'Er is geen dwang in de godsdienst' (Koran 2:256)


Deze zin komt uit de Koran en wordt vaak aangehaald om de vrijheid van godsdienst in de islam te beargumenteren. Het wordt vaak gebruikt door liberale of niet-praktiserende moslims die zelf willen bepalen in hoeverre ze aan bepaalde (vermeende) plichten, zoals het dragen van een hoofddoek, het bidden of het vasten in de maand Ramadan, wensen te voldoen. Het idee is dat het aan de gelovige zelf is om de vermeende plichten wel of niet toe te passen. Een gebed dat met tegenzin wordt uitgevoerd, komt immers niet uit het hart en mocht hij of zij daarmee toch in overtreding zijn, dan is het aan God alleen om dit te beoordelen en niet aan familieleden of aan een geestelijke autoriteit. Men gelooft dat er voor elke overtreding een straf zal zijn in het hiernamaals, zoals er voor elke goede daad een beloning zal zijn, en dat de uiteindelijke balans tussen de goede en slechte daden bepaalt of iemand in de hemel of in de hel komt. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat deze liberale visie niet wijdverbreid is onder moslims. Er zijn zelfs landen waar mensen worden gestraft wanneer ze niet bidden, vasten of een sluier dragen, zoals Saudi-Arabië en Iran.

4 opmerkingen:

  1. http://www.exmoslim.org/geen%20dwang%20in%20de%20godsdienst.html

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Het is een vers die niet bedoelt is voor islamieten, maar voor de "children of Isreal". Hij is dus bedoelt voor de Joden. Er is ook een regel binnen de islam, dat stelt dat latere verzen eerdere opheffen. Ibn Kathir (een van de meest betrouwbare citaten) becommentarieert dat deze vers wordt vervangen door de vers van 'het gevecht' 9.73 bijvoorbeeld. Dus deze vers mag officieel niet meer geciteerd worden. Overigens mogen moslims taqyjia toepassen op ons. Het liegen om hun geloof te verspreiden. Daarom gebruiken ze de vers. Maar ze mogen het eigenlijk niet.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Correctie, de vers "Wie iemand vermoord, is alsof hij heel mensheid vermoord". Die is bedoelt voor de Joden. De rest klopte wel.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Als je het hele stuk leest, gaat het over overlijden in confrontatie, zelfs in oorlogstoestand. We zijn teveel 'cufar' met ons hart, wat betekent dat we door teveel nadenken ons hart 'afdekken' (to couver/cover in Engels, couvrir in Frans, koffer in Nederlands) en het betekent dus niet 'ongelovige' zoals het verwijtwoord 'kaffard', en zeker ook niet heel negatief tegenover andersgelovigen (mensen die nooit gehoord hebben van de Qur'an, kunnen daartoe niet veroordeeld worden, bovendien kan elke goedvoelende en goeddenkende mens de 'waarheid' uit de Qur'an ook aanvoelen zonder het boek te lezen, en als we het lezen, maken we een soort 'herkenning' in ons actief, dus ook daar gaat het niet om bekeren, maar het zoeken naar onze ware aard, zowel als man als als vrouw. In Bulgarije is er een film waar dit erg duidelijk wordt en waar een priester beseft dat de Ottomanen iedereen uitmoorden, zelfs de familieleden van de gezonden zoon van de vader die geïndoctrineerd werd door Turkije en uiteindelijk zelfs zijn vader vermoord omdat hij de gelofte in Allah niet wil afleggen. Ook daar geldt hetzelfde: Als je familie bedreigd wordt, of je komt in problemen in een maatschappij omwille van je (islmatisch hier, maar ook Joods of christelijk geloof van een van de vele strekkingen daarin), dan mag je ontkennen omdat het niet je taak is zelfmoord te plegen of de held uit te hangen (dat is voor de allersterksten onder ons, maar het is verstandiger om dan even te overleven en je moordenaars 'voor te liegen'). Diepere tekst is ook dat uiteindelijk Allah zelf wel weet wat je gelooft, en omgekeerd mag je het ook zien: "Zeg niet dat je in Allah gelooft" of de andere frasen van de vrouw die alle dagen alle pijlers naleeft, maar in zone leeft, waarvan wordt gezegd dat dat ook niet juist is.

    Gebruik gerust uw verstand bij analyse van de Qur'an, maar bekijk de ruimere context, en als je voelt in het diepste van je hart (bijv. in diep gebed) dat er iets niet klopt, zoek dan verder, denk dan verder, maar ontken je hart niet die verbonden is met dat van Mohammed (wiens borstkas gebroken en vergroot werd om het zeer grote hart bij hem beter te herbergen). Mohammed was uiterst intelligent maar niet geletterd en beschikte dus over een enorm auditief geheugen (zijn bijnamen door zijn eerste vrouw als de 'vertrouwde' de 'eerlijke' komen ook daaruit). +je

    BeantwoordenVerwijderen