Wim van Rooy laat weten

Afbeelding 68
Een lezer attendeerde ons op de volgende tweet van Volkskrantcolumniste Nausicaa Marbe: bron

Desgevraagd laat Wim van Rooy, een van de sprekers tijdens het debat gisteren in De Balie, hierop weten dat:

"1. bij een totalitair systeem zoals de islam, net zoals bij het nazisme, een radicale minderheid de toon zet, wat tot verschrikkelijke dingen kan leiden.
2. de islam een fascistisch systeem is: zie het essay in ons boek [De islam, kritische essays over een politieke religie*] van Ibn Warraq over de 14 kenmerken van het oerfascisme, toegepast op de islam."

*Bestellen?

Koud hè

Koud_he

Jazz & Jive Live w/ the Delta Rhythm Boys, Fats Waller, and Count Basie

Trotskisten laten geen tranen om vertrek van Femke Halsema

De Internationale Socialisten (IS) doen niet mee aan het schrijven van hagiografieën en lovende grafredes rond het politieke verscheiden van Femke Halsema. De trotskisten laten geen tranen rond het vertrek van de leidster van GroenLinks, die onder haar regime een ‘desastreuze draai naar rechts’ zou hebben gemaakt.
 
Op hun website gaat John van Mullem er stevig tegen aan. “Kenmerkend aan GroenLinks onder Halsema is het opportunistische gedraai als het gaat om het winnen van stemmen. In 2004 sprak Halsema nog 350.000 demonstranten op het Museumplein toe dat het beleid van het kabinet Balkenende-II asociaal was. In 2005 bracht zij echter samen met Ineke van Gent het manifest ‘vrijheid van eerlijk delen’ uit, waarin ze voorstellen deden die in feite overeenkwamen met het beleid van datzelfde kabinet.”

 
Ook rond het thema racisme heeft GL een verwerpelijke ommezwaai gemaakt, meent Van Mullem. Pijnlijk voor zijn beweging is dat de trotskistische bondgenoten en voorposten René Danen en Mohamed Rabbae zijn afgeserveerd door de partijtop. Van Mullem: “Onder het mom van homo- en vrouwenemancipatie heeft (Halsema) bijgedragen aan de racistische hetze tegen moslims in


Jongerenimam Yassin Elforkani leidt nieuwe moskee van Moslimbroeders

In de Nederlandse media zijn diverse interviews en reportages verschenen over de ‘moderne’ en ‘progressieve’ jongerenimam Yassin Elforkani. Op 7 juli 2007 maakten de Nederlandse lezers voor het eerst kennis met de jonge geestelijke. NRC Handelsblad schilderde een enthousiast portret van de toen 25-jarige imam, afkomstig uit Heerhugowaard, student in Dubai en Egypte, en na zijn huwelijk met een meisje uit 

De Beste Australische gedichten (1) John Foulcher – A crow that came for the chickens

Beest_510

Suddenly, there’s a disturbance in the fowlyard: 
the goats are like tall mountains

about the hollow where the cock and the crow
are tangled. Dust tumbles,

the bird from the sky
on its back, wings stretched, target eyes

rimmed with blood, beak open like secateurs –
the cry that’s usually heard

so slight and high, transformed
to an earth-bound bellow. I chase the hens away,

lean over this crow
that can’t move. Its iron sheen

shabby with dung and husks. It threatens me
but I manage to pick it up, and I notice

how smooth it is, feel its dripping wing
and steel-sprung neck, its steel talons

around my soft hands. The chickens tinkle
in the hay. The goats settle…

On the verandah now, it huddles, dark
as a hole in the wood, knocks the fibro

drunkenly. I should kill it, but don’t have the skill.
While I sit here writing,

it bursts with fear and isolation, its feathers
crisp as leaves on this perfect April morning.

John Foulcher (Sydney, 1942) is een van de bekendere Australische dichters van de afgelopen decennia. Hij behoort misschien niet tot de absolute top van pakweg vijf tot tien dichters (ik hoop hier nader op terug te komen in vervolgdelen in deze serie), maar hij is zeker onderdeel van de wat grotere groep die direct daarna komt.

