“Een eufemisme voor politieke lafheid”

Zo kan het ook Frans Timmermans

“Een eufemisme voor politieke lafheid”

Miloš Zeman, de president van de Tsjechische republiek, hield afgelopen maandag (26-5-14) de onderstaande toespraak bij de receptie ter gelegenheid van Israëls Onafhankelijkheidsdag.

Dames en heren,

Hartelijk dank voor uw uitnodiging om hier aanwezig te zijn bij de viering van Israëls Onafhankelijkheidsdag. Elk jaar worden er in de Tsjechische Republiek vele onafhankelijkheidsdagen gevierd. Bij sommige van die vieringen ben ik aanwezig, maar dat is niet altijd mogelijk. Maar de Onafhankelijkheidsdag van Israël sla ik nooit over.

Er zijn nogal wat staten waarmee wij dezelfde waarden delen, zoals het politieke ideaal van vrije verkiezingen en een vrijemarkteconomie. Maar deze staten worden door niemand bedreigd om van de kaart te worden geveegd. Er is niemand die hun grenssteden beschiet; niemand die er op uit is dat de burgers van die staat hun land zouden verlaten. Er bestaat een term, ‘politieke correctheid’. Deze term beschouw ik als een eufemisme voor politieke lafheid. En daarom, laat mij nu eens niet laf zijn. Het is hard nodig om de vijand van de menselijke beschaving duidelijk bij de naam te noemen. Het is het internationale terrorisme verbonden met religieus fundamentalisme en religieuze haat. Zoals we hebben

Grote en kleine verhalen

In deze tijd van focus op het grote verhaal van Europa, van globalisering en superstaten, even aandacht voor iets kleins. Het zkv. Wat natuurlijk geen pleidooi in verkapte vorm is voor welke renationalisering dan ook. Ongelooflijk trouwens hoeveel mensen denken, dat alle problemen verdwijnen als de EU verdwijnt. Al waren het er uiteindelijk minder dan gedacht.

Hassnae Bouazza is geen racist

Hassnae Bouazza, eindredacteur van de docu-serie 'Seks en de Zonde' die 11 mei zo'n 700K kijkers trok (gefeli!), heeft liever niet dat blanke feministen zich in het islamdebat mengen. Als dát geen onversneden racistische opvatting is? Ik zou zoiets niet uit mijn pen kunnen krijgen als het over zwarte feministen ging. Omdat zoiets volslagen kul is natuurlijk, en er zal geen serieus gedrukt medium zijn dat zo'n rare racistische uitspraak van mij zou afdrukken. Terecht. De VPRO-gids licht B's discriminerende woorden echter gretig uit:

Lees verder in METRO of op de METRO-site hierrrr

De islamitische vrouwen van Halsema

Wat is dat toch met die hoofddoek? Waarom duikt-ie telkens op in discussies over integratie, emancipatie, segregatie en participatie? Wat is er zo bijzonder aan dat lapje stof dat we het er over moeten hebben? Steeds maar weer.

Oud-politica Femke Halsema zwengelt 'm nu weer eens aan. Afslingeren, vrije keuze hier, kledingpolitie daar, kopvoddentax uit 2009, de hoofddoek laat La Halsema maar niet los. Ze wil 'm zoo graag voor ons doorgronden dat mevrouw er voor de NTR een docu-serie over heeft mogen maken. Want het beeld dat er van islamitische vrouwen bestaat, klopt dat wel? Er wordt zo veel óver hen

