijking van islamitische kant vastbesloten afwijst. Dat ene terrein is de manier waarop vrouwen en meisjes behandeld horen te worden.

In de islamitische wereld is iedereen zich hier goed van bewust. Vrouwen en meisjes worden in het Westen behandeld op een manier die sterk afwijkt van de islamitische normen en waarden. Moslimse religieuze leiders beschouwen dit als een gevaarlijke bedreiging van de islamitische manier van leven. Moslimse leiders dringen er dan ook op aan dat het Westen ruimte maakt voor islamitische rechtbanken waar imams vrouwen en meisjes de wet kunnen lezen volgens de normen van de sharia.

Volgens de Gazet van Antwerpen van 24 september 2009 is de sharia ‘de methode van de shi’ieten’. Het is haast ongelooflijk dat zo’n uitspraak op de redactie niet wordt gecorrigeerd. Wie nu nog niet weet wat de sharia is, die kan wel op het dak gaan zitten. De sharia is de gedragsleer, de wet, van de islam. De sharia is niet een of andere vage vorm van onschuldig en irrelevant canoniek recht, maar de sharia is een compleet juridisch systeem, dat weliswaar ook de beschrijving van het islamitische ritueel omvat, maar voor het overige een volwassen en compleet juridisch bouwwerk is dat contracten, levering en strafrecht, elk juridisch vraagpunt, behandelt. Moslimse leiders, of eigenlijk een moslimse strengreligieuze voorhoede, dringt er op aan die sharia te mogen toepassen op moslims bij interne zaken, in het bijzonder waar het vrouwen en meisjes betreft, want daar wijken de westerse regels verregaand af van die van de sharia.

Westerlingen zien geen gevaar in shariarechtbanken, omdat ze er van uitgaan dat de islamitische juridische regels misschien wel een beetje anders zullen zijn, maar erg gek kan het toch niet wezen, alle mensen delen immers ongeveer ‘onze’ opvattingen.

Nu, ik breng u een slecht bericht: dat is niet zo. Er worden in de wereld van de islam een aantal opvattingen gehuldigd die westerlingen, als ze deze zouden kennen, eenstemmig zouden afwijzen. Dit betreft, onder andere, de leeftijd waarop een meisje mag worden uitgehuwelijkt, het recht om vrouwen te slaan, de regelingen rond het ontbinden van het huwelijk, en de beoordeling, behandeling en bestraffing van buitenechtelijke seksuele omgang. Nu, u kunt gerust zijn, ik ben een nette man en ik deel van harte de islamitische overtuiging dat elke overspelige gestenigd moet worden. Ik zou alleen absoluut willen vasthouden aan de bekende procedurele voorwaarde dat de eerste steen geworpen moet worden door iemand die zonder zonden is.

Waarom zijn die westerse normen en waarden betreffende de behandeling van meisjes en vrouwen nu toch zo gevaarlijk voor de islam? Het is verleidelijk om nu een grapje te maken, en te zeggen dat de reden daarvan is dat de helft van het mensdom uit meisjes en vrouwen bestaat. Maar in de landen van de islam is dat eigenlijk niet eens zo, daar bestaat, om wat voor reden dan ook, een mannenoverschot. Het gevaar van de westerse normen zit dieper. Veel dieper zelfs.
De vrije burgers van het Westen menen dat de rechten van meisjes en vrouwen absoluut en universeel geldig zijn, en die westerse diepe overtuiging is niet op een openbaring of een godsdienst gebaseerd. Alleen al dat godsdienstloze van de westerse opvatting ondermijnt de islam. De islam leert dat de mens moet leven volgens de gedragsregels die God gegeven heeft. Wat de mens zelf heeft bedacht en nastreeft, is onveranderlijk slecht en vies. Nu, onze regels over de behandeling van vrouwen en meisjes zijn niet aan de sharia ontleend, maar ze zijn door de westerlingen in de loop der eeuwen zelf bedacht. Dus zijn ze in islamitische ogen verkeerd en vies.

Vrije burgers van het westen zijn daarentegen absoluut overtuigd van de juistheid van hun opvattingen over het verbod op kinderhuwelijken – zeker wanneer slechts een van de huwelijkspartners een kind is. Ook het verbod op pedofilie, en het verbod op huiselijk geweld tegen vrouwen staat van links tot rechts buiten discussie. Het is het enige, en mogelijk laatste terrein waarop we nog steeds bereid zijn desnoods met geweld respect voor onze normen af te dwingen. Immers, op pedofielen en mannen die een vrouw mishandelen sturen we onbekommerd de politie af. Daarbij mag uiteraard geweld gebruikt worden met de bedoeling en zelfs de bewuste opzet om onze normen af te dwingen en aan anderen op te leggen.
Het verbod op vrouwenmishandeling en het verbod op pedofilie worden zo zeer als redelijk en vanzelfsprekend beschouwd dat normale mensen in het Westen in het algemeen zelfs niet echt willen geloven dat er godsdiensten zijn die over zulke kwesties heel anders denken. Wanneer westerlingen wisten hoe de islam de zaken van vrouwen en meisjes regelt, zouden ze zich verregaand verheven voelen boven de islam. Dat vinden moslims uiteraard bezwaarlijk, want dat zou betekenen dat westerlingen hebben afgedaan als zieltjes die voor de islam gewonnen kunnen worden. Het zou zelfs kunnen betekenen dat ze de islam, wat ik nu ga zeggen is zo slecht, ik durf het haast niet uit mijn mond te krijgen, het zou kunnen betekenen dat ze wat dit aangaat de islam zelfs zouden willen tegenwerken.

Het gaat bij vrouwenmishandeling en pedofilie om regels waarvan de islam leert dat ze door God zijn gegeven, vaak zelfs in de tekst van de koran zelf. Het accepteren van de westerse normen ten aanzien van de behandeling van vrouwen en meisjes is niet te verenigen met geloof in de goddelijkheid van de koran. Wie zijn geloof in de goddelijkheid van de Koran kwijt raakt, kan geen moslim worden of blijven. Daar schuilt, voor moslimse religieuze leiders, het gevaar. Hun kudde zou weglopen als de westerse opvattingen over vrouwen en meisjes onder moslims algemeen werd.

