Lang leve Jack de Vries, kampioen der draaikonten

Er was eens een CDA-strateeg en campagneleider. Hij heette Jack de Vries. Tijdens de verkiezingscampagne van 2006 boekte hij verbazingwekkende successen. Hij fluisterde de partijleiders Jan Peter Balkenende en Maxime Verhagen in dat ze PvdA-aanvoerder Wouter Bos voor draaikont moesten uitmaken. Het advies had een verbluffend resultaat. Het PvdA en Bos zakten weg in de peilingen (wat overigens niet alleen door de aanvallen van het CDA kwam), en het CDA kwam alsnog als grootste partij uit de bus.

Eind 2007 werd de strateeg beloond met een heus baantje op het pluche. Hij mocht Cees van der Knaap, die burgemeester van Ede werd, opvolgen als staatssecretaris van defensie. Daarna hoorden we een tijd niets meer van de knappe strateeg.

Onlangs kwam er een nieuwe draaikont op zijn weg, de geestelijk verzorger Ali Eddaoudi. Hij werd als ‘legerimam’ voorgedragen door het Contactorgaan Moslim en Overheid, tegelijk met een imam van de islamistische , in Duitsand als extremistisch beschouwde organisatie Milli Görüs, waar niemand het meer over heeft. Eddaoudi heeft premier Balkenende uitgemaakt voor deurmat, vergeleek de westerse troepen in Afghanistan met kruisvaarders, en verkondigde dat christendom en islam met elkaar in oorlog waren en dat ‘onze jongens’ in Uruzgan zitten om de Afghanen te terroriseren.

Om zijn baantje als legerimam veilig te stellen vertelde draaikont Eddaoudi dat hij er nu heel anders over denkt. Dat alles moeten we zonder meer aannemen op gezag van Jack de Vries, die persoonlijk met de fundamentalistische raadsman heeft gesproken. Ondanks kritiek vanuit de Tweede Kamer zet de CDA-strateeg daarom de benoeming door.

In Nova demonstreerde gisteren (17 april) De Vries dat hij zelf de kampioen der draaikonten is. Want, aldus beweerde De Vries, stokebrand Eddaoudi had zijn uitspraken gedaan in de context van een rede van George Bush, die gesproken had over de ‘oorlog tegen de islam’. Helaas voor De Vries, Bush heeft het nooit gehad over een ‘oorlog tegen de islam’. De Amerikaanse president heeft het wel eens gehad over een ‘oorlog tegen de terreur’. Dat was in 2001, en niet in 2004 of later, toen Eddaoudi zijn over-the-top-columns schreef . Kortom, De Vries wringt zich in alle bochten om de omstreden benoeming te verdedigen.

Het is triest voor Wouter Bos en Ali Eddaoudi, maar zij moeten Jack de Vries boven zich dulden op het erepodium der draaikonten.

Er is één troost. Door de omstreden benoeming door te zetten werkt de voormalige CDA-strateeg hard aan de komende verkiezingsnederlaag voor zijn partij.

Carel Brendel

Carel Brendel is auteur van Het verraad van links (Uitg. Aspekt)

D.C. Lama (19) on paddo's

Paddos

Herlezen – Introductie

Boeken1

De enthousiaste lezers die ik ken zijn ruwweg in te delen in twee categorieën. Je hebt lezers die een boek één keer lezen en je hebt herlezers. Natuurlijk, ook hier heb je te maken met overlappingen, maar proefondervindelijk kan ik bevestigen dat deze tweedeling toch aardig overeenkomt met de werkelijkheid.

Zelf behoor ik duidelijk tot de tweede groep. Eigenlijk wil ik elk boek waarvan ik de zekerheid heb dat ik het nooit zal herlezen direct uit mijn boekenkast verwijderen, dit mede vanwege het inmiddels nijpende ruimtegebrek en de nooit aflatende wens nieuwe boeken te kopen, ook al staan er nog zoveel ongelezen meesterwerken op de planken.

Naast die ongelezen meesterwerken is er de – immer groeiende en immer imaginair blijvende – lijst van boeken die op de nominatie staan voor herlezing. En dan heb je de eredivisie; boeken die ik al vaak heb gelezen – laat ik zeggen minimaal drie keer – maar die ik morgen zo weer op kan pakken om ze vervolgens met ongetwijfeld hetzelfde enthousiasme opnieuw te lezen. De brievenboeken van Reve – Op Weg naar het Einde en Nader tot U, Villa des Roses, maar eigenlijk het hele werk van Elsschot, Couperus’ Van oude mensen, de dingen die voorbijgaan – missschien wel het mooiste boek ooit geschreven, zeker in de Nederlandse taal. De lijst is lang, en dan noem ik hier alleen nog maar titels uit de schat aan onze vaderlandse letteren.

Ik moet toegeven dat ik mij vaak moet inhouden; ik zou wel alles willen lezen wat me ook maar zijdelings interesseert of ter ore komt, maar een mens moet een keuze maken. Er moet tenslotte ook nog gewerkt worden en het sociale leven wil ook wat, of we daar nou altijd zin in hebben of niet. Daarnaast deel ik de mening van Seneca, die in zijn Brieven aan Lucilius zegt dat ‘een veelheid aan boeken iemand alleen maar in de weg zit’ en dat ‘overal willen zijn’ betekent dat je ‘nergens’ bent. Ik vind het triest wanneer ik mij van een leeservaring van pak ‘m beet 15 jaar geleden bar weinig weet te herinneren. Liever pak ik Turks Fruit nog een keer uit de kast, ook al moet ik het inmiddels zo’n tien keer hebben gelezen en kan ik het verhaal bijna dromen. Maar het is een puur genot, alsof je oude vrienden tegenkomt. En ondanks die vele eerdere leeservaringen is er toch altijd weer die ene zin of die ene passage die je nog nooit was opgevallen – in het geheel niet of niet op die manier.

Het stoort me altijd dat je in kranten en tijdschriften bijna alleen maar nieuwe boeken of uitgaven besproken ziet. Het Parool had tegen het einde van de vorige eeuw een mooie serie van de 100 beste boeken van de eeuw (als ik me goed herinner) en hier in Australië heeft de Sydney Morning Herald in de culturele bijlage een serie waarin een voor- en een tegenstander een boek uit de internationale literaire canon tegen het licht houden. Ik ben een liefhebber van dergelijke rubrieken en ik voeg daar graag mijn eigen tips aan toe, ook omdat ik me vaak stoor aan diezelfde ‘canon’, waarin zo veel boeken staan die dat volgens mij helemaal niet verdienen en waarin je tegelijkertijd tevergeeefs zoekt naar vele absolute meesterwerken. Daarom zal ik mij vanaf nu op Hoeiboei naast andere zaken richten op werken die ik herlezen heb, boeken waarvan ik denk dat velen ze met bijzonder veel plezier zullen lezen of boeken waarvan ik me nu – vele jaren later – afvraag waarom ik ze toen zo goed, lezenswaardig, interessant, boeiend of wat dan ook vond, want er vindt in de loop der jaren ook een verandering plaats in de waardering, al blijft gelukkig veel hetzelfde. Niet alles wat ik van plan ben te bespreken zal altijd even makkelijk verkrijgbaar zijn, maar soms ligt het enorme plezier van een nieuw boek juist in die ene vondst, na veel zoeken eindelijk aangetroffen in een antiquariaat. Ik kan me zelf in ieder geval weinig aangenamers voorstellen.

Kees Bakhuyzen

Delftsblauw Job

Ebru3fu

Klassiekers zijn het, die fantastische delftsblauwe tegeltjes met teksten als ‘Van het concert des levens, krijgt niemand een program’. Dooddoeners met een inzicht zo helder en keihard dat je er stil van wordt. Oneliners uit de categorie citaten van een politicus – ze zouden zonder moeite krantenkoppen kunnen halen. Uiteraard heeft ook Job Cohen oneliners die direct op een Delfts blauw tegeltje bijgeschreven kunnen worden. De indrukwekkendste blijft ‘U hoeft hier niet te wonen’. Het duurde even tot het tot me doordrong dat dit het beste advies was dat ik ooit heb gekregen. Nota bene tijdens een debat met Hollands finest: negenhonderd Marokkanen, tegen wie hij zelfs nadat ze iemand beroven of doodsteken niet zo’n tekst zou durven uitspreken. Nadat ik was bijgekomen van de domste opmerking die een burgemeester ooit tegen een niet-criminele, hoogopgeleide, zelfstandige, werkende vrouw kan maken, viel het kwartje. Inderdaad, er is geen enkele reden om te verblijven in de afvoergoot die Amsterdam heet, waar de ene helft van de bevolking bestaat uit gammelegam-sprekende jongeren en de andere helft gelooft dat Nederland cq de wereld ophoudt bij het Vondelpark. De burgemeester heeft het zelf gezegd: ik hoef hier niet te wonen.

Aangezien ik altijd al aan de Maas heb willen wonen, lag de keuze voor mijn nieuwe parkeerplek voor de hand. Beetje zoeken op internet en ja hoor, het aanbod appartementen aan de Maas is kredietcrisiswaardig. Terug naar Rotterdam, home sweet home. Helaas delen Amsterdam én Rotterdam dezelfde minpunten: het weer. En een PvdA-burgemeester. Er zijn grenzen, letterlijk en figuurlijk. Vandaar dat ik niet verhuisd ben, maar geëmigreerd. Tja, alles of niets, zoals het een zwart-wit denkende columnist betaamt. Uiteraard is mijn zelfverkozen ballingschap geen straf. Tegenwoordig woon ik aan zee, ben ik vrijwel altijd bruin, ga ik om de dag naar de kapper en kom ik zelden nog in Amsterdam. Het enige dat ik mis is dat Delfts blauw tegeltje, dat mij herinnert aan de man die ik de Amsterdamse binnenstad met zijn toeristen, junks, winkeliers en horecapersoneel van harte gun. Voor iedereen die hier ook klaar mee is, citeer ik met liefde Job C.: “U hoeft hier niet te wonen.”

