Hans Jansen, het was een bijzondere eer

Binnenkort krijg ik m’n cello terug en daar baal ik enorm van. Liever had ik ’t schattige, iets meer dan een eeuw oude instrument nooit meer in handen gekregen. ’t Zit namelijk zo. Hans Jansen, beter bekend als ‘arabist Jansen’, speelde violoncello, en niet vals, zoals ik, maar echt mooi. Suites van Bach, dat werk. Daarnaast speelde hij samen met z’n vriendin L. die niet in Amsterdam woont maar in het hoge Noorden. Veel plezier beleefde hij aan dat samenspel maar ’t is natuurlijk wel een gedoe om in 't weekend met zo’n groot, log muziekinstrument op pad te gaan, al reis je dan als heer - en dat was Jansen - eersteklas. Een violoncello is per slot van rekening geen dwarsfluit of een laptop die je zo in je rugzakje steekt.

Dus schonk ik arabist Jansen zo’n drie jaar geleden m’n verstofte cello die alleen nog maar in de huiskamer stond te pronken maar waar al tig jaren geen zuivere noot uit had geklonken. Werk gaat voor het meisje, zoals een Nederlandse schrijver (1923-2006) placht te zeggen, en dan was er ook nog de Argentijnse tango….

Eén voorwaarde had ik wel. Mocht Hans eerder komen te overlijden dan ik, dan wilde ik ’t instrument wel weer terug want zijn drie kinderen zouden er niets aan hebben en vriendin L. heeft al een cello.

Hans was in z’n nopjes met het oude instrument, wat mij dan weer plezierde want ik heb hem nooit een cent kunnen betalen voor de meer dan tweehonderdvijftig stukjes die ik van zijn hand op Hoeiboei.nl mocht plaatsen. Elk van die stukken zal helaas nog lang actueel blijven, dus alleen al daarom blijft arabist Jansen voortleven.

Wel waren er de vrolijke avondjes. Een paar keer per jaar haalde ik Hans dan thuis op en dronken we tussen Hans’ boeken in met een flesje at random wijn alvorens we opgeruimd naar een van de buurtrestaurants wandelden. Over de laatste islamgerelateerde Jip & Janneke berichten waren we dan al lang uitgepraat. Het kwam voor dat we het terras van café W. passeerden en Hans monter opmerkte: (ik schreef toen ongeveer een jaar goed betaalde columns voor gratis dagblad M. met meer dan een miljoen lezers, waar Hans misschien 'n beetje jaloers op was maar waar hij als heer nooit iets over heeft gezegd): “Kijk, ze herkennen je.” Waarna ik onbedaarlijk moest lachen want de terrasmensen herkenden natuurlijk de arabist en niet mij. Hans werd op zo’n avondje altijd wel door iemand herkend en aangesproken, gelukkig nooit door haters maar juist door bewonderaars waar hij dan weer beduusd van was, of dat speelde.

Ja, Hans had humor, dat weet iedereen die zijn internetpublicaties kent en het leuke aan hem was dat hij een geleerde was die, in tegenstelling tot heel wat elitaire collega’s, niet neerkeek op niet-gestudeerden. Je voelde je op je gemak bij hem. Een échte heer, zoals gezegd. Dat hij niet begreep waarom ik gewenst kinderloos was, of ik van hem niet begreep waarom hij als student had gekozen voor de studierichting Theologie, deed er dan helemaal niet toe. Ondanks het generatieverschil kon je ’t met hem over van alles en nog wat hebben en dat deden we dan ook. Hij herlas op mijn aanraden ‘Bezorgde Ouders’ en was er alsnog weg van. Oké, tijdens zo’n etentje viel hij één keer in slaap maar dat overkwam hem zelfs live op tv, dus ….

Hans Jansen was overal voor te porren. Soms iets te. In de strijd tegen de Nederlandse (zelf)islamisering ging hij op zowat elke uitnodiging in. Of het nou een waanzinnig plan van z’n uitgever R. van P.  betrof, of een lezing in een achteraf zaaltje in de provincie, dan wel een borrel bij een groep internetters met stoere jongensclubachtige namen, hij ging erheen.  Zo was Hans. Hij voelde zich er niet te goed voor, was nieuwsgierig naar de identiteit van deze initiatiefnemers en als door de gevestigde orde verguisd islamcriticus was het wellicht voor hem ook een soort van warm thuiskomen. Ja, ook toen zijn op Hoeiboei.nl gepubliceerde tekst ‘SCHALKEN, RAADSHEER’ een bom onder het Wildersproces legde, hebben we het ondanks de verhoren gezellig gehad maar we hadden ’t natuurlijk liever over vrolijker en warm-menselijker zaken, zoals daar zijn geliefdes. Wie is niet ooit in de lie-hiefde teleurgesteld geraakt?