Ik ontdekte Foulcher zo’n zes jaar geleden toen tijdens een van mijn vele speurtochten door tweedehandsboekwinkels in Sydney mijn oog viel op zijn New and Selected Poems, waarin ook het hierbovenstaande gedicht was opgenomen. Ik sloeg het boek open, las enkele van de gedichten en werd getroffen door de elementen die me zo vaak aanspreken in Australische poëzie: directheid, pretentieloosheid en een fascinatie met de ons direct omringende natuur, al maakt A crow that came for the chickens duidelijk dat die natuur verre van lieflijk is.

Omdat het Engels voor Nederlandse lezers her en der misschien wat moeilijk is, geef ik voor ik verder ga een transcriptie van het gedicht – een transcrptie met het oog op opheldering; ik pretendeer geenszins een ‘perfecte’ vertaling:

Plotseling is er een geritsel in het kippenhok/ De geiten zijn als hoge bergen// Vlakbij het gat waar de haan en de kraai/ verstrikt zijn. Stof valt neer,// De vogel uit de lucht/ op zijn rug, vleugels uitgestrekt, de doelgerichte ogen// omrand met bloed, de bek open al seen snoeischaar ­/ de schreeuw die gewoonlijk zo zwak en hoog// wordt gehoord, veranderd/ in een aardgebonden geloei. Ik jaag de kippen weg,// leun over deze kraai/ die zich niet kan bewegen. Zijn ijzeren glans// aangetast door mest en schillen. Hij dreigt me/ maar het lukt me hem op te pakken en ik merk// hoe zacht hij is, voel zijn druipende vleugel/ en een nek gehard als ijzer, zijn stalen klauwen// rond mijn zachte handen. De kippen gaan tekeer/ in het stro. De geiten komen tot bedaren…// Op de veranda nu krimpt hij ineen, donker/ als een gat in het hout, slaat als dronken// tegen het cement. Ik zou hem moeten doden, maar mis de kracht./ Terwijl ik hier zit te schrijven// zit hij gevangen in angst en isolatie, zijn veren/ fris als de bladeren op deze perfecte ochtend in april.

‘Mijn poëzie is een niet-aflatende verkenning van de duisternis, maar ik wil niet dat ze slechts als duister wordt gezien,’ zo zei Foulcher ooit in een interview. Die hang naar duisternis is voor een groot deel bepaald door de vroege dood van zijn vader (die overleed toen de dichter negen jaar oud was). Foulcher toont de natuur (en daarmee het leven) zoals ze is: mooi maar wreed, fascinerend maar breekbaar. De krachtige figuur van de kraai wordt middels een hopeloze manoeuvre getransformeerd tot een zielig bloedend slachtoffer, waarbij zijn schoonheid wordt aangetast door de direct omringende gevaren van de andere dieren die zich nu sterker voelen en door de mest en schillen die zijn tot voor kort nog zo perfecte schoonheid hebben aangetast.

Natuurlijk kan de lezer in dit alles een analogie zien met de dagelijkse wereld rondom ons. Je kunt het gedicht echter ook lezen voor wat het is: een kraai die door zijn vermetele optreden en hebzucht in een flits verandert in een hopeloze verliezer, ten dode opgeschreven. Dit is de lezing waar ik voor kies, de puur esthetische van het gevecht in de natuur, waar daders binnen de kortste keren kunnen veranderen in slachtoffers en waar van de aanvankelijke schoonheid weinig meer overblijft. Aldus houdt dit gedicht, mede door de zo raak gekozen beeldspraak (zie die ‘geiten als bergen’, zie ook die prachtige, voor mij zeer ontroerende laatste zin) zijn zegginskracht, ook na de vele keren dat ik het heb gelezen.

Kees Bakhuyzen

Geen doorgang

Geen_doorgang_510

In de sneeuw

In_de_sneeuw_510

Alice Schwarzer waarschuwt voor islamisering van Turkije

Alice Schwarzer heeft er geen begrip voor dat evangelische kerken, islamitische studenten, Groenen en antiracisten tegen haar gastprofessoraat aan de universiteit Duisburg-Essen protesteren. In 2011 wil ze in de moskee van Duisburg-Marxloh discussiëren.

