De islamcritici van Nederland

Welkom in de wereld van de islamcritici, een apart wereldje dat zich voornamelijk op 't internet afspeelt en waar iedereen elkaar nauwlettend in de gaten houdt, voortdurend op elkaar reageert om niet te zeggen de les leest. Bovenop elkaar zitten ze!

 't Is natuurlijk ook niet niks hè, kritiek leveren op een religie. Wie heeft ooit van zoiets gehoord? Ja, vroeger natuurlijk wel, maar dat ging om

Lees verder in METRO of op de METRO-SITE HIERR

Anne-Marie Waters | Islam Is Not A Peaceful Religion

Zomergast anders

Zet eens uit, op een schaal van 1 tot 10, hoe bedreigend de leiders (en hun regiems) in het Midden-Oosten geweest zijn voor het Westen. Hoe hoger het getal, hoe meer dreiging.

Mosaddeq 3, Nasser 5, Kadaffi 7, Khomeini 8, Saddam Hoessein 9 – en de rij gaat verder, reken maar op binnenkort een nieuwe naam. Weer een Iraniër?

Zet eens uit op eenzelfde schaal van 1 tot 10 hoe bedreigend de volgende Nederlandse politici geweest zijn voor de machtsposities van de heersende politiek-correcte elites, ook wel bekend als de burokratuur.

Janmaat 4, Bolkestein 6, Fortuyn 8, Geert Wilders 9.

Als het Westen wat het Midden-Oosten betreft een beetje naar Mosaddeq had geluisterd, hadden we rest van de namen in dat rijtje waarschijnlijk niet gekend.

Als de Nederlandse policor elite in 1991 een beetje naar Bolkestein had geluisterd, dan zouden Pim Fortuyn en Theo van Gogh nog leven en Geert Wilders niet bewaakt hoeven worden.

En Zomergasten met Hans Teeuwen was een ander programma geweest dan het zondagavond 28 juli geweest is.

Tweede Wildersproces?

Update (25.7.2013): 1 augustus 2013 (9.00 uur) moet Robert de Jonge voor de rechter verschijnen in de Rechtbank Amsterdam, Parnassusweg 220.  Zie ook hierrr

De Nederlandse justitie heeft een nieuw doelwit op het oog: op 28 november wordt er in Amsterdam aan de Parnassusweg (waar anders?) een regiezitting gehouden ter voorbereiding van een nieuw inquisitieproces dat aangespannen wordt tegen een Nederlandse burger die volgens de aangifte zich jegens de islam schuldig gemaakt zou hebben aan groepsbelediging, discriminatie en haat zaaien -- wat zou het anders kunnen zijn? Verdere gegevens ontbreken voorlopig nog. Gelukkig kunnen we er zeker van zijn dat de mainstream standaard media, de MSM, er alle aandacht aan zullen geven en de zaak met even veel aandacht en even objectief zullen volgen als destijds het Wildersproces.

13.11.2012

De wereld van Fellini

Toen ik voor de eerste keer bij de Trevi fontein in Rome stond, zag ik het volgende. In het water zwommen twee mannen rondjes bij wijze van wedstrijd. Ze werden aangemoedigd door een schare joelende fans. Op enige afstand stond een vijftal nonnen, gekleed in zwart habijt en witte kappen, het tafereeltje gade te slaan. Ik ben in het land van Fellini, dacht ik. Felliniaans. Het enige bijvoeglijk naamwoord dat van de naam van een regisseur is afgeleid. Ter aanduiding van een surrealistische wereld vol van vreemde dromen en grotesken. Het circus Fellini. In het filmmuseum Eye in Amsterdam is de hele zomer een tentoonstelling te zien, gewijd aan deze maestro van de cinema.

Prijsbeleid is wijs en goed

Er was eens een koninkrijk aan de Nijl, waar de regering bijzonder menslievend was. De broodprijs zou nooit meer verhoogd worden. Dat kon je de armen niet aandoen. De armen waren daar erg blij mee. Ze jubelden voor hun goede en wijze vorst. Ze dansten door de straten en over het Tahrir-plein, en zongen mooie liederen voor hun geliefde koning.