Ebru Umar

De gedachtepolitie slaat opnieuw toe

Ravage2007he2_2

De gedachtepolitie slaat weer eens toe. Dit keer is niet de ‘rechtse’ cartoonist Gregorius Nekschot het mikpunt, maar de webmaster van het links-activistische webzine Ravage, de digitale voortzetting van Bluf!, het huisorgaan van Wijnand Duyvendak. De webmaster van Ravage is gisteren (15 april) aangehouden, toen hij zich op verzoek van de recherche vrijwillig had gemeld voor een verhoor op een Amsterdams politiebureau. De man wordt verdacht van het bedreigen van Geert Wilders. Pas vanmorgen mocht hij naar huis nadat eerst nog zijn computer in beslag was genomen.

Aanleiding is een satirisch artikel dat op 12 februari op de Ravage-site verscheen onder de titel Lief Dagboek, ondertekend door René D. Het nepdagboek was een persiflage op de denkbeelden en bezigheden van opperantiracist René Danen, de voorzitter van de stichting Nederland Bekent Kleur, een welbekende organisatie voor de bezoekers van deze website.

Ieder normaal en weldenkend mens begreep direct dat het om satire ging. Danen zelf was woedend. Hij bestempelde Ravage als ‘een rabiaat rechtse website die aan de lopende band anti-moslim en pro-Wilders stukken publiceert’. De details over deze ruzie staan beschreven in dit weblog.

Danen, die van Nederland Bekent Kleur een soort Wildersbestrijdingsdienst heeft gemaakt, krijgt nu opeens hulp van Geert Wilders himself. De PVV-leider heeft kennelijk het satirische karakter van het dagboek van René D. niet helemaal begrepen. Hij voelt zich bedreigd door een passage over een oproep voor een anti-Wilders-demonstratie. De activistische website Indymedia illustreerde deze oproep met een op een cartoon van de Deen Kurt Westergaard geïnspireerd plaatje. De fictieve René D. hierover: “Geweldig plaatje bij de oproep geplaatst, Wilders zijn kop moet er inderdaad af! Goeie gasten zijn dat toch bij Offensief, AFA en Fabel. Wie weet, staat er een nieuw volkertje op.”

Ik kan me voorstellen dat Wilders aangifte doet van directe, agressieve en regelrechte doodsbedreigingen. Maar het is belachelijk dat hij zich druk maakt over een satirisch artikel. Het is onbegrijpelijk dat de Amsterdamse politie tijd heeft besteed aan deze knettergekke en belachelijke aangifte. ‘Vrijheid is altijd de vrijheid van de andersdenkenden’ is een uitspraak van Rosa Luxemburg, die ook Wilders zich mag aantrekken.

Op deze site heb ik altijd het recht verdedigd van Wilders om de film Fitna te maken en om ongezouten kritiek op de koran en de islam te leveren. Ik schrijf consequent tegen pogingen om hem te vergelijken met Adolf Hitler en andere nazi’s. Maar ik heb me ook gekeerd tegen Wilders’ voorstel om de koran te verbieden. Boeken verbied je niet. Juist door het lezen van de koran heb ik meer inzicht gekregen in de negatieve aspecten van de islam.

Zijn aangifte tegen Ravage, die heeft geleid tot het oppakken van de vermeende schrijver van een satirisch artikel, is een aanslag op de vrijheid van meningsuiting. Gregorius Nekschot en René D. moeten satire kunnen bedrijven, ongehinderd door René Danen, Geert Wilders en andere censuurridders.

Carel Brendel

Genezen!

Boeken1

Ik ben ziek en ik denk dat U Lezer, dat eigenlijk ook bent. Ik ben weliswaar geen Rotterdammer maar omdat ik niets van de islam wil hebben, heb ik, volgens wethouder Grashoff (GroenLinks), dus angst voor immigratie en de islam en ben ik ziek.

Wat moet ik doen?

De dokter kan me niet helpen want lichamelijk mankeer ik niets. De psycholoog of de psychiater kunnen evenmin iets voor me betekenen want 'islamofobie' is geen erkende psychische ziekte. Islamofobie is domweg verboden.

Waarom ben ik ziek en met mij velen? Ik heb toch gedaan wat ik kon doen? Tientallen boeken heb ik over de islam gelezen. Van schrijvers als Ayaan Hirsi Ali, Nahed Selim, arabist Hans Jansen, Fatima Mernissi, Ibn Warraq, Irshad Manji en vele, vele anderen. Twee planken van mijn boekenkast staan inmiddels gevuld met islamgerelateerde boeken. Ik heb zelfs een islamhoorcollege beluisterd en ben naar lezingen in het land gegaan. Alles voor beter begrip van de islam waar ik instinctief namelijk zo'n afkeer van heb. Maar geen van die boeken of lezingen hebben me kunnen genezen. Ik ben er alleen maar zieker van geworden.

Wie of wat kan me helpen? Ik ben ten einde raad. Als ik de straat opga om eens lekker zorgeloos in het park op een bankje te zitten, word ik niet beter want daar zie ik allemaal donkere, ingepakte wezens en dan word ik nóg beroerder, terwijl de zon nota bene schijnt!

Hoe heeft het zo ver met mij kunnen komen denk ik dan? Is er nog hoop voor mij? Er is geen remedie bekend en ik ben niet eens zo oud, ik kan de moed toch nu al niet opgeven?

Maar wat lees ik bij thuiskomst in gratis weekblad De Echo van vandaag, 15 april 2009?

Imperfecte kennis van de Islam is veel gevaarlijker dan onwetendheid.” Yaser Ellethy, docent Koran- en Hadithwetenschappen aan de Vrije Universiteit te Amsterdam, schrijft dat en ineens gaat er een belletje bij me rinkelen. Ineens zie ik een lichtpuntje. Dat is het dus, daarom ben ik zo ziek: eerst was ik onwetende maar doordat ik de verkeerde boeken heb gelezen en ik de verkeerde interpretatie geef aan wat ik met mijn eigen ogen dagelijks om me heen zie, heeft dat me ziek gemaakt. Ik ben niet goed op de hoogte! Levensgevaarlijk, blijkt nu.

Yaser Ellethy kan daar verandering in brengen, begrijp ik nu, hij kan mij genezen. Misschien is dat ook wat wethouder Grashoff bedoelt met “Er moet een nationale inentingscampagne komen tegen deze [anti-islam] volksziekte” want U Lezer, wilt toch ook niet ziek zijn of nog worden?

Hier ligt een kans. De christelijke Vrije Universiteit te Amsterdam organiseert namelijk “om te laten zien waar de Islam echt voor staat, in samenwerking met het Centrum voor Islamitische Theologie (CIT) en studentenvereniging MashriQ 'Islam voor dummies'.” Vier lezingen geeft Ellethy met veel ins en outs over de Islam. Daarmee zal ik toch zeker kunnen genezen.

Ellethy belooft alle misvattingen over de islam uit de wereld te helpen.“De rol van de westerse media over de Islam wordt belicht”, lees ik. “Mensen vormen hun mening over de Islam vaak door wat ze zien en horen op tv, radio en internet in plaats van op wetenschappelijke studies. Ze geloven dus wat je ze vertelt. Negatieve aandacht komt vaak van de media”, concludeert Ellethy.

Het zijn de verkeerde boeken maar ook de media én politieke krachten die mij angstig hebben gemaakt en vervolgens ziekelijk geïnfecteerd! Ik moet daar vanaf heden niet meer naar luisteren en kijken, maar alles wetenschappelijk benaderen. De totale onwetendheid ben ik al voorbij maar nu moet ik dus alles weten, ik móét naar die lezingen gaan. Dat als eerste. Wat komen die precies op tijd! Wat een geluk, wat een toeval, want de lezingen beginnen dinsdag 21 april aanstaande al en zijn voor iederéén toegankelijk en erg belangrijk.

Oh, oh, al die tijd heb ik imperfecte kennis van de islam gehad en daarom ben ik doodziek geworden, maar nu gaat daar dan eindelijk verandering in komen.

Ik zál genezen! Ik wíl genezen! ik móet genezen!

Ik geef me over en ik ben al bijna genezen. En nu maar hopen dat het geen kwakzalvers zijn.

Annelies van der Veer

Wethouder Grashoff gaat los.



(ingezonden) Uitgelicht: Uitspraak wethouder Rik Grashoff (GroenLinks) tijdens persconferentie van wethouder Grashoff en “bruggenbouwer” en integratie-expert Tariq Ramadan, 15.4.2009. Bron.


Victor Reijkersz, gemeenteraadslid voor Leefbaar Rotterdam:

Grashoff begon snoeihard de aanval te openen op alle Rotterdammers die niets van de islam moeten hebben. Volgens Grashoff hebben deze mensen angst voor immigratie en de islam en zijn ze ziek.

Grashoff: “Het is als een ziekte. Er moet een nationale inentingscampagne komen tegen deze volksziekte.”


Ramadan steunde Grashoff door te bevestigen dat hij het een “international disease” vond om vervolgens een keiharde directe sneer naar Leefbaar uit te delen.

Ramadan: “Political forces that have no social policies and want to win elections do so by spreading fears about islam.”

Bron/volledige tekst: Leefbaar Rotterdam

Heeft u ook voorbeelden van Jip-en-Janneke-uitspraken/berichten/verslaggeving/foto's gehoord/gezien op radio, televisie of andere media? Stuur deze, met bronvermelding, dan naar hoeiboei@gmail.com .