Een tiental journalisten wachtte tijdens de officiële voorstelling van Alice Schwarzer als Mercator-professor dinsdagmiddag ongeduldig op het moment vragen te kunnen stellen aan de niet geheel onomstreden schrijfster en vrouwenrechtenactiviste.

»Ik verheug me er al jaren op om Alice Schwarzer op de universiteit te verwelkomen«, zegt de rector van de universiteit professor doctor Ulrich Radtke. Maar de vreugde over de verering van Alice Schwarzer wordt niet door iedereen in de stad en op de universiteit gedeeld. Dinsdag sprak een bondgenootschap bestaande uit evangelische kerken, een vertegenwoordiging van islamitische studenten, een Groene universiteitsgroepering en een antiracistische organisatie zich tegen Schwarzer uit en bekritiseerden de publicaties van de EMMA-uitgeefster, die zich bezighouden met de «hoofddoek als vlag van het islamisme«. »Schwarzer stigmatiseert en plaatst de hoofddoek op gelijke hoogte met

INBREKEND NIEUWS!

FemkeH2

Drie fragmenten uit DE ISLAM - Kritische essays over een politieke religie

Boekdeislam

MACHTELD ALLAN

Het onvolprezen haremsysteem: de islam als politieke orde
...
De islam is een juridisch-politiek systeem, of, om de oude Arabist Joseph Schacht te parafraseren: de islam als godsdienst vindt haar ultieme uitdrukking niet in de theologie of in de mystiek, maar in het recht.1 De sharia, de godgegeven wet, beslaat alle aspecten van het leven, dus ook die aspecten die wij als publiekrechtelijk zouden aanmerken. In het Westen is dat het terrein van de staat, niet van de godsdienst.

De sharia is niet alleen een verzameling concrete geboden en verboden voor moslims, maar ook een ambitie, een nog te verwezenlijken ideaal. Wat het publieke recht betreft, betekent dat dat de sharia niet alleen regels geeft voor het feitelijk bestaande, moslimse gezag, maar ook een visioen is van een gewenste politieke orde. In dat visioen leeft de hele mensheid in onderwerping aan Gods Wil, die volgens moslims perfect en definitief duidelijk is gemaakt aan de Mekkaan Mohammed ibn Abdallah al-Qurayshi (571-632), die het weer aan zijn volgelingen, de moslims, heeft doorgegeven.

Dit visioen leeft in de islam onverminderd voort, ondanks dat door de opheffing van het laatste kalifaat, het Ottomaanse Rijk, de officiële ‘drager’ en springplank van de sharia is verdwenen. Staten met een moslimmeerderheid hebben de taak na 1923 niet overgenomen, met het gevolg dat de verwezenlijking van het visioen is toegevallen aan niet-gouvernementele organisaties als Al Qaida, Hizb al-Tahrir, Hamas, Hezbollah en de Moslimbroederschap. De leden van zulke organisaties moeten niet als dolle fanatici

Anti-semitisme

 
De omvang van het antisemitisme is niet zoo groot als men wel na vijf jaren van onafgebroken fascistische propaganda mocht vreezen. Dat het echter sterker verbreid is dan voor den oorlog valt niet te ontkennen. Het antisemitisme is haat van alles wat van Joodsch ras is. Het is niet de bedoeling er in de eerste plaats op te wijzen, dat een dergelijke gezindheid volkomen onredelijk en absurd is. Men dient zich niet zoo zeer over het verschijnen van antisemitisme zorgen te maken, als wel over de wijze waarop schrijvers het gedurende afgeloopen drie maanden meenden te moeten bestrijden. Ieder die de perspublicaties volgt, ziet hoe men overal de argumenten van het antisemitisme met veel geduld en eindeloos verlies aan tijd en woorden op systematische, academische wijze gaat weerleggen. Ieder kent ze, die vermoeiende uiteenzettingen, die uitvoerig de domheid willen

Laatste Nieuws - woensdag 15.12.2010

IJmuiden - Job Cohen, partijleider van de arbeiderspartij, is vanavond in de haven van IJmuiden aangetroffen. De politicus was op zoek naar een boot waarmee hij naar Engeland wilde varen.