De hoop op iets beters houdt mensen gaande

In oktober 2013 verdronken 400 vluchtelingen voor de kust van het Italiaanse eiland Lampedusa. Ook afgelopen week kapseisden weer twee schepen, onderweg van Libië naar Italië. De Italiaanse marine en andere schepen in de buurt wisten een groot aantal van de opvarenden te redden. Tegen de zin eigenlijk van Salvini van de Lega Nord-partij, die deze uitstroom vanuit Afrika onmiddellijk wil stoppen en geen geld meer wil uitgeven aan dit soort reddingsacties. Twee dagen later dreigde Fritsma van de PVV met een motie van wantrouwen tegen Teeven van wegen het plotseling toegenomen aantal asielzoekers in Nederland en eiste dat ons land de EU verlaat om zo weer baas te worden over de eigen grenzen. In zijn roman La Superba (2013) vertelt Ilja Leonard Pfeiffer de verhalen van migranten, o.a. van zo’n bootvluchteling. Hij kreeg er - ook de afgelopen week – de Libris Literatuur Prijs voor, en zei naar aanleiding daarvan in een interview, dat hij geen simplistische boodschap had willen geven. Met zijn verhalen over verschillende soorten migranten, in diverse tijdsperioden, wil hij de complexiteit van het probleem laten zien die niet zo gemakkelijk is te vangen in een paar eenvoudige politieke slogans. Christine Otten publiceerde in diezelfde week haar roman Rafaël, een waar gebeurde liefdesgeschiedenis tussen een Tunesiër en een Brabantse, waarvan de eerste via de nodige ontberingen naar en op Lampedusa zijn geliefde weer wist te bereiken.

La Superba is een weergaloze roman. Een ode aan Genua waarheen de schrijver zes jaar geleden op de

Twee maal Anne Frank

Afgelopen week was de documentaire In de rij voor Anne Frank van Robert van Schinkel op tv te zien. Vier jaar lang filmde hij van tijd tot tijd de lange rij wachtenden voor het Anne Frank Huis in Amsterdam. In weer en wind, in de kou, onder een stralend blauwe hemel. Het is een ontroerende film geworden over mensen van over de hele wereld die iets herkennen in het meisje dat in 1933 naar Nederland vluchtte voor het nazi regime maar er elf jaar later niet aan ontkwam. Donderdag 8 mei ging Anne in première in een speciaal daarvoor gebouwd theater aan het IJ in Amsterdam. Geschreven door Jessica Durlacher en Leon de Winter, in opdracht van het Anne Frank Fonds in Basel. O. a. Ronald Leopold, directeur van de Anne Frank Stichting in Amsterdam, bekritiseerde in de aanloop naar de première de in zijn ogen te commerciële opzet van dit project.

Per jaar bezoeken ruim een miljoen mensen het Anne Frank huis. Gemiddelde wachttijd: anderhalf uur.

De Bewoonde Wereld

En nu zit ik dan in een huisje-in-het-bos, niet zo maar een vakantiehuisje maar óns vakantiehuisje. Ja, we hebben het gewoon gedaan. Midden in de financiële dip, toen de markt op z'n laagst stond, hebben G. en ik onze zwaar bevochten spaarcentjes veilig gesteld. Zo voelt 't althans. En als 't later toch anders blijkt te zitten, dan hebben we in ieder geval genoten want mensen wat is dit leuk en, geloof me, heus niet onbereikbaar, je hoeft echt niet tot je pensioen te wachten om dit te kunnen doen.

't Is nu bijna een jaar dat we voor het weekend de bewoonde wereld met z'n uh… specifieke problemen uit rijden om anderhalf

Lees verder in METRO of op de METRO-site hierrr

Herdenken en feesten

Naar aanleiding van koningsdag merkte een buitenlandse journalist op, dat wij niet de koning vieren maar onszelf. De laatste jaren zijn de herdenking op 4 en de viering van 5 mei een gevoelig item geweest. Wat herdenken en vieren we dan eigenlijk? Steeds duiken er nog verhalen en geschiedenissen op, die verwijzen naar de oorlogsjaren. Een voormalig dienstmeisje op het buitenverblijf van Hitler in Zuid-Duitsland, inmiddels 89 jaar, vertelt over de lievelingstoetjes van de zoetekauw. Er bestaan mannenclubs die nog altijd actief zoeken naar verborgen bunkers in de Hollandse duinen. En ze vinden ze ook. Soms met tastbare herinneringen uit de oorlogstijd. Een vergane stoel. Lege wijnflessen. De minieme rest van een soldatenlaars. Historici brengen huizen in kaart waar Joden ondergedoken zaten en opgepakt werden met achterlating van spullen waarvan nieuwe bewoners nog altijd overblijfselen ontdekken in de kelder of tussen muren. Houdt die oorlog dan nooit op? Waarover gaat het dit jaar? Voor en na De Dam. Wat betekent het begrip vrijheid voor ons?

