‘De opmars van de islam’

Arabist_jansen

Het Christendom heeft in minder dan vier eeuwen het Romeinse rijk voor zich weten te winnen. Dat is van onder op gebeurd, zonder dwang of geweld, zonder overheidsingrijpen of -steun. Integendeel, de overheid van het Romeinse Rijk heeft door Christenen bij tijd en wijle te vervolgen die kerstening zelfs af en toe met dwang en geweld tegengewerkt.

In de periode dat het Romeinse rijk gekerstend werd, viel dat rijk ongeveer samen met het huidige Midden-Oosten, plus Europa tot aan de Donau en de Rijn. Dat wil niet zeggen dat er buiten dat gebied geen Christenen waren. Ten oosten van het Romeinse rijk, in Perzië, konden rond 300-350 al heel wat Christenen worden aangetroffen (later bekend als de Nestorianen). Net buiten de grenzen van het Romeinse rijk leefden bovendien ook de Armeniërs en de Georgiërs, die al rond 300 niet alleen in meerderheid Christen waren maar die het Christendom toen zelfs al als staatsgodsdienst hadden aangenomen. In het Romeinse rijk gebeurde dat kort daarna.

De Moslims hebben ruwweg hetzelfde gebied als dat van het antieke Romeinse rijk in ongeveer één eeuw weten te veroveren, met uitzondering van West-Europa, waar de Moslims in Frankrijk tegengehouden zijn door Karel Martel (732), en met uitzondering van het huidige Turkije en de Balkan, waar de Moslims tot in het midden van de vijftiende eeuw zijn tegengehouden door het Oost-Romeinse rijk, door de Byzantijnen. Desondanks is het een geweldige militaire prestatie van de Moslims dat zij in de zevende eeuw in zo korte tijd een gebied hebben weten te veroveren dat zich uitstrekt van Toledo tot Gibraltar, Tunis, Cairo, Damascus, Baghdad, Mekka en verder. Mohammad, zo stelt de islamitische overlevering, was in 632 overleden en had aan het begin van deze geweldsgolf gestaan. Precies een eeuw later komt er een voorlopig einde aan de militaire expansie van de islam door de islamitische nederlaag bij Poitiers in midden-Frankrijk.

Er is geen Moslim die geen weet heeft van deze eeuw van veroveringen. De militaire successen in die tijd worden door islamitische theologen algemeen gezien als een bewijs van de waarheid van de islam en de juistheid van de uitspraken van Mohammed over zichzelf en zijn missie. In de islamitische apologetiek speelt deze eeuw van verovering een grote rol. Indien de Islam niet Gods eigen godsdienst zou zijn, stellen Moslims, en indien Mohammed niet de Gezant van God geweest zou zijn, menen zij, dan hadden deze veroveringen niet plaats kunnen hebben en niet zo succesvol kunnen zijn. Deze veroveringen kunnen beschouwd worden als akbar dalaala alla Sidq muHammad, 'het beste bewijs voor de oprechtheid van Mohammed', zoals een korancommentaar het ergens uitdrukt.

Europeanen die niet gewend zijn dit soort argumenten in de discussie te gebruiken, staan soms met hun mond vol tanden als ze voor de eerste keer met deze stelling geconfronteerd worden. Op heel wat bijeenkomsten die voorgaven een bijdrage te willen leveren aan de dialoog tussen christendom en islam is dit argument onweersproken gebleven. Misschien is dat maar goed ook, want wat heb je aan ruzie. Maar het is een lachwekkende islamitische drogredenering. Als het christendom het Midden-Oosten en Europa voor zich heeft weten te winnen zonder geweld te gebruiken, moeten de christenen er dan van onder de indruk zijn dat anderen, te weten de moslims, een dergelijk gebied hebben weten te veroveren met gebruikmaking van grof militair geweld? Nee natuurlijk. Integendeel.

We moeten niet beginnen aan rare wedstrijden in wonderen, maar kunnen wel vaststellen dat een godsdienst als de islam militair wapengeweld heeft nodig gehad om ongeveer hetzelfde te bewerkstelligen wat het christendom zonder geweld heeft weten te bereiken. Dat bewijst weliswaar niets, maar geeft wel te denken, en slaat Moslims een van hun belangrijkste ‘bewijzen’ voor de Islam uit handen. In de propaganda wijzen Moslims dan ook graag op het latere gewelddadige karakter van kerken en het christendom, in de eeuwen na keizer Constantijn, de keizer die het christendom tot de officiële godsdienst van het Romeinse rijk heeft gemaakt. Dat is natuurlijk waar. De mens is geneigd tot alle kwaad. Toen de staatsmacht in de loop van de vierde eeuw AD eenmaal in christelijke handen was gevallen, is daar uiteraard gebruik van gemaakt op de manier die in die eeuwen normaal gevonden werd. Maar dat was pas na de triomf van het Christendom.

Desgewenst kan wie dat wil zich voor dat latere Christelijke geweld excuseren, ook al zal zijn persoonlijk aandeel in de misstappen die in die eeuwen begaan zijn, gering zijn. Christenen zijn door de schuldbelijdenis die deel uitmaakt van de christelijk liturgie misschien iets te goed getraind in het bekennen van schuld, en dat botst met de opvattingen van de meeste Moslims die juist trots zijn op de oorlogvoering door de islam tegen de christenen, en op de militaire triomfen die daarbij zijn behaald, althans in de begintijd. Later veranderen de krachtsverhoudingen ten gunste van het christendom. Maar we dienen ons goed te realiseren dat de Moslims ook thuis in Medina hadden kunnen blijven. Dat hebben ze niet gedaan, ze zijn ten strijde getrokken. Volgens de islamitische overlevering heeft Mohammed zich in 622 in Medina gevestigd, en sindsdien hebben de Moslims gewapenderhand hun omgeving steeds verder onderworpen. Steeds weer hebben de Moslims ook elke keer de nieuwe buren aan de nieuwe grenzen van hun steeds groeiende rijk de oorlog aangezegd.