Leuk is het allemaal niet

Magnolia

Ben ik er toch nog geweest – midden in het hart van onze democratie - in de Vrijdenkersruimte. Donderdag 2 april jl. vond in deze bijna één jaar oude 'nieuwe gedoogzone voor vrijdenkers' een boekpresentatie plaats. Mark Rutte (VVD) nam het eerste exemplaar in ontvangst van de bundel Eindstrijd, de finale clash tussen het liberale Westen en een traditionele islam.

Nee, leuk is het allemaal niet. Dat U dat niet denkt.

Maar gedachten zijn vrij en daar houd ik mij aan. Toevallig had ik het in de trein op weg naar Den Haag nog hardop gedaan. Ik zit op m'n laptop wat te stoeien met de jongste poll: 'Is de verdoeking van Nederland voor U een vaststaand feit?' - gewoon omdat het kan en omdat ik verdoeking zo'n mooi woord vind voor iets wat we met z'n allen níet willen – als er een reiziger bij me in de coupé komt zitten. Het is een vrouw en dat stoort mij geenszins. Haar leeftijd schat ik op 55plus en dat wekt mijn nieuwsgierigheid. Ik leg haar de enquête voor en houd even m'n adem in maar ik heb goed gegokt, deze vrouw die beslist een dame is, heeft 'm direct te pakken en we bedenken vervolgens samen de mogelijke antwoorden. “Geen idee moet er ook bij,” zegt ze bedachtzaam, “want sommige mensen hebben echt geen idee wat er gaande is”.

Er volgt weer zo'n vluchtig gesprek waarvan ik er de afgelopen jaren talloze in treinen, en waar niet al, heb gevoerd; met vrouwen maar ook wel eens met mannen. Dit soort gesprekjes logenstraffen keer op keer de domme en valse beschuldigingen van de multikul-elite en media dat autochtone Nederlanders racistisch, xenofoob of ongegrond islamofoob zijn; wél laten deze gesprekjes zien dat 'gewone Nederlanders' de buik vol hebben van de knievallen die dag in dag uit voor de nieuwe godsdienst worden gemaakt. Zij zien de bui al hangen, of zitten er al middenin.

De leuke dingen van Nederland, de dingen waar Nederland zo bekend om staat en die Nederland zo uniek maken, verdwijnen één voor één,” vertelt de treindame me. “Ik kom uit Zwolle en sinds kort laten ze daar in het zwembad ook vrouwen toe die,” en ze wijst naar haar lichaam, “.... vrouwen die helemaal bedekt zijn, die laten ze nu ook toe, nou, verschrikkelijk, maar ik ben niet gek en je begrijpt natuurlijk wel dat ik daar niet tussen wil zwemmen. Ik kom er nu niet meer.” Ze schudt haar volle bos blond haar en kijkt me veelzeggend aan.

Wat zou het leuk zijn als Jet Bussemaker deze vrouw eens hoort, denk ik, alhoewel, ik hoor het Jet al zeggen, 'maar u kunt toch nog steeds gaan zwemmen? U heeft daar toch geen last van? Het is toch uw eigen keuze om dat niet meer te doen, terwijl deze islamitische vrouwen anders niet kunnen zwemmen'. Zoiets. Maar wie niet horen wil moet maar voelen want aan het eind van ons prettige gesprekje zegt de dame, die al 40 jaar met een Indonesische man - een christen - getrouwd blijkt te zijn, dat ze er nu, na die zwembad-ervaring, aan denkt op Geert Wilders te gaan stemmen.

Vol goede zin stap ik de Vrijdenkersruimte binnen waar ik de leukste vrijdenkers en -schrijvers van Nederland aantref; namen geef ik niet maar mijn dag kan niet meer stuk. Ook niet als ik even om me heen kijk en zie wat er van de ruimte is geworden. In de kleine ruimte die toch in eerste instantie in het leven is geroepen om het werk van al dan niet bedreigde, vervolgde of vermoorde islamcritici een plek te geven (denk aan sommige cartoons van Nekschot, een naaktschilderij van Ellen Vroegh en wat werk van Theo van Gogh), hangen ook een aantal in het oog springende kunstwerken waar ik zo snel geen bedreigingen aan kan aflezen: een satirische poster over Geert Wilders en een portret van Anne Frank met een khefiya (Palestijnensjaal).

Dat deze kunstwerken ook in de Vrijdenkersruimte hangen is vooral het werk van de zelfbenoemde Grote Vrijdenker en Uitdager Tofik Dibi (GroenLinks). Het grote verschil is alleen dat de mensen die deze flauwe dingen hebben bedacht niet bedreigd worden, en dat zal ook niet gebeuren; het is dus appels met peren vergelijken wat dappere Dibi doet. Zijn enige verklaring voor deze inzendingen is dat de vrijheid van meningsuiting in Nederland voor iedereen geldt, ook voor diegene die Wilders op de hak willen nemen. Een zinnige verklaring heeft Dibi er dus niet voor.

In het hart van onze democratie klopt mijn hart niet, het bonst.

Terwijl m'n blik steeds naar Anne Frank met 'Arafatsjaal' glijdt, luister ik naar het welkomstwoord van Mat Herben (leuke man!), Mark Rutte die een pleidooi houdt voor het sluiten van slechte islamitische scholen en de toespraken van de samenstellers van de bundel Eindstrijd, de professoren Hans Jansen en Bert Snel. Jansen somt nog eens op wat er zoal op grond van de orthodoxe islam in Nederland gebeurt.

Nee, leuk is het allemaal niet. Dat U dat niet denkt.

Maar ja, boodschappers van minder leuke, doch met feiten onderbouwde tijdingen, zijn natuurlijk nooit geliefd. Dat neemt niet weg dat er een prachtboek is verschenen dat een tegenwicht biedt aan domheid en onwetendheid, misschien wel 'onze' grootste vijanden. Het kan geen enkel kwaad het boek Eindstrijd van de prof. dr. Fortuynstichting te lezen: voor beter begrip, om de westerse normen en waarden met het woord te verdedigen. Tenminste, als U zich daarvoor wilt inzetten. Ik ga er vanuit dat niet iedereen zo naïef en irrationeel wil blijven als ex-feministe Anja Meulenbelt die zich maar blijft afvragen: "Wat is er toch met moslims dat er steeds maar gedoe is?"

Laat U niet door de titel afschrikken want Eindstrijd is een interessante bundel (meer info) met wel 15 fijne bijdragen van de fine fleur van internationale islamcritici: Robert Spencer, Ibn Warraq, Hans Jansen, Paul Cliteur, Bernard Lewis, Bat Ye'or, Douglas Murray, Daniel Pipes, Lars Hedegaard en nog zes anderen. Het is me altijd al opgevallen dat bijdragen van islamcritici zelden gespeend zijn van humor, of zoals Woody Allen in z'n film Scoop tegen Scarlett Johansson zegt (uit m'n hoofd): if everybody had the same sense of humor as you [they] have, the world would be a much better place...

Annelies van der Veer

Tariq Ramadan

Bovenaan gezet omdat "Rotterdam en Ramadan gaan reageren" (woensdag 15 april) Meer.


Tariq Ramadan

De Zwitserse moslimwetenschapper Tariq Ramadan staat wijd en zijd bekend als de stem van islamitisch Europa, als een brug tussen Europese moslims en niet-moslims. Hij is ijveraar en potentieel architect van een 'Euro-islam' die een aanpassing van waarden omvat door zowel moslims als niet-moslims. Het gebruikelijke argument om hem als brug tussen de culturen te zien is dat hij zeer liberaal is en toch respect afdwingt bij de gewone moslims.

In 2003 daagde Nicolas Sarkozy, de toenmalige Franse minister van Binnenlandse Zaken, Ramadan uit om zijn gematigdheid te tonen door twee dingen te doen: ten eerste, moslimvrouwen vertellen dat ze hun sluiers moesten afdoen, en ten tweede, verklaren dat hij tegen steniging was als straf voor overspel. Ramadan weigerde op de eerste eis in te gaan. Als reactie op de tweede stelde hij op stenigen een 'tijdelijk verbod' voor. 'Op die manier,' citeerde Deborah Sontag hem, 'begin je een dialoog.'

Ramadan (wie de toegang tot Frankrijk en de Verenigde Staten werd geweigerd) schreef dat Europese moslims 'aan de wet van het land waar ze verblijven gebonden zijn in zoverre dat ze niet gedwongen worden tegen hun moslimbewustzijn in te gaan.' Dit is dus volkomen nietszeggend. De vraag is tot op welke hoogte hun 'moslimbewustzijn' hen dwingt Europese wetten te overschrijden. Ramadan - die zonder meer dat voor de Europese moslims probeert te doen wat Jerry Falwell voor de Amerikaanse evangelisten heeft gedaan - pleit onvermoeibaar voor hun toenemende betrokkenheid in de Europese politiek. En hoe moeten volgens hem de Europese moslims de macht die ze verkrijgen gebruiken? Het antwoord is impliciet in zijn klacht: terwijl Europa de moslims de 'vrijheid geeft privé te geloven wat ze willen [....] is de aantrekkingskracht van de publieke sfeer, met zijn "heilige waarden" gebaseerd op individualisme, geld en vermaak, zo groot dat het een illusie is te denken dat elke vorm van oppositie mogelijk is. Het is alsof we gevangen worden gehouden door de vrijheid.'

Dit is Ramadans boodschap: de westerse vrijheid is slavernij; alleen binnen de beperkingen van de strenge islamitische wet en de praktijk kunnen moslims werkelijke vrijheid verkrijgen, in Europa of waar dan ook.

Uit: Terwijl Europa Sliep - Bruce Bawer
de dreiging van de radicale islam
Meulenhoff
21 euro 95

Eerdere reacties: hier.

Wat is er toch met moslims dat er steeds maar gedoe is?