Op de vraag aan Cohen waarom hij de oversteek wilde maken, zei de oud-burgemeester van Amsterdam dat hij naar Koningin Wilhelmina wilde gaan om raad te vragen over de huidige politieke situatie van ons land.

Daarbij merkte Cohen op dat hij altijd al een 'Engelandvaarder' had willen zijn. In de nabijheid van de politicus werd ook Martijn van Dam opgemerkt. Op de vraag wat hij in IJmuiden deed, gaf hij als antwoord dat hij Cohen kwam uitzwaaien. De havenpolitie heeft de partijleider van de arbeiderspartij later op de avond kunnen overtuigen dat de zee te ruw is voor een veilig overvaren naar Engeland. Job Cohen liet zich zeer geëmotioneerd in een geblindeerde auto naar huis brengen.

Paul van Weel

Latte macchiato

Caffè_macchiato

Verzet tegen shariarechtbanken is nieuw extreem rechts

Vandaag is de Negende Monitor Racisme & Extremisme uitgebracht door de Anne Frank Stichting. De samenstellers hebben weer eens een ander etiket bedacht voor de PVV: ‘nieuw extreem rechts’. Daarbij baseren de makers zich op de beproefde pseudowetenschappelijke methodes van monitorbedenker Jaap van Donselaar: sociale genealogie, ideologie en magneetfunctie.

De methode-Van Donselaar leidt weer tot vreemde vergelijkingen. In het hoofdstuk over de PVV komt de sympathie voor Geert Wilders van de omstreden English Defence League (EDL) aan de orde. Nu is er wellicht veel mis met deze uit voetbalhooligans voortgekomen beweging, maar toch niet dat ze zich keert tegen de aanwezigheid van shariarechtbanken (blz. 71). Of is het fout en fascistisch (‘een positieve oriëntatie op het eigene’) om de voorkeur te geven aan onze op democratische tradities gebaseerde seculiere rechtspraak?

Laat u vervolgens de volgende zin op u inwerken: “Verder steunt de EDL Israël.” Inderdaad, Het staat er echt, eveneens op blz. 71. Steun aan Israël is kennelijk een kenmerk van ‘nieuw extreem rechts’. Zo diep is de Anne Frank Stichting, die de nalatenschap van een joodse onderduikster beheert, inmiddels gezonken.
In mijn boek De Onzichtbare Ayatollah besteed ik uitgebreid aandacht aan de pseudowetenschap van Van Donselaar. Het volgende fragment is een oproep om het onderzoek naar racisme en extremisme los te koppelen van de Anne Frank Stichting.

Carel Brendel

Griezelen met Izzy D. Ruhulessin

Logo

Gesprek op Facebook tussen Volkskrant-scribent Izzy D. Ruhulessin (in september nog bij Pauw en Witteman te bezichtigen) en Bart Schut, voormalig verslaggever in Casablanca, naar aanleiding van Ruhulessins stelling:

Zeiken over vrouwenbesnijdenis (meestal een cosmetische ingreep) is hypocriet, gezien de martelingen die vrouwen in het Westen uit cosmetische overwegingen gaan.


Bart Schut Iedereen die zijn kind besnijdt (jongen of meisje) is gek. Wie dit uit religieuze gronden doet, is godsdienstwaanzinnig.

Izzy D Ruhulessin Vind je?

Bart Schut Vind ik. Ben er dan ook trots op dat mijn Marokkaanse vrienden deze barbaarse en krankzinnige gewoonte buiten hun cultuur hebben gehouden.

Izzy D Ruhulessin Noem delen van ons geloof niet krankzinnig of barbaars, anders ben ik helaas genoodzaakt ...

Twee plus twee is vier-en-een-half (19)

Prof. dr mr Maurits Berger  (Universiteit van leiden): "De sharia en het  Nederlands recht zijn voor meer dan 95% aan elkaar gelijk".