Dat is een keuze. Het kan ook anders. Ze hadden het ook kunnen proberen op de manier waarop het christendom in zijn eerste drie eeuwen tot bloei heeft weten te komen. Dat hebben de Moslims niet gedaan, ze zijn in navolging van Mohammed de ene na de andere reeks van gewapende conflicten aangegaan met hun buren, ter uitbreiding van het gebied waar de islam over heerst. De imperialistische veroveringsoorlogen waar deze gevechten en veldslagen deel van hebben uitgemaakt, zijn niet iets waar welke moslim dan ook zich ooit voor zal excuseren. Ze beschouwen, en dat vinden moderne mensen nog wel het vreemdst, tot op de huidige dag de successen die de vroege Moslims op het slagveld hebben weten te behalen als een bewijs van Gods gunst. Gek genoeg worden de nederlagen van de moslims door de moslims niet gezien als een bewijs voor het tegendeel. Als God immers zich met oorlogen bemoeit, dan staat hij in bijvoorbeeld het conflict tussen Israël en de Arabieren tot op heden aan de kant van Israël.

Toen de Moslims eenmaal heer en meester over het Midden-Oosten waren, zijn ze, het is niet anders te zeggen, begonnen met het treiteren en pesten van hun voor het merendeel christelijke machteloze onderdanen. Voor de christenen van Egypte is dat bijvoorbeeld vastgelegd in de ‘Geschiedenis van de Patriarchen van de Egyptische Kerk’, een boekwerk in vele delen, toegeschreven aan Bisschop Severus ibn Al-Mukaffa. Wat is het toch jammer, verdrietig en onbegrijpelijk dat niemand maar dan ook niemand in de top van het CDA bereid is dit boek (dat in het Engels vertaald is) te lezen. Zeiden de Romeinen niet dat de goden eerst verblinden wie zij willen verderven?

Voor de joden in Egypte blijkt dat getreiter onomstotelijk uit de zogeheten Geniza-documenten, een enorme collectie van correspondentie, fragmenten van boekhoudingen, kwitanties, enz., afkomstig uit de middeleeuwse joodse gemeenschap in Cairo. Israëlische intellectuelen en politici zijn tot op zekere hoogte wel vertrouwd met de zogeheten Cairo Geniza, ze beschouwen het in ieder geval wel als een onderdeel van de geschiedenis van het jodendom, anders dan Christelijk intellectuelen, theologen, priesters, bisschoppen en politici die nog nooit van Severus ibn Al-Mukaffa gehoord hebben.

De Moslims zelf schrijven heel openlijk over deze pesterijen in de handboeken van de sharia en in fatwa’s. Historisch is er dus geen enkele twijfel. De literaire overlevering in kronieken van de slachtoffers (Severus), de archeologie (Geniza), en de administratie en rapportage (Sharia) van de plegers stemmen volstrekt overeen. Dat is niet vaak zo, en alleen al daarom zou je denken dat een menigte van wetenschappers zich op deze episode uit de geschiedenis gestort zou hebben.

Maar dat blijkt niet het geval te zijn. Onderzoek met een vraagstelling die de moslimse elite boos zou kunnen maken, wordt door Westerse geleerden meestal nagelaten. Niet omdat de leden van die elite zelf te wapen zouden kunnen lopen, dat zijn stuk voor stuk beschaafde prettige mensen die geen bloed aan hun handen hebben. Voor het bloedvergieten hebben ze de beschikking over de radicalen als Mohammed B. Dat hoeven ze zelf niet te doen. Lichte en alleszins beschaafde druk op Westerse onderzoekers en collega’s (die gelukkig aan een half woord al genoeg hebben) is voldoende om een muur van stilte te creëren.

Waaruit bestaan, volgens de moslims zelf, die pesterijen? De kern daarvan staat opgesomd op een lijst die bekend staat als ‘het Pact van Omar’. Er zijn twee Omar’s kalief geweest, de eerste van 634 tot 644, de tweede van 717 tot 720. Beiden worden genoemd als de vorst onder wie deze regels zijn uitgevaardigd. In het Arabisch heeft deze lijst een wat duidelijker naam: de ‘voorwaarden’, shuruuT, van Omar. Het gaat om de voorwaarden waaronder de christenen, de Samaritanen en de joden binnen de door de islam veroverde gebieden aan hun godsdienst mogen vasthouden. Ze moeten zich door de kleur van hun kleding of hoofdbedekking als niet-moslim kenbaar maken. Hier komt het geel van de jodenster vandaan. Ze mogen geen wapens dragen of bezitten (en zijn dus volkomen weerloos). Paardrijden is verboden. In combinatie met het verbod op het bezit van wapens maakte dit in vroeger tijden het maken van een reis van enige omvang uiteraard onmogelijk.

Jaarlijks diende elke niet-moslim een persoonsbelasting op te brengen. Bij het overhandigen van die belastingpenningen hoorde de inner van die belasting de niet-moslim een klap in zijn nek te geven, bedoeld als een symbolische onthoofding. Het doel hiervan was de niet-moslim er aan te herinneren dat hij was overwonnen door de superieure moslimse legers, dat krijgsgevangenschap, slavernij en onthoofding weliswaar hem bespaard zouden blijven, maar alleen zo lang als de moslimse heersers daar behagen in hadden. Wie denkt dat het hier om theorie gaat moet de boeken van Bat Yeor lezen, of het binnenkort verschijnende boek van de Australische theoloog Marc Durie. Wie niet kon betalen, had de keus tussen moslim worden of de dood. Over al deze vernederingen zwijgen de oosterse christenen het liefst, en ons in het Westen past alleen groot respect voor al diegenen die dit eeuw in eeuw uit hebben weten te verdragen zonder hun kerk ontrouw te worden.