Moslimse leiders willen u daarom dan ook overhalen de shariarechtbanken toe te staan en te faciliteren, omdat wie dat doet, indirect te kennen lijkt te geven dat zijn westerse geloof in de westerse rechten van vrouwen en meisjes toch niet zo heel erg absoluut is. Voor moslimse vrouwen en meisjes is dit een slecht bericht dat hen ernstig kan demoraliseren. Voor moslimse predikanten daarentegen is zo’n shariarechtbank een hele goede eerste stap in de door hen gewenste richting. Een westerse politicus die shariarechtbanken toe wil staan doet daarmee evenwel geen gecodeerde verborgen mededelingen over zijn standpunt betreffende de universele geldigheid van de rechten die het Westen aan vrouwen en meisjes toekent. Zo’n politicus demonstreert alleen maar zijn eigen onbekendheid met de regels de sharia.
De koran (4:34) leert dat wanneer mannen alleen maar vrezen dat hun vrouwen ongehoorzaam zullen zijn, ze hun vrouwen mogen slaan: w-allaatii taxaafuuna nushuuzahunna, wa-Dribuuhunna. Het gaat dus niet om echte overtredingen die daadwerkelijk hebben plaats gevonden, maar om gevreesde overtredingen. Mannen krijgen in dit vers het recht te slaan, vrouwen krijgen niets. Dat is strijdig met westerse opvattingen. Is er iemand die het redelijk acht dat een man een vrouw slaat vanwege zijn eigen angst voor raar gedrag dat zij in de toekomst misschien wel eens zou kunnen ontplooien? Wie het ongeoorloofd acht in zo’n geval een vrouw te slaan, heeft te kennen gegeven niet in de goddelijke oorsprong van de koran te geloven. Wie het slaan van vrouwen afwijst, heeft impliciet laten weten dat hij de westerse cultuur beter vindt dan alle theorieën van de islam, en dat hij de islam eerder een bedreiging dan een verrijking acht, zeker voor zijn dochters.

En er is, helaas, nog veel meer. De islam leert dat er voor het sluiten van een huwelijk getuigen nodig zijn, maar voor het uitspreken van een verstoting niet. In een kleine pre-industriële dorpsgemeenschap kan dat misschien nog wel. In de anonimiteit van de moderne wereld daarentegen is een verstoting en de daarop volgende huwelijksontbinding zonder getuigen een ramp.

Ook leert de islam dat een man die zijn vrouw verstoten heeft de door hem uitgesproken verstoting mag herroepen, en, let op, dit niet alleen zonder getuigen maar zelfs zonder dit aan de vrouw in kwestie mee te delen. Deze ‘wetgeving’ (tussen aanhalingstekens!) leidt er toe dat een vrouw nooit zeker weet of ze nu wel of niet gescheiden is, en of ze kan hertrouwen. Wanneer ze desalniettemin hertrouwt, loopt ze het risico dat een boze eerste echtgenoot haar van ontucht beschuldigt, en maar al te graag de eerste steen komt werpen.

Moeten wij geloven dat een zo onredelijke zo vrouwvijandige wet gegeven is door dezelfde God als die van de Bijbel en de kerken? Het jodendom en het christendom hebben niets dat ook maar in de buurt komt van dit soort onredelijke regelingen. Dit arrangement wordt door ons als zo onredelijk ervaren dat de meesten onzer niet zullen willen geloven dat het inderdaad echt in de islam zo geregeld is. Ik weet nu al dat ik in de pauze hier vol bevreemding vele malen over zal worden aangesproken.

Ik begrijp dat ongeloof en ik begrijp die bevreemding maar ik moet nog een ongeloofwaardig maar helaas ook weer reëel voorbeeld geven van het onderscheid tussen de islam en het Westen dat ook weer in dit vlak ligt. De islam leert dat Mohammed een zeer jong meisje gehuwd heeft, Aisha. Mohammed nu is het hoogste voorbeeld voor moslims, Koran 33:21. Dus staat de islam het toe dat een moslimvader een dochter ten huwelijk geeft aan een man die qua leeftijd haar vader had kunnen zijn, of zelfs haar grootvader, en dat zelfs voordat de jonge bruid voor het eerst gemenstrueerd heeft. De koran (65:4) bevat namelijk zelfs nadrukkelijk een regeling voor, ja, u hoort het goed, de echtscheiding in zulke gevallen.

De Koran zegt in het midden van vers 65:4 dat een meisje dat verstoten wordt nog voor haar eerste menstruatie, toch pas na een wachttijd van drie perioden mag hertrouwen, omdat er anders onzekerheid over het vaderschap bestaat. Ja, stel je voor. De korancommentaren leggen bereidwillig uit dat het gaat om meisjes die niet gemenstrueerd hebben li-Sigharihinna, ‘omdat ze daar te jong voor zijn’. Er is geen westerling te vinden die zulke regelingen accepteren kan, zelfs al zouden die regelingen, zoals de islam leert, direct van God en zijn engelen en profeten zelf afkomstig zijn.

Het zijn overigens niet alleen kleine meisjes die afwijkend van westerse normen behandeld worden, ook jongens hebben van de instructies van de koran te vrezen. In Koran 18:74 en 18:80 doodt een profeet een ‘knaap’, ook weer niet omdat hij iets gedaan had maar op grond van het blote inzicht van de profeet dat de knaap iets verkeerds zou gaan doen. Dit gaat tegen alle westerse principes in. Dit is barbaars. Wij kunnen niet accepteren dat op Europese bodem zulke dingen met ons goedvinden ten uitvoer worden gelegd. Ons eventuele geloof in de goddelijke oorsprong van de Koran wordt door zulke verhalen volledig en blijvend ondermijnd.
Ook wordt onze achting voor de islam geschaad als we vernemen dat islamitische ouders geloven dat de islam wil dat zij hun dochter doden, of laten doden, wanneer die dochter buiten het huwelijk haar maagdelijkheid verliest. Moslims zijn er van overtuigd dat de islam dit onmenselijke gedrag voorschrijft. In plaats van je dochter te zeggen dat je het sneu vindt dat haar verloving op niets is uitgelopen, pak je een mes en snijdt haar de keel door. Kan een cultuur of een godsdienst die dit voorschrijft gelijkwaardig zijn aan de onze? Kom nou.
Bij het bestuderen van vreemde godsdiensten en vreemde culturen aan de universiteit en in de academische wereld, is het natuurlijk ongewenst voortdurend vast te stellen hoe veel beter de westerse cultuur is. Wie over de Tweede Wereldoorlog schrijft, zal ook niet elke alinea zijn lezers willen verzekeren dat het fout was om de joden te vergassen. Maar dat betekent niet dat er geen moreel oordeel mogelijk is over de zo neutraal mogelijk wetenschappelijk beschreven feiten. Toch zijn veel professoren gaan denken dat niet alleen academische onderzoekers maar ook burgers maar beter niet kunnen vinden dat hun burgerlijke cultuur beter is dan de religieuze cultuur van de islam. Wel, die professoren vergissen zich. Het is haast niet te geloven dat invloedrijke academici betoogd hebben dat culturen die nog niet eens hun eigen rioolwater kunnen zuiveren, gelijkwaardig zijn aan de westerse cultuur.

Het is voor vrouwen en meisjes te hopen dat het Westen even onverzettelijk blijft als het zich tot op heden ter zake getoond heeft. Graag wil ik er ook op wijzen dat er gelukkig meer van zulke terreinen van westerse onverzettelijkheid zijn. Maar, ook op die terreinen sluiten westerse intellectuelen liever de ogen voor de islamitische werkelijkheid, en gaan ze er vanuit, zonder de feiten te willen nagaan, dat het onderscheid tussen de islam en het Westen wel mee zal vallen omdat ‘mensen nu eenmaal mensen’ zijn, waarmee heel goeiig de hoop wordt uitgesproken dat westerse waarden universeel worden aangehangen. Wel, ik moet u teleurstellen. Mensen zijn mensen, daar is weinig tegen in te brengen, maar hun opvattingen zijn nagenoeg altijd het resultaat van indoctrinatie en training.