-------------------------------------
Dokter gearresteerd voor blasfemie na weggooien visitekaartje

Ashraf Khan
14 december 14, 2010 Sydney Morning Herald

KARACHI: Een dokter is gearresteerd op verdenking van het overtreden van de controversiële Pakistaanse blasfemiewetgeving door een visitekaartje weg te gooien van een man die dezelfde naam had als de profeet van de islam, Mohammed, aldus de politie.
Naushad Valiyani, zelf moslim en arts in de zuidelijke stad Hyderabad, werd gearresteerd nadat een klacht was ingediend bij de politie waarin werd beweerd dat zijn daad de Profeet Mohammed had beledigd, aldus het regionale hoofd van politie, Mushtaq Shah.

Lees hierr verder.


[Lees hier Twee plus twee is vier-en-een-half (1)en (2) hierr, en (3) hierr. en (4) en (5) hier, en (6), (7) (8) (9) (10) (11) (12) (13) (14) (15) 16 18]

Kerststel

Kerststel

Ik krijg jou nog wel


(...) Treger begaf zich eerst naar een grote kooi voor vogels, één van de eerste kooien die men na zijn binnentreden in de tuin tegenkwam.

In die kooi woonde een raaf, die Treger goed kende. Er waren weinig andere vogels in de naar verhouding grote kooi, misschien omdat de raaf het niet met iedere andere vogel kon vinden, door zijn ernstige karakter.

'Dag Raaf,' zeide Treger. Hij raapte een stukje tak op van de grond en stak het door een tralie. De raaf nam het takje in zijn bek, huppelde er zijdelings een eind mede weg, en stak het daar door een tralie wederom naar buiten, wachtend tot Treger het terug in ontvangst nam. Het was een spel met weinig variatie, maar de raaf had er schik in, dus Treger liet het ritueel zich een aantal keren herhalen, terwijl hij de vogel met welgevallen beschouwde. Hij zag daarbij iets wat waarschijnlijk weinig mensen zagen die niet scherp observeerden: dat de raaf in een zeer klein gebied van zijn hals en van zijn vleugels op zijn gevederte een glinstering had van kleuren, soms oplichtend en dan weder dof wordend, al naar gelang de lichtval, een gloed die nog het meest weg had van die van parelmoer. Niet iedereen zag dat, maar het bewees dat het een koninklijke vogel was. Daarom ook was de raaf één van de slechts twee vogels die door de Kerk officieel als katholieke dieren waren erkend. De raaf omdat hij Cras kon roepen,  teneinde daarmede de zondaars te vermanen. Meer dan dat ene woord 'Cras' kon de vogel niet uitspreken, maar een goed verstaander wist waar hij aan toe was. De gehele zin luidde immers Hodie mihi, cras tibi, Latijns dus voor Ik krijg jou nog wel. De andere als katholiek dier erkende vogel was de papegaai, iets wat men niet zo één twee drie zoude verwachten, maar het was omdat hij Ave kon zeggen, het eerste woord van het misschien wel belangrijkste gebed dat er bestond.


Laten we eens kijken naar de subsidies voor Gretta en haar vrienden

Geweldige en baanbrekende overwinning in de strijd tegen het antisemitisme! Na een persoonlijke actie van journalist Bas Paternotte (HP De Tijd) heeft Stop de Bezetting - de actiegroep van niet-antisemiet Gretta Duisenberg - een antisemitisch artikel van haar website verwijderd. Webmaster Inez kwam het stukje tegen op de dumpsite Geen Commentaar en vond de ouderwets antisemitische tirade over de door joden beheerste media interessant voor de bezoekers van Stop de Bezetting.

Paternotte diende een klacht in bij het Meldpunt Discriminatie Internet (MDI). Niet-antisemiet Duisenberg gaf vervolgens direct gehoor aan een klacht van het MDI. Webredacteur Inez zoekt inmiddels naar een andere hobby.

Dit is het begin, wij gaan door met de strijd! 