Winston Churchill posthuum gearresteerd wegens het geven van zijn mening

Gelezen op MailOnline van 28 april:
Paul Weston, Brits kandidaat voor de aanstaande Europese verkiezingen, werd tijdens een campagnetoespraak op de trappen van de Winchester’s Guildhall gearresteerd. Weston is voorzitter van Liberty GB en een dame stoorde zich dermate aan zijn tekst dat zij meteen de politie belde. Binnen een paar minuten waren de cops ter plaatse. Weston moest zijn toespraak staken en werd ingerekend wegens vermeend racisme. De tekst die Weston uitsprak was een citaat van de grote Europese staatsman Winston Churchill. In 1899 publiceerde Churchill, destijds officier in het Britse leger, The River War, een ‘historisch verslag van de herovering van Soedan’. Hij beschrijft daarin zijn ervaringen met de islam:

“Wat een vreselijke vloek legt het mohammedanisme op aan zijn onderworpenen! Naast de fanatieke

Nieuwe vormen van democratie

Op de nieuwssite www.decorrespondent.nl publiceerde David van Reybrouck een reeks bijdragen over democratische vernieuwing, gebaseerd op zijn recente boek Tegen verkiezingen (2013). Onze parlementaire democratie lijdt aan een vermoeidheidssyndroom. Verkiezingen zijn verziekingen geworden. Van Reybrouck bespreekt het oude idee van de loting (in het antieke Athene) en zoekt naar nieuwe vormen van burgerinspraak, los van verkiezingen. In zijn boek If mayors ruled the world (2013) beschrijft de Amerikaanse politicoloog Benjamin Barber hoe steden de nieuwe bouwstenen van onze democratie worden. Steden kunnen, alleen en vooral samen, volgens hem de problemen van deze tijd – het broeikaseffect, terrorisme, financiële crises, immigratie, gezondheidszorg, onderwijs, banen, globale markten - beter, efficiënter en pragmatischer oplossen dan de oude en vermoeide nationale staten. Steden werken nu al veel samen. Barber bezocht Van der Laan en Aboutaleb, over wie in de Nederlandse vertaling van zijn boek een klein hoofdstukje is toegevoegd.

Wij genezen je van je vooroordelen

Wil je af van je vooroordelen over de islam, jij verstokte islamofoob? Bijvoorbeeld omdat je gelooft dat de islam een achterhaalde achterlijke vrouwonvriendelijke religie is? Ga dan vandaag naar Doetinchem, je weet wel, dat kleine, vriendelijke stadje aan de Oude IJssel, ergens in het oosten van Nederland. Daar houdt de splinternieuwe De Merkez Moskee open dag. Iedereen is welkom, "ongeacht geloof en afkomst"! Je kunt er het nieuwe gebouw van vier verdiepingen bewonderen (met eigen keuken, eigen kapper, een eigen jongerenvereniging, een eigen Turkse levensmiddelenwinkel, en, natuurlijk: twee gebedszalen, één voor de mannen en één voor de vrouwen).

Tugce Battal, bestuurslid jongerenvereniging Tugra, wil je zondag óók graag voorlichten, ze wil je

Koningsrondje

op de Steile Wand

Dit schreeuwt om wraak!

Bovenaan gezet: Veel slachtoffers van eerwraak in Nederland

Waaraan heb ik de eer te danken? Met wie heb ik de eer? Het is me een grote eer! De eer aan jezelf houden, naar eer en geweten, een man van eer, een eervol leven leiden, iemand de laatste eer bewijzen, ere zij God, …. en toen was er ineens sprake van groepseer, eergeweld, eerwraak, eermoord! 