In het Westen heeft training en indoctrinatie weten te bewerkstelligen dat wij het bekennen van schuld normaal zijn gaan vinden, en zelfs de mening zijn toegedaan dat iemand die een misstap heeft begaan opknapt van het afleggen van een schuldbekentenis. Dat is van nature natuurlijk niet het geval, dat is aangeleerd gedrag. Elke kerkdienst begint met een rituele schuldbelijdenis die uiteraard in de loop van de jaren geautomatiseerd en geroutiniseerd is geraakt. Daardoor hebben de Europeanen geleerd om fouten toe te geven. Dankzij de kerkelijke praktijk zijn Europeanen het toegeven van fouten doodgewoon gaan vinden. We zijn er door de onvermoeibare druk van het christendom en de kerken zelfs gewend aan geraakt dit tegennatuurlijk gedrag normaal te gaan vinden, en we denken dat onze opvattingen over schuld bekennen en fouten toegeven volkomen ‘normaal’ is. Wel, ik heb weer een slecht bericht voor u. Dat is alleen en uitsluitend het geval binnen onze eigen cultuur. Schuld bekennen is aangeleerd gedrag.

De normale situatie is ‘Beken nooit schuld’, dat kan je je familie, je vrienden, je geloofsgenoten, je stad- en landgenoten, eenvoudig weg niet aandoen. Zonder de invloed van het christendom is de gewone situatie dat iemand nooit en te nimmer schuld bekent, want wat heeft iemands vader misdaan dat hij een zoon zou hebben die van zichzelf al zegt: ‘Ik ben een boef’? Omdat wij in onze goeiigheid zijn gaan denken dat het normaal en algemeen menselijk is om in staat te zijn schuld te bekennen, begrijpen we niet waarom zelfs geconfronteerd met overstelpend bewijs mensen soms blijven ontkennen. Dat komt doordat niet iedereen die training in schuld bekennen gehad heeft. Niet in alle culturen worden mensen geïndoctrineerd met de gedachte dat schuld bekennen iets positiefs is. Ten onrechte denken westerlingen dat het vermogen schuld te bekennen een vanzelfsprekende kernkwaliteit is waarover ieder mens beschikt. Ik herhaal het nog maar eens: dat is niet zo.

Schuld bekennen is niet alleen heilzaam in de justitiële en religieuze sfeer. Ook in de wetenschap is het vermogen in te zien dat een met liefde geconstrueerde theorie fout kan zijn, essentieel. Het voor de moderne wetenschap zo essentiële falsificatieprincipe is niets dan een geseculariseerde vorm van de klassieke joods-christelijke schuldbelijdenis: anaxnoe xataanoe ashamnoe, en de rest van het Gebed van de Grote Verzoendag, of het Latijnse peccavi, en het overbekende mea culpa, mea maxima culpa.

Zeker in het geval van de wetenschap en de techniek is het loon dat op de confessie volgt groot geweest. Dankzij het falsificatieprincipe hebben we al die technieken en vernuftigheden kunnen ontwikkelen die ons leven zo paradijselijk maken. Zonder falsificatie en schuldbekentenis geen aardse zegeningen. Een blik op de Derde Wereld en u heeft gezien waar het gelijk ligt in deze pijnlijke kwestie. Het is dan ook niet toevallig dat er nog nimmer Nobelprijzen voor de exacte vakken en de techniek zijn toegevallen aan wetenschappers of wetenschapscentra in de islamitische wereld. Ik begrijp dat er mensen boos kunnen worden wanneer ze dit horen uitspreken, maar ach – u wist het eigenlijk al, en wat is de stelling die ik hier poneer makkelijk te falsificeren.

De islamofiele machthebbers in Europa zijn nog steeds wel bereid om de westerse regels voor de behandeling van kinderen, vrouwen en meisjes met geweld te handhaven. De kiezer dwingt hen daar ook toe. Gun de trouweloze regeerders van wie wij afhankelijk zijn niet de ontsnappingsroute via de shariarechtbank. Die dreiging dienen we af te weren. Maar ook de vrijheid van wetenschap en denken, zo nauw verbonden met joods-christelijke beginselen, dreigt aan het gezag van de sharia-rechtbank onderworpen te worden. Ik geef graag toe dat ‘vrijheid van meningsuiting’ abstract klinkt. Toch wil ik u laten geloven dat het in het belang van uw kinderen en uzelf is, voor die vrijheid elk mogelijk offer te brengen.

Vrouwen en meisjes gaan voor, daarna komt het vermogen tot schuldbekentenis, en dan is er nog een derde veld waar het Westen een geheel irreële kijk op de wereld heeft: de zogeheten Gouden Regel. Deze regel luidt in zijn positieve vorm: ‘Zoals gij wilt dat de mensen u doen, doet gij hen dan ook alzo’. Ten onzent is de regel bekender in zijn negatieve vorm: ‘Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet’, in het Latijn Quod tibi non vis, alteri ne feceris. De heidense Romeinse Keizer Severus Alexander, 235 overleden, was dol op deze regel en zou hem op alle openbare gebouwen hebben laten aanbrengen. Wij denken zonder dat verder gecontroleerd te hebben, dat deze regel opgang doet in alle godsdiensten en maatschappijvormen. Dat is niet zo.

Wij beschouwen het als vanzelfsprekend dat ook de islamitische theologie deze regel onderschrijft. Tot op heden is dat niet het geval geweest. De theorie van de islam zoals die de afgelopen 1400 jaar heeft geluid, bevat dit gebod niet. Zoals wij zonder onderzoek of nadenken er van uit gaan dat ieder mens wel redelijke opvattingen zal koesteren over vrouwen en meisjes, zo denken we ook dat alle godsdiensten er wel op uit zullen zijn die Gouden Regel toegepast te krijgen. Mijn bewering is weer makkelijk te controleren. Laten moslims aanwijzen waar die regel in een van hun heilige teksten voorkomt.

Onze westerse opvattingen over meisjes en vrouwen zijn ons voldoende dierbaar om ter handhaving van die waarden geweld te gebruiken. Aan die waarden en opvattingen willen we met stelligheid vasthouden. Die bereidheid bestaat naar mijn stellige indruk ook op het gebied rond de Gouden Regel en de Schuldbekentenis, alleen zijn daar de meesten van ons zich het eigen erfgoed niet goed bewust. Ik hoop dat daar verandering in komt.
De westerse opvattingen over meisjes en vrouwen, de westerse opvattingen over schuld en schuld bekennen, en de westerse opvattingen over de Gouden Regel vormen een bedreiging voor de islam. Toch zie ik uit naar het moment dat onze moslimse medemens zijn levenshouding met deze drie elementen zal kunnen gaan verrijken.