De sharia, het islamitische recht, zoals ontvouwd in de door Moslims voor Moslims geschreven handboeken, voegt daar nog een paar aardigheden aan toe. Groot onderhoud aan kerkgebouwen is niet meer nodig, en dus verboden, want de islam komt het christendom vervangen. Nieuwe kerken en synagogen mogen niet meer gebouwd worden. Wanneer een moslim een christen of jood beschuldigt van ‘belediging van de profeet’, kan de christen of jood in kwestie zich meestal alleen redden door moslim te worden. Kinderen waarvan de vader onbekend is, gelden als moslim. Moslimkinderen moeten door moslims worden opgevoed, dus de kerken hebben nooit de gelegenheid gehad voor kinderen van ongehuwde moeders te zorgen, bijvoorbeeld door die in een klooster te verstoppen. De lijst is lang, tegenwoordig in veel naslagwerken te vinden, en geeft een aardig beeld van hoe vals en gemeen mensen tegen elkaar kunnen zijn, daarbij steeds vroom de blik om hoog wendend en mompelend dat het alleen maar gaat om de uitvoering van de wetten van God.

Christenen mogen niet met moslimse vrouwen huwen, moslims wel met christelijke vrouwen. Dit heeft geleid tot heel wat door hormonen aangedreven bekeringen van christelijke jongemannen. Voor christelijke en joodse meisjes die uitgehuwelijkt werden aan hun moslimse heer en meester, heeft deze regel heel wat vernederingen met zich meegebracht. Christenen kunnen geen getuige à charge zijn in rechtszaken tegen moslims. Dit heeft en had enorme consequenties voor het strafrecht van de sharia. Het moslimse verbod op muziek en wijn geldt volgens veel moslims ook voor kerkmuziek en avondmaalswijn. Het is bijna ongelofelijk maar christen en joden die onder islamitisch oppergezag zijn opgegroeid hebben deze regels meestal volledig geïnternaliseerd. Ook steeds meer Nederlanders zijn deze regels aan het internaliseren, en vinden het vanzelfsprekend dat de moslimse eisen op dit gebied ingewilligd worden, en naar goed Nederlands gebruik lopen ze daarbij soms zelfs vooruit op de eisen die de islam stelt.

Het aardige van het spel is dat de islam veel van die eisen niet eens expliciet stelt. Dat dwingt christenen die onder het gezag van de islam leven, voortdurend zich af te vragen wat wel en niet is toegestaan. De inwoners van het Midden-Oosten hebben daar een fijn gevoel voor ontwikkeld, maar desalniettemin gaat het wel eens fout. Wie in een vrij land is opgevoed, leert het mogelijk nooit, denk aan de Britse onderwijzeres in de Soedan die een Teddybeertje de naam ‘Mohammad’ heeft gegeven, en vervolgens maar met moeite het vege lijf wist te redden. De mooie Romeinse regel nulla poena sine lege, ‘geen straf zonder [duidelijke] wet’, gaat natuurlijk niet op in het islamitisch recht. Die vaagheid van de voorschriften van de sharia is de door vrienden van de islam zo geprezen ‘flexibiliteit’ van de sharia. Die flexibiliteit is vanuit islamitisch perspectief heel effectief, want het dwingt de christenen zich voortdurend af te vragen wat hun moslimse meesters van hen verlangen. En het is bizar om te zien hoe ook Nederlanders geweldig hun best doen te voorkomen dat hun moslimse buren zich ontriefd zouden kunnen voelen. De islam is als weinig andere godsdiensten in staat een beslissende invloed uit te oefenen op het gedachteleven van wie die godsdienst niet aanhangt. Pak een krant en zie de voorbeelden.

Met zo veel juridische regels die de moslims en de islam bevoordelen is het nog een wonder dat moslims en christenen pas zo rond het jaar 1000 AD in het Midden-Oosten gelijk in aantal waren. Alleen in afgelegen gebieden heeft het christendom zich weten te handhaven, bijvoorbeeld de Maronieten in de bergen van Libanon. Na de kruistochten zakt het percentage christenen in de islamitische wereld, tot de tien/vijftien procent die het tot de jaren tachtig van de vorige eeuw ongeveer gebleven is. Alleen in ballingschap, in de Verenigde Staten van Amerika en in Australië, weten de christelijke tradities die zich onder islamitische supervisie gevormd hadden, zich nog wel te handhaven.

Na 9/11 en de millenniumwisseling is er wat dit betreft snel veel veranderd. Zowel uit Libanon, Irak, Syrië als Turkije proberen de laatste inheemse christenen te maken dat ze wegkomen. De orkaan van het sharia-fanatisme, bij ons meestal islamitisch radicalisme of fundamentalisme genoemd, zagen de meesten hunner al veel vroeger aankomen dan wij hier in het Westen. Het kan niet meer dan enkele jaren duren, of de laatste Arabische, Turkse of Syrische christenen zullen Nazareth, Bethlehem, Groot-Syrië, Turkije en Irak verlaten hebben. In moslimse ogen is dat een historisch belangrijke ontwikkeling, die samenvalt met de vreedzame verovering door de islam van Europa. Ons hier in Europa kan het allemaal niks schelen, integendeel, met grenzeloze naïviteit bouwen we moskeeën voor onze migranten uit de islamitische wereld. Terwijl de elite de viool van het multiculturalisme bespeelt, staan de buitenwijken al in brand.

Bij de opmars van de islam speelt die moskee een centrale rol. De moskee is niet alleen het gebedshuis, het is ook het commandocentrum van de jihad. Dagorders worden vanaf de kansel in de moskee uitgevaardigd. Steniging van overspeligen en onthoofding van afvalligen vindt plaats op het plein voor de moskee. Het leger dat op jihad gaat, vertrekt vanaf de moskee. Jihad, strijd tegen het ongeloof en de ongelovigen, wordt sinds Wenens ontzet van 1683 niet meer door staten beoefend, maar door ongrijpbare particuliere organisaties als Al-Qaida, want een staat die jihad gaat voeren zou door de Westerse militaire overmacht vernietigd worden. Gemaskerde individuen daarentegen die vanuit een hinderlaag schieten, zijn lastiger te bestrijden.

