The Melting Pot: Immigration in America

(...) Such was the scale of immigration that by 1930 more than 25 per cent of white Americans were foreign born or had at least one foreign-born parent. Confined as they often were to ethnic enclaves by a combination of economics, prejudice and convenience, it is a wonder that America didn't splinter into scores of linguistic pockets. But it did not, and for several reasons.

First, as we have already seen, people moved on as assimilation and economic circumstances permitted. An area like that around Hester Street in New York might remain Yiddish-speaking for several generations, but the speakers were a constantly changing mass. For the  most part, foreign immigrants couldn't wait to learn English and circulate in the wider world. Indeed many, particularly among the children of immigrants, refused to speak their ancestral tongue or otherwise acknowledge their ethnic grounding.

In 1927, Time magazine pointed out, older Jews were complaining that the younger generation didn't understand Yiddish. At about the same time H.L. Mencken was noting: 'In cities such as Cleveland and Chicago it is a rare second-generation American of Polish, Hungarian or Croatian stock who even pretends to know his parents' native language'.

Children not only refused to learn their parents' language, but 'would reprove their parents for speaking it in front of strangers'. As the historian Maldwyn Allen Jones has put it: 'Culturally estranged from their parents by their American education, and wanting nothing so  much as to become and to be accepted as Americans, many second-generation immigrants made deliberate efforts to rid themselves of their heritage. The adoption of American clothes, speech, and interests, often accompanied by the shedding of an exotic surname, were all parts of a proces whereby antecedents were repudiated as a mean of improving status.

'Every immigrant who comes here should be required within five years to learn English or leave the country,' barked Theodore Roosevelt in 1918. In fact, almost all did. (...)

Uit: Made in America - Bill Bryson
Hfst. 9: The Melting Pot - Immigration in America
Pag. 205
Black Swan
1994

Bestellen?

3 opmerkingen:

  1. Ik begrijp het punt, maar er is een verschil tussen alle mensen die immigrant zijn in Amerika en de mensen die als 'gastarbeiders' in Europa wonen. Want Amerikaan worden is de vervullen van een lang gekoesterde wens. Terwijl het naar Europa toe moeten om daar te gaan werken vaak een laatste strohalm is om niet van de honger en ellende om te komen. De Turken en Marokkanen zijn niet uit luxe gekomen, zij zijn gekomen omdat er armoede heerst in hun eigen land, niet alleen is er niets nuttigs te doen, er is vrijwel niets te verdienen, er is geen vrijheid en het is er nogal achterlijk. Doorgaans heeft men een grote bek en weinig hersens. Bijvoorbeeld, zowel Turkije als ook Marokko hebben buurlanden of stukken van buurlanden bezet en niemand neemt de moeite om er iets aan te doen. Toch heeft men de mond vol over anderen. Daarom wordt men gewoon niet voor vol aangezien. Niet alleen de burgers van die landen niet, ook de regeringen niet.

    Amerikaan worden is een punt waar je voor moet werken, je moet de reis betalen, je moet iets mee brengen, een afgeronde opleiding hebben of uitmuntende vaardigheden. Dan mag men naar Amerika, anders niet. Men heeft in Amerika geen behoefte aan hulpbehoevenden of uitkeringstrekkers. Mensen die er niet bij willen horen die zijn niet welkom, als men niet binnen één jaar de taal vloeiend spreekt dan is het afgelopen. Met de bananenboot terug!

    En in Nederland lopen mensen rond die 17 jaar rond kuieren en nog de taal niet spreken, de ouders van de scooter-tuig dat op straat in Enschede een jongen doodsloeg spaken geen Nederlands, in het Marokkaans vertelden zij aan de televisie dat hun zoon zo'n voortreffelijke en oppassende jongen was.

    In Amerika wordt men binnen een jaar gelijk aan een Amerikaan, en men is trots op het behalen van het papiertje, dat is feest. Als men in Nederland een verblijfsvergunning heeft dan is dat niets. Geen trots, geen bewijs van hard werken, men blijft gewoon Turk of Marokkaan, behalve dat men toevallig in Nederland woont, men kijkt naar de Turkse televisie of de Marokkaanse staatsomroep. Men viert de feestdagen van het moederland, en men blijft hier bivakkeren tot men zich blijvend in het moederland kan vestigen met behoud van uitkering.

    Beetje treurig allemaal. In Amerika zegt iedereen dat hij trots is om Amerikaan te zijn, maakt niet uit welke achtergrond men heeft. In Nederland is men als 'gastarbeider' niet trots, men leeft hier in schande tot men weer weg kan, dit is het gevolg van aan twee kanten fouten maken. Het verwachtingspatroon is te laag, en de eisen zijn te laag. Ik zie geen oplossing. Er is geen verbetering mogelijk.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik was vandaag in Utrecht, Lombok.
    Als je wilt zien wat Islamitische massa immigratie voor vernietigende werking op een wijk heeft, de exotische eetgelegenheden en oriëntaalse winkels nagelaten, kun je daar je ogen de kost geven.
    Geen gejurkte man die werkt, geen nederlandse taal op straat gesproken, alle vrouwen gehoofddoekt, meisjes van net 10 - 11 jaar oud met hoofddoek, gemeentelijke instanties met grote kantoren aanwezig (we komen naar onze klanten toe met de uitkeringen).
    Het is waanzin. Multiculturele waanzin.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. En daar komt nog daarbij dat Duitsers, Engelsen, Polen(!), Nederlanders en Scandinaviers min of meer genetisch dezelfde normen en waarden hebben. Dan maakt taal helemaal niets uit. Goed, die paar italianen zijn wat anders, maar niet te vergelijken met dat moslimvolk dat zich hier parasiteeert.

    Verder is de hele Ruhrpott half pools. Daar werd einde 1800 (toen ze allemaal kwamen om in de mijnen te werken) door de Duitsers ook Pools verboden. Dat heeft absoluut gefunctioneeerd want hoeveel Duitsers of Nederlanders weten dit nog?

    Geen idee wat de achtergrond was om zo'n boek te schrijven, maar het klinkt allemaal redelijk naief.

    BeantwoordenVerwijderen