Geïmporteerde toestanden in het zompige Nederland dat nooit veel verder is gekomen dan de

Niet geschikt voor de job

Houd je niet van bloed word dan geen slager. Ben je allergisch voor de bloeiende berk, word geen hovenier! Houd je niet van lastige vragen word dan vooral geen callcenter medewerker. Ben je bang voor honden, verspil je tijd niet, volg de opleiding tot dierenarts niet want dierenarts is een minder geschikt beroep voor je. Ben je snel zeeziek, zoek dan geen job op een cruiseschip. Heb je geen geduld met

lees verder in METRO of op de METRO-site hierrr

Pasen als de ontknoping van het Lijdensverhaal

Rondom het christelijke feest van Pasen zijn er heel wat vertoningen te bezichtigen (en te beluisteren) die het lijden en de wederopstanding van Christus verbeelden en bezingen. In theaters, de concertzaal, de bioscoop, op tv en radio. En ook op straat. Op Goede Vrijdag in de Semana Santa zie je in Rome bijvoorbeeld bonte optochten. Mannen in kleurrijke tunieken en bonte gewaden en vrouwen met hoofddoeken, voorafgegaan door de man met het kruis. In Spanje ziet het er grotesker uit. Surrealistisch bijna. In Cuenca bijvoorbeeld, waar tienerjongens nog een laatste keer met hun mobiel bellen voor ze de witte tuniek met de rode beulskap opzetten. Biddende en huilende vrouwen. Boetelingen die zichzelf pijnigen door met stalen borstels op de eigen blote kuiten te slaan. Zover gaan we in Nederland niet, maar we kennen sinds enige jaren wel een verbeelding van het Paasgebeuren in de open lucht, dat ook nu weer life op tv werd uitgezonden. The Passion. En er is natuurlijk de Mattheűs Passion die op heel verschillende locaties wordt uitgevoerd, en dagelijks op de radio was te beluisteren. Er zijn ook vele films die – al of niet met de nodige ironie – het lijden van Christus verbeelden. Hollywood lust er wel pap van. En dat is niet verwonderlijk, omdat het Lijdensverhaal dezelfde dramaturgische ‘wetten’ kent waaraan de Hollywoodfilm zijn succes te danken heeft.

Bij de dood van Gabriel García Márquez (1927-2014)

In de jaren 80 leek het of werkelijk iedere literatuurliefhebber de romans van Gabriel García Márquez las. In 1982 had hij de Nobelprijs voor literatuur gewonnen. Het zorgde voor een ware hausse in de populariteit van Latijns-Amerikaanse literatuur en deze werd uiteraard aangevoerd door Márquez zelf. Op donderdagavond werd bekend dat de beroemdste schrijver van Latijns-Amerika, en zonder enige twijfel ook een van de bekendste schrijvers ter wereld, op 87-jarige leeftijd is overleden aan de gevolgen van kanker.

Moderne heksenjacht

Soms zijn de Middeleeuwen ook in ons ‘verlichte ‘ deel van de wereld minder ver weg dan we denken. In het geval van de Haagse verpleegster Lucia de B bleek er sprake te zijn van een enorme gerechtelijke dwaling. Openbare aanklager en rechters werden danig beïnvloed door de in de media ontstane hype. Lucia de B werd voorgesteld als een seriemoordenares, de ‘engel des doods’. Hard bewijs was er niet. Ze werd in 2003 veroordeeld voor vier moorden, in hoger beroep voor zeven, tot levenslang. In 2008 werd de zaak heropend. En in 2011 volgde vrijspraak. De arts Metta de Vries en wetenschapsfilosoof Ton Derksen hadden zich daar sterk voor gemaakt. Evenals schrijver Maarten ’t Hart. De Deense film Jagten, die op vele lijstjes in 2013 op de eerste plaats stond, vertelt over een moderne fictieve heksenjacht. Paula van der Oest baseerde haar nieuwe film, haar beste tot nu toe, op het werkelijke leven van Lucia de Berk. In zijn column van woensdag 2 april bracht Max Pam – naar aanleiding van het zien van deze film – de zaak in verband met een andere naar zijn idee grove rechterlijke dwaling. De Eper incestzaak uit 1990. Wat maakt Lucia de B duidelijk over mediahypes, moderne heksenjachten en gerechtelijke dwalingen?