Het Arabische verraad van de Palestijnen


In de vier decennia waarin ik heb gelezen over internationale betrekkingen en de geopolitiek van het Midden-Oosten ben ik waarschijnlijk geen geschiedkundig werk tegengekomen dat een duidelijker licht werpt op de ware bronnen van Palestijns terrorisme en het onoplosbare conflict met de realiteit van Israël dan het boek Palestine Betrayed van Efraim Karsh. Als er ooit een boek was dat de kwalificatie tour de force ten volle verdient, dan is dit het wel. Het is alleen jammer dat dit boek waarschijnlijk alleen gelezen zal worden door diegenen die al positief staan tegenover de staat Israël - en de meesten van hen zullen er waarschijnlijk alleen maar doorheen bladeren, zonder daarbij de subtiele kracht van de argumentatie ten volle in zich op te nemen.

Karsh is hoogleraar en hoofd van het Midden-Oosten en Mediterrane Studies programma op King’s College, Londen. Hij is de auteur van Saddam Hussein: A Political Biography (1991); Empires of the Sand: The Struggle for Mastery in the Middle East 1789–1923 (1999); The Arab-Israeli Conflict: The Palestine War 1948 (2002) en Islamic Imperialism: A History (2006). In dit laatste boek probeert hij het historisch perspectief recht te zetten van hen die, hetzij afkomstig uit Israël, hetzij afkomstig uit de Arabische wereld of het Westen, geloven dat het Zionisme de schuld is van de onophoudelijke cyclus van gewelddadig conflict in het Midden-Oosten en dat de belangrijkste reden hiervoor ligt in de Zionistische etnische zuiveringen van Palestijnse Arabieren in de oorlog van 1948. Israëlische revisionistische historici als Benny Morris en Avi Shlaim bevinden zich onder degenen waarmee hij de strijd aanbindt, maar hij probeert in de eerste plaats een historische verklaring te vinden die tegenwicht kan bieden aan de onophoudelijke en fnuikende propaganda van de Arabieren en hun westerse supporters betreffende de gebeurtenissen in de jaren ’40 en dat wat de Arabieren ‘El Nakba’ noemen, ‘De Catastrofe’, waarin zij Palestina verloren aan de Joden.

Dit is een belangrijk historisch werk en het is Karsh gelukt een boek te leveren dat zou moeten worden gezien als het nieuwe referentiekader voor een begrip van de bronnen van het Palestijnse conflict. Dat referentiekader is dat Zionisme niet de oorspronkelijke oorzaak was van zowel het conflict als de vlucht van Palestijnse Arabieren uit hun huizen in 1948, maar dat dit alles te maken had met de weigering van de Arabische leiders een schikking op wat voor gronden dan ook te accepteren met de Joden betreffende een Joodse staat. Tenzij men uitgaat van de ongegronde aanname dat Palestina natuurlijk


Moslims veranderen niet

Ehsan_jami
Drie jaar na de start van mijn comité voor ex-moslims en het daarop gebaseerde debat, moet ik constateren dat er tot op heden weinig vooruitgang is geboekt in het denken en handelen van de moslims in Nederland.

Velen voor mij hebben enkel en alleen gesproken over het recht dat de overheid je biedt om in alle vrijheid je religie te kiezen. Mensen zoals Femke Halsema van Groen Links. Nog geen twee jaar geleden zat ze bij het programma Pauw en Witteman te vertellen dat zij een wetvoorstel wilde indienen voor de bescherming van afvalligen, vooral de gevallen die met bedreiging en intimidatie te maken krijgen. Wat is daar uiteindelijk van terecht gekomen? Niks.

Vrijheid van religie is en blijft een taboe in de moslimgemeenschap. Ook Nederlandse moslims vergeten maar al te graag dat zij in Nederland en in de hele westerse wereld hun religie vrij mogen belijden. Een vrijheid die joden, christenen, hindoes etc. in een groot deel van de islamitische wereld niet hebben. In veel moslimlanden staat zelfs de doodstraf op het belijden of verspreiden van een ander geloof dan de islam.

Maar ook in Nederland staat de gewetensvrijheid in de moslimgemeenschap onder druk. Veel moslims kunnen hun geloof niet vaarwel zeggen zonder bedreigd en verstoten te worden door hun familie en vrienden.