Arabist Jansen

Antwerpen 24 september 2009

La Pat (vanavond bij Obalive.nl)

"Eine Frau für die Liebe"

"Willie"

'Jawohl,' zei Gerard

"Een duurzame afkeer van Duitsers heeft Reve niet aan de oorlog overgehouden. Hij zou zich later met menige Duitse liefdesvriend inlaten, onder het van Saul Bellow geleende motto: 'Als je een Duitse vriend hebt, heb je geen vijand meer nodig.' Maar sommige Duitsers maakten wel degelijk iets sardonisch in hem los. Toen hij - waarschijnlijk was het begin van de jaren zestig - een keer logeerde in het zomerhuisje in Groet dat broer Karel in eigendom had samen met Robert van Amerongen, klampte een Duitse toerist hem aan en vroeg of 'dies zu vermieten war'. 'Jawohl,' zei Gerard, terwijl des Duitsers gezicht opklaarde, en hij voegde eraan toe, 'aber nur für Juden, Freimaurer und Homosexuellen.' Waarna de Duitser beteuterd van het erf krabbelde."

Uit: Gerard Reve - Kroniek van een schuldig leven 1
De vroege jaren 1923-1962
Oorlog (1940-1945), pagina 179
Nop Maas
Uitgeverij G.A. van Oorschot
Amsterdam 2009
35 euro
Bol.com

Let op! Vanavond bespreekt Onno Blom bij Obalive (radio 5: 19.00-21.00u hierr) het 1e deel van de Revebiografie, de muzikale act is van de fantastische zangeres La Pat en het rondetafelgesprek, o.l.v. Theodor Holman, gaat over racisme in Nederland. Bestaat racisme in Nederland en wat is de rol van de Anne Frank Stichting bij de bestrijding daarvan? Op tafel ligt een artikel van journalist Carel Brendel “Verlos Anne Frank van de antiracisten.” Met Marc Chavannes, NRC redacteur, Chris van der Heijden, historicus en Amanda Kluveld, historicus.

Karen Armstrong: “Wilders is een soort van fascist”

Karen Armstrong: “Wilders is een soort van fascist”

“Het handvest gaat uit van de gouden regel die in het hart van elke moraal en alle religies te vinden is: behandel de ander zoals jezelf behandeld wenst te worden. Ik geloof ernstig dat we

een zeer gewelddadige toekomst tegemoet gaan als we die gouden regel niet toepassen, op mensen om ons heen, maar ook op volken en naties. We leven in een eeuw waarin kleine, ontevreden groepen over een vernietigingskracht beschikken die voorheen was voorbehouden aan natiestaten. Nine eleven zal met terugwerkende kracht een ruzie tijdens een zondagsschoolpicknick zijn vergeleken met datgene wat zal komen. Tenzij we gaan handelen volgens de gouden regel. We zullen ons moeten verdiepen in elkaar, wereldwijd. We moeten een intellectuele inspanning leveren. En dus niet alleen maar vertrouwen op een krantenartikel of tv-programma en daarna meteen zeggen: dit is mijn kijk op de islam.”

Lees hierbij: Islam and the Golden Rule.

Volledige tekst Armstrong hierr.

Gesukkel in de Keuken (3)

Ei

Waarom heeft elke nieuwe koelkast altijd een eiervakje? Omdat koelkastenbouwers niet van mayonaise houden. Eieren horen niet in de koelkast. Kijk maar in de winkel. Ze horen in het keukenkastje, naast de olie en azijn, zodat deze altijd de zelfde temperatuur hebben.
Neem een eierdooier, een eetlepel azijn, een halve eetlepel mosterd en een deciliter olie. Wat peper en zout. Kiep dit alles in een mengbeker. Zet de staafmixer erin tot op de bodem. Druk op knopje en trek de mixer langzaam naar boven. Daarna weer naar beneden. Hopsa!
Mayonaise in 15 seconden.
Moet ie dikker? Doe er meer olie bij. Varieer met olijfolie, citroen- of limoensap, ansjovis, kruiden, knoflook en peper.
Waarschuwing! Pas op voor salmonella vergiftiging.

Karel Gabler

Subtiele fatwa

(ingezonden) Uitgelicht: radio: filmregisseur Karim Traidia. 'Dichtbij Nederland' (NPS), 11 november, 2e uur.

Het ging over de rampenfilm Hollywood 2012 waaruit een scene is verwijderd waarin de Ka'aba van Mekka werd opgeblazen. Uit angst voor een fatwa.

Traidia noemt het een publiciteitsstunt. Hij vond de angst van de regisseur onterecht. Maar ging hij verder:

"Als je doel is iemand te beledigen, is het heel anders."

Dan is het eigen schuld dikke bult, heb je het zelf gezocht, en is een fatwa gerechtvaardigd

Vanaf minuut 16 komt Carel Brendel in de discussie, om te zeggen dat een fatwa nooit gerechtvaardigd is. Tenslotte maken moslims niet zelf uit wat een belediging is. Als iemand beledigd is hebben we hier een rechter.

Dan haalt Traidia de Joden erbij. Er is volgens hem een subtiele fatwa die zou bepalen dat er nooit wat van Joden mag worden gezegd.

Beluister de uitzending.

Heeft u ook voorbeelden van Jip-en-Janneke-uitspraken/berichten/verslaggeving/foto's gehoord/gezien op radio, televisie of andere media? Stuur deze, met bronvermelding, dan naar hoeiboei@gmail.com .

Politie betaalt 26.000 euro voor hoge politie-opleiding van hoofddoeken-bij-de-politie-bepleiter Ahmed Marcouch

Plus 2 Updates! 12.11.2009: 'Waarom pruimt Nieuw-West Marcouch niet?' hierr.

En: 'Lokale rel rond Marcouch wordt drama voor gehele PvdA' hierr.

Uitgelicht: 26.000 euro voor Ahmed Marcouh, Het Parool, 10.11.2009

"In de ophef [hier, hier en hier] rond Marcouch werd bekend dat hij onlangs een hoge politieopleiding heeft gevolgd. De politie heeft voor hem die opleiding van 26.000 euro, die toegang kan geven tot de korpsleiding, betaald. Volgens ingewijden was het niet de bedoeling van Marcouch om een alternatief te hebben voor een politieke functie, maar volgde hij de opleiding omdat 'zijn hart' nog deels bij de politie ligt. Marcouch werkte eerder bij de Amsterdamse politie."

Heeft u ook voorbeelden van Jip-en-Janneke-uitspraken/berichten/verslaggeving/foto's gehoord/gezien op radio, televisie of andere media? Stuur deze, met bronvermelding, dan naar hoeiboei@gmail.com .

Obama: Vermijd ‘al te haastige conclusies te trekken’, vermijd ‘anti-moslim reactie’

De Ft Hood Palestijnse jihadist is altijd het slachtoffer.

Nieuwsflash: Zie eind artikel: FBI gelooft dat Hasan mogelijk banden onderhield met drie van de 11e September terroristen.