De schaamte over de eigen lafheid is verdwenen, strijden met open vizier wordt alleen maar als dom gekenschetst. Schuilen tussen weerloze burgers is voor de helden van de jihad een routinemanoeuvre. Heftig klagen als de vijand ook die burgers treft, behoort tot het dagelijkse spel met de onnozele Westerse persbureaus. Kamikaze-kunstenaars die behalve zichzelf handenvol anderen meenemen de dood in, krijgen uit handen van Islamitische predikanten als Al-Qaradawi de kroon van het martelaarschap opgezet. Deze Al-Qaradawi predikt ook dat Gods laatste bestraffing van de joden ‘door Hitler aan de joden werd voltrokken, maar dat de volgende straf uit de handen van de moslims moet komen’ (30 januari 2009). Deze Al-Qaradawi wordt door invloedrijke PvdA-politici naar Amsterdam gehaald en als hun leidsman gezien. Dieper kan Nederland toch niet vallen, denkt u misschien. Maar dan vergist u zich.

De opmars van de islam kan nog veel verder gaan dan thans het geval is in West-Europa, en is alleen maar te stuiten wanneer we er op letten dat de toekomstige slachtoffers van de jihad (dat wil zeggen: de bevolking van Nederland en de rest van Europa) hun vrijheid van meningsuiting behouden. Mohammed, de stichter van de islam, heeft er altijd goed voor gezorgd eerst eventuele critici het zwijgen op te leggen, meestal door sluipmoord, zoals zijn naamgenoot Mohammed Bouyeri sluipmoord gepleegd heeft op Theo van Gogh. De islamitische traditie zelf levert over dat pas nadat Mohammed zijn tegenstanders met geweld het zwijgen had opgelegd, het proces van islamisering begon. Het is daarom van het allergrootste belang dat we in Nederland niet verder gaan dan al het geval is met het verbieden van kritiek op de islam want de islamitische ideologie is niet bestand tegen het vrije woord.

Het christendom is dat wel. Het christendom is de godsdienst van het woord, de rede, de liefde en de vrijheid. De islam is daarentegen de godsdienst van het geweld, de dwang, de angst en de gehoorzaamheid. De aard van de mens is zodanig dat het er nog om zal spannen welke van die twee godsdiensten het zal winnen.

Arabist Hans Jansen

[‘De opmars van de islam’, in: Profetisch Perspectief, 14de jaargang, voorjaar 2009, nummer 62, pp. 45-50.]

22 opmerkingen:

  1. Ik snap die bewieroking van het christendom niet zo goed in dit stuk. De periode van na hun 'triomf' die wordt gekenmerkt door precies dezelfde misstanden (marteling, progroms, vrouwenvervolging) als de islam wordt weggeredeneerd met het schuldbewuste karakter van het christendom. Foutje bedankt.

    Manipulatie, marteling, oorlog, vrouwenvervolging het zijn kenmerken van religie en niet alleen van de islam.
    Goh wat hebben die christenen een spijt zeg! Het duurde tot de zeventiger jaren van de vorige eeuw voordat ze eindelijk durfden toe te geven dat ze fout zaten met hun eeuwenlange progroms tegen de joden en hun oogje toe tijdens de holocaust. En vandaag de dag roept de paus in Afrika doodleuk dat condooms des duivels zijn.

    Het grote probleem in deze wereld wordt niet zozeer veroorzaakt door Moslims maar door religie. Het grote probleem is dat fundamentele kritiek niet netjes is en dat maakt het seculiere deel van de wereldbevolking impotent. Joden, christenen en moslims kunnen ongestoord hun gang gaan als het gaat om verspreiding van de leer en brainwashing van jeugd.

    De moderne wereld maakt van alle culturen 1 cultuur. Die van de file's, pinautomaten, internet en supermarkten. Het maakt niet uit of je uit Kameroen komt of uit IJsland, als je maar geschoold, bent, engels praat, een stropdas draagt en wired bent. Het is de wereld die voortkomt uit wetenschap en empirisch onderzoek. Religie hoort niet in die wereld thuis.

    Dus als Bert Koenders openlijk zijn kritiek uit op die gevaarlijke gek van een Paus is dat een goed teken. Publieke figuren kunnen religieuzen niet vaak genoeg aan de kaak stellen. Het gebeurt veel te weinig.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hoeze benieuwd naar wie van deze twee religies gaan winnen? En wat dan precies. Religie in zijn algemeenheid is een bron van narigheid. Dat geldt ook voor het Christendom. Het zou mooi mensen als iedereen dat kinderachtige geloog in een God en het hiernamaals overboord zou zetten.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Er kan geen aandacht genoeg worden besteed aan het lot van de dhimmitude, de niet-moslims onder islamitische heerschappij. Dat de islam toleranter zou zijn dan het christendom is dan ook een politiek correct fabeltje. De manier hoe de eerste christenen zich tegenover "heidenen" opstelde in het Romeinse rijk lijkt toch wel wat op de manier hoe de moslims naar niet-moslims kijken. Interessant is in dit geval het boek Julian the apostate van Gore Vidal. Deze keizer zag meer verlichting in het heidendom dan in het dogmatische christendom, maar kon het tij niet meer keren. Wanneer de vrijheid van meningsuiting t.b.v. de islam wordt beperkt, dan dooft het licht.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Behalve tegen de islam moeten we ook nog opboksen tegen de nieuwe waan van de dag, zoals hierboven verwoord in de reacties van "." en Gertjan, n.l. dat niet de islam het probleem is, maar de godsdienst in het algemeen.
    Je moet wel blind zijn om serieus te menen dat dit anno 2009 het geval is. Je moet blind zijn om het verschil niet te zien tussen de vrijheid en de welvaart in het, van oorsprong christelijke, Westen, en de achterlijkheid, de onderdrukking en de armoede in de islamitische wereld.
    Christenen in het westen laten hun geloofsgenoten in de islamitische wereld op een schandalige manier in de steek. (Zelf ben ik, tussen twee haakjes, niet religieus, maar in mijn persoonlijk leven ervaar ik geen last van christenen of het christelijk geloof.)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. @ Batavus. Als je stelt dat religie in zijn algemeen een bron van ellende is, wat ik beweer, zeg je niet (ook niet impliciet) dat de Islam net zulke problemen met zich mee brengt dan andere religies.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Het christendom was allang het probleem niet meer. En nog steeds niet. Wel verraderlijke (valse) christenen zoals Balkenende, Donner, Ballin en Rouvoet, die in het kielzog van islam opereren, en alleen maar uit zijn op het realiseren van de Reli-Fascistische Staat der Nederlanden.

