Oxfam Novib strooit met subsidies naar allerlei organisaties van René Danen

Lees hierbij ook: Kristallnacht-herdenker René Danen gooit de glazen van GroenLinks in

In het afgelopen weekeinde verschenen twee artikelen over Nederland Bekent Kleur op De Dagelijkse Standaard, de website van de conservatieve publicist Joshua Livestro. Het eerste stuk bestond uit een schematisch overzicht van het netwerk van René Danen en de Internationale Socialisten, voor een belangrijk deel gebaseerd op mijn artikelen. Het tweede artikel gaat over de subsidies aan Danen en zijn extreemlinkse vrienden.

De auteur (Bjorn) ken ik niet. Reden om alle links in dit artikel grondig na te gaan. Ik kan u vertellen dat alle links kloppen als een bus en dat de uitkomst sensationeel is. Bjorn heeft uitgevonden dat de ontwikkelingshulporganisatie Oxfam Novib, met als algemeen directeur GroenLinkser Farah Karimi, een deel van haar door het rijk en particuliere geldschieters opgebrachte fondsen niet in de Derde Wereld besteedt, maar gebruikt voor het subsidiëren van clubs als Nederland Bekent Kleur, Stop de Oorlog, Genoeg is Genoeg en Nederlands Sociaal Forum. Namens ons allen ("het Nederlands publiek") zit Miriyam Aouragh - trotskiste, NBK-activiste en herdenkster van Hamas-oprichter sjeik Yassin - in de Round Table, de adviesraad van Oxfam Novib. Het wordt hoog tijd voor kritische vragen aan en over 'de ambassadeurs van het zelfdoen'.

Carel Brendel

Waar was u toen de muur viel?

Gnoe

Gesukkel in de Keuken (2)

Koffiezetapparaat

Elke ochtend ter onderbreking van de wurgende alledaagsheid schalt dof optimisme door het land. 'En dan is er koffie.' Een vluchtweg naar de gruwel van 'Een moment voor je zelf.' Valt er meer te zeggen? Ja. 'Een extra schepje voor de pot.'
Jarenlang familie en kennissen gechanteerd tot het sparen van Douwe Egberts punten met als resultaat, de Senseo voorbij, een klassiek reutelend koffiezetapparaat met Melitta filter. Vanuit dit onverwoestbare machien geen exoten als Ristretto, Macchiato of Funkey Monkey. Zulke nieuwlichterijen worden genoten buiten de deur.

Karel Gabler

Verraad

Het thans 50-jarige individu Jan L., aan mij rapporteur bekend, thans wonende in Les G., Drôme (Reve), deserteerde in 1946 uit het Nederlandse leger.

'Hoe komt een mens tot zoiets', zeg ik toonloos, als wij kennis hebben gemaakt en ik zijn levensloop verneem.

'Ik wou niet naar Indië', zegt Jan L., flink innemend van de wijn, die in fijne druppeltjes van zijn gebarsten happerslippen spat.

'Maak dat de kat wijs', antwoord ik. 'Het was gewoon lafheid. Je bent erger dan een nicht. Je hebt het blazoen van de Koningin bezoedeld. Je hebt het vaandel van het Vaderland onteerd. Het is, dat het al weder zulk een tijd geleden is. Een mens vernieuwt zich. Er is altijd hoop.'

'Ik was helemaal niet te schijterig om te vechten', betoogt de gemoedelijke, allerminst naar vernieuwing staande verdoverskop tegenover mij. 'Ik verdomde het alleen om tegen Indië te gaan vechten. Ik had geen zin om daar te gaan vechten voor het imperialisme.'

'Voor het wàt? ...' vraag ik.

'Voor het im-pe-ria-lisme!' brult Jan L. terug.

'Het imperialisme, ja, ja', zeg ik bedachtzaam. 'Ken u mij daar het adres en het telefoonnummer van opgeven?'

'Ik wilde best vechten, daar ging het niet om', recapituleert Jan L. 'Ik had alleen geen zin om tegen Indië te vechten. Ik wou best tegen Franco vechten.'

'Dat is gemakkelijk lullen', zeg ik. 'Er heeft toch nooit een oorlog of een politionele actie tegen Franco op het programma gestaan?'

De melancholie, die ik eindelijk heb weten te planten, verbreidt zich als een vlek over het verhitte maar ongevaarlijke gelaat tegenover mij. Er heerst een kort zwijgen. Jan L. schudt zachtjes het hoofd, en om zijn jongensachtige schreeuwersmond verschijnt bijna iets als een glimlach. 'Weet je, dat ik een paar jaar geleden... hoe lang is het geleden? Drie, vier... Nee, vier jaar geleden is het. Dat ik toen tòch nog in Indië ben geweest?'

'Beter laat dan nooit.'

'Het komt zo: ik kon er naar toe, met een reisclub. Er was iemand uitgevallen, omdat hij niet mee kon. En die wou zijn vliegbiljet wel weer goedkoop kwijt, aan mij. Zodoende ben ik gegaan, met het vliegtuig. Ik kom daar dus aan. Een prachtig land! Weet je dat?'

'Of het een prachtig land is!'

'En verschrikkelijk aardig, de mensen daar. Je hebt geen idee hoe aardig ze tegen je zijn als ze horen dat je Nederlander bent. Dat kan je je niet voorstellen. Je snapt eigenlijk niet waarom.'

'Die mensen zijn blij als ze ons terug zien', leg ik uit. 'Ze hebben spijt, dat we daar ooit zijn weggegaan. Ze hadden het goed, toen wij er nog zaten. Er was orde, en veiligheid en recht. Rampokkers, die werden gewoon neergelegd, toen. Kom daar nu eens om.'

'Nou, dat weet ik niet', sputtert Jan L. tegen.

'Nee, maar ik wel', verklaar ik streng. 'Die mensen waren gelukkig. Ze hadden nog niet die gehypertropheerde behoefde, die enkel en alleen voortkomt uit het kader van ons Westeuropese denkraam. Ze aten gewoon wat, als het zo uitkwam. Rijst met een visje, ik noem maar wat. Van een oude krant. Je zag ze bij wijze van spreken zò zitten. Van 7 1/2 cent per dag konden die mensen ruimschoots leven. Ik herhaal: ruimschoots leven.

'Maar ik kom dus aan, op het vliegveld', vervolgt Jan L., 'en ik wandel de stad in, en wat doe ik? Ja, wat doe je, is het gek? Ik koop een krant.'

'Kon je die dan lezen?'

'Ik bedoel: een Nederlandse krant.'

'Dat klinkt al beter.'

'Ik koop dus die krant, van een krantevrouwtje, en ik maak een praatje. Die mensen daar hebben helemaal geen haast. Ze praten graag met je. Dat vrouwtje dat vraagt me: "U bent hier zeker voor het eerst?" Gek hè, dat zo een vrouwtje dat gewoon weet, of dat ze het voelt...'

'Dat is de goena goena.'

'Nou, en ik begin het uit te leggen. Ik zeg: "Het had niet eens veel gescheeld, of het was de tweede keer geweest". En ik begin te vertellen. Ik zeg: "Ik had hier eigenlijk in 1946 al naar toe gemoeten, met de soldaten. Met het Nederlandse leger. Maar ik wou niet. Ik wou niet tegen Indonesië vechten. Zodoende ben ik niet gegaan. Ik ben weggelopen. Ik ben uit het Nederlandse leger gedeserteerd". Ja, hoe moet je dat zo een vrouwtje allemaal uitleggen?'

'Je hebt het heel goed uitgelegd.'

'Ja, maar weet je wat dat vrouwtje tegen mij zegt? Je raadt het nooit. Weet je wat ze zegt?'