Waarom hij niet voor een column in een blad als Elsevier werd gevraagd, vond hij een naïeve gedachte. “Na het Wildersproces moeten ze me nergens meer,” schamperde hij. Ik was dan ook blij voor Hans dat hij blij was dat de ano-site GeenStijl hem gevraagd had wekelijks bijdragen te leveren. Echt, hij voelde zich nergens te goed voor en ’t hield hem van de straat, zoals hij zelf gekscherend zei.

 “Website last updated on: April 25, 2015” staat er op zijn goed bijgehouden online overzicht van internetpublicaties te lezen.

Godverdomme!

Ik zie ‘m nog boven komen, na vier lange trappen te hebben beklommen, ’t was de eerste keer dat ik hem ‘privé’ meemaakte, op m’n borrel ergens in 2007 of 2008. Ik had ‘m op het laatste moment toch uit durven nodigen, de grote Jansen van De Anton Constandselezing (Zelfislamisering versus Verlichtingsfundamentalisme) uit 2006. “Dit moet ik eigenlijk niet doen,” hijgde hij en wees op z’n hart. Maar hij wilde er zo graag bij zijn en dat was een hele eer.

Ik mis z’n zaterdagse internetbijdrage, ik mis arabist Jansens geluid. De talloze Nederlandse arabisten die zich mengen in het publieke debat klinken allemaal hetzelfde, er is er geen een die ook maar in de buurt van Jansen komt en dat is, om met de woorden van Martin Bosma te spreken, “niet zozeer een verlies. Het is een ramp.”

En die cello, die oude cello die ik nog lang niet terug wilde hebben, die zal ik straks koesteren, die is in emotionele waarde gestegen want tegen iedereen die ’t wil horen, zal ik trots zeggen dat de grote arabist Jansen er nog op heeft gespeeld (1942-2015).

Annelies van der Veer

24 opmerkingen:

  1. Heel mooi.
    Dit ook speciaal: "waar hij dan weer beduusd van was, of dat speelde."

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Een authentiek mens met een warm hart voor de mens en voor de waarheid. Ik mis hem en zijn energie.....

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik hou van authentieke mensen. Hans was er zo een, die ik dan ook met al zijn kennis in mijn hart heb opgesloten.
    Door hem sta ik slimmer in het leven.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mooie tekst! Mooi eerbetoon aan Hans Jansen! Voor mij was Jansen een zeer inspirerende man. Zijn columns met die "eenvoudige" maar rake analyses hebben mij de ogen doen openen inzake de Islam. Ik was pas laat ingestapt in de hoeiboei blog. Ik lees dat er meer dan 250 stukjes van zijn hand zijn. Ga ze allemaal lezen. Annelies bedankt dat je hem een prachtig forum hebt gegeven!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Had de reactie met mijn eigen account willen plaatsen; is per abuis via anoniem geplaatst. Ben begonnen met de vele stukjes van Hans Jansen te lezen. Erg boeiend. Ik vraag me af of de columns niet in boekvorm kunnen verschijnen of zijn er al stappen in die richting ondernomen?

      Verwijderen
  5. David Suurland9 juni 2015 11:35

    Heel mooi verwoord. Ik kende hem slechts oppervlakkig maar herken veel van hem in je tekst. Hij kwam mij voor als iemand waar je heel makkelijk zowel respect als affectie voor had. Jansen was als voorganger in de islamkritiek een mijlpaal en nu moeten we onze weg weer vinden.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hi Annelies, mooi verhaal ! Ik deel met jou de prima persoonlijke herinneringen aan Hans, zie
    http://tora-yeshua.nl/2015/05/hans-jansen-overleden-72-een-groot-gemis-in-de-strijd-tegen-de-islamisering/
    Shalom
    Ben Kok (joods-chr. pastor)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Dat is nu het jammere als je in Limburg woonachtig bent, dan tref je mensen als Hans Jansen niet ! Wat een 'Topper' !
    W.H.J. Reiss

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Bob Fleumer 18:44

    U koestert de boeken van Hans Jansen.
    Een zeer straffe is: Op, Op ten strijde, Jeruzalem bevrijden.
    Onlangs zag ik op een commerciële t.v. zender een film over de Slag bij Hattin en de inneming van Jeruzalem door Saladin.
    Sloeg subiet vermeld boek op en las daarin het verslag van Hans Jansen.
    Met name de onthoofding van Reinoud van Chatillon door Saladin persoonlijk is ijzingwekkend.
    Reinoud van Chatillon overviel karavanen spijts een wapenstilstand.

    Anoniem, Limburg 7:26

    Ook in uw provincie wonen geestelijke titanen.
    Voorbeeld: de socioloog Dirk-Jan Beukenhorst te Heerlen.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Wim de Goede 23:02

    Gij zijt niet de enige.
    Bram Moszkovitch huldigt daaromtrent andere opvattingen.
    Deze scheurmaker begint een eigen politieke partij.
    Zulks ten koste van de Partij voor dewelke Hans Jansen zijn leven op het spel zette.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Het mooiste wat je ooit hebt geschreven, Annelies.