Het was ramadan

Het was ramadan. Maar dan in een tijd dat de media daar niet weken van te voren geestdriftig doch een tikkeltje waarschuwend melding van maken. Het is oktober 2004. We leven in de tijd dat de Amsterdamse politie geen speciale ramadandiensten draait. Er is nog geen sprake is van ramadanjournaals. De iftarmaaltijd is

Lees verder in METRO of op de METRO-site hierrr

Kunst en kick van het kijken

Tekenen en schilderen naar de natuur was lange tijd niet en vogue. Beeldende kunst moest vooral conceptueel en abstract zijn. Daar is de laatste tijd verandering in gekomen. Nederlandse schilders als Arie Schippers, Wendelien Schönfeld en Theo de Feijter zetten hun schildersezel weer buiten. Er is meer aandacht voor het realisme. Een stilleven als dat van Piet Sebens is niet meer ouderwets of oubollig. In zijn voortreffelijke boek Wijd open ogen - stukken over kunst en kijkplezier breekt Gijsbert van de Wal (bekend van zijn artikelen in de NRC en interviews voor het radioprogramma De avonden) een lans voor de figuratieve kunst. Die heeft volgens hem het voordeel dat ze, behalve abstract, ook figuratief is. En in het Stadsarchief in Amsterdam is de hele zomer een prachtige tentoonstelling (Tekenen voor Amsterdam; kunstenaars zien de stad) waarop vooral het project Hemelsbreed – een geschilderde lijn door Amsterdam van Theo de Feijter in het oog valt.

De volkswijsheden en scabreuze grappen van Gerard Reve (6)

"Beter één lul in de hand dan de lucht van tien"

[Bron: Ons Leven Met Reve - Teigetje & Woelrat, uitgeverij Balans. Bol.com.]

Maarten van Roozendaal was uniek

Maandagavond 1 juli zag ik het tv programma De beste singer-songwriter van Nederland. Daarin zong Maaike Ouboter haar hit Dat ik je mis. Elke deelnemer had bovendien de opdracht een ode te schrijven en te zingen aan een muzikale inspiratiebron. Ouboter zong Maarten. “(…) Lang leve het hopeloze, troosteloze/ Lang leve de boosheid en de schoonheid van het lelijke bestaan/ (…) en o god de liefde, en het mooie, en de liefde voor het janken om het mooie/ want het is hier nog zo mooi/ het is hier nog zo mooi.” Tijdens dit programma stierf cabaretier en liedjeszanger Maarten van Roozendaal op eenenvijftig jarige leeftijd.

Egypte begeert het juk van de sharia af te schudden

Al sinds de Farao’s zijn de Egyptenaren als weinig anderen erin getraind om politieke narigheid gelaten te ondergaan. Maar nadat één jaar lang de politieke islam aan de macht is geweest, is het toch ook deze geharde ervaringsdeskundigen te veel geworden. (Niet dat zoiets een waarschuwing zal zijn voor Nederlandse politici die er een hobby van hebben gemaakt de islam ruim baan te geven in het lands-, stads- en schoolbestuur. Immers, alleen de bevolking heeft er last van, dus voor de meeste politici is het dan niet echt een punt.

Strategisch is en blijft het voor de groei van de politieke macht van de islam op de lange termijn het beste zo veel mogelijk sharia-enclaves te stichten. Maar waar? In het Westen kost dat weinig moeite, daar hebben de autoriteiten immers niet door wat er onder hun neus gedaan wordt. Hetzelfde te doen in de islamitische wereld, waar haast iedereen, en zeker de politie, doorheeft wat er gaande is en waartoe dat leiden zal, zoiets is een veel riskantere onderneming. Van heel Egypte een sharia-enclave maken is zelfs met de steun van Obama niet geluk.

Sorry zeggen

Sorry zeggen, het zit er niet meer in. Het komt er niet meer uit. Dan loop je op de stoep, je weet wel een verhoogd en bestraat voetpad langs een straat, rijdt een brommermeisje je bijna van de sokken en kun je haar nog net staande houden. Ze kijkt je aan alsof jíj van de pot bent gerukt en niet zíj. Blèrt 't bijdehandje "maar ik woon hier ook hoor!"

Sorry zeggen? Het zit er niet meer in, het komt er niet meer uit. Niemand krijgt het over z'n lippen.