'Nee. Vertel jij me maar eens, wat dat lieve kleine bruine vrouwtje tegen jou gezegd heeft.'

'Je gelooft het nooit', mompelt Jan L., met op zijn gelaat mogelijk dezelfde verbijstering als toen. 'Ze zegt:

"Dat was niet mooi van u".'

Gerard Reve

Uit: Een Eigen Huis - Gerard Reve
Pag. 120-122
Elsevier Manteau - Amsterdam/Brussel
1979

verbindt heel Amsterdam

Geert Mak kletst onzin over Nederlandse schoolboeken

Hoogste tijd voor een 51ste vraag aan Geert Mak. De volksschrijver is sinds kort weer op tweedewereldoorlogspad om het volk te waarschuwen tegen islamofobie. In zijn beschouwingen grossiert hij in onjuiste historische vergelijkingen. Voor mij aanleiding om hem met vijftig nieuwe vragen te bestoken.

Maandag (2 november) ontving Mak de Otto von der Gablentzprijs, die wordt toegekend aan mensen die zich inzetten voor de goede betrekkingen tussen Nederland en Duitsland. In zijn (door NRC Handelsblad gepubliceerde) dankwoord sprak Mak over ‘onze weggedrukte geschiedenissen’.

“Oók in ónze geschiedenis en ónze denktradities schuilt het beest van het racisme”, zo waarschuwde Mak tegen Wilders met verwijzing naar de Jodenvervolging tijdens de Tweede Wereldoorlog. Mak verzweeg voor het gemak dat zonder een Duitse inval en de aanwezigheid van een nietsontziende bezettingsmacht hoogst waarschijnlijk nul Joden in Nederland zouden zijn vermoord tussen 1940 en 1945.

Natuurlijk moeten we ons duistere koloniale verleden evenmin uitvlakken. Mak: “Nederlandse politici spreken met weemoed over de ondernemersmentaliteit van de VOC, we kennen bijna allemaal Michiel de Ruyter en Jan Pieterszoon Coen, maar wie heeft ooit gehoord van de Nederlandse genocide in 1825 op Java, toen bij de opstand van prins Dipo Negoro naar schatting 200.000 moslims werden afgeslacht? In geen schoolklas wordt dat, bij mijn weten, geleerd.”

Voor mij liggen twee pagina’s uit Sprekend Verleden, een door uitgeverij Thieme Meulenhoff uitgegeven schoolboek, dat zeer gangbaar is in het voortgezet onderwijs. In het hoofdstuk Nederland en zijn koloniën (deel 3, hoofdstuk 6, bestemd voor havo- en vwo-leerlingen) staat een verhaal over het verzet van de Indonesiërs tegen de Nederlandse overheerser, die na 1815 in de Gordel van Smaragd terugkeerden na een korte periode van Engels bestuur.

Sprekend Verleden: “Toen de Nederlanders na de val van Napoleon hun bezit weer terugkregen, kregen zij te maken met opstanden in verschillende delen van het rijk. De twee bekendste noemen we hier.

Op de Molukken werd de opstand geleid door Matoelesia (later Pattimoera genoemd). Hij wist met zijn troepen de Nederlanders herhaalde malen te verslaan. Uiteindelijk werden de opstandelingen (in de ogen van koloniaal Nederland) of vrijheidsstrijders (in de ogen van de Indonesiërs) verslagen (1817). Matoelesia werd in het openbaar opgehangen en zijn lijk werd ‘voor de eeuwigheid’ in een ijzeren kooi tentoongesteld. Het was duidelijk dat de Nederlanders niet veel vertrouwen hadden in de trouw aan Nederland op de Molukken.

Ook op Java brak een opstand uit, geleid door Diponegoro. Deze Java-Oorlog duurde van 1825 tot 1830. De Nederlanders wonnen. Linksboven meer hierover. Aan Javaanse kant waren er ongeveer 200.000 slachtoffers, het koloniale leger verloor 8000 Europese en 7000 Indonesische soldaten.”

‘Linksboven’ staat een tekening van de aanhouding van Diponegoro. Hij voerde overleg met de Nederlanders, maar die lieten hem niet meer vertrekken. De scholieren kunnen daar lezen dat de zoon van de sultan van Djokjakarta groot aanzien had als islamitisch leider en massale steun kreeg van de Javaanse boeren, zowel om godsdienstige als economische redenen.

De koloniale les gaat verder in 1873 met de Nederlandse verovering van Atjeh. “De islamitische Atjehers zagen net zoals Diponegoro hun strijd als een heilige oorlog tegen de ongelovigen.” De scholieren lezen verder over ‘zeer wreed’ optreden door het leger van generaal Van Heutsz, dat moordde en martelde om de opstand neer te slaan. “Aan Atjehse kant vielen ruim 100.000 doden, aan Nederlandse kant ruim 12.000. Tenslotte gaven de Atjehers zich over (in 1913).”

Een samenvatting van deze ‘weggedrukte geschiedenis’ vindt u hier.

Vraag 51: Wie zei daar dat in onze schoolklassen niets over deze genocide wordt geleerd?

Carel Brendel

Gesukkel in de Keuken

Aardappelmesje

'Politie bedreigd met bot aardappelmesje'. Mooie krantenkop. Of deze, een typische zin voor in een roman: 'Hij zette het botte aardappelmesje op zijn pols'. Merkwaardig, ik ken alleen scherpe aardappelmesjes en wel zo scherp dat ik ze eng vind en daarom slechts gebruik om wortelen te schrapen of schroefjes vast te draaien. Vandaar waarschijnlijk die verbogen punt. Aardappels schil ik er niet mee.

Karel Gabler

La Route au Sud (134)

Systeemhaat

Wie had dat nu kunnen denken dat de regering een onwelgevallig rapport over Geert Wilders onder de pet zou houden. Radicaliseringsonderzoeker Moors als martelaar van de vrije wetenschapsbeoefening om maar iemand te noemen. Dapper heeft hij met zijn collega’s voet bij stuk gehouden. In naam van de waarheid weigeren zij hun conclusies af te zwakken waarin gesteld wordt dat Wilders islamofobie en systeemhaat mobiliseert. Vele departementen blijken inmiddels hun buik vol te hebben van Wilders maar de regering belet hun actie te ondernemen om niet nog meer in populariteit te zakken. Terwijl de man een gevaar voor de staat en de democratie is. Je zou haast tranen in je ogen krijgen van ontroering over zoveel principiële onverzettelijkheid binnen het Nederlandse ambtenarenapparaat.

Grappig woord eigenlijk systeemhaat. Zeker als je het opvat als zoiets als een systeemkast. Maar wil een overheid tegenwoordig nog een beetje functioneren dan kan het volgens mij niet meer zonder systeemhaat. Kijk maar naar de Arabische wereld waar regimes al decennia lang aan de macht blijven door het ongenoegen van het volk via systeemhaat te kanaliseren. Het is allemaal niet bevorderlijk voor het opleidingsniveau maar het houdt de mens manipuleerbaar.