Uitgelicht: Anja Meulenbelt, SP-senator op haar weblog, 11.4.2009. "En Eddaoudi is óók al niet de vijand."

Alweer gedoe over een moslim. Wat is er toch met moslims dat er steeds maar gedoe is? [vetmarkering red. HB] Of ligt dat toevallig niet aan hen, maar aan de koudwatervrees van veel autochtonen voor religie in het algemeen en wantrouwen tegen moslims in het bijzonder? (...)

Heeft u ook voorbeelden van Jip-en-Janneke-uitspraken/berichten/verslaggeving/foto's gehoord/gezien op radio, televisie of andere media? Stuur deze, met bronvermelding, dan naar hoeiboei@gmail.com .

Mevrouw

Annieschmidt_2

Op 17 januari 1886 ging Nicolaas Beets (Hildebrand, schrijver van de Camera Obscura) naast mijn moeder zitten en kneep haar in de wang. Dat gebeurde in Zetten, Gld. Ongetwijfeld zullen er nu literair-historici opstaan die aantonen dat het onmogelijk waar kan zijn omdat Nicolaas Beets die dag:
- op duivenjacht was in de Haarlemmerhout
- een preek moest houden op de hooimarkt te Dordrecht
- al dood was.

Maar mijn moeder heeft het de rest van haar leven met grote stelligheid en trots verteld: 'Het was op mijn vijftiende verjaardag. Wij waren midden in een les en ik moest een eindje opschikken want Hildebrand kwam naast me zitten.'
'En kneep hij toen meteen?'
'Ach, het was een vriendelijk en allerliefst kneepje.'
'En zei hij er nog iets bij?'
'Hij mompelde wel iets maar ik kon het niet verstaan. Waarschijnlijk zei hij binnensmonds: "Waarom doe ik dit soort dingen toch altijd? Kostscholen bezoeken. Welkomstliederen aanhoren." Het was zo'n eer voor onze school,' zei mijn moeder. 'Een meisjesinternaat was het. Opleiding tot onderwijzeres. Een normaalschool. Nee nee, het was niet zo'n Zettense inrichting voor gevallen meisjes,' zei m'n moeder met nadruk. 'Een kostschool voor jongedames.'

Dat kneepje in haar wang gaf een wending aan haar leven. De aandacht was op haar gevestigd. Ze was uitverkoren en de directrice, juffrouw van Otterlo, ging zich intensief met haar bemoeien. 'Ik wil een dame van je maken,' zei ze.

En wat betekende dat in die tijd op een christelijk internaat?

Het betekende allereerst en bovenal een kuise en eerbare levenswandel. Het betekende verder beschaafd Nederlands spreken met af en toe een Frans woord ertussen. Op gepaste manier converseren met heren van stand, onderwijl bordurend. Nooit poeder of rouge of parfum. Een dame verft zich niet en een dame riekt niet.

Door de aanpak van juffrouw van Otterlo werd mijn moeder ambitieus. Een dame worden, maar sterker nog, ze wilde mevrouw worden.

Toen ze onderwijzeres was werd ze verliefd op een onderwijzer, Maaskant geheten. Hij hield ook van haar en het zou stellig iets geworden zijn, ware het niet dat er een tweede aanbidder op het toneel verscheen. Een jongeman die ze dagelijks op straat tegenkwam. Hij droeg meestal een plank over zijn schouder want hij was aankomend timmerman.

Hoewel ze zich vriendelijk met hem onderhield, besloot mijn moeder hem niet verder aan te moedigen. Wat moest ze met een timmerman, als dame! Totdat ze hoorde dat Johan een beurs kreeg om theologie te gaan studeren in Utrecht. Ze begon te wankelen en te weifelen. Als je met een onderwijzer trouwde werd je geen Mevrouw. Je zou altijd Juffrouw blijven. Maar als domineesvrouw werd je absoluut Mevrouw. Hoe veel ze ook van Maaskant hield, hij werd aan de kant gezet.

Het werd de student theologie, Johan.

Tien jaar moesten ze wachten voor ze konden trouwen. Een verloving van tien jaar en ze neukten niet.

Nu ik dit neerschrijf moet ik van schrik even op de bank gaan liggen. Niet omdat ik geschokt ben door het woord, dat nu allerwegen door keurige mensen wordt gebezigd, maar omdat ik besef dat mijn ouders gezamenlijk een hartverlamming hadden gekregen, als ze geweten hadden dat hun dochter zoiets ooit zou schrijven en nog wel in een courant!

Ze trouwden in 1900

Ach, hoe vaak heb ik mijn moeder horen zeggen: 'Had ik Maaskant maar genomen...' Ze zei het met bitter zelfverwijt. 'Alleen omdat ik mevrouw wou wezen, wat stom, o wat stom van me.' Ze zei het zo vaak dat ik er een liedje van maakte - ik was toen een jaar of dertien - dat ik voor haar zong:

Had ik Maaskant maar genomen
dan was alles goedgekomen

maar ik ben met Schmidt getrouwd

daarvandaan ging alles fout


Ze schaterde erom en riep: 'Zie je nou wel dat je talent hebt? Je zult nog eens versjes maken!'

Uit: Wat ik nog weet - Annie M.G. Schmidt
Singel Pockets, pag. 7-9
Eerste druk, 1992
Uitgeverijen Singel 262
Amsterdam, Antwerpen

Idee: islamitische wijk bij Muiderpoort


(ingezonden) Uitgelicht: Amsterdam, buurtleven.nl 'Het Muiderpoortgebied moet de 'beste islamitische wijk van Nederland worden, waar ook Christenen, Hindoes en ongelovigen zich thuisvoelen'.

Dat is één van de ideeën die buurtbewoners en ondernemers hebben voor de vernieuwing van het gebied. Het idee werd geopperd tijdens een meedenkbijeenkomst voor de buurt.

Bron

Heeft u ook voorbeelden van Jip-en-Janneke-uitspraken/berichten/verslaggeving/foto's gehoord/gezien op radio, televisie of andere media? Stuur deze, met bronvermelding, dan naar hoeiboei@gmail.com .

"Je moet afzien, lijden!"

Injectienaald_3

(...)
Interviewer: Je zou haast zeggen dat dit modieus gebruik van een woord als 'uitdaging' en het ermee verbonden 'afzien', ontleend is aan het calvinistisch-christelijke gedachtegoed dat we behóren te lijden.

Max Pam: Daar zit wel iets in: het lijden wordt door het christendom als iets dieps ervaren en niet-lijden als iets oppervlakkigs. Gewoon een beetje pierewaaien en het laten komen zoals het komt, is in feite verboden. Je moet afzien, lijden! Daarom ook wordt de dood als iets prachtigs voorgesteld, een soort overwinning, de finish die de wielrenner na grote ontberingen toch nog passeert. Bravo! En daarmee is dan de weg vrijgemaakt voor de opvatting dat je moet lijden om dood te mógen gaan. Het is bijna alsof er gezegd wordt dat als je niet lijdt, je geen recht hebt op de dood. Daarom vinden christenen de kruisiging van Christus ook zo'n mooi beeld. Want die man met die roestige spijkers door zijn handen lijdt wat af, daar aan dat kruis. Ik heb mij weleens afgevraagd wat er was gebeurd als Christus tweeduizend jaar later ter dood was gebracht. Dat was dan niet aan het kruis gebeurd, maar op de elektrische stoel. Had er op de kerken dan een elektrische stoel gestaan, zoals Freek de Jonge een keer in een conference zei? Of een enorme injectienaald? Hadden de christenen het lijden dan nog steeds als iets moois en metafysisch beschouwd?

Fragment uit 'De heilige drie-eenheid is een belediging voor het gezonde verstand',
interview met Max Pam
Harm Visser - Leven zonder God
Elf interviews over ongeloof
Uitgeverij L.J. Veen Amsterdam/Antwerpen
2003

Racsmurfme

Witmop300x232

Ongeïdentificeerde vrijzinnige objecten

SGP’er Bas van der Vlies die een gespreksgroep opzet over de noodzaak van atheïstische politiek. SP’er Jan Marijnissen die met vrienden brainstormt over de bevordering van het kapitalisme in de Nederlandse samenleving. U zou toch echt uw ogen uitwrijven als u in uw ochtendblad een groot verhaal zou lezen over dergelijke initiatieven.

De Amerikaanse plaats Roswell in de woestijn van Arizona is echter niet de enige plek waar zich vreemdsoortige verschijnselen voordoen. Dagblad De Pers bracht gisteren de primeur van een ‘nieuwe vrijzinnige beweging’. ‘Vrijzinnigen, verenigt u!’ was de kop met daarboven de woorden ‘Fusiepartij bepleit’. Hé, dacht ik eerst, zijn de prille plannen voor een nieuwe atheïstische en/of seculiere partij al veel verder ontwikkeld dan ik dacht?

Niet dus. Het blijkt te gaan om een initiatief van Thom de Graaf, de niet gekozen burgemeester van Nijmegen. Tegen de achtergrond van een dreigende ondergang van D66 begon hij enkele jaren terug een aantal brainstormsessies onder de naam Vitaal Erfgoed. Die naam wekt bij mij vooral associaties met natuurbehoud en monumentenzorg. Wat dat betreft heeft De Graaf een uitstekende naam gekozen, want in zijn gespreksgroep heeft hij vooral politici verzameld, die zelf dringend toe zijn aan een opknapbeurt door de monumentenwacht. In het gezelschap zitten voormalige ministers als Hans Dijkstal en Pieter Winsemius (VVD), Hans Wijers en Rogier van Boxtel (D66) en oud-GroenLinks-leider Paul Rosenmöller. Andere deelnemers aan de gesprekken zijn de Amsterdamse burgemeester Job Cohen en hoogleraar Wim Dik.