Dan geef je één keer welgemeende kritiek aan een bekende met wie

Lees verder in Metro of op de Metro-site hierrr

Slavernij

We boffen dat politie- en beveiligingsambtenaren redelijk betaald worden, want slavernij ontstaat zodra de kosten van knechting en bewaking lager zijn dan de opbrengst van het werk van een slaaf. Dat is in de geschiedenis van de mens altijd en overal het geval geweest. Een slaaf moet, uiteraard, meer opbrengen dan de moeite die het kost hem als slaaf er onder en aan het werk te houden.

Afschaffing slavernij in Nederlandse koloniën

Er zijn tal van evenementen die de afschaffing van de slavernij in de Nederlandse koloniën, 150 jaar geleden op 1 juli 1863, dezer dagen herdenken. Festivals, lezingen, exposities en voorstellingen. Zo is er het Keti Koti festival in het Oosterpark in Amsterdam, voor de NOS gepresenteerd door Umberto Tan en Jörgen Raymann. Er is de première van de film Tula, The revolt over de slavenopstand van 1795 op Curaçao. En er zijn voorstellingen als Rebelse vrouwen en Geen liefde zonder vrijheid.

Op 1 juli wordt het Keti Koti (‘verbroken ketenen’) festival gehouden in het Oosterpark, waar het Nationaal Monument Slavernijverleden staat. De NOS doet middels Tan en Raymann verslag op Ned 2 van 12.30 tot 14.00 en zendt van 19.30 tot 19.55 reportages over de hele dag uit. Er is de traditionele bont gekleurde Bigi Spriki optocht. Er treden bands op als de wereld vermaarde reggaeformatie Morgan Heritage, de populaire Surinaamse kasekokaskawi band Aptijt en het Metropole orkest laat Lieve Hugo en Doble-R horen met medewerking van Karin Bloemen, Izaline Calister, Giovanca en Edgar Burgos. En er is het grote kunstproject Art in public met een tentoonstelling en optredens van dichters en schrijvers. Dit alles in aanwezigheid van het koninklijk paar, de burgemeester, de vice-president, de voorzitter van NINsee (het inmiddels afgeslankte Nationaal Instituut Nederlandse slavernijgeschiedenis en verleden)en ministers van Curaçao, St Maarten en Aruba. Wat zal Asscher zeggen? In 2001 sprak toenmalig minister Van Boxtel zijn ‘diepe spijt’ uit, maar de Nederlandse staat heeft nooit formeel excuses aangeboden, wat volgens Piet Emmer (was hoogleraar geschiedenis van de Europese expansie) ook absoluut niet nodig is.

Kijk, Metro en Spits gaan letterlijk nauwer samenwerken

Oba Live bij ons in de huiskamer

Ontwikkelingshulp en massa-immigratie: Cui bono?

‘Illegale immigranten zijn zielig, en het is onchristelijk om de allerarmsten in Afrika, Zuid-Amerika en Azië in de steek te laten. Het is alleen maar menselijk om hulp naar de Derde Wereld te sturen. Bovendien, elke immigrant die eenmaal ontsnapt is aan de ellende van zijn herkomstland, die moet eigenlijk toegelaten worden. Hoe kan je het over je hart verkrijgen om te weigeren die arme mensen een verblijfsvergunning te geven terwijl wij het toch al zo goed hebben. Geen mens is illegaal.’

De normale rechtse argumenten tegen deze twee vormen van geldverspilling luiden dat ontwikkelingshulp, om een aantal goed onderzochte redenen, niet helpt, en dat de frisse en beschaafde jongens en meisjes die in deze sector werkzaam zijn, er een wel erg leuke boterham aan overhouden. Dat laatste is mooi, want gewoon geld verdienen (‘winst maken’, ‘profiteren van het kapitalistiese

Stoner en de marketing van literatuur

Literaire avonden zijn populair. Leesclubs zijn in. Niet alleen bij vrouwen boven de veertig maar ook bij jonge mensen. Ik schreef erover in De leesclub als hype. Onlangs werd het Literaturfest gehouden. En dat is echt iets anders dan een lezing met een kopje koffie van Arthur Japin of Kader Abdollah in de bieb. Schrijvers doen tegenwoordig van alles om hun boek te promoten en uitgeverijen bedenken steeds nieuwe tools om literatuur in de markt te zetten. Maar hoe kan het dan dat een serieus literair werk als Stoner, waarvan de schrijver (John Williams) in 1994 overleden is, een universiteitsroman nota bene, in zo korte tijd zo’n megasucces is geworden? In de VS maar ook in verschillende Europese landen waaronder Nederland.