Help, een kleurtje!

Nederland moet en zal een beschavingsproces meemaken. Tegendraads maatschappijhistoricus Zihni Ozdil roept dit steeds vaker en steeds harder. Een beschavingsoffensief! Geweldig nieuws! Echt helemaal mijn idee want de beschaving zit hier in een dipje, die kan wel een boost gebruiken. Dat Nederland het in ternationaal gezien niet eens zo slecht doet, interesseert Ozdil bar weinig. Híer moet het beter, in zíjn land, en vooral beschaafder. Alweer, mijn idee.

Nu heb ik wel mijn voorkeuren voor wat meer beschaving zoals

lees verder in METRO of op de METRO-site hierr

Ayaanitis (deel 2)

“Hardcore Orientalism”

Ayaanitis bestaat er in verschillende verschijningsvormen. Vele symptomen zijn uitvoerig gedocumenteerd maar misschien nog niet als zodanig herkend. Bijzonder vatbaar voor Ayaanitis zijn de islamdeskundigen. Zeker toen Ayaan de actualiteit van hun onderzoeksgebied ging overheersen kon een geleerde reactie niet uitblijven.
Allereerst iets meer over de specifieke constitutie die islamdeskundigen zo vatbaar maken voor Ayaanitis.

Sinds de verpletterende zegetocht van Edward Saïds oriëntalisme uit 1980 houden islamdeskundigen in binnen

Geen Herenleed

Sta ik vanmiddag bij de apotheek op m'n beurt te wachten voor een antibioticumkuurtje. Blijk ik namelijk tijdens de gehele 'nationale teekweek' ongemerkt zo'n goor beestje in mijn knieholte te hebben meegedragen. Da's te lang, veel te lang en hoewel er (nog) geen rode ring om de met mijn bloed volgezogen vette teek is verschenen, is de huid eromheen verdacht rood en geïrriteerd. Het zekere voor het onzekere, hebben mijn huisarts en ik dus maar besloten en nu wacht ik samen met een vrouw van wie de medicijnen worden klaargemaakt bij de apotheek ergens in het midden van Nederland. Een van de apotheekmedewerksters, ik schat haar rond de veertig, is nog even bezig met een andere klant, nou ja, e-ven, het duurt best lang dat gesprekje tussen apothekeres en klant-van-eind-vijftig en eindigt zo:

Apothekeres: "Ik zie dat er nog een receptje voor u is binnengekomen. Wilt u dat vandaag ook meenemen? Dan moet u even wachten."

Man begrijpt niet wat apothekeres bedoelt, zij herhaalt in ongeveer dezelfde bewoordingen wat ze zojuist heeft gezegd.

Man: "Ja, morgen ik ga met vakantie."

Apothekeres: "Oh, u gaat met vakantie. Hoe lang gaat u met vakantie?"

Man: "Morgen ik ga met vakantie."

Apothekeres: "Ja dat begrijp ik, maar hoe láng gaat u met vakantie?!"

Criminaliteit en etniciteit

Naar aanleiding van de dramatische gebeurtenissen in Deurne was de afgelopen week het zogenaamde Marokkanendebat weer aan de orde van de dag. Twee Marokkanen minder, klonk het, en eigen schuld dikke bult. De beslissing van de Officier van Justitie, Bart Nieuwenhuizen, dat het juweliersechtpaar naar huis mocht en niet in voorlopige hechtenis hoefde te blijven werd – onder leiding van het Journaal - misverstaan als een besluit om helemaal geen vervolging in te stellen. Dan wordt het hier een soort van Wilde Westen, vonden sommigen. En Marokkaanse jongeren begonnen protestacties in Deurne.