Onze president wordt geciteerd in de New York Times met het advies om ‘geen haastige conlcusies te trekken’. Volgens CNN heeft President Obama ook gewaarschuwd voor een ‘reactie’ tegen moslims in het leger en in het hele land. Dit van de charmeur die boog voor de Saoedische koning en die moslimvrouwen in de steek liet in zijn Cairo-speech.

In de meeste gevallen zou ik het eens zijn met zulk advies betreffende het te snel conclusies trekken. Het leger dient de zaak eerst grondig te onderzoeken. Je kunt niet altijd geloven wat je leest in de media, enz. Maar of majoor Hasan alleen handelde of niet, bondgenoten had, werd geïnspireerd door religieus en politiek islamisme, psychiatrische problemen had – feit blijft dat hij een terroristische daad beging. Hij terroriseerde andere soldaten precies daar waar ze zich veilig waanden. Zo veel waarheid is inmiddels al te duidelijk dat het krankzinnig en een belediging voor de intelligentie zou zijn om dit te ontkennen.

In een snelle reflex en zonder te wachten tot er meer feiten boven tafel komen, heeft de mainstream media al besloten dat majoor Hasan een gekwelde ‘onschuldige’ is bij wie de stoppen moeten zijn doorgeslagen ten gevolge van veronderstelde voorvallen van extreme provocatie en vernedering. De mainstream media verzekeren het publiek dat er niet zoiets is als jihad; dat de slachting in Ft. Hood niets te maken heeft met islam of met gewelddadige jihad; dat in geval er hier sprake is van slachtoffers, dit niet refereert aan de dode en gewonde soldaten (wier jonge en mooie gezichten me beginnen te achtervolgen) – maar dat dit betrekking heeft op de man die wordt beschuldigd van deze massamoord.

Het portret van majoor Hasan dat opdoemt uit de New York Times is dat van een eenzaam en gekweld man, iemand die werd gedwongen te vechten in een oorlog waar hij om religieuze redneen tegen was, een onterechte oorlog, een man die Amerika als de agressor zag en moslims - in het bijzonder moslims die zelfmoordaanslagen plegen - als onschuldig, rechtvaardig en zelfs heldhaftig.

Wat dat betreft lijkt hij op een typsiche New York Times lezer.

Ik ben een psycholoog, een gepensioneerde Professor in de Psychologie en een psycho-analytisch georiënteerde psychotherapeut. Maar ik volg ook de huidige gang van zaken en bestudeer deze zelfs grondig. Gebaseerd op de bewijzen die tot dusver zijn verzameld, lijkt het erop dat majoor Hasans bloederige razernij gepland was. De dag voor de moorden gaf hij zijn meubels en exemplaren van de Koran weg. Op die dag had majoor Hasan ook een mysterieuze, korte ontmoeting met een andere in islamitische kleding gehulde man. En hij gebruikte de computer van zijn buren.

Hasans daad was dus een geplande executie. Het was niet de handeling van een man bij wie plotseling ‘de stoppen doorsloegen’. Ja, zoals ik al schreef in mijn eerder stuk, kunnen we Hasans actie karakteriseren als een geval van Plotseling Jihad Syndroom maar dat betekent nog niet dat ik een werkelijk psychiatrische diagnose stel. De zin is beschrijvend, misschien zelfs wel sarcastisch. Ja, we kunnen dit de daad van een eenzame schutter noemen – als blijkt dat hij alleeen handelde – maar dan nog: deze eenzame schutter was iemand die werd geïnspireerd door een radicale islamistische ideologie die zulke moorddadige handelingen beschouwt als religieus heldhaftig en niet als ‘psychiatrisch ontspoord’.

In Gaza of op de West Bank zou majoor Hasan een heldenontvangst wachten. De aanhangers van Osama Bin Laden zullen posters en vlaggen maken met zijn gezicht.

Sommigen kunnen ervoor kiezen hem te zien als dysfunctioneel, met psychiatrische problemen, sociaal onaangepast, geïsoleerd, onbuigzaam en fanatiek – maar dat rechtvaardigt of vergoedt zijn jihadistische misdaad nog niet. Veel religieuze fanatici zijn ook ‘geestesziek’. Het is de religieuze ideologie die crimineel en – in het geval van Hasan – verraderlijk gedrag aanmoedigt. Hasan beging geen jihadistische massamoord omdat hij ‘geestesziek’ is maar omdat hij een jihadist is.

En nu belanden we bij een paradox waar we een antwoord op moeten vinden. Evenmin als we eermoorden in het Westen kunnen vergoelijken omdat ze worden goedgepraat of geaccepteerd in andere culturen, evenzozeer is het niet aan te raden om cultureel ‘afwijkend’ gedrag een psychiatrische diagnose te verlenen als zou dit type gedrag onderdeel zijn van het Westen. De alleen handelende schutters van Colombine en de alleen handelende Oklahoma City Bomber werden niet gedreven, geïnspireerd en aangemoedigd of gesteund door een grote, groeiende, fundamentalistisch religieuze beweging die de zegen had van een bepaalde godsdienst.

Dit is niet het geval met gewelddadige jihad in naam van de radicale islam.

Het maakt niet uit dat er vroege passages in de Koran zijn aan te wijzen waarin vredelievendheid wordt gepredikt; latere passages wissen dit weg of doen dit teniet. Het maakt niet uit dat veel moslims vreedzame mensen zijn of oprecht vrede willen. Het soort Islam dat de wereld nu in haar greep houdt is de wrede en haatdragende soort, wier ideeën ook in de Koran gevonden kunnen worden. (Zie Barry Rubins column.)

Maar er is nog een ander punt dat onze aandacht verdient, iets waar de media zich nog niet op hebben geworpen. Hasan, geboren en getogen in de VS, ziet zichzelf als een Palestijn. Een van mijn lezers, Deborah Weisman, heeft opgemerkt dat Palestijnen absoluut niet welkom zijn in Irak. Palestijnen steunden Saddam Hoessein en als zodanig werden zij gevreesd en gehaat. Palestijnen worden bedreigd en leven in tenten in Irak. Amerika heeft zelfs sommige Palestijnen toegelaten op deze gronden.

Misschien dat de zeer Palestijnse majoor Hassan ook bang was om naar Irak te gaan vanwege deze reden – als hij daar al zou worden ingezet. (Hij dacht wellicht dat hij zou worden aangesteld in Afghanistan, de informatie die ik hieromtrent heb is niet geheel duidelijk). Het is echter interessant dat volgens de New York Times Hasans broer Anas, een jurist, onlangs verhuisde naar Ramallah waar de familie enige neven heeft wonen. (Hizb ut Tahir en enkele andere terroristische groeperingen zijn actief op de West Bank).

Ik wil iedereen er graag aan herinneren: De hele wereld, dus niet alleen de Amerikaanse media en het Amerikaanse leger, hebben de Palestijnen geïdentificeerd als de meest nobele slachtoffers, als de bij herhaling meest onschuldige en slecht behandelde slachtoffers. Zelfs diegenen die wapens Gaza binnensmokkelen, raketaanvallen uitvoeren op Israelische burgers, bij herhaling de westerse media bedonderen, hun eigen mensen vermoorden en eermoorden plegen op hun eigen vrouwen – ook zij worden nog steeds gezien als in wezen onschuldig.