Weblogger en ‘liefdevol’ PvdA-lid Marcel Duyvestijn formuleert het treffend. “Met alle respect voor de initiatiefnemers, het gaat hier toch om mensen die grotendeels voorbij’ zijn. Rosenmöller. Cohen. De Graaff. Dik. Van Boxtel. Dijkstal. Dat zijn mannen die waren. Niet mannen die komen. Mannen die teleurgesteld zijn, wellicht. Dit is alles bij elkaar het establishment van de jaren negentig van de vorige eeuw. Ook al zitten er mensen bij die ik erg hoog heb zitten - Rinnooy Kan, Wijers, Winsemius - dan word ik niet warm van het initiatief. Sorry dus.”

Van een nieuwe partij is overigens geen sprake, bezweert De Graaf vanmorgen in De Volkskrant, alleen van een bundel onder de naam Open en onbevangen - de noodzaak van politieke vrijzinnigheid. Wat ooit begon als een poging tot reanimatie van D66 is omgevormd tot een poging van ‘het radicale midden’ om stelling te nemen tegen ‘starre ideologieën, gemakzuchtig populisme en zinloze polarisatie’. “Lees: tegen de opmars van de Partij voor de Vrijheid, Trots op Nederland, en in mindere mate, de Socialistische Partij.”

Dat is precies het vreemdsoortige van het Ongeïdentificeerde Vrijzinnige Object. De gangmakers willen Wilders stoppen. Maar ze vormen juist het politieke establishment van de jaren negentig, dat bij uitstek verantwoordelijk is voor de opkomst van het populisme. Pim Fortuyn en Geert Wilders zijn immers creaties van wegkijkende politici als Dijkstal, Cohen en Rosenmöller. Deze theedrinkers van ‘het radicale midden’ hebben consequent de problemen rond de multiculturele samenleving gebagatelliseerd. Het zijn bovendien nepvrijzinnigen, want ze hebben nog nooit stelling genomen tegen één starre ideologie - de politieke islam, die sinds een jaar of twintig het voornaamste obstakel is voor de succesvolle integratie van immigranten uit moslimlanden.

Ze zijn de promotoren van de selectieve vrijzinnigheid: wel tegen subsidies voor evangelische organisaties als Youth for Christ en Het Scharlaken Koord, niet tegen de komst van de fundamentalistische islamoloog Tariq Ramadan, die over homoseksualiteit gelijksoortige opvattingen heeft als SGP en ChristenUnie. Dat laatste is trouwens geen bewering van mij, maar van de arabist Jan Jaap de Ruiter, die de ‘progressieve bruggenbouwer’ gisteravond verdedigde bij de Nederlandse Moslim Omroep.

De PvdA heeft een wethouder van Apartheid in de vorm van Rinda den Besten, die aparte loketten voor mannen en vrouwen toestaat in een Utrechtse moskee. Rik Grashoff vervult bij GroenLinks de rol van wethouder van Apartheid. Hij verdedigt in Rotterdam het besluit van Theater Zuidplein om een apart vrouwenvak toe te staan bij een voorstelling van cabaretier Salaheddine. “Niemand heeft er last van”, beweert de Hendrik Verwoerd van de Maasstad, die verder iets prevelt over een ‘experimenteel marketinginstrument’. Kom op Alexander Pechtold! Dwaallichten66 mag niet achterblijven. Uw vrijzinnige partij moet ook ergens een wethouder van Apartheid in huis hebben.

De echte vrijzinnigheid ontdek ik vandaag verderop op de opiniepagina van De Volkskrant. VVD-fractieleider Mark Rutte en de nieuwe integratiewoordvoerder Paul de Krom nemen klip en klaar stelling tegen alle gemeentelijke subsidies die de apartheid tussen mannen en vrouwen bevorderen.

Carel Brendel

Conformistisch of niet conformistisch, dat is de kwestie

Powned

De mogelijke komst van de aspirant-omroepen Powned en Wakker Nederland zorgt voor onrust in medialand. De gevestigde orde in Hilversum voelt zich ongemakkelijk. Het liefst zou ze de ongewenste indringers weren met het argument, dat de publieke omroep helemaal niet ‘te links’ is en dat er zelfs een overvloed is aan rechtse media.

Een typische representant van deze denkwijze is Edwin van Huis, voormalig algemeen directeur van het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid. Hij vindt dat minister Ronald Plasterk moed moet tonen en Wakker Nederland en Powned de toegang tot de publieke omroep moet weigeren. “Hun toelating zou leiden tot een ongezonde verdere dominantie van rechtse berichtgeving in Nederland”, schrijft hij in een opiniestuk in De Volkskrant van 4 april 2009.

Het is interessant om de redeneringen van Van Huis te volgen. Hij hanteert een traditioneel socialistisch-liberaal links-rechts-schema. Volgens dit schema is de publieke omroep ‘behoorlijk neutraal’, RTL ‘centrum-rechts’ en SBS ‘duidelijk rechts’. Ook de kranten neigen volgens Van Huis naar de rechter kant. “Behalve De Volkskrant zijn alle landelijke dagbladen neutraal, een beetje rechts of heel erg rechts.” Negentig procent van alle krantenlezers krijgt elke dag weer rechtse verhalen te lezen, meent Van Huis.

Zo geredeneerd zijn Powned en Wakker Nederland totaal overbodig. De vraag is alleen of het links-rechts-schema opgaat voor het grote thema dat nu al een jaar of tien de Nederlandse politiek op zijn kop zet; dat de oorzaak is van reële en virtuele electorale aardverschuivingen, waardoor LPF, Rita Verdonk en Geert Wilders plotseling boven de 25 zetels uitschieten.

Die altijd maar weer oplaaiende veenbrand vindt zijn oorzaak in de meningsverschillen over de multiculturele samenleving, de integratie, de islam, de vrijheid van meningsuiting, de gelijkheid van man en vrouw en aanverwante onderwerpen. In dit debat valt de traditionele links-rechts-tegenstelling volgens mij niet te hanteren.

Natuurlijk, er zijn mensen die juist hier nog steeds denken in links en rechts. De Anne Frankstichting en onderzoeker Jaap van Donselaar bijvoorbeeld. Of PvdA-politicus Jacques Wallage. In hun ogen is alles wat kritiek levert op de islam rechts of zelfs extreem-rechts. Dat betekent dat het dus zeer links is om op te komen voor ultra-orthodoxe moslims, om de boerka te verdedigen, aparte loketten voor mannen en vrouwen te openen, en de ogen te sluiten voor de onderdrukking van de vrouw in islamitische kringen.

Met veel meer recht zou je de onvoorwaardelijke verdedigers van religieuze intolerantie rechts kunnen noemen. Immers, het was altijd links en progressief om tegen conservatieve christenen te ageren. Dan is het helemaal links en progressief om te strijden tegen orthodoxe moslims, die nog veel conservatiever zijn dan orthodoxe christenen. Volgens dit denkschema neigen Alexander Pechtold en Jacques Wallage naar extreem-rechts, en staan Geert Wilders, Ayaan Hirsi Ali en Eddy Terstall juist aan de linker kant van het politieke speelveld.

Een extra complicatie is dat de politieke tegenstellingen over dit onderwerp dwars door bijna alle partijen lopen. De PvdA telt vrijheidslievende ‘liefdevolle’ leden en in multicultidenken vastgeroeste Vogelaristen. De SP heeft Tariq Ramadan-groupie Anja Meulenbelt en Ramadan-bestrijdster Sadet Karabalut in haar gelederen. Bij D66 heb je het dwaallicht Pechtold en de seculiere en vrijzinnige lijn van Lousewies van der Laan. De VVD is in drie stukken gebroken als gevolg van alle conflicten over dit thema. Nog steeds bestaan er interne spanningen; zien mensen als Hans Dijkstal niets in de pleidooien voor het vrije woord van partijleider Marc Rutte.

Daarom: weg met die nutteloze links-rechts tegenstelling! Het grote schisma loopt namelijk langs heel andere lijnen. Tussen politiek correct en niet politiek correct. Tussen de vertolkers van de gangbare gevestigde opinies enerzijds en de dwarsliggers en criticasters anderzijds. Tussen volgzaam en lastig. Tussen het politiek-journalistieke complex en de outsiders.

Langs deze meetlat wordt het beeld opeens totaal anders. De publieke omroep is namelijk niet links of rechts, maar zeer conformistisch. Om dat vast te stellen hoef je niet te turven hoe vaak Rita Verdonk of Wouter Bos aan het woord komen. Interessanter is hoe de verschillende politici tegemoet worden getreden, hoe diverse kwesties worden belicht, hoe bepaalde stellingen als vaststaand worden geponeerd in interviews, praatprogramma’s en nieuwsberichten.

Een aardig voorbeeld van dit algemene conformisme signaleerde Peter Middendorp onlangs in zijn column in De Pers. Het ging over Wilders’ wegloopactie tijdens het recente Kamerdebat over het crisispakket van het kabinet, en de mechanismen waardoor deze actie door vrijwel alle media werd veroordeeld. Middendorp: “Als de macht in moeilijkheden dreigt te komen zetten zij (de Haagse journalisten, CB) alle middelen in om die te hulp te schieten, ook verdachtmakingen en leugens. Zij doen dit zo fanatiek dat het lijkt alsof zijzelf in moeilijkheden zijn. En vermoedelijk is dat ook wel zo.”