De tribale connectie bij de integratieproblematiek

 

Politieke correctheid dwingt ons hen op de eerste plaats als Nederlanders te zien, terwijl landen van herkomst als Turkije en Marokko er alles aan doen om hen niet te laten vergeten dat ze op de eerste plaats Turks of Marokkaans zijn en verplichtingen hebben aan hun land van herkomst. Het is een van de complexe en nauwelijks op te lossen hindernissen die integratie in de weg staan. Ook het moslim-zijn is zo’n hindernis. Tariq Ramadan, een van de belangrijkste ideologen als het gaat om in West-Europa levende moslims, pleit voor (economische) participatie in plaats van integratie en voor het behoud van de eigen islamitische cultuur. Het feit dat in de meeste gezinnen Nederlands de secundaire taal is, is daar een gevolg van.

Come to Europe

In zijn/haar reactie op de blog van Boris van de Ham over de PVV verwees een anonieme auteur naar het sprookje De kleren van de keizer. Hij of zij ging daarbij uit van een gedeeld referentiekader. Wie kent het sprookje van Andersen niet? Zo zijn er nog tal van andere iconen die we tot het ‘cultureel DNA’ van Europa zouden kunnen rekenen. Ik weet het: de verdeeldheid in Europa is onmiskenbaar. Maar er is ook veel wat ons bindt. Verhalen, beelden, personen, muziek, vormgeving mode, die iedereen, van Dublin tot Lesbos en van St. Petersburg tot Lissabon, iets zegt. Uit heden en verleden. Behorend tot high of low culture. Bach, Beethoven, en de Beatles. Van Gogh en Picasso. Maar ook Ikea en het totaalvoetbal. Don Quichot en James Bond. Kuifje en Harry Potter. IK weet het: er komt niets goeds uit Europa; we zouden meer moeten putten uit de nationale cultuur en nationale tradities. Toch kennen we van Oslo tot Athene en van Brest tot Warschau de figuur van Don Juan, de lelijke eend van Citroën, het zwaard van koning Arthur. We weten wat lego is, maar ook waar de Matthäus-Passion voor staat. We zijn bekend met de luxe-accessoires van Prada en Gucci, maar ook met de Mona Lisa en De Scheve Toren van Pisa. Met de Franse Revolutie en Auschwitz. Met de minirok en de kathedraal van Chartres. Er is heel wat moois dat grensoverschrijdend is, genoeg cultuurgoed waarop alle Europeanen trots (of juist niet) zouden kunnen zijn. Pieter Steinz geeft in zijn net verschenen Made in Europe een fraai overzicht daarvan. Interessant leesvoer voor allen die naar Straatsburg gaan.

Wat delen we in Europa? Politieke onmacht, een banksysteem, open grenzen, onintegreerbare

De Godwin van het jaar 2014

 

In Nederland lijkt niets interessanter dan een provocerende uitspraak van Geert Wilders. De afgelopen week was zijn vraag aan zijn achterban of ze meer of minder Marokkanen wilden het sein voor een nationaal debat. Ingeklemd tussen de gemeenteraadsverkiezingen en de nucleaire top in Den Haag kreeg het een media-exposure die de indruk wekte dat ontwakende nationaal-socialistische gevoelens weer bestreden moesten worden alsof het een besmettelijk virus was. ‘Goede vaderlanders’, waaronder veel Marokkanen haastten zich naar het dichtstbijzijnde politiebureau om aangifte te doen als bewijs van goed gedrag.

Heilige kruiswoorden

Door wie en waarom Els Borst in februari vermoord is, weten we nog steeds niet, wél inmiddels wie er meer van af moet weten:

Lees verder in METRO of op de METRO-site hierrr