    Ze zijn overigens eenvoudig te stoppen door de opmars van islam te stoppen. En dat kan ook binnen de wet, zolang we maar begrijpen dat niet de spelregels (de grondwet), ondergeschikt is aan de democratische moraal. De baarmoeder van ons waarden en normen stelsel. Want als we dat eindelijk doorhebben, dan maakt de vrijheid van meningsuiting snel een einde aan de oprukkende intolerantie van moslims en de uit de riolen van het christendom gekropen Judassen.

    Het gelijkheidsbeginsel zou alleen moeten gelden voor alles en iedereen die dat beginsel onvoorwaardelijk onderschrijft en belijdt. Gebeurt dat niet, dan is de democratie gedoemd te sterven. Zichzelf importerende kiezers zullen binnen enkele decennia een einde aan onze manier van leven hebben gemaakt.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. daar gaat iets verkeerd:

    in de tweede alinea moet staan "En dat kan ook binnen de wet, zolang we maar begrijpen dat de spelregels (de grondwet), ondergeschikt zijn aan de democratische moraal."

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Het wordt wat eentonig, maar weer een puik stuk van Jansen.

    -"Gek genoeg worden de nederlagen van de moslims door de moslims niet gezien als een bewijs voor het tegendeel."-

    Inderdaad. Daar hebben alle goddelijken nogal last van. Bij het ongeluk, de hongersnood of tsunami treft god geen blaam. Als je het op een of andere manier overleefd hebt, is god echter wel de bink. Toch mooi die hersenverreligering.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ex Libris...

    Terwijl de elite de viool van het multiculturalisme bespeelt, staan de buitenwijken al in brand.

    Het christendom is de godsdienst van het woord, de rede, de liefde en de vrijheid. De islam is daarentegen de godsdienst van het geweld, de dwang, de angst en de gehoorzaamheid.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Prima stukje Hans.
    Alleen ik hoop dat geen van beide wint, geloven in iets en daar naar handelen als is het een feit is erg dom en gevaarlijk.
    Ook de standaard opmerkingen van sommige regeerders over het christendom is weer een grote grap.
    Deze mensen weten het verschil niet tussen bekeren met het zwaard en wanpraktijken tijdens het ingevoerde geloof.
    Christenen hebben in hun begin jaren totaal geen geweld gebruikt om hun geloof te verspreiden, dat kwam later door toedoen van de elite.
    En dit het verschil met de Islam.
    De islam gaat uit van bekeren of gedood worden.
    De Islam is fundamenteel gestoeld op geweld om het geloof dwingend te verspreiden en het christendom juist niet.

    Maar ook dit zal niet begrepen worden vrees ik, oost Indisch doof en blind zullen we maar zeggen.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. " Dat dwingt christenen die onder het gezag van de islam leven, voortdurend zich af te vragen wat wel en niet is toegestaan. "

    Dit is wel de mooiste omschrijving die ik ken van huiselijk geweld. Altijd die angst wanneer de wraak toeslaat !
    De willekeur in de handen van de bestraffers die moeiteloos een vers kunnen citeren om hun gelijk te bewijzen.
    Ik heb zo'n donkerbruin vermoeden dat de dhimmies een mechanisme uit hun nooit onderzochte kindertijd herhalen in de overgave aan dat soort intimidaties.
    " Als ik maar lief ben , dan doe je me niks ". En ze zijn oprecht vergeten dat hun 'lief zijn 'ze nooit heeft kunnen beschermen tegen willekeurige wreedheid.
    En geen mishandelde partner heeft ooit het geweld kunnen afwenden door toegeeflijkheid. Het was zelfs eerder een uitnodiging om nog een stapje verder te gaan in perverse uitdagingen door de dader.
    Vergezeld van drogredenen en rationalisaties waarom het recht om te overheersen op een of andere manier een natuurwet evenaart.
    Mogen we die crap nou eindelijk eens elimineren, van eigen kweek, en zeker van geimporteerde ellendelingen ?

    BeantwoordenVerwijderen
  12. 'welke van de 2 godsdiensten zal winnen'

    ehm. None of the Above?

    het christendom is een leugen, waar niemand meer in wil en kan geloven.

    de islam is facistisch. Niemand die daar in WIL geloven.

    Normale mensen zouden graag zien, dat er geen geloofsverdwaasden meer aan de knoppen van het land draaien.

    mag dat?

    (ingezonden mededeling:)
    Er is hier maar één wet!

    En dat is de Nederlandse Grondwet, en de daarbij behorende achterliggende wetten. Ik heb die niet verzonnen en ben het er soms niet mee eens, maar zo werkt een democratie: we volgen allemaal dezelfde wet.

    Gelovigen dienen twee heren. Aan de ene kant, zeggen ze zich te houden aan de ‘aardse’ wet. Maar aan de andere kant, zeggen ze een boek te hebben die voor hen ook als ‘wet’ geldt.

    Dat is prima, zolang die wetten als ‘alleen voor eigen gelovigen’ gelden en de ‘aardse wetten’ niet breken.