Ondanks het feit dat Palestijnse leiders en hun Iraanse bondgenoten hun volkerenmoordintenties richting Israel (symbool voor het Westen en haar eerste verdedigingslinie) duidelijk hebben gemaakt, worden Palestijnen nog steeds gezien als de slachtoffers van Israelische ‘Nazi’ agressie als Israel terugvecht uit zelfbescherming.

Inderdaad, Palestijnse burgers lijden vreselijk… maar vooral door toedoen van hun terroristische, reactionaire en vrouwenhatende leiderschap, en door toedoen van de Arabische liga. Lang geleden had welk Arabisch land dan ook de Palestijnen burgerrechten kunnen verlenen, net als Israel heeft gedaan met de 800,000 Arabische Joden die werden gedwongen te vluchten uit Arabische moslimlanden. De Arabische landen weigerden echter dit te doen.

Dus: Majoor Hasan identificeert zichzelf met de Palestijnen. Hij voelt hun pijn. Het knaagt aan hem, hij ervaart het als zijn eigen pijn. Hij geeft Amerika de schuld. Hij volgt de islam in haar meest radicale gedaante en rechtvaardigt islamistische zelfmoordterroristen. Inderdaad, dit was een van zijn problemen bij het Walter Reed Ziekenhuis: Hij onderwees precies dit terwijl hij vakken als gedragsleer en maatschappelijke gezondheid had moeten onderwijzen.

Ik denk dat Amerika zojuist de bittere pil heeft geslikt die Israel al jaren dagelijks gedwongen is te slikken.

Ik stel verder voor dat het Amerikaanse leger haar beleid van politieke correctheid beëindigt en die personeelsleden moet ontslaan die bij voortduring verkeerd vertalen vanuit het Arabisch. Daarbij horen sociale onaangepasten met extreme denkbeelden, met name en in het bijzonder met een islamistisch karakter, geen plaats te hebben in het Amerikaanse leger.

Dat is wel het minste wat we verschuldigd zijn aan hen die zijn afgeslacht in Ft Wood en op de 11e September.

Naschrift: Jeffrey Imm heeft mij zojuist op het volgende geattendeerd. Volgens de Telegraph

“Bezocht Hasan, de enige verdachte in de massamoord op 13 collega’s uit het Amerikaanse leger in Texas, de controversiële moskee in Great Falls, Virginia, in 2001 in dezelfde periode waarin deze moskee werd bezocht door twee van de 11e september terroristen, Aldus de Sunday Telegraph. De begrafenis van zijn moeder vond aldaar plaaats in mei van dat jaar.

Destijds was de prediker Anwar al-Awlaki, een Amerikaans-Jemenitisch geleerde die in augustus niet werd toegestaan een toespraak via videolink te houden voor een bijeenkomst in Londen omdat hij ervan wordt beschuldigd aanvallen op Britse militairen te steunen en een aanhanger te zijn van terroristische organisaties.

Met een onderzoek dat zich richt op Hasans motieven en geestesgesteldheid kan zijn bezoek aan de moskee een belangrijk stuk vn de legpuzzel vormen. Al-Awlaki verhuisde als imam van de westkust naar Dar al-Hijrah in januari 2001 en drie maanden later begonnen de 11e september terroristen Nawaf al-Hamzi en Hani Hanjour zijn diensten te bezoeken. Een derde terrorist bezocht zijn diensten in Californië.

Hasan bezocht ongeveer tegelijkertijd gebedsdiensten in Dar al-Hijrah en de FBI wil nu onderzoeken of hij de twee terroristen heeft ontmoet.

Als een dergelijke – en een mogelijke andere - band bestaat kunnen de gevolgen zeer ernstig zijn. Is er sprake van ‘slaapcellen’? Nee, we moeten omzichtig praten over mogelijke hooggeplaatste personen die geprogrammeerd/gestuurd/geïnspireerd zijn om anderen ofwel zichzelf op te blazen, of anderen overhoop te schieten. Een voor een.

Verschillende militaire officieren hebben Hasan gekarakteriseerd als een ‘waardevol bezit’, wellicht te waardevol om op te geven zelfs als hij merkwaardig gedrag vertoonde en niet uitgezonden wilde worden. Ik vraag me af hoveel meer ‘waardevol bezit’ het Amerikaanse leger, prive-ondernemingen en de verschillende takken van de Amerikaanse regering werkelijk hebben.

Vraagt u het zich ook af?

Phyllis Chesler

Bron: Obama: Avoid "Jumping to Conclusions, Avoid Anti-Muslim "Backlash." hierr.

Vertaling: Kees Bakhuyzen (Hoeiboei)

Ruw wakker geschud

“Blasé is een (iets) te vaak gelikte lul.” Zong Herman van Veen in 1977 op, als ik me niet vergis, de wonderschone dubbel lp Overblijven. Mogelijk dat de formulering net iets anders luidt maar deze strekking bevat ie zeker. Ik was een puber, wist nog niet wat blasé betekende, zocht het op en vond de vergelijking prachtig. En zó gedurfd!

1977.

Ik ben 't zinnetje nooit meer kwijt geraakt en moest eraan denken toen ik de creatieve artiest bij Pauw en Witteman zag. Herman van Veen vertelde dat ie bang was, je kon de angst inderdaad van z'n creatieve gezicht aflezen. “Ik ben echt geweldig van de leg.” Zei hij. Door alle hate mail die hij ontving vanwege een goedbedoelde uitspraak en waarschuwing de dag ervoor.

Hij had het anders bedoeld, het ging niet om PVV=NSB maar om de structuur van de partij van de PVV, die was niet democratisch. Dat de partij ervoor moet waken niet te worden als de NSB.

Het kan zomaar weer gebeuren, beaamde ook Geert Mak, die naast hem zat.

Natuurlijk mag de zanger, de vader, dat zeggen. Maar ja, gewone mensen hebben tegenwoordig ook een stem.

Blijkbaar bestaat er een werkelijkheid die Herman van Veen nooit eerder heeft opgemerkt.

Heeft de creatieve artiest zitten slapen toen de doodsbedreigingen tegen VVD-kamerlid mevrouw Hirsi Ali een aanvang namen, en tegen parlementariër de heer Wilders? En waarom en door wie? Heb ik vader Van Veen gehoord na de rituele afslachting (en door wie) van Theo van Gogh? En na de schandalige arrestatie van tekenaar Gregorius Nekschot? Waarom hoorden wij hem toen niet en nu wel?

Nu is hij verbijsterd. Nu is Van Veen dan ruw wakker geschud.

In 2009.

Sorry Herman, dat je ogen zijn geopend.

Annelies van der Veer

Awraham Soetendorp spreekt en zwijgt tijdens Kristallnacht herdenking

Plus update, 11.11.2009: Verslag van Carel Brendel hierr.