Zelfs de Amerikaanse bondgenoten in de Arabische wereld cultiveren de haat onder hun bevolking tegen Amerika en alles wat Joods is, om vervolgens ongestoord hun zaakjes met Amerika te blijven doen. De spreekwoordelijke Arabische straat waar in het Westen met de nodige huiver over wordt gesproken is in feite niet meer dan systeemhaat toegepast aan de eisen van de gebruiker. Zowel de Arabische regimes als Amerika kunnen zich achter de Arabische straat verschuilen waardoor er nog meer geld naar toe gaat om die straat in toom te houden. Dat was al lang voor Obama het gebruik. Tegenover diezelfde straat is het altijd handig om de illusie levend te houden dat de regimes ook alleen maar doen wat zij van Washington krijgen opgedragen en voor Washington op haar beurt komt het weer goed uit om vooral niet tegen te spreken dat zij zuchten onder de alomvattende macht van de Joodse wereldlobby. Jodenhaat blijkt altijd maar weer de ultieme toef op de systeemhaattaart. Daarin kan iedereen zich tot ver buiten de Arabische straat, maar al te goed in vinden. Hoewel ieder weldenkend mens in de Arabische wereld weet dat dergelijke paranoïde hersenspinsels natuurlijk onzin zijn, lees je niets anders in de krant en je komt er praktisch niet onderuit om zo nu en dan met dat riedeltje mee te zingen. Dat doet natuurlijk wel wat met je op de lange duur.

Best handig dus die systeemhaat. Zeker nu de Nederlandse politiek de afgelopen jaren op z’n zachts gezegd nogal Saoedisch geïnspireerd is geraakt. Dat houdt in je bevolking afpersen, tegenstanders kapot maken en hen beschuldigen van wat je voortdurend zelf doet. “hele bevolkingsgroepen wegzetten en uitsluiten”. Verder moet je consequent het tegenovergestelde doen van wat je beweert na te streven. Dus onder mom van diversiteit een monocultuur door de strot van de burger duwen en onder het mom van een constructieve dialoog een destructieve monoloog houden. Kortom de hedendaagse invulling van een goed functionerende en succesvolle monarchie.

In die zin is het op het eerste gezicht nogal wonderlijk dat deze Saoediserende regering Wilders nog zo lang zijn gang heeft laten gaan. Zeker nadat er éen voor één met de buitenparlementaire tegenstanders is afgerekend en daarmee de islamofobie voorgoed van haar anarchistische goddeloze branie is ontdaan.
Maar Wilders wordt alleen maar door de Nederlandse politiek gedoogd als een soort Norit om het landelijke ongenoegen te binden ofwel de onderbuikgevoelens die zijn onstaan na de moord op Fortuyn en Van Gogh en de verbanning van Ayaan Hirsi Ali. Door de astronomisch hoge uitslagen in de opiniepolls wordt het klonteringsproces alleen maar verder opgedreven. Met alle uitglijders van Wilders zoals het kapotschieten van Marokkaanse knieschijven en de kopvoddentax, wordt het schrikbeeld van een aanstaande machtsgreep door rancuneus islamofoob gepeupel, met zorg gecultiveerd. Met als gevolg dat iedereen die het waagt zich kritisch uit te laten over wat dan ook met de islam te maken heeft, zichzelf voor goed stigmatiseert en isoleert.

Maar met de verkiezingen in aantocht is het als bruin zwart gedefinieerde gerommel al meer dan genoeg samengeklonterd. Het is tijd voor de finale afvoer van een aanzienlijk bevolkingsdeel dat volgens specialisten hoognodig onder curatele gesteld dient te worden en van wie verdere deelname aan het democratisch proces niet langer als verantwoordelijk geacht kan worden.

Het zal natuurlijk met de nodige onaangename krampen gepaard gaan. Maar de overheid kan nu deemoedig verklaren dat zij haar uiterste best heeft gedaan om de pijn te verzachten, geprobeerd heeft de conclusies van de diagnose af te zwakken en constant heeft getracht om de achterban van Wilders er bij te betrekken. Tevergeefs, want er viel natuurlijk geen land met hem en zijn partij te bezeilen.

Maar het beeld dat de regering van zichzelf kweekt die uit angst voor Wilders de conclusies aanpast is natuurlijk ook een mooie opmaat voor het volgende restauratiekabinet dat ons te wachten staat en die waarschijnlijk met veel bombarie zal aankondigen zich niet langer door Wilders te laten ringeloren en belooft de smurrie op te ruimen. Net zoals dit restauratiekabinet bij haar aantreden beloofde om voor eens en altijd een einde te maken aan de sfeer van verkramping en uitsluiting van het vorige restauratiekabinet.

Zo kweekt Nederland net als de Arabische wereld een potentieel amorfe massa. Gecriminaliseerd en zonder uitzicht op enig politieke invloed zal het volledig vervallen tot manipuleerbare irrationaliteit.

Met Jodenhaat als het ultieme model van systeemhaat, zal uiteindelijk zelfs de Wildersaanhang in de Arabische straat op gaan. Hoewel de Arabische straat hier ter lande natuurlijk al lang over florerende afdelingen beschikt, heeft het getalsmatig nog net te weinig body. Maar met een volledig gedemoraliseerde voormalige Wilders aanhang erbij dan heb je ook wel wat.

Hoewel Wilders zich nu juist heel pro-Israel opstelt, kan dat in geval van mislukking en ineenstorting als een boemerang op hem terugslaan. Niet voor niets worden zijn contacten met "extreem rechtse" joodse groeperingen in Israel en Amerika likkebaardend uitgemeten door de VN. Wie betaalt Wilders eigenlijk? vroeg Bas Heijne zich afgelopen weekend in NRC af. Volgens hem durft geen journalist zich dat af te vragen. Erg hè? Bas daarentegen loopt zich al bij voorhand te verkneukelen dat die gezonde hard werkende Hollanders straks lelijk op hun neus zullen kijken als zij er achter komen dat hun grote man wordt gefinancierd door het doorgeflipte Joodse wereldkapitaal. Maar niet alleen vanuit deze hoek maar ook onder "islamofoben" kom ik steeds vaker foeterende reaguurders tegen die beweren dat de islamisering en de multiculturele samenleving uiteindelijk een Joods complot zijn om het Nederlandse of welk volk dan ook kapot te maken. Met naargeestige wellust wordt dan ingezoomd op de Joodse achtergrond van Job Cohen of op oudgedienden als Wallage, Van Thijn en Hedy d’Ancona. Zo valt er aan alles een mouw te passen.

Barry Oostheim

'de Brendels van deze wereld'

Uitgelicht: Bert Wagendorp Geert is gewoon extreem-rechts, (en Carel Brendel is een leugenaar) opiniesite de Volkskrant, 4.11.2009.

"(...) Op de opiniepagina van de Volkskrant formuleerde een zekere Carel Brendel het gisteren niettemin als volgt: ‘Ze bombarderen een democratische oppositiepartij tot een gevaar voor de staatsveiligheid. Ze doen dit op verzoek van het ministerie van Binnenlandse Zaken.’

Of de eerste constatering juist is, moeten we dus nog even afwachten. De tweede is een leugen om stemming te maken, het soort waarin de Brendels van deze wereld zijn gespecialiseerd. Maar één ding staat zeker wél in het onderzoek: Geert Wilders is extreem-rechts. Althans, volgens de definitie van Jaap van Donselaar. Iedereen mag daar tegenover zetten dat Geert Wilders volgens zíjn definities níet extreem-rechts is. Dat het extreem-rechtse karakter van de PVV nu eindelijk ‘wetenschappelijk is onderbouwd’, zoals Alexander Pechtold verheugd verklaarde, getuigt van een al te groot vertrouwen in de wetenschap. (...)"

Volledige tekst hierr.

[Zie ook, uitgebreide versie: De drie onderzoekers zijn gevaarlijker dan Wilders.]

Heeft u ook voorbeelden van Jip-en-Janneke-uitspraken/berichten/verslaggeving/foto's gehoord/gezien op radio, televisie of andere media? Stuur deze, met bronvermelding, dan naar hoeiboei@gmail.com .