    Er zijn, naast vele soorten gelovigen, ook een grote groep zelfstandige mensen. Atheïsten, iets-isten, allerlei figuren, die zelf iets proberen los van welk geloof dan ook. Ze volgen geen enkel boek, ze volgen alleen de wet.
    Nu ontstaat er in Nederland een rare situatie, waarin de gelovigen aan de vrijheden van de ongelovigen beginnen te krabbelen. We worden geregeerd door een christen/extreemchristen/moslimlikkende regering. Ons word gevraagd, alle vormen van respect te tonen voor allerlei gewelddadige vormen van religie en ons te gedragen als goede burgers zonder dat diezelfde maatstaf voor welke religie dan ook lijkt te gelden.

    In het verleden was hier min of meer een theocratie van de christenen. De katholieken in het zuiden, de protestanten in het noorden, deelden de lakens uit. Behalve de wet, had iedereen ook te luisteren naar meneer pastoor of de dominee. In de vroege middeleeuwen kon je op de brandstapel belanden als je niet deed wat de heilige wetsdienaars zeiden. Dat is er (goddank!) een beetje vanaf, zozeer zelfs dat de gelovigen de kerk uit mochten lopen, zonder een zwaard in de nek te vinden.
    Eindelijk, na tweeduizend jaar onder de knoet van de wraak van gristus te hebben geleefd, waanden wij ons enkele decennia vrij van geloofswetten. Natuurlijk, het bleef illegaal om als ongelovige je winkel te openen op zondag, maar vermoord werd je niet meer. Nu probeert de islam het nog eens, om hun regels, met geweld nog wel, op te leggen, aan ongelovigen. Aan iedereen! De regering wil terug naar ‘gristus voor allen’, de islam naar ‘Allah macht frei’, en de ongelovigen? Die willen alleen hun VRIJHEID maar behouden, om zich te verschonen van WELK boekje dan ook, en zich ENKEL aan de WET te houden. Jammer, dat de regering bestaat, uit GELOVIGEN (dan wel moslimvrinden)…..
    De ongelovigen beginnen het een beetje zat te worden. Hoewel van nature ongeorganiseerd, zijn zij talrijk en laten ze zich niet langer in een hoekje drukken of als tweederangs burgers behandeld worden.

    Er is maar een wet de Nederlandse. Alleen die wet hoeft gehandhaafd te worden. De Nederlandse overheidsinstellingen zullen nooit tot doel mogen hebben, de wetten van een of ander geloof aan ongelovigen op te dringen. Op dat moment, vervreemd je die ongelovigen direct 100 procent van het land. Waarom zouden ongelovigen zich nog loyaal voelen, aan een regering, die pist op ongelovigen? Die ongelovigen de ene na de andere vrijheid afpakt, om die in te ruilen voor ‘meer islam’ dan wel ‘meer gristus’?
    Er zal nooit een geloof zijn, dat boven de wet zal staan van alle Nederlanders, zoals in het verleden (met de christenen), zowel als in de toekomst (met de moslims).
    Gelovigen en dat is nieuw: zullen zich OOK aan de wet moeten gaan houden en hun voordelen t.o.v. ongelovigen moeten inleveren.
    Dus, als ongelovigen niet de oren van hun kind af mogen snijden, mogen moslims ook niet langer voorhuidje snijden, omdat beide mishandeling is, voor de wet. EN DIE, en ALLEEN die, MOET gehandhaafd worden.
    Hetzelfde geld voor oproepen en uitingen van geweld. Zowel Bijbel als Koran staan bommetje vol oproepen, die ongelovigen niet mogen uitten, omdat dat tegen de wet zou zijn. Ik zou zeggen: gelijke monniken, gelijke kappen. OF iedereen mag dreigen, OF de imams/priesters moeten hun heilige boekjes voor eigen gebruik houden, angstvallig in hun kastjes opbergen, en er anderen niet mee lastigvallen.
    Waarom moeten ongelovigen betalen voor kerken, moskeeën, gristen- en islamscholen via de belasting? Waarom mag er niet op zondag een winkel open zijn? Als ik mijn personeel toch 36 uur per week laat werken, wat heb ik dan in hemelsnaam met die extra-godswetten te maken?
    Haal alle extra rechten voor gelovigen en op geloof gebaseerde plichten voor ongelovigen, uit de wet.
    Als ik niet met een toeter om 6 uur ’s ochtends zes keer ‘boink’ mag roepen op straat, waarom de kerktoren dan wel?
    Gelovigen zijn niets meer of minder, dan ongelovigen.

    GELIJKHEIDSBEGINSEL
    Iedereen is gelijk. Dus weg, met de extra rechten, voor gelovigen! Weg, met de geloofssubsidies! Weg, met de zendtijd voor gelovigen, op kosten van de ongelovigen! Weg met de geloofsscholen! Laat ze dat zelf betalen, als ze dat zo leuk vinden, maar val er de ongelovigen niet mee lastig!