    Ik.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Ik heb Hans Jansen leren kennen door een column van hem in Opinio. Hij beschreef daarin oe hij op de dag dat de zesdaagse oorlog tussen Israël en Egypte uitbrak op een terras in Suez zat. Een groep studenten kalkte de leus 'vandaag nog trekken wij Tel Aviv binnen' op een muur. In plaats van schamper te reageren op deze mateloze zelfoverschatting, schreef hij: 'jaloers keek in naar het schoonschrift'.
    Hans Jansen ten voeten uit! Zo jammer dat ik hen nooit ontmoet heb.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Omdat ik woon in een gebied dat ruim 1000 jaar lang is geteisterd door Arabieren, Saracenen, Turken en Corsaren, had ik Hans Jansen uitgenodigd om eens bij me te komen logeren en samen de plekken die er aan herinneren te bezoeken. Hij nam het aanbod aan, maar helaas zal het er dus nooit van komen. En de Lubbersen, de van Agten en de Melkerten kunnen gewoon doorgaan met hun zinloze bestaan. Als er een god bestaat, is het een ontiegelijke ploert.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ben van Rijswijk 9:47

      Wat betreft Lubbers en Melkert onderschrijf ik uw opvatting.
      Anders ligt het met Van Agt.
      Aan hem draag ik op het beroemde lied van Walther Flex:
      Wildgansen ruizen door de nacht
      Met wilde schreeuw naar 't Noorden
      Onstede vaart Van Agt Van Agt
      De aard' is vol van moorden.

      Verwijderen
    2. Hugo Kroeze 12:23

      Gij betreurt dat gij nimmer Hans Jansen ontmoette.
      Zulks is zeker een reden tot droevenis.
      Ik geniet het voorrecht dat ik hem reeds kende vanaf 1946.
      Hij was humoristisch en welbespraakt.
      En gastvrij. Zijn deur stond immer open.
      In 1960 kwam ik weer eens bij hem langs en zag in zijn boekenkast La Peste van Albert Camus.
      Zulks was voor ons lyceïsten een crime, want verplicht klassikale lectuur.
      Ik zei tot Hans Jansen:
      "Heb jij ook al dat vervelende boekje?"
      Verontwaardigd antwoordde hij:
      "Vervelend boekje? Man, dat is een meesterwerk van de wereldlitteratuur".
      Beschaamd zweeg ik.
      De ironie was dat in die tijd de oorlog in Algerije zich voltrok.
      Dit conflict had ook in Nederland zijn weerslag.
      Links sympatizeerde met de Algerijnen, rechts met de Fransen.
      Camus hield zich enigszins op de vlakte.





      Verwijderen
  13. Mooi geschreven, zeer herkenbaar.
    Thanks.... Ik ben z'n broer.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Yske 12:21

    Op quatorze juillet schrijft gij:
    "Ik ben zijn broeder".
    In overdrachtelijke zin met verwijzing naar de leus "Vrijheid, gelijkheid, broederschap" van de Franse Revolutie.
    Ik wist dat Hans Jansen een jongere broer en een jongere zuster had, maar de naam Yske is mij niet geweten.


    BeantwoordenVerwijderen
  15. Jehan......
    Trouwens.......... je schrijft:
    "Ik geniet het voorrecht dat ik hem reeds kende vanaf 1946."
    Ik zou je dus zeker moeten kennen, maar ook bij jouw naam Jehan, gaat geen belletje rinkelen. Verklaar U nader.
    Arnold

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Dag, Arnold.
    Mijn voornaam is , afgekort, J.W.
    Ik woonde op nummer 61 in dezelfde straat.
    We kenden ook Rink Hof van nummer 42. Voorts Robbie Böse.
    Met je broer zat ik op dezelfde kleuterschool, Lagere School en Lyceum.
    Hij vertrouwde mij toe dat je van Gym A verschrikkelijk lui wordt, hetgeen waar is.
    Ik was te dom voor B.
    Hij was drie maanden ouder dan mijn persoon, maar zat steeds een klas hoger.
    Hoeiboei plaatste van mij enige commentaren.

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Oke,
    Nou dat is ook mijn referentie-kader. De van Loonschool etc... Johannes Verhulst etc.... Was je op de uitvaart....? Daar was ik spreker......
    Curieus je hier weer te ontmoeten.
    Geluk en............

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dag Yske.

      Neen, ik was niet bij de uitvaart vermits ik niet op de hoogte was van plaats en tijd.
      Wel stak ik een condoléance in de brievenbus van zijn woning aan de Harmoniehof.
      Met mijn naam en adres.

      Groet,

      J.W.


      Verwijderen