La Route au Sud (133)

Exotische eenling

Een exotische eenling heeft Theo van Gogh vermoord. Zei o.a. Cohen gisterenavond in een speciale uitzending van Nova waarmee hij impliceerde dat zoiets zelden voorkomt. Om even later te benadrukken dat er wel meer exotische eenlingen zijn, dus helemaal uitsluiten dat zoiets weer gebeurt, kan de Amsterdamse burgermeester niet. Maar gelukkig zitten Cohens mannen er nu, in vergelijking met 5 jaar geleden, wel veel meer bovenop.

Pff!

En de vrijheid van meningsuiting? Die is zowel volgens Cohen als Van der Laan na vijf jaar nog in takt. Ja hoor, iedereen kan nog steeds zeggen wat ie wil, daar is niets aan veranderd. Vandaar dat beide heren als door wespen gestoken reageren als de tegenover hen gezeten Marco Pastors ongeveer het tegendeel beweert: dat beide heren helemaal geen kritiek dulden op moslims of de islam. Dat is helemaal niet waar!

Die Marco Pastors moet niet zo moeilijk doen.

Vijf jaar na de moord op Theo van Gogh kunnen we nog steeds overal vol trots zeggen en schrijven dat:

- islam vrede betekent

- we dol zijn op hoofddoeken, boerka's en boerkini's want de dragers ervan zijn de nieuwe feministen van Nederland

- islam net zo'n religie is als het christendom en niet meer dan dat

- dat we nooit genoeg weten van de islam om deze religie goed te begrijpen

- vrouwen en homo's binnen de islam even veel waard zijn en dat afvalligen of andersdenkenden ook zo hun waarde hebben

- onze beleidsmakers zo ontzettend hun best doen om de boel goed bij elkaar te houden

- dat Ahmed Marcouch een voorbeeld is van een volledig geïntegreerde Nederlandse moslim

- dat Wilders een bange man is

- dat volgers van Wilders' partij de PVV moeten worden uitgerookt

- dat de sharia helemaal zo gek nog niet is en prima samengaat met onze westerse democratie

- dat er onzettend veel heel erg goed gaat in Nederland, ook in de prachtwijken

- dat alle bedoelingen van de multiculturele samenleving heel goed zijn

- dat het maar om enkele radicale dan wel 'exotische figuren' gaat die de boel verstieren

- dat alle nieuwkomers met volledig behoud van hun eigen cultuur heel goed meedoen

- dat onze beleidsmakers nooit zullen toegeven aan welke vorm van intolerantie dan ook

- dat de democratie zoals wij die kennen helemaal niet onder druk staat

- dat er hele fijne en mooie dingen in de koran staan

- dat een beetje scheiding der sexen best wel oke is

- dat er ook voor de vrijheid van meningsuiting grenzen gelden

- dat....

Als u blij en tevreden bent met dit lijstje toegestane overtuigingen, vertrouw dan Cohen, Van der Laan en hun volgers. Want zij zullen ervoor zorgen dat dit lijstje ook tien jaar na de moord op Theo van Gogh ongewijzigd zal zijn.

Fatima de Boer-al-Husayn

UITROKEN

Fatima Elatik, in Amsterdam een wereldberoemd hoofddoekjesdraagster, spreekt mannentaal. Op 2 november heeft ze gezegd, over de aanhangers van Wilders, ‘I want to smoke them out’. Als kakkerlakken uitroeien dus. Vergassen.

Denk er even over na wat er in Nederland gebeurd zou zijn als Wilders iets dergelijks over moslims, of over zelfs alleen maar de criminele moslims, gezegd zou hebben. Maar hier gaat het niet over moslims, maar over ongeveer een-vijfde van het Nederlandse electoraat. U die dit leest, zou er zo maar bij kunnen zijn.

Het vervelende van uitroken is dat het voor de omstanders gevaarlijk is. Nu ja, als de rivers of blood eenmaal vloeien, kan niemand zeggen dat het niet goed en duidelijk aangekondigd is.

HansJansen

Nog niet eens zo lang geleden..

(The future is already here, it's just not evenly distributed. William Gibson)

In de coupé naast me nemen drie oudere dames plaats. De grijze duifjes kletsen honderduit en gaan zo luidruchtig in elkaar op dat het me niet lukt de eerste pagina uit te lezen van De aap in ons, waarom we zijn wie we zijn van Frans de Waal.

Twee dames houden een mobiele telefoon in hun platte hand die in hun schoot rust. Alsof het een relikwie is. De derde, die minstens tien jaar jonger oogt, heeft er geen.

“Hier,” zegt de oudste grijze duif en ze duwt d'r mobieltje in de handen van de jongste die naast haar zit, “bel jij André even”. De jongste tikt wat cijfers in terwijl de anderen haar verwachtingsvol aankijken. Dan horen we de jongste zeggen: “Ja André, met Ria, hier komt je moeder...”, en ze overhandigt het mobieltje aan Andrés moeder.

“Dag André, dit is je moeder, ja we zitten in de trein, alles is goed, ja. Dus dan weet je dat. We zitten nu nog in de trein. Straks bellen we wel weer”, en ze geeft het mobieltje terug aan de jongste, van wie blijkbaar verwacht wordt dat ze de verbinding verbreekt.

“Zet je hem uit?” zegt ze nog. “Dat is beter hè, het kost toch stroom als ie aanstaat?”

Ik ben nu een en al aandacht. Het kost me moeite niet hardop te lachen om deze vooruitgang in 'vooruitgang' en daarom richt ik m'n blik weer op de 'aapjes' van Frans de Waal maar lezen doe ik niet. De trein zet zich langzaam in beweging.

De derde grijze duif heeft al die tijd haar mobieltje zitten bevingeren. Nu is het haar beurt om te gaan bellen. Zij kan het zelf. “Laat ik Joop nu maar even bellen, dan weet hij waar we zijn en dat we onderweg zijn,” zegt ze. De anderen kijken haar gespannen aan. “Ik heb nog maar 1 euro beltegoed. Wat gaat dat snel zeg!” Even later. “Hij is in gesprek... wat vreemd, nou dan probeer ik het straks nog maar eens. We zijn er toch nog niet?”

De oudste staart naar haar mobieltje dat in de handen van de jongste ligt. “Hoe is het toch mogelijk dat dit allemaal kan!” roept ze ineens. “Het wordt steeds maar gekker, en dat allemaal met die chips die erin zitten”. Grijze duif drie begint dan trots te vertellen dat zij tegenwoordig gebruik maakt van de girofoon, waarop de oudste verbaasd reageert: “de girofoon, de girofoon, wat is dát nu weer?!”

Een harde lach ontsnapt m'n mond. Maar die wordt niet opgemerkt door de drie dames. Girofoon, denk ik, inderdaad wat was dat ook alweer? Dat is toch iets van lang geleden?

Dan zegt de jongste: “ik heb girotel, dat is heel makkelijk”. Waarop grijze duif drie antwoordt: “zover ben ik nog niet, ik heb nog geen internet, de doos met de computer staat in de gang, maar ik heb nog geen tijd gehad hem te openen. En ik weet dat in de doos de handleiding zit en dus open ik hem nog maar niet want dan moet ik die gaan lezen!” Men lacht gezamenlijk. Ik doe mee.

“Ja,” vervolgt grijze duif drie, “en waar moet ik hem zetten? Ik kan hem niet beneden hebben, want dan zou ik het bruine bankje weg moeten halen, en dát kan niet. Het bruine bankje eruit, nee zeg, dat begrijp je..... Nee, die computer moet naar boven, maar ik moet eerst de doos nog openen...”

De conducteur komt langs. Deze is in een melige bui en maakt ouderwetse conducteursgrapjes met de 65-plussers die dat wel kunnen waarderen. Als hij wegloopt, heeft hij voor de jongste nog een boodschap: “En dit is de trein hoor, niet Amersfoort!” Alleen de jongste lacht terwijl haar gezicht roze kleurt. Ik snap niets van de opmerking van de conducteur maar gelukkig legt de blozende het vrijwillig aan de hele coupé uit.