Gaan we verder met de door Van Huis voor negentig procent als rechts bestempelde kranten. Zijn ze ook rechts als het gaat om de drie i-onderwerpen, islam, immigratie en integratie, die de achilleshiel vormen van de gevestigde politiek? De regionale dagbladen, ook die van het Telegraaf-concern, vallen vooral op door politiek conformisme. NRC Handelsblad, door Van Huis vermoedelijk bij neutraal of bij rechts ingedeeld, is uitgegroeid tot de spreekbuis van een postmoderne elite, die geen kwaad woord over de multiculturele samenleving wil horen. Zelfs De Telegraaf was onder invloed van politiek redacteur en ex-adjunct Kees Lunshof in politiek correct vaarwater beland. Onder de nieuwe leidsman Sjuul Paradijs lijkt de krant nu weer de oude oppositionele koers op te zoeken. De Volkskrant is volgens Van Huis het enige linkse dagblad van Nederland, maar als het om het multicultidebat gaat is de krant veel minder tot conformisme geneigd dan NRC Handelsblad.

Max Pam signaleerde in zijn Parool-column (25 augustus 2007) een rolverwisseling tussen de twee ‘kwaliteitskranten: “Wie op dit ogenblik het politieke landschap beziet, zal constateren dat de landelijke kwaliteitskranten, NRC/Handelsblad en De Volkskrant, van plaats aan het verwisselen zijn. Was NRC/Handelsblad zo’n twintig jaar geleden een liberale krant met hardliners als Rudy Kousbroek, Karel van het Reve en Hugo Brandt Corstius, tegenwoordig is NRC/Handelsblad meer een PvdA-blad met veel ietsisten uit de zachte sector en met een filosofiemedewerker die denkt dat je alleen van Bach kunt genieten als je in God gelooft. De Volkskrant daarentegen drijft steeds verder af van zijn oorspronkelijke linksigheid en transformeert langzaam tot een liberale krant met tamelijke harde standpunten in het islamdebat.”

Kortom: conformistisch of niet conformistisch, dat is de kwestie. De vraag is niet of de twee nieuwe aspirant-omroepen Powned en Wakker Nederland rechts zijn, maar of ze in staat zullen zijn een tegendraads geluid te laten horen in het hol van de politiek correcte leeuw.

Carel Brendel

Carel Brendel is auteur van Het verraad van links (Uitg. Aspekt)

Nieuwe gouden bladzij

Arabist_jansen

Er bestaan wel degelijk belangentegenstellingen tussen naties. Het is in het belang van de Marokkaanse en de Turkse natie dat de Turken en de Marokkanen die naar Nederland geëmigreerd zijn, veel geld naar huis sturen en niet integreren. Het is in het belang van de Nederlandse natie dat ze wel integreren en hun belangstelling voor hun landen van oorsprong geleidelijk aan verliezen.

Het is in het belang van Nederland, en Europa in het algemeen, dat de voorwaarden waarop Turkije tot de Europese Unie toetreedt, redelijk zijn. Het is in belang van Turkije die voorwaarden eenzijdig te kunnen dicteren. Het huidige Turkse standpunt over toetreding tot Europa luidt dan ook dat over een jaar of tien de samenstelling van de Europese bevolking en de Europese regeringen zodanig zal zijn, dat toetreding tegen die tijd geen probleem meer zal kunnen vormen. Daarmee bedoelen de regeerders in Ankara dat zij verwachten dat de regeringen in Europa tegen die tijd verregaand in Turkse handen zullen zijn.

De bedenkingen van Geert Wilders over de dubbele nationaliteiten in het Nederlandse kabinet zijn dan ook geen wereldvreemde en absurde onzin, maar zouden het rustig onderwerp van discussie moeten zijn, al was het alleen maar vanwege de overspannen verwachtingen die een aantal regeerders in het Midden-Oosten en in Turkije koesteren over de uitbreiding van hun macht over West-Europa.

Marokko wordt dan wel niet net als Turkije lid van de Europese Unie, maar het idee dat Nederland ooit een soort overzees gebiedsdeel van Marokko zou kunnen worden, leeft wel degelijk. Het komt dan natuurlijk goed uit als een groot deel van de inwoners van Nederland dan de Marokkaanse nationaliteit nog heeft.

De Amerikaan Daniel Pipes heeft kortgeleden weer betoogd dat er drie mogelijkheden zijn: Europa capituleert voor de islam en wordt een islamitisch land. Dit is het standpunt van Oriana Fallaci, Mark Steyn, Bat Ye’or en eigenlijk ook Walter Laqueur. In Nederland is er gelukkig niemand wiens gedachten die kant uitgaan, wij zouden zo niet durven denken. Waar moet trouwens wanneer het zo ver zou komen het Concertgebouworkest naar toe, en het Rijksmuseum (al die schilderijen met flessen wijn er op), om nog maar te zwijgen van onze Koninklijke familie?

Het tweede standpunt luidt dat Europa ‘wakker wordt’, en geweld als dat van de aanslagen in Madrid en Londen zal beantwoorden met maatregelen waarvan we ons nu nog geen voorstelling kunnen maken maar die sterk aan de Tweede Wereldoorlog zullen doen denken. Van de moslimkant zijn onder anderen Kalim Siddiqui en Shabbir Akhtar deze mening toegedaan. De Amerikaanse strateeg (en thrillerschrijver) Ralph Peters voorziet al dat Amerikaanse schepen ‘in Bremerhaven, Brest en Bari’ de Europese Moslims zullen moeten komen evacueren.

Minst waarschijnlijk is de derde mogelijkheid: integratie van moslims en niet-moslims, al was het alleen maar omdat zo’n integratie zich in de geschiedenis van de islamitische expansie nog nooit heeft voorgedaan. Maar vooruit, hier ligt de kans voor Europa om een nieuwe gouden bladzij toe te voegen aan het boek van de geschiedenis der mensheid.

Hans Jansen

(Deze tekst verscheen 9 maart 2007 in Opinio.)

De bruggenbouwer bidt voor de overwinning van de islam

Cd_pray2_2

Laat ik eerst maar eens het woord geven aan een vooraanstaande bruggenbouwer.


“God, wij vragen u uw kracht en steun wanneer wij de wereld vertellen dat u de enige ware God bent. U God, u bent niet geboren, u bent het ongeborene. Allah, wij vragen uw goedkeuring en rekenen op uw paradijs ( 0.21 ). God, laten we van de Mouwahidin zijn. God laat ons horen bij de mensen van Tawhid, bij de mensen die erkennen dat er geen andere God is behalve u en dat er geen andere kracht is zonder u.God accepteer onze gebeden en daden. God, aanvaard onze voorbeden en laat wij horen bij aanvaarde mensen ( 1.09 ), bij de door u geliefde mensen, bij de geduldigen, u God, u bent de God van deze wereld.

U bent de God van de zwakkeren. Aanvaard daarom onze daden en gebeden. Allah, vergeef ons en wees barmhartig naar ons, vergeef ons ( 1.40 ). God, u bent de God van vergeving. Wilt u ons daarom vergeven? God, vergeef ons want u bent erg vergevingsgezind ( 2.05 ). U bent de god van deze wereld. U bent de enige God. U bent onze God. Aanvaard daarom alles van ons.God, wees barmhartig naar onze ouders toe ( 2.21 ). God wees barmhartig naar onze ouders toe en naar de ouders van onze ouders. God wees ook barmhartig toe naar ieder waaraan wij iets schuldig zijn in deze wereld en in de laatste wereld. God vergeef alle zonden van de Islamitische overledenen die op aarde getuigd hebben dat u de enige ware God bent en dat uw profeet de enige boodschapper is ( 2.47 ). God, laat uw licht en aanschijn neerdalen op hun graf. God, sterk het geloof van onze broeders en zusters in Palestina ( 3.13 ).

God sterk hun geloof, zij die in Palestina zijn en laat ze de overwinning vieren op hun vijand, uw vijand, vijand van het geloof ( 3.26 ). Alleen met uw zege en barmhartigheid, u gulle God. Allah, sterk hun geloof in Palestina, in Tsjetsjenië en in Afghanistan en in Marokko en in Algerije en in Tunesië en in Egypte en in Soedan en in Kashmir en in alle aarde en uithoeken, u barmhartige God ( 4.01 ). Aanvaard alles van hen, en laat hen met beide benen op de grond staan en geef hen een plek in uw paradijs met de uitverkoren gelovigen en met de martelaren ( 4.15 ).God sterk hun geloof, zij die in de gevangenis zijn en die onder marteling leven. Ze zijn onschuldig. God, onze vijanden, uw vijanden, en vijanden van het geloof laten wij aan u over( 4.38 ). Laat de Islam en de moslims zegevieren en laat uw woord overal zegevieren ( 4.47 ). God, laten wij sterker zijn dan onszelf. God reinig onze harten en sterk onze benen en aanvaard ons en laten wij horen bij de geduldigen. God verenig ons en onze harten en laten we broeders en zusters van elkaar zijn, voor u ( 5.23 ). God wij vragen uw liefde. God wij vragen uw liefde. God wij vragen uw liefde. God, laten ons horen bij de mensen die u lief hebt. God laat ons u vrezen alsof wij u zien ( 6.05 ). God reinig onze harten. Wij begroeten uw profeet en boodschapper.”

Deze toespraak is te vinden op de website van de VVD Rotterdam. Het is een vertaling van een Arabische toespraak op Youtube onder de naam Du’a (Prayer) for Palestine. De spreker is Tariq Ramadan, bijzonder hoogleraar aan de naar vrijdenker en humanist Erasmus vernoemde universiteit. En een duur betaalde bruggenbouwer in Rotterdam. De getallen tussen haakjes slaan op het tijdstip in de video, waarop Ramadan zijn uitspraken doet.

De Rotterdamse VVD heeft nieuwe raadsvragen gesteld naar aanleiding van dit in december 2006 op YouTube geposte gebed, waarin Ramadan alles aanvaardt wat er in naam van Allah wordt aangericht in Palestina, Afghanistan, Algerije, Soedan, Tsjetsjenië en Kashmir - om een paar terreurbolwerken te noemen. De grote bruggenbrouwer en vertegenwoordiger van een ‘moderne, progressieve, tolerante en Europese islam’ hoopt en bidt dat zijn God de islam, de moslims en het woord van de profeet overal laat zegevieren.