    VRIJHEID VAN GELOOF/MENINGSUITING
    Het staat een ieder vrij, naast de Nederlandse wet, er zelf nog wat voor mening of geloof dan ook op na te houden en die te uitten, naar anderen, zolang ze die niet als ‘wet’ aan anderen opdringen.
    Een mening is het geloof van een individu. Als een groep dezelfde mening heeft, schrijft ze die in een boek, noemt dat heilig, en dan heb je een geloof.
    Het staat iedereen vrij, zijn mening( geloof) te uitten, zolang dat binnen de wet valt. Oproepen tot moord en geweld zijn bijvoorbeeld niet toegestaan, als een individu die uit. Dezelfde wet zou ook gehandhaafd moeten worden, als een gristen uit exodus voorleest, of een imam uit de Koran: wie oproept tot moord, krijgt met de wet te maken. Net als iedereen.
    Het staat iedereen vrij, zijn mening te veranderen. Bij de islam is dat NOT done, er volgen dan doodsbedreigingen en je word uit de PvdA getrapt.
    De grens van de vrijheid van geloof, ligt, bij de neiging van elk geloof om de aardse wetten te overvleugelen, en iedereen lastig te vallen met de wetten van dat geloof. Bij de oproep tot geweld (zoals je die kan vinden in Bijbel en Koran). Bij het vervolgen van ex-leden als die openlijk een andere mening/geloof wensen te volgen.
    Elk individu moet zich aan de wet houden. ELK GELOOF OOK. Er is geen enkele ongelovig individu, die zich aan de wet van welk geloof dan ook hoeft te houden. En de overheid zou dat moeten waarborgen i.p.v. ondermijnen.
    Wij stellen enkele eisen aan gelovigen.
    1.Nimmer, zal uw geloof ALLEN in het land de regels voorschrijven
    2.Wij zullen niet toestaan, dat uw geloof geweld pleegt, dan wel daartoe oproept
    3.Het staat ons vrij, openlijk kritiek te leveren en grapjes te maken over uw geloof.
    4.U zult mensen, die uit uw geloof stappen, niet vervolgen, bedreigen, of doden.
    5.Gelovigen dienen zich, net als iedereen, aan de Nederlandse wet te houden
    Geloven die zich niet aan deze regels kunnen houden, krijgen een waarschuwing, twee waarschuwingen: eruit. We hebben al een ‘eruit’-lijstje: de neonazi’s en de KKK. Wat mij betreft kan de islam er zo bij.
    Als wij niet toestaan dat de KKK oproept negers te vermoorden, maar wel dat de islam oproept schrijvers te vermoorden, dan meten wij met dubbele maten.
    De ongelovigen eisen, via Fortuyn, via Wilders en Verdonk, gelijke rechten. Geweldloosheid. Een overheid, die voor onze vrijheden opkomt, i.p.v. ze inruilt voor geloofswetten. Een overheid, die de wetten ook handhaaft, als een GELOOF ze breekt. Die PAL staat, voor de vrijheid van meningsuiting, Die nimmer een geloof de teugels van ons land in handen geeft. Die ongelovigen vrijwaard van geloofswetten.
    Maar dat is misschien wat teveel gevraagd, voor het meest gelovige kabinet ooit.
    Als de overheid bestaat uit gelovigen, die elkaars rug krabben:

    WIE KOMT ER DAN NOG OP, VOOR DE ONGELOVIGEN?
    Dit kabinet, voert het vuurtje dat Wilders/Verdonk heet met BAKKEN tegelijk!
    Natuurlijk! Laten we voorstellen, alle geloven, het recht te geven een lijst te maken, met dingen, die ze ‘beledigen’, en dan de ongelovigen te dwingen, die dingen (hoe terecht vaak ook) niet meer te zeggen, en daarmee even het recht van vrijheid van meningsuiting te VERNIETIGEN!
    Waar mogen de ongelovigen hun lijstje inleveren? Dit is just to much voor de ongelovigen. Hiermee, krijgen de gelovigen een stok in handen, die ze zich niet meer laten afpakken. Hiermee is einde oefening ‘vrij Nederland’ en keren wij terug, naar de tijden, dat gelovigen uitmaakten, wie er klappen kregen, en wie niet.
    Een positie, die de islam (zie het homo-mep ‘incident’ ) spoedig (en met STEUN van de overheid, in plaats van tegenwerking) inneemt, op de nek gezeten, door gristenen, en andere gelovigen.
    De ongelovigen zullen zich net zo sterk inzetten, tegen de verislamisering van onze samenleving, als dat ze zich zullen verzetten, tegen een terugkeer naar de knoet van het gristendom.
    Om in de geest van Reve te eindigen: Geloven zijn poppenkasten, daar hoeven U en ik, ons NIETS van aan te trekken.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Soms moet je iemand aan het woord laten die veel zinnigs te melden heeft :

    Kassander zegt: Een werkelijk subliem stuk van Hans. Niet alleen de concrete bronverwijzingen van de echte kenner van die bronnen zijn van essentieel belang, maar ook de expliciete politieke conclusies die getrokken worden. Veel relevanter dan dit kan academische kennis niet meer worden.
    Dat eenzijdige bashen van het christendom in een paar comments hier, is schadelijk voor de politieke strijd. Het relevante punt is nu juist dat we hier in schuldbewustzijn en zelfkritiek volstrekt zijn doorgeschoten. Dat maakt de quasi-elite in het Westen, en daarmee de Westerse cultuur, nu juist zo kwetsbaar voor een geloof, de islam, dat op dé drie essentiële punten op het nazisme lijkt: 1) Uebermenschen-ideologie, 2) Jodenhaat, 3) Oorlogsverheerlijkende expansiedrift. Wie, zoals deze commenters, dermate misvormd is door de opvoeding door de ontspoorde quasi-linkse babyboomers dat hij, of zij, niet meer in de gaten heeft wat de waarde en kracht van die cultuur is, wordt hier onder een literatuurverwijzing gegeven.
    Ik heb het al tientallen malen opgeschreven, maar onlangs op een Vlaams weblog heb ik het zó gezegd. Ik citeer mezelf:
    Tegenover islam is het Jodendom van het Oude Testament ook behoorlijk wreed. Het essentiële verschil is echter dat de oproepen tot geweld in het OT altijd concreet en in een specifieke situatie gedaan worden en nooit universele oproepen tot universeel geweld tegen alle ongelovigen zijn. Dit laatste is in de koran (en de hele islamitische traditie) voortdurend het geval. Voorts viel uit zelfs die Joodse traditie toch nog de Gouden Regel te puren, die een van de bases is van de Christelijke cultuur: “Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.” Waar voort Allah in volstrekte willekeur elke seconde de wereld herschept – dat haartje van die kameel ligt daar zo omdat Allah dat nu wil, maar morgen kan hij besluiten dat Mars en Venus op elkaar botsen – daar is de God van de Joden in voortdurende dialoog met de mensen. Het Nieuwe Testament, de basis van wat Barnard hier boven treffende “de grootste Joods secte” noemt, het christendom , is natuurlijk al onvergelijkbaar veel humaner dan het OT. De Profeet, Jezus, is ook al van een heel andere orde dan de massamoordenaar en haatzaaier Mohammed. Mag ik die invulling verder aan uw eigen historische kennis overlaten, Artman? Het christendom begint, zo geheel anders dan de islam, als een onderdrukte minderheid in het Romeinse Rijk. Geholpen door Constantijn verspreidt het geloof van Universele Liefde en Barmhartigheid zich vanaf plm 300 voornamelijk vreedzaam over West –Europa. Naarmate het christendom geïnstitutionaliseerd raakt, verbonden raakt met feodaal-kerkelijk instellingen krijgt het christendom in die instituties een wrede, achterlijk, anti-rationele, corrupte, onderdrukkende kant. Maar desondanks is de beschavende, humaniserende, onderzoekende, welvaart scheppende en vooral Redelijke Kern nooit verloren gegaan en vooral in de kloosters bewaard gebleven. Wie wil weten in welke mate het Christendom zijn Kern van de Rede altijd behouden heeft en hoe de “grootste Joodse secte” aldus de basis heeft gelegd voor de Verlichting leze: Rodney Stark, “Victory of Reason”. De Verlichting heeft, net als het christendom, een Januskop, want de diepduistere kant van de Verlichting begint bij Robespierre en de lijn laat zich trekken naar vele “maakbare samenlevingen” die volgden onder Stalin, Mao en Pol Pot. Maar óók een lijn van de Verlichting is: de “Acte van Verlaetinghe” (1581) waarmee het erfgoed van Willem van Oranje werd veilig gesteld en het brandstapelkatholicisme dat Filips II hier had willen introduceren definitief werd afgewezen. Vandaar loopt de lijn naar de Franse revolutie, de Amerikaanse Grondwet, het Atlantic Charter en tenslotte de Mensenrechten . Wij hebben hier, zoals de titel van een door voornamelijk Joden geschreven Amerikaans geschiedenis-handboek luidt, de “Western Civilization: The Continuing Experiment”. “Wij” maakten en maken heel veel fouten, maar nooit alléén maar.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Hans Jansen: een moedig man. We zullen deze mensen als Hans Jansen de komende tijd nodig hebben en moeten koesteren.

