Het nationalistisch fundamentalisme van Poetin

In Dr Strangelove or: How I learned to stop worrying and love the bomb (1964), de klassiek geworden satirische film van Stanley Kubrick op het toppunt van de Koude Oorlog, telefoneert de Amerikaanse president met zijn Russische collega. De eerste verontschuldigt zijn ondergeschikte, die per abuis op de knop heeft gedrukt, met “He was a little bit fun in his head”. De hilarische scène (met Peter Sellers als Amerika’s president) gaat als volgt verder: “Hello Dimitri…it’s good that you are fine and I am fine…I agree with you it ‘s great to be fine… How do you think I feel about it … Can you imagine how I feel about it, Dimitri...Why do you think I ‘m calling you?...To say hello?...Of course I like to speak with you…of course I like to say hello…not now but any time, Dimitri…It ’s a friendly call, of course…I ‘m sorry too, Dimitri, I ‘m very sorry…you are more sorry than I am but I ‘m sorry as well…don’t say you are more sorry than I am…so we are both sorry…all right?...” AND SO ON. Hoe gaan dezer dagen al die telefoongesprekken met Poetin (Hello Vladimir…)? In hoeverre zijn de tijden veranderd?


De anexatie van De Krim en meer nog het barbaarse neerhalen van de MH 17 hebben ons teruggebracht in de situatie van de Koude Oorlog, laat McCain ons keer op keer weten. Laten we in het Westen daar dan ook naar handelen, aldus deze havik van de Republikeinse Partij. Anderen geven ook de verschillen met toen aan. En Rusland kenners benadrukken, dat Poetin een andere wereld representeert, een parallel universum waarin de logica van het Westen ver te zoeken is. Allemaal hebben ze een scenario voor het juiste, of meest effectieve telefoongesprek met deze oud-KGB’er (Hello Vladimir...). Alleen gaat het daarin nu niet om een gefingeerde attack with bombs op Rusland en de angst van Russische infiltratie in het Westen maar om feitelijk landje pik van de Russen met ongeoorloofde en barbaarse middelen en hun angst dat de NAV0 aan hun grenzen staat en binnenkort naar Moskou opmarcheert.

Volgens Republikeins senator John McCain is Poetin een KGB-schurk die het oude Russische Rijk wil doen herleven. Bewapen daarom het Oekraïense leger zodat het zich kan beschermen tegen de separatisten en tegen Russische invloed. Hij wil dat de NAVO de legers in Europa versterkt. Wat hem betreft gaan we linea recta terug naar de Koude Oorlog. In zijn column van woensdag 30 juli in de VK spreekt Max Pam van ‘een Tweede Koude Oorlog’ en schrijft hij dat het in een Koude oorlog meer om de dreiging dan de uitvoering gaat. Het is meer een oorlog van geheime diensten en propagandamachines dan van oprukkende tanks en veldslagen. Om met de door hem geciteerde H.J.A. Hofland te spreken: “De Koude Oorlog is de eerste wereldoorlog met een geweldloos einde.”

Anderen, zoals de Britse historicus Timothy Garton Ash, wijzen erop, dat er wel overeenkomsten zijn met de tijd van de Koude Oorlog maar ook duidelijke verschillen. Oost en West leven volgens Ash nog steeds in verschillende werelden, getuige bijvoorbeeld de ‘harteloze, brute en chaotische behandeling’ van de gehavende lichamen in Oost-Oekraïne en de ‘ordelijke, waardige en ontroerende’ ontvangst van de kisten in Nederland. Maar het verschil in ideologie (kapitalisme vs communisme) is vervaagd en de economische belangen zijn veel meer verstrengeld. Wat niet wegneemt dat Poetin zich de historische taak heeft gesteld de 25 miljoen Russen buiten het land te verdedigen met alle mogelijke middelen, van annexaties en oorlog tot een volslagen leugenachtige staatspropaganda.

Rusland kenners als Derk Sauer (zie ook De Russische ziel) willen een onderscheid maken tussen Poetin en het Russische volk. Ook zij benadrukken het naast elkaar bestaan van twee parallelle werelden. In Rusland overheerst chaos, is het menselijk leven minder waard. Iedere dag herhaalt de staatstelevisie, dat de hele Westerse wereld tegen Rusland is. Negen van de tien Russen geloven, dat het niet lang meer duurt of de tanks van de NAVO rukken op naar Moskou. De ramp met de MH 17 is de schuld van Oekraïne. De meest bizarre samenzweringstheorieën doen daarover in Rusland de ronde. Volgens Max Pam is dat het verschil met de Eerste Koude Oorlog: toen ging men er in de Sovjet-Unie vanuit, dat Kremlin en Pravda nooit de waarheid spraken, terwijl de meeste Russen Poetin gretig volgen in diens opvattingen en theoriën. Slechts één Russische krant (Novaja Gazeta – een oplage van 230.000 – Gorbatsjov besteedde er geld van zijn Nobelprijs voor de Vrede aan – sinds 2001 zijn vier journalisten van deze krant vermoord) maakte op de voorpagina excuses voor de vliegramp (Vergeef ons Nederland in kapitalen – de Russische vertaling in kleine letters). De Russische dirigent Valery Gergiev, jaren lang chef van het Rotterdams Philharmonisch Orkest, die zich uitsprak voor Poetins anti-homowet en Poetin ook steunde inzake de Krim, heeft het naar hem genoemde Gergiev festival dit jaar opgedragen aan de slachtoffers van de vliegramp, die hij in een verklaring veroordeelt als een “buitensporige daad van terrorisme”.