“Ja,” zegt ze “dat had ik jullie nog niet verteld, maar toen ik net als eerste op het perron aankwam, vroeg ik aan de conducteur terwijl ik naar de gereedstaande trein wees,” ze lacht er schaapachtig bij, alsof ze wel degelijk inziet hoe dom haar vraag was: “is dit Amersfoort?” “Nee,” had de conducteur haar droogjes geantwoord: “Dit is niet Amersfoort, dit is een trein!”

De vreemde opmerking van de conducteur is verklaard en iedereen lacht met de jongste mee.

Grijze duif drie geeft te kennen dat ze het thuisfront voor de tweede keer wil gaan bellen, kijken of haar Joop nu wel bereikbaar is maar tot haar ontsteltenis is het nummer nog steeds in gesprek. “Dit is heel vreemd,” zegt ze, “het is niets voor Joop om zo lang aan de telefoon te zijn, dat doet hij nooit, hij voert geen gesprekken aan de telefoon.” Iedereen begrijpt haar punt direkt. “De hoorn moet ernaast liggen, het kan niet anders,” concludeert ze. “Waarschijnlijk heeft hij per ongeluk de hoorn naast de haak gelegd. Ik weet het zeker, want zo lang aan de telefoon zitten praten, dat doet hij écht niet.”

Het is duidelijjk dat ze zich zorgen om Joop maakt, de anderen voelen met haar mee. Terwijl grijze duif nummer drie in haar papieren adressenboekje begint te bladeren, mompelt ze “Nee, die kan ik niet vragen, die woont te ver, maar wacht, ik kan Betty vragen om even polshoogte te nemen, die begrijpt het wel" en ze tikt het nummer van Betty in, de anderen kijken toe en luisteren mee: “Ja Betty, met mij, we zitten in de trein en Joop is de hele tijd in gesprek, en dat kan niet. Zou jij even bij hem willen kijken?” Het is een paar secondes stil in de coupé, dan gaat grijze duif drie door: “Heel fijn Betty, maar ik weet mijn mobiele nummer niet uit mijn hoofd. Dus je kunt me niet terugbellen.... Wat? Staat hij daar?” De andere twee dames kijken elkaar opgelucht aan, maar dan begrijpen ze wat er werkelijk wordt bedoeld: “Oh, mijn telefoonnummer staat er, je hebt nu mijn telefoonnummer. Goed. En als Joop mij dan wil terugbellen, zeg hem maar dat we onderweg zijn. Bedankt hoor!”

Zichtbaar opgelucht stopt grijze duif drie haar mobieltje in haar handtas, bedenkt zich en haalt hem er weer uit. “Anders hoor ik hem misschien niet”, legt ze aan de anderen uit. “Joop belt me zo terug want Betty gaat even bij hem kijken, die woont dichtbij. Betty begreep meteen wat ik bedoelde. Ik heb alleen bijna geen beltegoed meer! Kun je dan nog wel gebeld worden?” Beide dames knikken van ja.

De trein is gestopt en rijdt inmiddels weer. De oudste verzoekt de jongste om nog een keer voor haar te bellen, wat die onmiddellijk doet: “Ja André, met Ria, hier komt je moeder weer...” De oudste pakt de telefoon aan: “Ja André. Wat? Of ik een telefoniste in dienst heb genomen? Ha, ha, ja we zitten nu in de trein en we komen straks aan in Amersfoort, dus als je aan de voorkant van het station staat, dan zien we je wel”. De jongste fluistert haar de aankomsttijd in: “O ja, om tien over negen zijn we er. Nou, tot straks dan,” en wederom mag de jongste de telefoonverbinding voor haar verbreken. “Dat is geregeld,” zegt de oudste, “Ik zou niet meer zonder mobieltje kunnen! André komt er aan met de auto, dus dan kan hij eerst jou wegbrengen, en daarna ons.”

Grijze duif drie trommelt met haar vingers ongeduldig op haar handtasje. “Ik begin nu toch wel zenuwachtig te worden, het duurt zo lang! Hij had nu toch wel terug kunnen bellen?! Nu ga ik me dáár weer zorgen om maken!” Ze kijkt er schuldig bij. De anderen knikken instemmend, want nu kan grijze duif drie eigenlijk niemand meer bellen, dat zou gek zijn. Dan wendt de oudste zich tot de jongste en zegt: “Daar heb jij gelukkig geen last van hè, dat je om een ander bezorgd hoeft te zijn. Jij bent zelfstandig!”

Ik durf even niet naar de jongste te kijken. Die mompelt iets en daarna zwijgen allen een minuut of drie.

“Ik ga toch nog een keer naar Joop bellen,” hervat grijze duif drie. “Ik maak me zo'n zorgen, weet je nog die keer dat Joop voor zijn galblaas acuut naar het ziekenhuis moest? Bel jij even?”, vraagt ze aan de jongste die nog steeds het mobieltje van de oudste in haar hand heeft, “mijn beltegoed is bijna op.” En ze noemt het telefoonnummer van Joop hardop. “Hij gaat over!” meldt de jongste even later. Dan breekt er een lach door op het gerimpelde gezicht van Joops vrouw en zegt deze: “De hoorn ligt weer op de haak!”

Maar opgenomen wordt er niet.

“Neemt hij niet op?” zegt ze, “dat kan ook niet, want dan is hij onderweg! Hij heeft natuurlijk van buurvrouw Betty gehoord dat ik hem gebeld heb en hij is direct in de auto gesprongen omdat hij niet weet hoe laat we aankomen. Dus straks staan er twee auto's voor ons klaar!”

“Nou ja,” zegt de oudste, “dan ga ik toch met André mee, en jullie met Joop. Alleen weten we niet zeker óf Joop komt en hoe laat, maar dan wachten we wel even met z'n allen. Dat is geen probleem!”

Ik wil het liefst deze 65-plussers volgen maar ben nog lang niet thuis, ik buig me over m'n boek en lees op de eerste pagina de beroemde uitspraak van Katherine Hepburn in The African Queen: “We zijn op deze wereld, meneer Allnut, om de natuur te boven te komen.”

En daar voeg ik zelf aan toe "voor zolang het duurt".

Annelies van der Veer

La Route au Sud (132)

Theo van Gogh versus Marcel van Dam

De drie onderzoekers zijn gevaarlijker dan Geert Wilders

Let op! Nu ook in de Volkskrant en op de Volkskrant Opiniesite.

Drie door de minister van Binnenlandse Zaken aangestelde wetenschappers noemen de PVV een gevaar voor de staatsveiligheid. Legitiem en democratisch verzet tegen de overheid wordt als staatsgevaarlijk bestempeld. Het zijn de methodes waarmee in landen als Wit-Rusland de oppositie monddood wordt gemaakt. Hopelijk beseft minister Guusje ter Horst dat ze zich met dit onderzoek op zeer glad ijs begeeft.

Geert Wilders voert het debat over islam en integratie op scherpe toon. Zijn voorstel om de koran te verbieden vind ik onliberaal. Zijn plan om criminelen met een Nederlands paspoort uit te zetten lijken me onhaalbaar en verwerpelijk. Bijzonder denigrerend is zijn ideetje over de invoering van een ‘kopvoddentax’.

Met zijn optreden zal hij geen bondgenoten vinden onder de vele goedwillende allochtonen. De kleine, toch al in het nauw gedreven groep vooruitstrevende moslims zal zich evenmin aangesproken voelen door Wilders en zijn PVV.