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Filsosofie-Magazine beveelt op zijn site een essay van Pascal Bruckner ("Tirannie van het berouw") aldus aan:

    Volgens de Franse filosoof en schrijver Pascal Bruckner is Europa verlamd door berouw. We voelen ons zo schuldig door het bloedige verleden van oorlog, genocide en kolonialisme dat we nu onze waarden niet meer durven te verdedigen: ‘Niets is meer westers dan de afkeer van het Westen.’

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Gut, het lukt me ineens om iets zelf te posten. Eindelijk een weg in de jungle van keuzes en wachtwoorden gevonden. Nóg maar een postje om het niet vergeten!

    BeantwoordenVerwijderen
  17. LS...

    Al hoewel wij Westerlingen verlamd zijn door berouw vanwege ons eigen bloedig verleden, moeten wij geen dag voorbij laten gaan zonder de Islam te bestrijden. Zelfs als een hoofddoekje in de Hoogvliet of AH mijn varkenshaasje niet wil aanraken dan laat ik spontaan al mijn boodschappen op de band staan en loop door. Ondanks het gereutel van de wachtende mensen achter mij. Kinderachtig hè ?! Jammer dan en ik eet wel een boterhammetje met Pindakaas want naar AL-HEMA ga ik al helemaal niet...

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Laten we niet uit het oog verliezen dat het cultuurrelativisme, weg-met-ons en berouw om kolonialisme en feodalisme, niet bij iederéén zit. De schuld zit bij de elite en het afbetalen van die schuld gebeurt NIET bij die elite. Net als bij de finance crisis. Net zoals men over de ruggen van anderen rijk werd, wordt nu de schuld op de ruggen van anderen afgewenteld. Hoezo 'berouw'. Als er maar wat te regeren valt want je leeft maar een keer. Dus graag wat voorzichtiger met dat 'wij'.

    BeantwoordenVerwijderen
  19. LS...

    Ook de zogenaamde zelfbenoemde elite komt voort bij de gratie van het volk Meneer de Eigenweijze. Dus WE geldt ook voor U...

    BeantwoordenVerwijderen
  20. Leon Cachet, als mensen zich niet zouden laten voorstaan op wat ze niet eerlijk verdiend hebben, dan heb je gelijk.

    BeantwoordenVerwijderen
  21. Vrij

    Vrij "Denken" mag je in ieder Land....
    Gelukkig, dat geen mensch kan vinden een band
    Waar men "Gedachten" mee kan binden:
    Maar - in Ons Lieve Vaderland
    Is zelfs het "Spreken" vrij, me-vrinden!
    Uw Vaders hebben, met hun bloed,
    Dat kostlijk goed
    verworven,
    En zijn ervoor gestorven!

    Bewaar dat erfdeel als uw kracht,
    Gij volk der vrije Nederlanden!
    Geen macht
    Omstrikke uw Woord met slaafse banden!
    Neen! Waak bij dag en waak bij nacht
    Dat Hoog noch Laag het aan kan randen.
    En - wierp men ooit díé Vrijheid neer
    Gij moet ze weer
    verwerven
    Al zoudt ge er ook voor sterven!

    Jan Pieter Heije (1809-1876)

    (uit de bundel: Kleine bloemlezing uit de Gedichten van Dr. J. P. Heije, Nederlandsche uitg. mij Amsterdam)

    BeantwoordenVerwijderen
  22. Hans Jansen is een beetje hypocriet bezig.
    Zelf maakte hij reclame voor de misdadige inval in Irak door (het christelijke?) Amerika.
    Daarover durft hij waarschijnlijk geen verantwoording af te leggen.
    Jansen schreef hierboven een interessant stuk, met zeer tendentieuze passages, die ik graag even ga weerleggen, maar daar ga ik even rustig voor zitten. :-)

    groeten,
    herman

    BeantwoordenVerwijderen