Volgens Rusland deskundigen moet je duidelijk zijn tegen Poetin. Hard en duidelijk (Hello Vladimir…listen…). Niet met verschillende monden spreken. Poetin is al jaren en jaren bezig met het ontwikkelen van zijn nationalistisch fundamentalisme, het onderdrukken van elke kritiek daarop, het beknotten van allerlei vrijheidsrechten, en toch belt iedereen maar met hem (Hello Vladimir…), en gaan politici en koningen op bezoek en drinken een glas wodka of bier met de Russische Leider. Dat zijn dubbele boodschappen. Hallo Vladimir, doe maar wat je wil, kijk rustig over de eigen grenzen, behandel je onderdanen zoals je wil, wij leveren jullie in ieder geval van alles, ook wapens, natuurlijk ook wapens, en wij willen uiteraard graag jullie gas. Intussen ontwikkelen Poetin en zijn apparatsjiks, en de stinkend rijke oligarchie, steeds meer een soort van orthodoxe jihad, de ideologische verdediging van conservatieve waarden tegenover het verdorven decadente Westen. Wees, zeggen deskundigen, hard en duidelijk tegen Poetin, maar isoleer het Russische volk niet verder in de hen opgelegde bunkermentaliteit. Blijf meewerken aan het organiseren van culturele en sportieve uitwisselingen, anders kan een steeds verder toenemende isolering van het land en zijn bewoners levensgevaarlijk worden.

Vanaf 2000 heeft Poetin grote schoonmaak in televisieland gehouden. Sinds zijn derde verkiezing als president (2012) heeft hij de teugels strak aangetrokken. Een oppositie bestaat niet meer. De sociale media worden gescreend. De tijd van goedmoedige zelfspot is voorbij. Dus geen grapjes meer in de trant van ‘Klopt het dat er in Ivanovo beren op de weg lopen? Nee, onzin. Waarom? Ivanova heeft geen wegen.’ In plaats daarvan vele oorlogszuchtige, grove, racistische uitlatingen. ‘Fascisten hebben een passagiersvliegtuig neergeschoten’. Het gaat voortdurend over ‘fascisten’, want de staatspropaganda stelt de bescherming van Russen elders en de anexatie van gebieden waar Russen wonen op één lijn met de strijd uit de Grote Vaderlandse Oorlog tegen de fascisten. Dat is het grote ijkpunt voor een samenleving die zichzelf, gebrainwashed door de staatstelevisie, niet wil zien als een democratie maar als een religieuze (Russisch-Orthodoxe) en mystieke autocratie met een speciale missie. De separatisten zijn onverzettelijke helden die het – in de traditie van hun grootvaders – opnemen tegen de Oekraïense ‘fascisten’ wier grootouders onder leiding van figuren als Stepan Bandera collaboreerden met Nazi-Duitsland. Dat Stalin in diezelfde tijd vele Oekraïners opofferde aan hongersnood komt in een Russisch geschiedenisboek niet voor. Sint-Petersburg heeft altijd gegolden als de meest westers georïenteerde stad in heel Rusland (ook al komt Poetin er vandaan), maar ook daar zie je tegenwoordig auto’s rondrijden met vlaggetjes van de separatisten en opschriften als “Bedankt opa, voor de overwinning’.

In zijn voortreffelijke boek Grensland. Een geschiedenis van Oekraïne toont historicus Marc Jansen aan, wat voor een kardinale geopolitieke rol Oekraïne in die Grote Vaderlandse Geschiedenis speelt en heeft gespeeld. Hij beschrijft hoe dit land dat pas in 1991 een onafhankelijke staat en natie is geworden, door de eeuwen heen een speelbal is geweest van diverse rijken en tot verschillende invloedssferen heeft behoord. In die zin is het echt een ‘grensland’ met een grote etnische en regionale diversiteit, groter dan de wat al te simpele verdeling in een westelijk gedeelte dat het oosten als een blok aan het been beschouwt voor zijn Europese en democratische aspiraties, en een oostelijke regio die het westen als een outsider beschouwt die buiten hun ‘Slavisch-orthodoxe beschaving’ staat. Die versplintering bemoeilijkt volgens Jansen niet alleen de vestiging van een autocratie of dictatuur (Janoekovytsj moest het veld ruimen en zijn luxe paleizen werden ontmanteld) maar ook van een stabiele democratie (het parlement wordt voortdurend ontbonden).