In de Tweede Kamer en daarbuiten wordt terecht volop gedebatteerd over Wilders en zijn ideeën. Helaas gebeurt dit vaak niet met feiten en argumenten. Net als eerder met Pim Fortuyn gebeurde, wordt Wilders voortdurend gedemoniseerd door onterechte vergelijkingen met de Tweede Wereldoorlog. Een van de jongste voorbeelden hiervan is de recente Nieuwe Flessenpost van de in ‘weldenkend Nederland’ immens populaire schrijver Geert Mak.

De opkomst van de PVV heeft alles te maken met de aanhoudende zorgen van talloze Nederlanders over het optreden van de politieke islam in binnen- en buitenland. Door deze kwesties te negeren heeft de gevestigde politiek eerst Pim Fortuyn en daarna Geert Wilders juist groot gemaakt.

Wilders wordt door onder anderen Geert Mak, Fatima Elatik (PvdA) en Alexander Pechtold (D66) in verband gebracht met Hitler en/of het nationaal-socialisme. Als de PVV-leider premier zou worden, is alles mogelijk, meent Mak.

Maar is Wilders dan van plan om de Nederlandse democratie omver te werpen? In zijn partijprogramma staat er niets over. Ook in zijn politieke optreden bestaat daar geen enkele aanwijzing voor. Er trekken geen gewapende en geüniformeerde Wilders-milities door de straten.

Is de PVV dan misschien ondergronds bezig om ons staatsbestel te ondermijnen? Daarvoor bestaan evenmin aanwijzingen. Hiervoor hebben we trouwens de Algemene Inlichtingen en Veiligheidsdienst (AIVD), opvolger van de BVD. Deze inlichtingendienst hield vroeger de CPN en de communistische vakbond EVC in de gaten. Tegenwoordig houden de gleufhoeden zich bezig met mogelijk terrorisme van extremistische moslims. Verder houden ze in de peiling wat er speelt in diverse extremistische milieus, bijvoorbeeld het dierenactivisme, de kraakbeweging, het trotskisme, het salafisme of de Moslimbroederschap.

Zijn er aanwijzingen dat Wilders en zijn partij niet langs democratische weg oppositie voeren en in plaats daarvan de maatschappij ondermijnen, bijvoorbeeld brandstichtingen plegen, eigendommen vernielen of personen bedreigen. Daar is niets over bekend. We weten alleen dat Wilders zelf al vijf jaar ernstig wordt bedreigd, en dat de Nederlandse overheid dankzij de noodzakelijke permanente bewaking van elke stap op de hoogte is. Van subversieve acties kan geen sprake zijn.

Desondanks stellen drie wetenschappers - als ik moet afgaan op de berichtgeving van de Volkskrant - dat de PVV (negen Kamerzetels en grootste partij in sommige peilingen) een extreem-rechtse partij is die islamofobie en systeemhaat tegen de overheid mobiliseert. Daarmee ondermijnt ze de sociale cohesie en de democratie in het land. Ergo: Wilders vormt een gevaar voor de staatsveiligheid.

Als het ging om de stelling van drie zelfbenoemde wetenschappers, konden we hier onze schouders over ophalen. Op onze universiteiten lopen meer rare vogels rond. De drie geleerden werken echter in opdracht van minister Guusje ter Horst (PvdA) van Binnenlandse Zaken. Ze moeten een onderzoek doen naar radicalisering. Met andere woorden: de politiek voor de AIVD verantwoordelijke bewindsvrouw stelt drie wetenschappers aan om het werk van de AIVD te doen.

Een van die wetenschappers is Jaap van Donselaar, cultureel antropoloog in Leiden. Hij geldt als de grote expert op het gebied van rechts-extremisme. Hij werkt, gefinancierd door Binnenlandse Zaken, mee aan de Monitor Racisme en Extremisme.

Bij gebrek aan echte nationaal-socialisten heeft Van Donselaar eigen criteria bedacht om een partij als extreem-rechts te duiden. Een partij zit in die hoek als ze het eigene benadrukt, hard wil optreden tegen criminaliteit en de immigratie wil inperken. Volgens deze methode zijn in 2009 zo’n beetje alle politieke partijen in Nederland extreem-rechts. Onder meer om deze reden is de methode-Van Donselaar een vorm van politiek gerichte pseudo-wetenschap. De Leidse onderzoeker plakt het etiket extreem namelijk alleen op door hem ongewenste politieke partijen. In de Monitor 2008 zette hij de PVV in de rechts-extremistische hoek.

Van Donselaar doet zijn onderzoek mede namens de Anne Frank Stichting, de beheerders van het Achterhuis, het onderduikadres van de in de Tweede Wereldoorlog vermoorde schrijfster van het wereldberoemde oorlogsdagboek. Helaas misbruikt deze stichting Anne Frank in haar pogingen om de vrijheid van meningsuiting in Nederland in te perken.

Directeur Hans Westra, zo schreef René Marres in Vermoord en verbannen, vindt dat moslims beschermd moeten worden tegen aanvallen op de islam. Peter Rodrigues, jurist van de stichting, beschouwt kritiek op de islam als racisme, omdat je nu eenmaal moslim zou zijn door geboorte. In de jongste Monitor van de Anne Frank Stichting staat een pleidooi voor registratie van islamofobie, vergelijkbaar met de registratie van antisemitische en racistische incidenten. Hiermee wordt dus elke vorm van kritiek op de islam in de racistische hoek geduwd.

Maakt u bezwaar tegen het feit dat sommige kinderen van acht jaar in sluiers moeten lopen? Vindt u het ongepast dat Elatik als voorzitter van een stadsdeelbestuur een hoofddoek draagt? Vindt u dat Tariq Ramadan nooit benoemd had mogen worden als ‘bruggenbouwer’ in Rotterdam? Maakt u bezwaar tegen gescheiden loketten voor mannen en vrouwen in een door de overheid gesubsidieerd informatiepunt? Pas straks goed op uw woorden, want Van Donselaar en de Anne Frank Stichting gaan u registreren.

Minister Ter Horst heeft deze onderzoeker, die eind 2008 al beweerde dat de PVV extreem-rechts is, nu dus ingeschakeld voor een onderzoek, waarvan de niet verrassende uitkomst is dat de PVV een extreem-rechtse partij is. Wilders is daarom terecht ziedend.

Het meest verontrustende vind ik de formulering van de drie onderzoekers. Ze bombarderen een legale en democratische oppositiepartij tot een gevaar voor de staatsveiligheid. Ze doen dit onder auspiciën van het ministerie van Binnenlandse Zaken. Dit zijn de methodes waarmee regimes in Iran, Venezuela en Wit-Rusland de oppositie monddood maken.

Legitiem verzet tegen het beleid van de overheid wordt door de onderzoekers vertaald in systeemhaat tegen de overheid. Wie zich verzet tegen plannen van de regering ondermijnt de democratie. Of verstoort de sociale cohesie, die overigens al tientallen jaren is verstoord als gevolg van het multiculturalisme.

Als Ter Horst haar zegen aan dit soort onderzoek geeft, wordt ze zelf de grootste ondermijner van de democratie. Ze zal, mag ik hopen, toch zo verstandig zijn om niet in de voetsporen van een autocraat als Aleksandr Loekasjenko te willen treden. Hopelijk beseft ook de Tweede Kamer wat voor gevaarlijke weg hier mogelijk wordt ingeslagen. De drie onderzoekers zijn voor het functioneren van onze democratie veel bedreigender dan Geert Wilders.