Het Literaturfest of Das Magazin festival wordt georganiseerd door Das Magazin, het hipste, modernste

Structureel geweld

Terwijl hij zijn veertiende flesje pils uit de krat trekt
en met de wipper, zonder te kijken, kreunend openduwt
- zoals de orang oetan,
zonder zijn blik van het publiek te wenden,
een pinda tussen duim en dierenvinger knappend pelt -
klaagt Hugo R. luid tot mij voort:
'Mijn lijn wordt afgetapt. Al maanden.'
'Je wàt wordt afgetapt?'
'Mijn telefoon. Ik word afgeluisterd: het klikt.'
'Ongehoord,' zeg ik, terwijl ik denk:
'Wat valt er bij jou af te luisteren?'

Gerard Reve

(1973)

Uit: Gerard Reve - Verzamelde gedichten

Bestellen?

Inbraak is nog geen inbreuk

De redenering luidt ongeveer als volgt: God heeft in zijn geheiligde wetgeving alle wetten en regels gegeven die een mens maar nodig kan hebben. Die wetten zijn goed, heilzaam, compleet en onveranderlijk.

Wetten die niet door God maar door mensen gemaakt zijn, zijn ondeugdelijk en zelfbedacht. Dit blijkt duidelijk uit de

Regen

"Wat denkt u? Komt er nog een zomer?"

Peter van Straaten

Tony Soprano is dood

'Droomspeech Tony Soprano'. (Houd vol tot aan het einde.) "Columbus was so long ago it might as well have been a fucking movie."
In de veelgeprezen Amerikaanse televisieserie The Soprano's houdt mafiabaas Tony Soprano (James Gandolfini) op Columbus Day een geweldige donderpreek ten overstaan van zijn 'familieleden'. Capo Tony is het gezanik van z'n mafiabroeders over hun afkomst en identiteit zo zat dat hij ze voor eens en voor altijd een lesje leert. Het gaat er niet om waar je vandaan komt of wie je ouders zijn, maar om wat je zelf presteert, om wat je zelf bereikt hebt, omdat je slim bent "or what ever the fuck" en niet omdat je toevallig Italiaanse voorouders hebt. Het is een ongehoorde speech, een droomspeech, die diepe indruk op de kijkers maakt maar waarvan de inhoud aan twee van Tony's familieleden voorbij lijkt te gaan. Een derde mafiabroeder blijft nog wat tegensputteren, hij is in de war want zoiets heeft ie nog nooit gehoord.

Ik heb toch liever een witte

Ze hadden bij ons geborreld, G.'s collega M. en z'n vaste vriendin B., en nu waren wij aan de beurt om een tegenbezoek af te leggen. Het was gezellig geweest, die eerste kennismaking, de hapjes vers, de wijn van de beste druiven en jaren, nee, er viel geen reden te bedenken om geen gevolg te geven aan de tegenuitnodiging. Dat zou zelfs verkeerd uitgelegd kunnen worden.

Dus reden we op een zomerse zaterdagmiddag naar de provincieplaats X. waar

Lees verder in METRO of op de Metro-site hierr

Singling out a billion Muslims

Een toetje van toneelgroep Carver

Eind januari viel door bezuinigingen definitief het doek voor Carver met een reprise van de voorstelling waarmee deze toneelgroep in 1991 doorbrak: het legendarische Café Lehmitz. Dat betekende uitverkochte zalen. De kern van de groep, bestaande uit Beppie Melissen, Leny Breederveld en René van ’t Hof, aangevuld met gastacteurs als Jim van der Woude, René Groothof, Helmert Woudenberg, Joke Tjalsma en anderen maakte 21 jaar lang voorstellingen op basis van improvisatie, die telkens weer de aandacht trokken door het tragi-komische gehalte en de aandacht voor de troosteloze absurditeit van alledag. Deze maand waren ze weer even terug met Mijn slappe komedie, een stuk van Magne van den