Met de rol van machteloze speelbal lijkt Oekraïne langzaam maar zeker af te willen gaan rekenen maar bestendige structuren zijn er nog ver te zoeken. Veel zal afhangen van de rol van Europa dat heeft besloten een handelsoorlog te beginnen. Maar weet het ook een andere grondstoffenstrategie te ontwikkelen? Rusland zal intussen doorgaan met het ondermijnen van Oekraïne, nu het buiten zijn invloedssfeer is geraakt. Het lijkt niet waarschijnlijk dat het zich zal terugtrekken. Ook niet onder druk van de aangekondigde strenge economische sancties. Poetin gaat in de tegenaanval en sluit – om te beginnen - de bijna 400 McDonald’s in zijn land (liever borsjstsj soep dan dat decadente westerse voedsel). Pas als het echt slechter en slechter en alsmaar slechter wordt daar, pikken zijn onderdanen het niet meer en keren ze zich tegen hun Grote Leider. “De meedogenloosheid die Stalin zich nog kon veroorloven”, aldus Max Pam, “is voor Poetin niet meer weggelegd.” En als het echt slechter en slechter wordt voor Poetin en zijn kring, zal er voor hem ook geen Elba zijn. Een ‘pensioen’ in Europa zit er voor hem niet meer in.


De nabestaanden van de slachtoffers van de crash zal het allemaal een zorg zijn. Zij hebben wel iets anders aan hoofd en hart. Zij moeten bovendien aanzien hoe het rampgebied nu rechtstreeks oorlogsgebied is geworden, waardoor internationale teams van onderzoekers het niet of met veel moeite kunnen bereiken.

Politici, koningen en vertegenwoordigers van internationale organisaties, bel daarom Poetin, bel hem gerust, maar wees vooral duidelijk, hard en duidelijk:

 “Hello Vladimir, fucking Vladimirfuck your dream of a great Eurasia, fuck your fucking megalomania, that’s shit from the nineteenth century, …okay…innocent till counter evidence…but 298 people would n’t have died without your fucking idiot aspirations….”…AND SO ON…

Dick Gilsing

3 opmerkingen:

  1. Wat gaat Gilsing in de laatste alinea van zijn libel te-keer! Maar waar blijft het applaus voor zijn dronkenmans overmoed?


    BeantwoordenVerwijderen
  2. "Poetin is al jaren en jaren bezig met het ontwikkelen van zijn nationalistisch fundamentalisme, het onderdrukken van elke kritiek daarop, het beknotten van allerlei vrijheidsrechten, en "

    Het instellen van sancties tegen Rusland door het Nederlands regime is toch echt het beknotten van vrijheid, hoor.
    Momenteel wordt het Nederlandse bedrijfsleven, particulier bezit, ingezet om politieke doelstellingen van de EU te verwezenlijken.

    Geen van de Nederlandse staatsmedia, rapporteert als zodanig.

    wat de MSM ook vergeten te vermelden is die affaire over die bommenwerper die boven MH17 vloog, het gas wat los liet, zijn bommenvracht loste, om vervolgens weer de beschutting van het passagierstoestel op te zoeken.

    Dus voor onteigening en propaganda zenders moet je niet naar het buitenland reizen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. ´Te prijzen wat de Heren wijzen´, geldt als ´hoogste goed´, een Nederlandse waarde gepropageerd door een bestuurlijke elite die ervan profiteert, geaccepteerd door een amechtige massa met die slogan gedrogeerd. Wij zijn als volk gelukkig omdat ons dat via enquêtes wordt wijs gemaakt. In onze publieke nieuwsvoorziening worden wij met halve waarheden en omissies voorgelogen, de gevoelens van Recht en Vrijheid aangepraat. De bedrieglijkheid daarvan zie je onmiddellijk in als je bedenkt dat Nederland i.t.t. andere fatsoenlijke (democratisch) naties jury-rechtspraakt schuwt. Onze leiders (regenten) willen die niet, hun corruptie, beerputten, hun baantjescircuit staan dat niet toe. ´t Is net de 18e eeuw. De Franse revolutie heeft te weinig geholpen, onze titels en diploma´s zijn weer vals. Alleen dat we in het verkeer rechts houden, dat is ongeveer alles wat er nog van haar is overgebleven. Anders zouden wij ons doodrijden.
    En om die toestand - een traditie - te continueren, prikken onze neoregenten demonstratief met hun wijsvinger op gezette tijden in de richting van hele slechte mensen, zoals bijvoorbeeld naar Putin. Op zo´n monster moet het volk (diakenhuismannetjes) zich concentreren, en komen zo onze meesters met hun eigen kwaad weg. Een oude truc. En in het werk dat het uitvoeren van die goocheltour met zich meebrengt worden zij gretig ongevraagd door hun lakeien bijgestaan.

    Rusland is geen natie, maar een multinationaal rijk. Een Christelijk Imperium. In die historische interessante context is ´nationalistisch fundamentalisme´ niet meer dan uitgekauwd internationaal jargon, zeg maar gebazel.
    Rusland kan niet met Nederlandse maatstaven worden geregeerd. Ons land heeft historische banden met Rusland die wij beter kunnen cultiveren, dan ze met veel vertoon van infantiel - en onzedelijk gedrag slaken. Om daarna van dat laatste spijt van te krijgen. De gebruikelijke, die van klierige kinderen.

    BeantwoordenVerwijderen