Carel Brendel

La Route au Sud (131)

Muslim Sensitivity Training in South Park

Linkse logica

Gnoe
(klik op het plaatje)

Vraag en Antwoord (14)

Bonter dan de drie hoogleraren die wetenschappelijk bewezen hebben dat Wilders niet deugt, en dat zijn kiezers extremisten zijn, dat is tot op heden toch nog maar zelden vertoond. Twintig procent van de Nederlandse kiezers is extremist! Volgens een beroemde vriend van de islam, de Amerikaanse egghead John Esposito, ligt zelfs binnen de islam het percentage lager. Kun je bij zo’n hoog percentage nog wel van extremisme spreken? Is extremisme niet per definitie iets extreems?

Rights Watchdog, verloren in het Midden-Oosten

Als oprichter van Human Rights Watch, haar actieve voorzitter gedurende 20 jaar en nu oprichter emeritus, moet ik iets doen dat ik nooit verwachtte: ik moet mij publiekelijk aansluiten bij de critici van de groep. De oorspronkelijke missie van Human Rights Watch was een opening te veroorzaken in gesloten maatschappijen, het verdedigen van basisrechten en het steunen van dissidenten. Maar de laatste tijd heeft de organisatie rapporten uitgebracht betreffende het Israelisch-Arabische conflict die diegenen steunen die van Israel een pariastaat willen maken.

Bij Human Rights Watch erkenden wij altijd dat open, democratische samenlevingen hun gebreken hebben en dat niet alles vlekkeloos verloopt. Maar we zagen ook dat ze de mogelijkheid hebben mogelijke misstanden te corrigeren – door stevig politiek debat, een kritische pers en vele andere mechanismen die hervormingen aanmoedigen.

Dat is de reden waarom we probeerden een scherpe lijn te trekken tussen de democratische en de ondemocratische wereld, in een poging duidelijkheid te scheppen betreffende mensenrechten. We wilden voorkomen dat de Sovjet-Unie en haar volgers een spel van morele gelijkheid gingen spelen met het Westen door liberalisering aan te moedigen en door de aandacht te vestigen op dissidenten als Andrei Sakharov, Natan Sharansky en diegenen die vast zaten in de Sovjet Gulag – en de miljoenen in China’s ‘laogai’, of werkkampen.

Toen ik aftrad als voorzitter in 1998 was Human Rights Watch actief in 70 landen, de meeste onder hen gesloten samenlevingen. Inmiddels heeft de organisatie in toenemende mate haar belangrijke onderscheid tussen open en gesloten samenlevingen op een zijspoor gezet.

Nergens is dit duidelijker dan in haar werk in het Midden-Oosten. De regio wordt bevolkt door autoritaire regimes met abominabele ervaringen op het gebied van de mensenrechten, maar in de afgelopen jaren heeft Human Rights Watch veel meer veroordelingen van Israel uitgevaardigd betreffende schending van internationale wetgeving dan van enig ander land in de regio.

Met een bevolking van 7.4 miljoen is Israel de thuishaven van minstens 80 mensenrechtenorganisaties, een levendige vrije pers, een democratisch gekozen regering, een rechtelijk apparaat dat zich regelmatig uitspreekt tegen de regering, een politiek actieve academische wereld, verschillende politieke partijen en, afgaande op het aantal nieuwsberichten, misschien wel meer journalisten per hoofd van de bevolking dan welk ander land ter wereld – waaronder velen die de lokatie speciaal hebben gekozen om verslag te doen van het Israelisch-Palestijnse conflict.

Ondertussen regeren de Arabische en Iraanse regimes over ongeveer 350 miljoen mensen, en de meesten zijn nog altijd even wreed, gesloten en autocratisch, met weinig of geen mogelijkheid tot een dissidente mening. De benarde situatie van haar burgers die het meeste voordeel zouden hebben van het soort aandacht dat een goed gefinancierde internationale mensenrechtenorganisatie zou kunnen bieden, wordt genegeerd terwijl de Midden-Oosten afdeling van Human Rights Watch rapport na rapport voorbereidt over Israel.

Human Rights Watch is haar kritische blik kwijtgeraakt in een conflict waarin Israel herhaaldelijk is aangevallen door Hamas en Hezbollah, organisaties die het hebben gemunt op Israelische burgers en daarbij hun eigen bevolking als menselijk schild gebruiken. Deze groeperingen worden gesteund door de regering van Iran, dat openlijk heeft verklaard Israel niet alleen te willen vernietigen, maar Joden waar dan ook te vermoorden. Deze aanzet tot genocide is een aantasting van de Conventie voor Preventie en Strafbaarstelling van Genocide.

Leiders van Human Rights Watch weten dat Hamas en Hezbollah ervoor kozen oorlog te voeren vanuit dichtbevolkte gebieden, waardoor woonwijken bewust werden veranderd in een slagveld. Ze weten dat meer en betere wapens zowel Gaza als Libanon binnenvliegen en gereed staan om opnieuw te worden ingezet. En ze weten dat deze militante houding de Palestijnen bij voortduring onthoudt van het vreedzame en produktieve leven dat ze verdienen. Desondanks is het Israel, het herhaalde slachtoffer van agressie, dat zich de kritiek van Human Rights Watch op de hals haalt.

De organisatie houdt zich vooral bezig met de wijze waarop oorlog wordt gevoerd, niet met de beweegredenen. Natuurlijk zijn zelfs slachtoffers van agressie gebonden aan de conventies betreffende oorlogvoering en dienen zij hun uiterste best te doen het aantal slachtoffers onder de burgerbevolking te beperken. Desondanks is er een verschil tussen kwaad begaan uit zelfverdediging en kwaad dat bewust wordt gepleegd.

Maar hoe weet Human Rights Watch dat deze wetten geweld is aangedaan? In Gaza en elders waar het onmogelijk is toegang te krijgen tot het slagveld of de militaire en politieke leiders die strategische beslissingen nemen, is het uiterst moeilijk een definitief oordeel te vellen over oorlogsmisdaden. De rapportage is vaak afhankelijk van getuigen wier verhalen niet geverifieerd kunnen worden en die uit kunnen zijn op politiek gewin of repercussies vrezen van hun eigen leiders. Het is veelzeggend dat Kolonel Richard Kemp, de voormalig commandant van de Britse troepen in Afghanistan en een expert op oorlogsgebied, heeft gezegd dat het Israelische leger in Gaza “meer deed om de rechten van burgers in gevechtszones te beschermen dan welk ander leger ook in de geschiedenis van oorlogvoering.”

Alleen door terug te keren naar haar oprichtingsstatuten en het becheiden karakter dat de oorspronkelijke bron van inspiratie vormde, kan Human Rights Watch zichzelf hervinden als de morele kracht in het Midden Oosten en over de gehele wereld. Als het er niet in slaagt dat te bereiken zal haar geloofwaardigheid serieus worden ondermijnd en haar belangrijke rol in de wereld aanzienlijk worden verminderd.

Robert L. Bernstein

Bron/originele tekst: The New York Times
Vertaling: Kees Bakhuyzen (HoeiBoei)

Robert L. Bernstein, de voormalige directeur van Random House, was de voorzitter van Human Rights Watch van 1978 tot 1998.

Update! The Prophet Muhammed could not have been a prophet

Zie ook Faits divers.

Toen ik de Koran, de hadith en de islamitische boeken nauwkeurig onderzocht, kwam ik tot de stellige overtuiging, dat het voor een menselijk wezen onmogelijk is om de biografie van Mohammed te lezen en erin te geloven, en tegelijkertijd toch een psychisch en mentaal gezond persoon te zijn

Weet u nog hoe de profeet Mohammed Asmaa bint Marwan doodde? Zijn volgelingen scheurden haar lichaam uiteen, terwijl ze haar kind de borst gaf. Toen ze bij hem terugkeerden – schreeuwende “Allah Akbar”, zei hij: “Over die vrouw zullen nog geen twee geiten met elkaar op de hoornen gaan.” Zoals u weet stoten geiten elkaar om het minste en geringste aan. Maar voor Mohammed was de moord op een vrouw die bezig was met borstvoeding net zo triviaal als de aanleiding voor geiten om elkaar aan te stoten. Is zo iemand een profeet van God?