VVD-raadslid Bas van Tijn zegt er het volgende over op zijn website: “In Nederland hebben wij scheiding van kerk en staat. Het staat de heer Ramadan vrij om de uitspraken te doen zoals die op het filmpje te horen zijn. Iedereen zal zo zijn of haar privé-mening hebben over de inhoud. De heer Ramadan is echter door de gemeente Rotterdam als adviseur ingehuurd voor het ‘sociaal dialoogproject. Een project waarin taboes niet uit de weg worden gegaan. Een adviseur neemt altijd een verleden en context met zich mee. Het College heeft op 23 januari 2007 nadrukkelijk aangegeven het verleden en de context te kennen, maar hem bij uitstek geschikt te vinden om een prominente rol te spelen in het debat over samenlevingsvraagstukken. Het is belangrijk om klip en klaar te hebben op welke wijze verleden en context zich verhouden tot het betreffende adviseurschap en de rol die de adviseur daarin heeft.”

Met dit gebed van Ramadan is wat mij betreft de discussie over de cassettebandjes, waarop Ramadan homo- en vrouwvijandige uitspraken heft gedaan, totaal overbodig geworden. Ramadan is, zoals al veel langer is vastgesteld door de feministe Caroline Fourest, de marxist Yves Coleman en de liberaal Paul Berman, een fundamentalistische reactionair. Het is triest dat hij met zijn pleidooi voor subsidies aan orthodoxe organisaties een warm applaus krijgt op een congres van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten. Het is triest dat allerlei zichzelf progressief noemende mensen weglopen met deze nepbruggenbouwer.

Daarom een simpel advies aan de gemeente Rotterdam. Weg met deze godsdienstfanaat!

Carel Brendel

Ex-feministe ontlokt en haalt uit

17march2009boy

Ik moet het haar nageven, ex-feministe Anja Meulenbelt was er misschien niet als de kippen bij maar ze was wel de eerste en enige die er, met foto en al, op haar SP-weblog gewag van maakte; ik ben althans op geen enkele grote site tot verlaten internethoekje het opmerkelijke bericht tegengekomen van de jongeman die in Teheran is opgepakt omdat hij op 'internationale vrouwendag' (8 maart) een hoofddoek droeg uit solidariteit met de vrouwen die in gans Iran verplicht zijn dat brandmerk te dragen. Ook had hij een t-shirt aan met de tekst “Death to Patriarchy”. Hulde dus voor de ex-feministe.

Erg enthousiast is Mevrouw overigens niet over deze bijzonder gewaagde en ludieke actie van 'onze man in Teheran'. Op 18 maart jl. schrijft ze in een blog:
(…) “De grap die geen grap is: als vrouwen zonder hoofddoek lopen worden ze opgepakt, maar een man die er vrijwillig een draagt, dat kan ook niet.” En even verderop in een reactie: “Al vond ik de actie van de man op de foto erg aardig”.

Maar Meulenbelt zou Meulenbelt niet zijn als ze de gelegenheid niet te baat nam om haar ex-feministische opvattingen nog eens aan haar geliefd lezerspubliek voor te houden want er blijven maar reacties van lezers binnenkomen die niets van haar opvattingen begrijpen, hoe progressief ze zichzelf ook vinden. Dus laat de ex-feministe enkele laaiend enthousiaste reacties (van mannen) over 'de grap die geen grap is' haar respectfilter passeren om ze daarna af te straffen. Dat werkt altijd.

Dit zijn de reacties van "rechtse blanke mannen” Appelscha, Henk en Wouter.

Appelscha: “Persoonlijk vind ik dat een groot bezwaar tegen de hoofddoek: dat er voor moslimmannen geen overeenkomstig kledingvoorschrift bestaat, of althans niet een dat even strikt wordt gehandhaafd. Dat is discriminerend. Daarom een prachtactie van de Teheraanse hoofddoekdrager! Zijn er eigenlijk ook al eens hoofdoekdragende moslimfeministes geweest die hunnen mannelijke geloofsgenoten hebben opgeroepen hun hoofd eveneens te bedekken?

Henk: “‘Al vond ik de actie van de man op de foto erg aardig’.
Een actie die deze man ondernam in een afschuwelijke dictatuur, waar je je leven op het spel zet met elke vorm van protest tegen het bewind, Anja! Ik vind het een zeer moedige actie, en nog eens een zeer originele ook. Het legt het vuur aan de vrouwonderdrukkende basis van dat regime. Als je dit niet op z’n waarde kunt schatten omdat je de hoofddoek pertinent niet als onderdrukkingssymbool wenst te erkennen, leg je zelf het vuur aan de basis van je feministische opvattingen.”

Wouter: “De meeste mensen in Iran zijn jong en hebben een afkeer tegen de islam net zoals de jongeren in de jaren 60 een afkeer hadden tegen het christendom, ik zie het nog gebeuren dat de islam in Iran een minderheid word! en dat is maar goed ook.

Citroen20yzJa, dit zijn natuurlijk ook wel heel enge reacties van wel heel foute mannen! Op onnavolgbare wijze krijgen die dan ook een lesje in het ex-feminisme a la Meulenbelt. Meulenbelt haalt er van alles bij (zelfs de joden) maar 't mooist vind ik toch wel de westerse wens om de hoofddoek per se als onderdrukkend te zien, en niet te vergeten, die eeuwige keuzevrijheid “en dus ben ik daar waar vrouwen gedwongen worden om een hoofdoek te dragen tegen die dwang, en daar waar vrouwen gedwongen worden om hem af te doen als ze die wel willen dragen ben ik ook tegen die dwang.

Enfin leest U, als U daar zin in heeft, hierr (reactie 8) Meulenbelts volledige repliek.

Gelukkig kunnen we stellen dat de verdoeking van Nederland vredig en geheel vrijwillig verloopt. Mede dankzij de tomeloze energie en inzet van Mevrouw natuurlijk. Helaas hebben we in Nederland nog geen ludieke acties als deze mogen meemaken. Ik kijk er al wel naar uit; gesnorde mannen met haarbedekkend doekje, of homosexuele Marokkaanse jongens met sluier en nikaab. Daar gaat eerst nog wel twintig jaar overheen. Of Meulenbelt dat nog mag meemaken, dat weet alleen Allah.

Fatima de Boer-al-Husayn

P.S. 1 Misschien overbodig te vermelden, maar mijn reactie, een verwijzing naar 'Twintig zotte excuses voor die malle hoofddoek', excuus 4: “Het is hun eigen keuze, die moet je respecteren!”, kwam niet door het Meulenbeltrespectfilter heen.
P.S. 2 Het mirakel Meulenbelt lijkt me inmiddels een prima onderwerp om op te promoveren. Wie is de eerste?

Tariq Ramadan oogst applaus door niets te zeggen

,,Als burgemeester kun je religieuze organisaties niet negeren. Wat hij moet doen, is het gesprek aangaan. In alle openheid. U hoeft kerken niet te vragen om uw problemen op te lossen, maar om uw partner te worden en samen uw politieke doel te bereiken.''

Het taalgebruik was wollig, zoals wel vaker met buitengewoon hoogleraar Tariq Ramadan. De eigentijdse versie van Old Shatterhand - “bleekgezicht spreekt met gespleten tong” - was woensdag (1 april) de eregast op een congres van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) over de relatie tussen religie en lokale politiek.

Ramadan mag, na eerdere ontmaskeringen door feministe Caroline Fourest en marxist Yves Coleman, herontmaskerd zijn door Gay Krant-hoofdredacteur Henk Krol, zijn populariteit in bestuurlijke kringen lijkt onaangetast. Ramadan oogstte een warm applaus van vrijwel alle aanwezigen. Dat gebeurde, zo meldt het dissidente Deventer PvdA-raadslid Marry Dijkshoorn op haar website ‘na een rede waarin hij welgeteld niets zei, behalve dat we niet bang moeten zijn voor de islam’. “Waarom niet, dat vertelde hij er niet bij.”

Ramadan pleitte voor gelijke behandeling van alle godsdiensten, ‘also with money’. “Anders zal het geld elders vandaan komen”, waarschuwde hij. Of dreigde hij? Het verschil is niet altijd duidelijk bij Tariq Ramadan.

De congresgangers werden door minister van Binnenlandse Zaken Guusje ter Horst en VNG-vice-voorzitter C. Lamers verblijd met een handleiding, die handvatten biedt om via een achterdeur kerken en moskeeën te subsidiëren. Tariq Ramadan kan tevreden zijn.

Het is op zich niet schokkend dat Ramadan een congres voor gemeentebestuurders en lokale politici mag toespreken. De Zwitser is niet voor niets een duurbetaalde bruggenbouwer in Rotterdam. Schokkender is dat er op dergelijke bijeenkomsten geen enkel hooggeleerd tegengeluid mag klinken. Geen Paul Cliteur, geen Afshin Ellian, geen Ruud Koopmans, om slechts drie prominente sceptici van de multiculturele samenleving te noemen.

In Apeldoorn stonden vooral fans van religie en multiculti op de sprekerslijst. Zoals de Groningse burgemeester Jacques Wallage: “Er moet ook ruimte zijn voor orthodoxe stromingen in de religie.” Merkwaardig trouwens dat PvdA-politici jaren lang geen enkele interesse hadden voor orthodoxe stromingen, maar opeens voor ze in de bres staan nu de islam ten tonele is verschenen.

Aan het woord kwamen ook de kabinetschef van Job Cohen, de Commissie Gelijke Behandeling, de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid, enzovoort, enzovoort. Dijkshoorn protesteerde tevergeefs bij de organisatoren tegen de eenzijdige programmering. “Het seculiere geluid ontbrak volkomen. In hun antwoord veel mist en de opmerking dat het nu te laat was om nog iemand uit een andere hoek uit te nodigen.”