Zeer geachte Rabbijn Soetendorp,

Gisterenavond hoorde ik u spreken tijdens de Kristallnacht herdenking. U sprak ontroerend. U klaagde onder meer de meerderheid onder de burgers aan die destijds niets deed om de joden te redden. Het was mogelijk geweest de moordpartij te voorkomen, zo sprak u, als zij -die meerderheid- maar iets hadden gedaan. Ik ben dat grondig met u eens.

Ik maak mij grote zorgen over wat er nu in Amsterdam met de joden gebeurt. Openlijk wordt tijdens demonstraties opgeroepen tot een herhaling van de moord op de joden naar het voorbeeld van Hitler. Ons bestuur legt deze demonstranten niets in de weg. Religieuze joden kunnen alleen met beveiligers omringd naar de synagoge. De kinderen van deze mensen moeten vermomd -niet herkenbaar als zijnde joods- over straat. "Doe een petje over je keppeltje." Zo kan ik nog wel even doorgaan. In Nederland gaat men schouderophalend aan dit verschijnsel voorbij.

De jodenhaat is een opdracht die precies wordt verwoord in de heilige boeken van de islam. De mufti van Jeruzalem was een groot bewonderaar van Hitler en verleende Hitler alle hulp bij het vernietigen van de joden. Arafat, de PLO, Hamas, Hezbollah roepen openlijk of minder openlijk op tot de vernietiging van de joden. De wereld kijkt weg.

U kijkt ook weg. U doet er het zwijgen toe. Na u sprak een 'jongerenimam'. Wel, u weet hoe de mohammedanen denken over de joden. U protesteerde niet. Waarom? Waarom? U, die de meerderheid van destijds verwijt dat zij niets deden, u schaart zich vandaag onder een zelfde meerderheid. Doet u niet precies datgene wat u de mensen die leefden tijdens de opmaat naar, en gedurende de Tweede Wereldoorlog verwijt? Ik stel deze vraag in alle openheid en alle oprechtheid. Ik benadruk dit laatste want om een of andere reden worden juist degenen die nu opkomen voor de belangen van de joden en van Israel vaak verdacht gemaakt als zijnde van verwerpelijke, gewelddadige, leugenachtige en vooral 'racistische' aard.

Hoogachtend,

Roelf-Jan Wentholt

Ze hebben

Ze hebben
hun moskee gebouwd
om onze gulden
van god.

Ze
zijn gekomen
als soldaten
maar zonder
geweer.

Hun wapen
is honger.

Ze
zijn hier
als veroveraars
van recht
op leven.

Jan Arends
(1925-1974)

Uit: Lunchpauzegedichten - Jan Arends
De Bezige Bij
1974

Theo, Theo

Theo, Theo

Nooit gedacht dat ik nog eens tweehonderd-en-acht (208) of 209 sonnetten (telt u ze even na?) achter elkaar zou lezen.

Het zijn geen sonnetten van 't formaat van de dichters die ik op de middelbare school stevig uit m'n hoofd moest leren, of die ik tijdens m'n HBO-opleiding mocht analyseren. Denk aan: Willem Kloos “Ik ben een God in 't diepst van mijn gedachten” en “Ik ween om bloemen in den knop gebroken”! of J.C. Bloem: “Het regent en het is november:”, evenmin halen ze het niveau van de sonnetten die 'k – toen het zaadje eenmaal stevig geplant was - met een zekere gretigheid vrijwillig las: Hanny Michaelis (Bekentenis: “Al te gewillig liet ik mij verleiden”), of Jean Pierre Rawie (“Wanneer ik terugblik over mijn verleden,").

Nu ik deze sonnetten voor u herlees besef ik pas wat een indrukwekkend, wat een schitterend cultuurgoed deze Nederlanders hebben voortgebracht. Wordt het nog gelezen?

Sonnetten als die van Kloos, Bloem, Michaelis en Rawie zijn de 208 sonnetten dus niet; van de genoemde dichters kun je er maar mondjesmaat aan, dan treedt reeds de verzadiging in of ga je het gedicht – door de schoonheid van je stuk geraakt – herlezen. Maar de meer dan 200 sonnetten van Theodor Holman zijn zo geschreven dat je er eigenlijk geen erg in hebt dat je zoiets 'verhevens' als gedichten aan het lezen bent. Ik weet eigenlijk niet of je het wel gedichten mag noemen. Ik moest bij het lezen meer aan een indringende, wat slordige, door woede, wanhoop en pijn gevoede telegramstijl denken.

Maar wat maakt dat uit?

Het is tóch knap. Om een jarenlange vriendschap in 208 gedichten samen te vatten, om een portret neer te zetten van Theo van Gogh die 5 jaar geleden door een moslimextremist, een jihadist, werd vermoord. Een portret. Holmans portret, maar herkenbaar voor de lezer die, zoals ik, Van Gogh niet van nabij heeft meegemaakt.

Ik zou wel willen dat Holman z'n belevenissen ook nog in 'bekentenis'proza opschrijft, misschien kan dat als de woede ooit wegzakt, wat ik me zelf weliswaar moeilijk kan voorstellen maar wat ik hoop.

Wat ik ook wel zou willen - wat wil ik toch altijd veel - is dat niet alleen een publieke figuur als Holman zo'n portret maakt, maar ook ('n) onbekende vriend(en) van Theo van Gogh. Ik begrijp echter goed dat niet iedereen de behoefte zal hebben dit 'openlijk' te doen maar liever z'n ervaringen met een dierbare vriend voor zichzelf houdt.

Ik kan iedereen maar één ding toewensen. Leer Theo van Gogh beter kennen. Hij is er niet meer maar gelukkig zijn al zijn films, televisieseries, columns, boeken, interviews er nog wel. Dat we van hem leren en niet zullen vergeten, en dit boek van Holman is daar weer een bijdrage aan.

Annelies van der Veer

Maar toch: ik zag het nieuwe Amsterdam.
Veelkleurig – dat was mooi. Maar ook 'islam'.
Gewoon een rare godsdienst volgens ons.
'En zoiets krijgt hier toch nauw'lijks respons.'

We dachten zo: die jongens willen meisjes.
En allen kijken dolgraag MTV.
Snel luisteren ze dan naar onze wijsjes;
normale jeugd in puberharmonie.

Want heb je hier een pot islam, en daar
een pot met sex, dan wil je met elkaar
toch zonder dommig schuldgevoel naar bed?

Maar religieuze kracht blijkt groot en stom.
Schijnheiligheid het nieuwe heldendom.
Correcte politiek werd zomaar wet.

Theodor Holman

Uit: Theo, Theo - Een Vriendschap in sonnetten
Pag. 157
Nijgh & Van Ditmar
Amsterdam, 2009
17 euro 50

Bestel Theo, Theo via Bol.com

Spiegel van deze tijd

Op verzoek van Anet Bleich bovenaan gezet.

Pak christendom-critici keihard aan voor het te laat is!