Ik word er heel treurig van wanneer Al-JazeeraTV een krankzinnig en terroristisch creatuur als Al-Qaradhawi de gelegenheid geeft om zijn gif te verspreiden, zijn terroristische fatwa’s af te kondigen en z’n praatjes te verkopen. De woorden die hij tegen mij heeft gebruikt hebben vele jonge moslims – die zijn gehersenspoeld en verblind, en geprogrammerd om te haten – opgehitst om vervloekingen en bedreigingen over mij uit te storten, meteen na de TV-show waarin hij mijn optreden op Al-Jazeera ter discussie stelde.

Wanneer de islam zegt dat vrouwen dommer zijn dan mannen, en ik weerleg deze bewering – in dat geval valt de islam mij aan, en dan doe ik niet anders dan mij verdedigen. Wanneer de islam oproept om ongelovigen te doden, en wanneer ik daar tegen in ga, ook in dat geval valt de islam mij aan, en kan ik niet anders dan mij verdedigen. Ik val de islam niet aan. Ik heb er kritiek op, maar helaas, wij, als slachtoffers van een islamitische opvoeding, beschouwen elke kritiek als een aanval.

Ik concentreer me altijd op de taal – de taal van de islam. De taal van de islam is een negatieve dode taal, vol geweld, woede, haat en racisme. De mens is het product van z’n taal, het resultaat van de negatieve en positieve taal waaraan hij tijdens zijn leven is blootgesteld. Wanneer zijn leven wordt gedomineerd door negatieve taal, wordt hij zelf ook een negatief, roekeloos en onproductief persoon, die alles verwerpt. Anderzijds, indien positieve taal zijn leven domineert, zal hij uitgroeien tot een positief, gelukkig en productief persoon. Dit is de reden waarom de negatieve taal van de islam te kort schiet. Deze taal kan geen mensen voortbrengen met een spontane en positieve kijk op het leven. Het heeft negatieve mensen gevormd. Wanneer we kijken naar islamitsche samenlevingen, kunnen we zien wat die negatieve mensen hebben gedaan.

Ik beschouw de islam niet als een religie – in de betekenis die ik aan het woord godsdienst hecht. De islam is een politieke doctrine, die zichzelf met geweld wil opleggen. Elke doctrine die er toe oproept om ongelovigen te doden is geen godsdienst. Het is een totalitaire doctrine die zichzelf met geweld wil opleggen. Wanneer ik bijvoorbeeld het volgende vers lees: “

Gesel iedere echtbreker en echtbreekster met honderd slagen. En laat medelijden met hen u van de gehoorzaamheid aan God niet afhouden”(24:2) – bespeur ik geen enkele spiritualiteit in dit vers. Wanneer een geloof in staat is om de gelovigen van het laatste beetje medelijden te af te helpen, ontdoet dat geloof hen ook van hun spiritualiteit.

Jezus Christus is een symbool van vrede. Hij droeg geen zwaard, Hij hakte geen hoofden af en beschuldigde niemand van ketterij. Het probleem met de islam is, dat wanneer wij hetzelfde zouden doen als de christenen in de Middeleeuwen, en wanneer wij dus ons leven zouden modelleren naar het voorbeeld van het leven, de handelingen en de woorden van Mohammed, dat we ons dan in een nog veel grotere chaos zouden bevinden dan die waarin we nu leven, en we zouden eindigen als Osama Bin Laden en zijn maten. Lees maar eens over het leven van Mohammed.* Wat vind je daar? Niets dan zijn rooftochten en zijn vele vrouwen, en zijn hadith (=overgeleverde uitspraken) waarvan sommige echt huiveringwekkend zijn. Ik huiver als ik de volgende hadith hoor: “Het paradijs van de vrouw is onder de voet van haar echtgenoot.”

De islamitische leer is vreselijk geworden in de hoofden van de moslims. Ik zie geen ander alternatief dan het openen van die hoofden, en die hersenen te zuiveren van de levensgevaarlijke kankercellen.

Toen het Syrische volk de Deense ambassade bestormde en afbrandde, brandde mijn hart ook. Waarom? Het Syrische volk sterft van de honger. De Syriërs moeten ploeteren voor hun dagelijks brood, ondanks hun oude beschaving. Waarom bestormen ze niet het paleis van hun president, die 40 miljard dollars op Europese bankrekeningen heeft staan, en waarom zetten ze het paleis niet in brand? Ze bestormden de Deense ambassade, en daarmee gaven ze het Westen een verkeerd beeld van het beschaafde Syrische volk. Daarom vind ik hun handelen barbaars en achterlijk.

Het Israëlisch-Palestijnse conflict is een religieus conflict. Ik steun de Palestijnse zaak. Ik steun de Palestijnse kinderen. Ik lig wakker van het lijden van Palestijnse vrouwen. Ik doe nog geen vlieg kwaad, dus hoe zou ik ooit tégen hen kunnen zijn? Dat is ondenkbaar. Het is ook een politiek conflict, en ze zouden hun leiders moeten vragen wat ze hebben gedaan om het probleem op te lossen. Maar het probleem heeft z’n wortels in de godsdienst. Een paar weken geleden las ik een verhaal in een islamitisch boek, waarin Mohammed onderweg is met zijn volgelingen en dan horen ze rumoer. Zij vroegen hem: “Wat is dit, Boodschapper van Allah?” Hij zei: “Dit zijn de Joden die gefolterd worden in hun graven.” Afgezien van de conflicten die Mohammed toen al met de Joden had, geeft zijn antwoord aan dat de graven van de voorouders van de Joden zich in Saudi-Arabië bevonden, correct? [Interviewer: Ja] De Joden horen in deze regio thuis, dat blijkt wel uit de islamitische boeken en de koran zelf.

Het probleem met de moslims is dat ze het verschil niet zien tussen de profeet en hun eigen neus. Wanneer je kritiek hebt op Mohammed, zijn daden en zijn leven, is het net alsof je hun neus hebt afgehakt.

Wafa Sultan

Vertaling: Henk

*Noot vertaler: b.v.: H. Jansen: De historische Mohammed

Wafa Sultan is een Amerikaanse psychiater van Syrische afkomst, die de relaties tussen de religies becommentarieert. Wafa Sultan en haar man David Sultan emigreerden in 1989 naar de VS. Ze heeft te kennen gegeven dat ze vreest voor de veiligheid van haar familieleden die in Syrië zijn achtergebeleven. Op 29 mei 2008 werd zij geinterviewd door de Cypriotische televisiezender Al-Hayat.

'ik bakker gaan'

(ingezonden) Uitgelicht, de Volkskrant, 23 oktober 2009 'Inburgeraars leren geen Nederlands'.

Inburgeraars leren geen Nederlands. In tegenstelling tot de verwachting die wordt gewekt met de overheidsslogan 'Het begint met taal', hoeven cursisten zich slechts verstaanbaar te kunnen maken. Een kromme zin als 'ik bakker gaan' is geen belemmering om een diploma te halen. Dit zegt Karin Mousa, coördinator van Workstep, waar een groot deel van de inburgeraars zich voorbereidt op een baan.

Lees hierbij ook 'Wat hij zoeken?'

Heeft u ook voorbeelden van Jip-en-Janneke-uitspraken/berichten/verslaggeving/foto's gehoord/gezien op radio, televisie of andere media? Stuur deze, met bronvermelding, dan naar hoeiboei@gmail.com .

La Route au Sud (130)