De Nederlandse Grondwet (artikel 6) is heel duidelijk: ‘Een ieder heeft het recht zijn godsdienst of levensovertuiging, individueel of in gemeenschap met anderen, vrij te belijden, behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet.’ Hier garandeert de staat dat een ieder van ons de vrijheid een religie te kiezen, van religie te veranderen, een persoonlijke invulling te geven aan de religie of om er voor te kiezen geen religie te hebben. Dat is de verticale werking. Maar hoe zit het met de horizontale werking? Geven de burgers, moslims in het bijzonder, anderen de vrijheid van religie te veranderen of geen religie aan te hangen? Het antwoord daarop is overtuigend nee.

In Nederland wonen imams die denken dat Nederland Saoedi-Arabië of Iran is. En daarbij prediken zij haat en geweld jegens andersdenkenden, afvalligen en homoseksuelen. Zij zijn een onderdeel van het probleem, maar niet het probleem zelf. We moeten ook ons zelf in de spiegel durven aan te kijken. Nederland heeft haar eigen identiteit verloren. Wij zien alle ellende in het nieuws en zien het voor onze ogen gebeuren maar gaan vervolgens over tot de orde van dag. Solidariteit volgens links intellectualisme is slechts voor types die op duizenden kilometers hier vandaan wonen, maar mensen die hier op het punt staan bedreigd, uitgesloten en uit de familie verbannen te worden, laten ze vallen als een baksteen.

Ik ben er daarom ook van overtuigd dat de basis van onze Nederlandse maatschappij gevormd moet worden door een consistente cultuur, principes en respect voor de westerse cultuur. Duidelijke normen en waarden en consequenties, die een baken en richtlijn vormen voor iedere inwoner van ons land. De tijd voor rechtvaardigheid en solidariteit is nooit morgen, maar altijd hier en nu.

Ehsan Jami

Volgens Maarten van Rossem betekenen hoofddoeken islamisering


Maarten van Rossem, dinsdag 7.12.2010 te gast bij Pauw & Witteman:

Van Rossem vindt dat ie goede gronden heeft om Geert Wilders Gekke Geert te noemen want: "Geert Wilders, als je zijn partij-programma bekijkt, als je zijn opvattingen bekijkt, lijdt naar mijn idee vrij evident aan een paranoïde obsessie, namelijk aan het wonderbaarlijke idee dat wij in Nederland door 5 procent van de bevolking, zijnde de moslims in Nederland, op korte termijn, het is niet een langetermijn project omdat ze zich voortplanten als konijnen of zo, nee het is op korte termijn, zullen wij ge ïslamiseerd worden! En nou ja,  je kijkt even rond [Van Rossem kijkt om zich heen.], zijn er al hoofddoekjes? Worden er al soera's gelezen? Nee, natuurlijk is dat allemaal niet zo." (...) [vetmarkering HB]

Laat eens goed tot U doordringen wat Maarten van Rossem hier zegt en doet.

Van Rossem ziet bij P & W geen hoofddoeken om zich heen, dus is er géén sprake van islamisering. Deze rare oprisping van Van Rossem moet hij grappig bedoeld hebben. Het komt alleen helemaal niet zo over bij de kijker. En als dit met getalletjes doorspekte grapje ook een kern van waarheid bevat, bevestigt Van Rossem bij deze dat hoofddoeken staan voor islamisering? Ontbreekt het Van Rossem in zijn dagelijkse woon- en werkomgeving aan voldoende hoofddoeken om te begrijpen dat islamisering voor heel veel Nederlanders (en voor vooral weer de vrouwen) een voldongen feit is?

Mocht van Rossem deze oprisping niet grappig hebben bedoeld maar als relativering dan maakt dat zijn vertoning nog kwalijker.

Rare kwibus die Maarten van Rossem. Misschien dat hij in het het theater nog bezoekers kan laten genieten van zijn verwarrende semi wetenschappelijke toneelstukjes.

Waar een opleiding tot geschiedkundige al niet toe kan leiden.