Critici van het christendom moeten keihard aangepakt worden want ze vormen een te groot gevaar voor de samenleving.

Christendomcritici – het woord is veel te vriendelijk voor deze griezels – deugen niet. Ze zaaien voortdurend angst en haat. Ze zijn erop uit de samenhang binnen de multiculturele en multireligieuze samenleving kapot te maken. Alles wat deze christendomhaters beweren is echter op onwetendheid gebaseerd, of op verdraaiingen, uit de context gerukte bijbelcitaten en leugens. Een eerlijk en verstandig mens weerlegt hun leugens in een handomdraai.

Het zijn dus domme, valse mensen die christenfoben. Ze baseren zich niet op feiten en komen nooit met valide argumenten maar laten hun onderbuikgevoelens spreken. Dat doen ze omdat het in wezen vuile racisten zijn. Het zijn angstige mensen maar ze hebben geen reden om bang te zijn want ze ondervinden namelijk geen last van christenen en de manier waarop christenen leven. Christenen vormen nota bene een minderheid in Nederland, die willen gewoon hun eigen ding doen zonder anderen lastig te vallen of hun religie aan de samenleving op te dringen. Ik ken zo veel aardige christenen!

Nee, het zijn deze irrationele, doorgedraaide racisten die het christendom haten maar islam of atheïsme, toch ook een soort geloof, sparen. Het is meten met twee maten wat deze christenbashers doen want als een christen iets verkeerds zegt, dan gaan ze volkomen los maar als een christen iets verstandigs zegt of als een moslim of atheïst iets verkeerds zegt, hoor je ze niet. Er is niet eens één christendom! Ze scheren alle christenen (protestanten, katholieken, gereformeerden, etc.) over één en dezelfde kam, je hoort ze nooit over de gematigde, moderne christenen en daarmee verraden ze hun christenhaat.

Het wordt tijd om deze gevaarlijke fanatici met alle mogelijke middelen te bestrijden en het christendom tegen hun lasterpraat te verdedigen want voor je het weet vinden er weer massa-slachtingen plaats. Op internet zijn het vaak laffe anonieme schrijvers die daar hun achterlijke christenhaat uitkramen maar dat nooit onder hun eigen naam durven doen. Want met het christendom is, als je de bijbel maar goed interpreteert, niets mis. De bijbel staat vol prachtige passages en daar gaat het om. En kijk naar al die gematigde, moderne christenen die 't hartstikke goed doen.

Het is heel erg wat er nu gebeurt. Extreem-linkse lieden beweren van alles en nog wat over het christendom of de paus terwijl ze zelf helemaal niets weten maar slaafs andere critici napraten; critici die zogenaamd wel iets van het christendom en de bijbel afweten of onderzoek hebben gedaan. Maar ook deze kenners zijn niet te vertrouwen want het zijn smerige christenhaters (die niet zelden een of ander trauma hebben opgelopen) die Nederland 't liefst Christenrein willen.

En daar schuilt het gevaar want die ongenuanceerde critici die door hun vakgenoten allang niet meer serieus worden genomen, krijgen in de media volop de ruimte om hun weerzinwekkende christenhaat te verspreiden waardoor napraters die zelf niets onderzoeken, meehuilen met de wolven in het bos en op een vulgaire manier polariseren of oproepen tot geweld, puur omdat ze een afkeer hebben van andersdenkenden. Daardoor ontstaan gevaarlijke situaties en dan is het natuurlijk niet gek als christenen, vredelievende christenen, radicaliseren. Dat zou u ook doen als u dag in dag uit tot in het diepste van uw ziel werd beledigd en gediscrimineerd. Dat K. van het R. destijds ritueel vermoord is door Jozef B. heeft hij dan ook voornamelijk aan zichzelf te danken.

Nee, het christendom is niet het probleem, die paar christenterroristen kunnen we heel goed aan maar mensen als Jan Blokker, Piet Grijs, Bas Heijne, wijlen J.A.A. van Doorn, Geert Mak en Theodor Holman - die vooral moet stoppen met z'n christenhonden – die zijn veel gevaarlijker (geweest) dan die paar christenterroristen, gekken heb je nu eenmaal overal.

Racistische hetzers zijn deze schrijvers en opiniemakers: wat zij beweren riekt naar fascisme en daarom zijn ze levensgevaarlijk voor de vrede in Nederland.

Dit moet een keer gezegd worden en mijn gelijk blijkt gelukkig al uit de enorme weerzin die deze linkse extremisten onder het grootste en weldenkende deel van de bevolking oproepen. De gewone burger wil dit helemaal niet, die wil gewoon doorgaan met in vrede samen te leven met christenen, maar die christenhaters staan dat in de weg. Zij zijn onderdeel van het probleem terwijl er helemaal geen probleem hoeft te zijn als die christenfoben maar hun mond zouden houden. Gelukkig worden steeds meer mensen wakker en zien in waar het echte probleem ligt: bij de christendomcritici.

Ik pleit dan ook voor een gezamenlijke keiharde aanpak. Alle zeilen moeten bijgezet worden. Ze mogen wel blijven schrijven en debatteren want we leven in een vrij land maar ze moeten ophouden met het onnodig polariseren en het christendom en christenen, die arme mensen, te bashen. Dát moet stoppen! Steun de christenen! Er is niets mis met de bijbel of de christelijke wereld waar vrouwen, homo's en andersdenkenden niets te vrezen hebben zolang ze maar het ware christendom begrijpen. Maak niet de fout de christelijke wereld als maatstaf te nemen, wees niet bang, wij leven in het vrije Westen, hier kan het christendom integreren en wel een succes worden. Laat dat duidelijk zijn. En wat maakt het nou uit als Nederland iets christelijker wordt? Zo gaat dat nu eenmaal. Andersdenkenden kunnen trouwens nog veel van de christelijke moraal opsteken.

Ik roep u op om deze boodschap te ondersteunen: verdedig het christendom en laat de christenhaters het niet voor het zeggen krijgen, pak ze keihard aan voordat het te laat is!

Inspiratie: de woorden van de machtigen.

We weten het, of we kunnen het weten

(ingezonden) Uitgelicht: Karen Armstrong, weblog Anja Meulenbelt, 8.11.2009 Charter for Compassion.

Op 12 november wordt het Charter for Compassion gelanceerd, een initiatief van Karen Armstrong, een van de belangrijkste kenners van de werkelijke kern van alle grote godsdiensten. We weten het, of we kunnen het weten: de kern van al die religies is hetzelfde: liefhebben en recht doen. De Gouden Regel, van rabbijn Hillel: wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet, is in varianten terug te vinden in christendom, judaisme, islam, hindoeisme en boedhisme.
Tegen polarisatie, tegen fundamentalistisch geweld in de godsdiensten, tegen cynisme en apathie.

Volledige tekst hierr.

Heeft u ook voorbeelden van Jip-en-Janneke-uitspraken/berichten/verslaggeving/foto's gehoord/gezien op radio, televisie of andere media? Stuur deze, met bronvermelding, dan naar hoeiboei@gmail.com .