Dijkshoorn was bovenal verbijsterd over de manier over de verhalen uit Amsterdam, waar onder Cohen alle seculiere beginselen overboord worden gegooid. “Je vraagt je af, wat er in het eens zo trotse en vrije Amsterdam aan de hand is.”

Carel Brendel

Carel Brendel is auteur van Het verraad van links (Uitg. Aspekt)

1 april grap?


(ingezonden) Uitgelicht: AD, 31.3.2009 'Ergernis over hond en moskee'.

(...)Bewoner Bert van der Kuil laat al 40 jaar zijn honden uit langs het kanaal. Hij is niet van plan ze aan de riem te doen ter hoogte van de moskee, ook al kreeg hij een paar keer bijna slaande ruzie met een groepje jonge moslims. ,,Als hier een aanlijngebod komt, dan is het oorlog in de wijk,’’ briest Bert. Wijkgenoot Bert Meijer lijnt zijn hondje Spot wel aan bij de moskee. ,,Ik vind dat een kwestie van respect.’’
In de El Fath Moskee wil dinsdagmiddag niemand iets zeggen over de wrijvingen tussen moslims en hondenuitlaters. Moslimmannen die de moskee verlaten, doen er het zwijgen toe. Binnen verwijst een woordvoerder naar het bestuur. Hij wil wel kwijt dat het probleem opgelost gaat worden.(...)

Bron: Algemeen Dagblad.

Heeft u ook voorbeelden van Jip-en-Janneke-uitspraken/berichten/verslaggeving/foto's gehoord/gezien op radio, televisie of andere media? Stuur deze, met bronvermelding, dan naar hoeiboei@gmail.com .

Komt er een atheïstische partij? Of blijft het bij een lobby?

De PVV bereikte zondag een nieuw record in de politieke peilingen. Komen die virtuele 32 zetels alleen van onvervalste Geert-aanhangers? Een groeiende bezorgdheid over de vrijheid van meningsuiting is, aldus de politicologen, een belangrijke oorzaak van deze groei. Burgers ergeren zich aan het steeds vaker en harder klinkende geluid van religies. Maar niet alle ontevredenen en verontrusten voelen zich thuis bij Wilders. Is er wellicht ruimte voor een nieuwe seculiere partij?

Verlichtingshumanist Joep Schrijvers signaleerde als een van de eersten het politieke gat in de markt. “In Amsterdamse kroegen wordt gesproken over de oprichting van een seculiere linkse partij, schreef hij eind 2007 in een beschouwing over 'de religieuze staat der Nederlanden'. "Het gat dat de PvdA door haar vrijage met de islam en het christendom laat ontstaan zou wel eens sneller gevuld kunnen worden gevuld dan gedacht. Heel wat linkse mensen zijn door het verraad van links ontheemd geraakt en zoeken naar een partij die zowel links als seculier is.”

In maart 2008 waren het de ‘liefdevollen - de dissidente PvdA’ers Job van Amerongen, Marcel Duyvestijn en Eddy Terstall - die het idee lanceerden van een vrijzinnige hergroepering. “Misschien moeten we hardop nadenken over een progressieve, partijoverstijgende beweging die alle punten omarmt die moderne vrije mensen lief zijn. Weg van het ‘benauwende nationalisme’ van Wilders en Verdonk. Maar even ver verwijderd van het verstikkende conservatisme van oud-links.” Terstall dacht daarbij overigens niet aan een nieuwe partij, maar naar een breed samenwerkingsverband van vrijheidslievende en seculiere burgers, afkomstig uit alle politieke partijen. Meer een lobbygroep dan een partij, als ik hem goed begrepen heb.

Beide ideeën, een nieuwe seculiere partij en een seculiere lobby/beweging, kwamen afgelopen zaterdag (28 maart) aan de orde op een bijeenkomst die werd georganiseerd door de atheïstisch-humanistische vereniging De Vrije Gedachte. In Rotterdam discussieerden enkele tientallen belangstellenden over het voor en tegen van beide opties. De meerderheid van de aanwezigen toonde zich sceptisch over een nieuwe partij. Frans van Dongen, de gangmaker van een mogelijke Atheïstisch-Seculiere Partij (ASP), vond niettemin een zestiental medestanders met wie hij zijn initiatief verder gaat uitwerken.

Voorzitter Lex Hagenaars van De Vrije Gedachte ziet geen brood in zo’n partij. Vrijdenkers en atheïsten kunnen elkaar vinden op bepaalde punten, zoals de scheiding van kerk en staat, betoogde hij. Maar over alle andere onderwerpen zijn ze zo sterk verdeeld, dat duurzame en succesvolle partijvorming hem onmogelijk lijkt. Hagenaars voelt veel meer voor een seculiere lobby. De voorlopige plannen hiervoor werden ontvouwd door Sarah Strous. De nieuwe organisatie wil dat er op het Binnenhof, maar ook in de media, meer aandacht komt voor atheïstische en seculiere standpunten. De beweging in oprichting zal Seculier Nederland heten, en kan rekenen op de steun van gezaghebbende humanisten als Paul Cliteur. Strous is voormalig fractiemedewerker van D66 en het levende bewijs voor de stelling, dat niet alle D66-leden het dwaallicht Alexander Pechtold blindelings volgen in zijn flirt met religie.

Er volgde een pittige discussie door het voornamelijk mannelijke gezelschap. Dat de meerderheid weinig zag in een atheïstische partij, kwam in elk niet door tevredenheid over de bestaande partijen. Op papier seculiere partijen als PvdA, GroenLinks, D66, VVD en SP buigen te vaak voor de wensen van christelijke partijen en islamitische kiezers, zo was de vrijwel algemene opvatting. Voorstanders van een partij lieten zich niet uit het veld slaan door het argument dat deze een ‘one issue-partij’ zal worden. Zoals een van hen het verwoordde: “Het onderwerp van de vrijheid van meningsuiting overstijgt op dit moment alle andere politieke onderwerpen.”

Zelf hoor ik overigens tot de sceptici. De ervaring leert dat het zeer moeilijk is om een duurzame nieuwe politieke partij van de grond te tillen. Bijna alle partijen in de Tweede Kamer zijn voortzettingen van langer bestaande partijen. De enige uitzonderingen zijn D66, dat in haar 43-jarig bestaan diverse keren bijna kopje onder ging, en de SP, die er meer dan 20 jaar over deed om landelijk door te breken. De PVV zit nu ruim twee jaar in de Kamer. We moeten nog maar afwachten of deze partij een lange adem heeft, of uiteindelijk dezelfde weg zal gaan als Boerenpartij, ouderenpartijen, LPF of Leefbaar Nederland.

Eerlijk gezegd zie ik ook nog niet de mensen, die een atheïstische partij kunnen dragen. Ik vrees dat men niet ver komt, als het draagvlak alleen bestaat uit de eigenzinnige en excentrieke achterban van De Vrije Gedachte. Zal de partij charismatische aanvoerders en lijstduwers kunnen aantrekken, die hier net zo veel aanzien genieten als bijvoorbeeld Richard Dawkins en Pat Condell in Groot-Brittannië? Ik vrees van niet. Het zal ook een krachttoer zijn om sympathie in de media te winnen. Het politiek-journalistieke complex zit niet te wachten op een vrijzinnige partij, die stemmen dreigt weg te halen bij de PvdA, D66 en GroenLinks. Het zit er dik in dat een Atheïstisch-Seculiere Partij door de politiek correcte elite zal worden weggezet als een ‘linkse Wilders-partij’, zodra ze zich kritiek veroorlooft op de islam.

Eén functie kan een seculiere partij wel vervullen: het bij de les houden van bestaande partijen. Tot het zo ver is, zullen we het vooral moeten hebben van een krachtige lobby: Voor belangrijke items als de vrijheid van mening, de scheiding van kerk en staat, de gelijkheid van man en vrouw en van homo en hetero, en de bescherming van afvalligen, ongelovigen of niet-orthodox gelovigen tegen de intolerantie en sociale druk van fanatieke gelovigen.

Carel Brendel

Carel Brendel is auteur van Het verraad van links (Uitg. Aspekt)

"Ramadan spreekt niet met dubbele tong"



Uitgelicht: Anja Meulenbelt op haar SP-weblog over Tarik Ramadan hierr, 28.3.2009

"Henk, het is nogal ‘off-topic’, maar ik moet zeggen dat ik ook niet gelukkig was over de uitspraak van Sadet Karabulut hoe zeer ik haar anders ook waardeer. Ik volg Ramadan nu al jaren, ik ken zijn werk. Ik weet ook hoe er eindeloos geprobeerd wordt om hem in kwaad daglicht te plaatsen, en buiten te sluiten.
Citroen20yz
Het is heel goed mogelijk dat we over een aantal zaken verschillend denken, Ik heb het er al eens eerder over gehad (ik zit nu in Jeruzalem, geen tijd om dat nu op te zoeken) maar Ramadan is absoluut niet iemand die ’spreekt met dubbele tong’ - er valt heel erg goed met hem te praten en te roepen dat zijn subsidie moet worden ingetrokken is veel te haastig. Ik kan Sadet aanraden om een keer met hem te spreken, en niet te snel achter beweringen aan te rennen.
Daar wil ik het nu bij laten, want het gaat hier over andere zaken, en ik heb hier in Jeruzalem andere dingen te doen,"

Reactie door Anja — zaterdag 28 maart 2009 @ 17.03

Heeft u ook voorbeelden van Jip-en-Janneke-uitspraken/berichten/verslaggeving/foto's gehoord/gezien op radio, televisie of andere media? Stuur deze, met bronvermelding, dan naar hoeiboei@gmail.com .